Sosyal Hayat Kategorisi

Özgüvenimi nasıl geliştirebiliriz?

İnsanların arkamdan ne dediklerini aşırı önemsiyorum. Bu da beni her konu da geri planda tutuyor. Haklı olmama rağmen kendimi savunduğum da o kişiyi üzdüm mü diye kendimi yiyip bitiriyorum bu da hakkımı savunmama engel oluyor ne yapmalıyım?

Her şeyi aşırı kafaya takıyorum ve bu yüzden derslerimi aksatıyorum

Bir şeyi kafaya takınca o günüm mahvoluyorDers calisasim gelmiyor sadece oturup telefon dan reels izliyorum bunun için ne yapmalıyım tavsiyeleriniz nedir ben yks 2025 tayfasiyimVe ders çalışırken zamanımı yönetmiyorum bunlar için ne yapmam gerek bana tavsiye verebilir misiniz

Hayattan ne istediğimi nasıl anlayabilirim

Ne yapmam gerektiğini bilmiyorum ama hayatımda bir şeylerin eksik olduğunu hissediyorum akademik ailevi ne olduğunu bilmiyorum. beni neyin mutlu edeceğini bilmiyorum geleceğe umutlu bakamıyorum. hayallerim var ama hayallerime ulaşmak için gereken enerjiyi bulamıyorum. Hayatta yaptığım tercihlerden emin olamıyorum.

Özgüven sorunuyla nasıl başa çıkabilirim?

Çok özgüvensizim. kimse beni beğenmez diye düşünürüm. kalabalık ortamlardan kaçarım. kendimi hep çirkin hissederim. Kendimi beğenmem. başkaları da beğenmez diye düşünürüm bana yardım edin lütfen bu soruna bir çözüm bulmam gerek. ben arkadaş ortamında hep dışlanmış gibi hissederim

Konfor alanından çıkamamak erteleme hastalığı ve geç kalmışlık hissi

Merhaba ben 19 yaşında bir YKS öğrencisiyim. Psikoloji bölümünü kazanmayı hedefliyorum. Bundan önce 1 kez sınava girdim istediğim sonucu alamadım bu yıl tekrar gireceğim ve muhtemelen bu yıl da olmayacak başaramadığımı düşündüğüm için son 3 ay kala yetişmez diyerek çalışmayı bıraktım çünkü. Yani bu olay nihayetinde ben çalışmayı bırakmayı içsel olarak istemiyorum ama ders çalışmamak için sürekli farklı işlerle uğraşıyorum şu bitsin çalışırım gibi. Ve sürekli hem ders çalışma konusunda hemde farklı konularda olayları erteliyorum. Mesela kendini geliştirmek isteyen bir insanım ama asla buna başlayamıyorum başlasam dahi 1 2 günden sonra bitiyor günlük rutine devam ediyorum. Bütün gün hiç bir şey yapasım gelmiyor gün boyu yataktan çıkmak istemiyorum. Cilt bakımına başlıyorum yeni ürünler alıyorum 2 gün eksiksiz devam ediyorum ama sonrası gelmiyor. Yani konfor alanından çıkmak hayatımı düzene sokmak ve şu erteleme hastalığımı yenmek istiyorum nasıl yol izlemem lazım?

Arkadaşımın eski kız arkadaşları kötü hissettiriyor

Sevdiğim bir erkek arkadaşım var (sevgilim değil) eski kız arkadaşlarıyla sevgili değillerdi sadece arkadaş çok sık karşılaşmaya başladık hem onları sevmememe hem de nedenini bilmediğim bi huzursuzluk oluşuyor içimde bu beni çok ciddi etkiliyor derslere odaklanamıyorum bu histen kurtulmak istiyorum.

Yeme bozukluğum ve irade sorunum var genel olarak nasıl aşabilirim?

Sürekli yiyorum ve erteliyorum böyle bir hayat istemiyorum. Böyle yaşamak ağır geliyor artık evladım var ona iyi bir anne olmak iyi bir eş olmak istiyorum. Şu an evde değersiz ve yorgun hissediyorum geçmesini çok istiyorum

umutlu

Babam sevgilim ile evlenmemi istemiyor zora koşuyor durumu

3 gün önce hemen hemen 2 yıllık ilişkimi sonlandırdım. Ciddi bir adın atmak istedik fakat ailem bunu istemedi babam bu ilişkiye daha doğrusu erkek arkadaşımın ailesine karşıydı onları sevmediğini bize göre insanlar olmadığını belirtti sürekli ama ben istiyorsam olacağını da dile getirdi fakat olmaması için elinden geleni yaptı ailelerin tanışma sürecini uzattı erkek arkadaşımın babası babamla konuşmak istediğinde erkek arkadaşımın babasının her şeyi aceleye getirme durumunu beğenmeyen babam babasını kovdu erkek arkadaşımın babası kanser hastası son evrede tedavi görüyordu ve bizim ciddi bir adım atışımızı görmek istedi acelesi bu yüzdendi. Bunu anlamak istemeyen babam süreci uzattı uzattıkça erkek arkadaşımın ailesini oyaladıkça erkek arkadaşım babama bilendi ve nefret etmeye başladı ben nefretinin önüne geçemedim. erkek arkadaşım defalarca babasının ölmesi dahilinde bizim evliliğimizin onun için bir öneminin olmadığını belirtiyordu. Ve sonunda babası vefat etti 3 ay önce bu süreç ailecek çok zordu onlar için bende elimden geldiğince destek olmaya yanlarında bulunmaya çalıştım bir nevi vicdanımı rahatlatmak istedim babamın açığını kapatmaya çalıştım belki ben onlara iyi olursam ailemin babamın yaptıkları göze gelmez diye düşündüm. Ama bu tabiki erkek arkadaşım için geçerli olmadı babama daha çok bilendi nefret etti ve intikam almak istedi onlara nasıl davranıldıysa aynı şekilde babama davranmayı kendine bir görev edindi evlenene kadar görüşürüm evlendikten sonra babanla yüz yüze dahi gelmek istemiyorum selam dahi vermem evinize ayak basmam sen ailenin evine gidebilirsin ama ben gelmem demeye başladı. Her konusu açıldığı da hiddetlendi kendimi ortaya attığı da benim için dediğimde kendini ortaya atma sen ayrısın dedi. Bu süreçte babam hala onları kale almadı ve ailesini eve tanışmaya konuşmaya çağırmadı ailesi ve erkek arkadaşım daha çok hiddetlendi. Bu aramızda gerginliklere ve kavgalara sebep oluyordu ve bu yüzden ben elimden geldiğince erkek arkadaşımla konuşmamaya mesaj aramamaya çalışıyordum çünkü artık ne zaman konuşsam konu sürekli dönüp dolaşıp aileme yaptıklarına niye onları çağırmadıklarına ya da onlara evlilik konusunda bir cevap vermediklerine geliyordu ve bu beni kötü hissettiriyordu ben ilişkide kavga ermeyi gerilmeyi seven bir insan değilim daha doğrusu gerginliği seven bir yapım yok stres benim peşimi bırakmadı ve gün geçtikçe depresyona girdim ağlama krizleri sinir krizleri geçirdim ara ara içime kapandım iştahım kesildi zayıfladım sürekli uyku halindeydim uyumak ve uyanmak istemedim hiç ölmek daha kolay geldi çoğu zaman ama kendi canıma kıymayı hiç düşünmedim ilaçları bağımlı oldum sürekli baş ağrılarım nüksetti ve bu süreçte erkek arkdaşım ailem beni hiç anlamadı bu ilişki sürecinde ben sürekli alttan alan orta yol bulmaya çalışan herkesin gönlünü yapmaya çalışan yeri geldiğinde erkek arkadaşımın gazıyla ailemin üstüne yürüyen onları bir şeylere zorlayan taraf dediğimi yaptırmaya çalışan taraf oldum hep çabaladım çırpındım ve sonu da soruldum erkek arkadaşım beni sürekli bir seçim yapmaya zorladı ya ben ya ailen ,ya baban ya ben ,gel elimi tut ya da babanın evinde kal ,bir karar ver gibi cümleler kurdu hep bana. Onu anlamaya çalıştım hep anlayışlı olmaya çalıştım. Babam beraberliğimizi onayladı ama bu seferde şartlar koşmaya başladı biz doğulu insanlarız altına düşkünlüğümüz çok 650-700 gram civarı altın istedi ev istedi ve tabiki olmazsa olmazı düğünün yapılmasını istedi. Babam acıları dinsin biraz zaman geçsin içleri soğusun düğünlerini yapsınlar derken karşı taraf babaları on olmadığı isteyipte göremediği düğünü yapmak istemediler bu konuda erkek arkadaşım kesinlikle taviz vermedi evlenmeyecek dahi olsam düğün yapmam bekar kalırım dedi keza erkek arkadaşımın annesinde öyle yapmayacaklarını anneme kötü bir üslupla belirtti. Altınlar çok geldi aşamayacaklarını belirttiler altınlar konusunda bir nebze anlaştık ama düğün olmadı ben dulmuymuşum ya da kız kurusunuymuşumda düğün yapılmadan sessiz sedasız evden çıkacakmışım kendine değer kıymet ver dendi bana ailem tarafından. Bu konuda da orta yolu bulmaya çalıştım ama her ili tarafta yanaşmadı ve ben çok yoruldum bıktım yıldım kaldıramadım uyuyamıyor yiyemiyor içemiyordum bu süreçte. Erkek arkadaşım artık bir karar vermemi istedi ve bende düşünüp taşındıktan sonra ayrılmamızın her iki taraf için de iyi olacağını düşündüm aileler çok yüz göz olmuştu erkek arkadaşımın aileme karşı bir saygısı yoktu kalamamıştı herkese bilenmiş sürekli konuştuğumuzda bana senin ailen senin ailen diye başlayan cümleler kuruyordu. Bu bizim ikinci ayrılışım oldu bu arada ilkinde birinci senemiz olduğunda çıkarmaya başladığımız gün benden ayrılmıştı ben çok derinden sarsılmış ilk ilişkim ve gerçekten sevmiştim ailem yüzünden yine son bulmuştu o evlenmek için acele ederken ailem ablamın evliliği gündemdeyken bu ilişkiye olumlu bakmamıştı bir süre beklememizi söylemişlerdi ama o beklemek istememişti ve bitirmişti aradan 4-5 ay geçtikten sonra tekrar başlamak istedi ailesi tarafından aranmıştım bir şans daha vermeye karar vermiştim bu aslında onun beni terketmesiyle benim onu içimde bitiremezken alakalıydı bir şans daha vermek istedim ama şimdi keşke vermeseydim diyorum vermeseydim bu stresli sıkıntılı günleri yaşamamış olacaktım ve belkide onu unutmuş olacaktım şimdikini de ben bitirdim ama ilki kadar acı vermedi bana kalbim acımadı ölecekmişim gibi hissetmedim ilkinde böyle olmuştu çünkü. Şimdi ne düşünmem gerektiğini ne yapmam gerektiğini bilmiyorum. Yengesi hallolur bunlar tekrar başlarsınız dedi ama çevrem buna onay vermiyor bende ne yapacağımı bilmiyorum gözüm sürekli mesaj kutusuna gidiyor bir beklentim varmış ama olmasını da istemiyormuş gibi hissediyorum. telefonunu silmedim instagramdan takipleşiyorum hala ablalarının numaraları ekli bende annesininki ne yapmalıyım nasıl hareket etmeliyim ne düşünmeliyim bilmiyorum seviyor muyum evet ama ölüyorum bitiyorum diyecek kadar değil yine aynı şeyleri yaşmak istemiyorum o stresi gerginliği yaşamak istemiyorum ayrıldığımızı bir tek aileden ablam kardeşim ve anneme söyleyebildim babamın haberi yok hoş söylesem göbek atar herhalde ne yapmalıyım nasıl hareket etmeliyim ?

Konfor alanımın dışına çıkamıyorum

Konfor alanımın dışına çıkamıyorum Evim benim dünyam gibi. Çok fazla sosyal bi insandım karantina sonrasında evcimen bi insana dönüştüm. Dışarı çıktığım zaman 1 saat sonra eve dönmek istiyorum. Kalabalık beni artık çok rahatsız ediyor ama bazen bu durum beni yoruyor. Bu yaşadığım durum normal mi? Bazen haftalarca evden çıkamıyorum

Borderline kişilik bozukluğu ile arkadaşlık

Yaklaşık 5 yıllık bir arkadaşlığımız var ve hala güven sorunu yaşıyor bana karşı, sadece bana değil aslında bir çok kişiye. Borderline olduğunu öğrendikten sonra daha ılımlı olmaya başladım ancak artık katlanabilir olmaktan çıktı bu olay, güven sorunun yanında takıntılı davranışları da başladı, nasıl yardımcı olabiliriz bu arkadaşımıza? Bildiğim kadarı ile tedavi görüyor