Sosyal Hayat Kategorisi

Annemden ayrılınca veya telefonum olmayınca kendimi güvensiz ve huzursuz hissediyorum

Sanki annem ve telefonum olmayınca başıma bir şey gelecekmiş gibi hissediyorum. Daralmaya başlıyorum. Zaten deprs, ilacı vs kullanan biriyim fakat bu geçmiyor. Uzak bir yere asla gidemiyorum. Bu da beni üzüyor çünkü diğerleri gibi hissetmiyorum bu sefer kendimi. Hasta biri gibi hissediyorum. Her an bana zarar verilecek gibi endişeli oluyorum. Kendimi çok kötü hissediyorum bu yüzden. Nasıl kurtulmam gerektiğini de bilmiyorum.

Çok düşünüp kafama her şeyi takıyorum

Öz güvenli olmayı beceremiyorum birçok kez denesemde olmadı sosyal çevrem olmadığı için böyle olduğunu düşünüyorum ve kafama her şeyi takıyorum kendimi kötü hissediyorum günlük hayatım etkileniyor biriyle sohbet ettiğim zaman o kişiyi kendimden soğutabiliyorum ardından pişman oluyorum ve özür diliyorum bunun sonucunda daha çok kafama takıyorum üstelik gece daha çok düşündüğüm için insanları rüyamda görüyorum sabah uyandığımdaysa neden gördüğümü düşünüyorum

Kendimi sevemiyorum

Kendimi sevmek istiyorum ama bir türlü sevemiyorum. Kendimle barışamıyorum, aynaya baktığımda çirkin hissediyorum. Kimse beni sevmeyecek gibi geliyor. Bu yüzden Sosyal anksiyete bozukluğu bile oldu. Öz güvenim kalmadı. Toplumda rahatsız hissediyorum. Bazen hiç bir şeyi başaramam diye hissediyorum bu yüzden. Sevilemem diye düşünüyorum. Oysaki sevdiğim biriler var. Yalnızlaşıyorum. Kısaca sevilecek birisi olduğumu düşünemiyorum, o yüzden dışarı çıkmakta zorlanıyorum. Lütfen yardım edin

Üşengeçlik Tembellik ve OKB

Merhabalar, 28 yaşında evli bir kadınım. Bende anksiyete ve okb vardı 1 yıl öncesinde. Okb çok az var şu anda. Ücretli öğretmenlik yapıyorum. Boştayım. Ve işte çalışmak istiyorum. Kendimi itemiyorum. Çünkü konfor alanından çıkmak ve öz disiplin zor geliyor. Önerileriniz nelerdir? Terapi olarak bdt, mindfullness, kitap olarak vs. Öz disiplin ve konfor alanından çıkmak için. Özgüvenim düşük aynı zamanda. Teşekkür ederim size.

Yeme bozukluğumu nasıl gideririm?

Çocukluğumdan beri her türlü sebze ve meyveyi yiyemiyorum ve kendimi alıştıramadım. Bir yemeğin içinde sebze varsa onu ayıklamam gerekiyor. Herkesin severek yediği salataları denediğimde midem bulanıyor. Bundan dolayı sürekli kilo alıyor gibi hissediyorum ve yemeyi sevdiğim yemeklerde de kendimi kısıtlıyorum. Sebze meyve yememe alışkanlığım çocukluğumda yaşadığım bir depremden sonra başlamış. Sadece daha zayıf görünmek istiyorum. Fakat kendimi sağlıklı besinlere alıştırmadan bir diyete giremeyecekmişim gibi geliyor. Çevremdekiler de bu huyumu öğrendiklerinde yaptıkları yorumlar daha çok canımı sıkıyor. Kendimi aç bırakmaya çalıştığım dönemlerim de oldu. Ne yapacağımı bilmiyorum.

Sosyal Anksiyeteden Nasıl Kurtulurum?

Sosyal anksiyete bozukluğuna sahip olduğumu düşünüyorum ve bundan kurtulmak istiyorum. Toplum içinde konuşurken çekiniyorum. Sınıf içinde sunum yaparken veya sesli bir şekilde kitap okurken çok heyecanlanıyorum ve kalbim aşırı hızlı atıyor. Nefesim kesiliyor ve sesim titriyor. Bundan kurtulmak için ne yapmalıyım? Aslında son zamanlarda sosyal biri olmaya çalışıyorum ama bu fayda ediyor mu bilmiyorum. Acaba insanların benim hakkımda ne düşündüğünü önemsemeyi bırakırsam bundan kurtulabilir miyim? Lütfen bana yol gösterin yakında üniversiteye gidicem ve muhtemelen sürekli sunum yapicam o yüzden sosyal anksiyetemi yenmek istiyorum

Kaygılarımla nasıl başa çıkacağım?

Özellikle sınav haftalarında üzerime çöken ve dönemsel olarak savaştığım karanlık bir duygu ve içimde susturamadığım sesler var. Çok stres yapıyorum ve gelecek için aşırı kaygılandığım anlar oluyor. Adeta nöbet geçirir gibi zaman zaman atak yaşıyorum takıntılarım oluşuyor bununla nasıl başa çıkabilirim? Bu durum ve dönemler beni ve sosyal hayatımı çok olumsuz etkiliyor. Relax bir insan olmak istiyorum ama hem kendime hem başkalarına karşı çok disiplinli davranıyorum

Manipüle edilmek ve üzmek istemiyorum

Bir arkadaşım var beni aşırı aşırı seviyor hep yanında olmamı istiyor. Haftada en az 2-3 defa gerginlik yaşıyoruz bu modumu aşırı düşürüyor ve benim modum düşünce karşı tarafında modu düşüyor. Bakıyorum ona üzülüyorum. Çevresi geniş ama herkesi sevemeyen tarzda beni de kardeşi yok diye kardeşi yerine koymuş. Ondan uzaklaşmıyorum üzülüyorum çünkü. Ve her seferinde bir şey buluyor ve beni manipüle ediyor, ne yapacağımı nasıl başa çıkacağımı bilmiyorum. Bazen sıkılıyorum sırtımda yük gibi bazen ise çok iyi geliyor bana , onunla olmak keyif veriyor kardeşim gibi. Ama bazen işte küsmesi çabuk kırılması gerçekten yoruyor beni, ne yapmalıyım hiç bilmiyorum

İnsanlara hayır diyemiyorum

Bazı durumlarda karşımdakini kırarım düşüncesi oluyor ve hayır diyip reddetip net bir tavır ortaya koyamıyorum. her şeyi kibar bir şekilde halletmeye çalışıyorum ve karşımdaki insan iyi niyetimi suistimal ediyor. Bunun farkına vardığımda iş işten geçmiş oluyor tabi ki. İyi niyetimin kullanılması hoşuma gitmiyor ama elimde değil, karşımdaki insan ya kırılırsa ya beklemediğim bir tepki verirse ve ben cevap veremezsem ne yapacağımı ve nasıl bir yol izleyeceğimi bilemiyorum.

Neden sivilcen var ve neden herkes benden nefret ediyor

Merhaba ben Buğlem henüz 12 yasindayim okuldaki arkadaşlarım benden nefret ediyor ve bana domuz diyorlar sivilcem var diyede yapıyorlar sevdiğim kişi beni sevmiyo oda benle dalga geçiyor kendimden nefret ediyorum ve durduk yere ağlama hissi geliyor ailem beni pskiloga götürmek istemiyor ailem hiç bişey yapmıyor lütfen yardım edin hep yanlız kalmak istiyorum bende buraya içimi dökmek istedim yazarsanız çok sevinirim