Sosyal Hayat Kategorisi

Nasıl mutlu olabilirim

Ben bundan 11 yıl önce annemi kaybettim 9 yaşındaydım şu an 20 yaşındayım annem öldükten 4 yıl kadar Ablam bize baktı sonra o evlendi ben 13 yaşındaydım ablam evlendiğinde eve baktım okulumu bırakmak zorunda kaldım kardeşlerime bakmak zorundaydım 7 yıl oldu hiçbir şekilde mutlu değilim yaşıtlarımı gördüğüm zaman ister istemez onlara özeniyorum hepsi okula gidiyor hepsi geziyor hepsi eğleniyor hepsi paylaşımlar yapıyor ben se sadece onları izlemekle yetiniyorum hiçbir sosyal hayatım yok çünkü evin içindeyim normal bütün gün ev işleri yapıyorum ne çocukluğumu yaşayabildim ne genç kızlığımı yaşayabildim 7 yıldır hep mutsuzum böyle kendimi bir şeyin içine hapsedilmiş gibi hissediyorum yaşıtlarım lise mezunu üniversite mezunu olup kep fırlatırken benim burada böyle canım yanıyor hiçbir şekilde gezmek tozmak nedir bilmiyorum eğlenmek nedir bilmiyorum ve bu yüzden canım çok yanıyor psikolojim bozulmuş durumda yani böyle ruhum ölmüş gibi ölü gibi geziyorum kısacası hiç hayattan hiçbir şekilde zevk almıyorum içimde en ufak bir mutluluk kırıntısı bile yok 7 yıldır bitmeyen bir döngünün içerisindeyim değişen tek şey her geçen gün daha fazla acı çekmem bana yardım eder misiniz ne olur

Sosyalleşmekte problem yaşıyorum

Bir ortama girdiğimde birbirimizi tam tanımadığımız zaman en aktif sosyal kişi benim ama aynı kişiyle biraz vakit geçirince özgüvenim düşüyor göz teması azalıyor o ortama giremiyorum kendimi savunamıyorum sonra gerçekten dışlanmalar başlıyor şu an hatta okulumu değiştirmek istiyorum ama ordada aynı şeyi yaşıcam bu problemi tek yaşamama durumum bir arkadaşım var ebeveyinim gibi özgüven parçamın bir kısmı o çocukluktan gelen travmalarımla dahada kötü oldu ya aile hayatımdada babam kardeşimle sürekli dışlama durumu vardı neden oluyo anlamıyorum ama son zamanlarda çok kötüleşti okul değiştirme muhabbetine gelincede ailem asla sosyal hayatımı umursamıyor okul değiştirme konusu açarsam okul okumak için vardır kimseyle konuşmana gerek yok der umursamaz zaten böyle ap*tal bir ailem var

eda

Sürekli aynı diziyi veya filmi seyretme isteği

Çevremde herkesin efsaneleşmiş film ve dizi favorisi var ancak kimde oturup tekrar ve tekrar izlemiyor (bir kaç yılda bir izleyenler hariç) ama ben bir iki ay sonra tekrar izleme isteğine engel olamayıp tekrar izliyorum ve çevremdeki insanlar bu durumu garipsiyor bi sorunum varmış gibi davranıyor

Son zamanlarda çok agresifim cevremde kimse kalmadı ne yapmalıyım

Son bir kac aydır neredeyse kimdeye tahammulum kalmadı ve herkes benden uzaklasmaya basladı eskisi gibi mutlu degilim surekli insanlara bagırıyorum veya en ufak biseyde sinirleniyorum. Ama bunu baskaları bana yaptıgında hep alttan alıyorım ve benim için sorun olmuyor ben aynısını yaptıgımda neden sorun oluyor

Bana değer vermeyen insanlara çok deger verip üzülüyorum

Kucuklugumden beri girdigim ortamlarda fazla asırıya kacmadan dikkat cekmek veya insanların benimle sohbet etmesini falan isterdim ama onlar buna karsılık vermezdi ve ben daha da isterdim yine de. Bu durum hala devam ediyor hatta bir kac hafta once en yakın arkadasımla kavga edip küstük ve onun yuzunden psikolojik destek almama ragmen onunla barısmayı ve eskisi gibi olmayı istiyorum ama ben bir adım atmayıp ondan adım bekliyorum

Girdiğim ortamlara alışamıyorum

Girdigim ortamlara hic alısamıyorum kendimi hep baskı altında ve ozguvensiz hissediyorum, insanlar birbirleriyle kaynasıp sosyallesirlen ben kendimi hep geri cekiyorum. liseye baslayalı 9 ay olcak neredeyse ve hala kendı sınıfıma bile alısamadım bazen ınsanlarla sohbet etsem bile kendimi cok yapmacık hissediyorum onlara karsı rahat edemiyorum

Kafaya takmamak için ne yapmam gerekir

Ben okulda arkadaslarımla kavga ettim ve aramız bozuldu, bundan sonra ne yaparsam, nasıl hareket edersem edeyim onların benim hakkımda ne dusuneceklerini dusunup kendimi strese sokuyorum ne yapmam lazım? Okulumu degistirmeli miyim onlar yuzunden okula gitmek istemiyorum

Neden sevilsem bile sevemiyorum

Ne ilişkilerimde ne arkadaşlarımda sevseler bile benim onlara karşı hislerim olmuyo baglanamiyorum. eskiden olsa çok hızlı bağlanıp kanardim ama şimdi istesem de gerçekten sevemiyorum kendimi yanlizlastiriyorum sanırım ve bunu çözmek istiyorum nedenini dahi bilemiyorum üzülüyorum ama aklım karışık

Sebepsizce gelen mutsuzluk

Hiç bir şey yapasım gelmiyor ve hayattan tamamen bıkmış durumdayım , çocukluk hayatımı özlüyorum ve geçmişi çok fazla takıyorum hayatan zevk alacak bir şey yok gibi geliyor bi anda mutlu bi anda mutsuz karamsar olabiliyorum çevreme karşı tek bir hatada soğukluk yapıyorum ve affetmekte zorlanıyorum çok fazla stres ve kaygı yaşıyorum

Arkadaş çevremle ilgili sorunlar yaşıyorum bunu nasıl düzeltebilirim?

Arkadaşları tarafından dışlanan ve asla sevilmeyen birisiyim. Hiç kimse benimle konuşmuyorum. Hayata karşı bir hevesim kalmadı. Dış görünüşümle ilgili zorbalanıyorum. Her şey üst üste geliyor. Hiçbirinin içinden çıkamıyorum. Olur olmaz aileme yansıtıyorum. Derslerime odaklanamıyorum. Yemeden içmeden iştahım kesiliyor. Beni lütfen motive edin 😢

ezg