Sosyal HayatKategorisi
Arkadaşlıklar, tanıdıklarla ilişkiler ve toplum içindeki yerimiz zamanla değişebilir. Kendini daha iyi ifade etmek, bağ kurmak ve sosyal ilişkilerde rahat hissetmek herkesin ihtiyacı olabilir.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Yakın Arkadaşla Küslük
En yakın arkadaşımla üç ay önce küstük ve mayıs ayının başında karşılıklı özür dileyerek barıştık. Fakat şu an aramızdaki eski samimiyeti ve yakınlığı göremiyorum. İletişime geçmek için yada ilişkimizin düzelmesi için herhangi bir çaba göstermiyor, üzülüyorum. Ne yapmam lazım bilemiyorum.
Ani tepkilerime karşı nasıl davranmam gerekli
Merhaba, ani tepkilerim ve sinirlenmelerim var basit bir olaya karşı bile çok çabuk sinirlenip tepki verebiliyorum nasıl davranmam gerekli böyle durumlarda, bazen sessiz kalıp zaman geçmesini bekliyorum ama o da işe yaramadığı zamanlar olabiliyor şimdiden teşekkür ederim🌸
Hayattan Zevk Alamama Sorunsalı
Merhaba, 28 yaşındayım üniversiteden mezun olduktan uzun bir süre kendime uygun bir iş bulamıyorum. Kısa vadede girdiğim işler beni mutlu etmiyor uzun vadeli iş istiyorum fakat çok çabuk her şeyden sıkılıyorum. Uyku sorunum var ve çözemiyorum. Yalnız hissediyorum arkadaşım yok. Kahve içebileceğim arayıp dertlesebilcegim yada herhangi bir şey için bile. Evliyim 1 senedir, eşimi seviyorum galiba. Ama hayatta hiçbişey den tam olarak emin olamıyorum. Ona tam anlamıyla yaklaşmıyorum. Sanki yaşamak için yaşıyorum bazı şeyler olması gerektiği için oluyor da ben o şekilde gerçekleştiriyorum gibi. Cinsel iliskimiz de ise yakınlık kuramıyorum bana anlamsız geliyor. Gerçekten birlikte olmak anlamsız geliyor benim için. Çok garip hislere duygulara kapılıyorum. Düşündükçe de işin içinden asla çıkamıyorum. Çok fazla uyuyorum çünkü uyanmak için bir sebebim yokmuş gibi. Elbette sağlıklıyım iyiiyim ama ruhsal olarak bu şekilde hissediyorum. Hayatımda ki her şey ve herkes o kadar anlamsız geliyor ki buna bende dahilim. İnanın ne yapıcam bu işin içinden nasıl çıkıcam bilmiyorum. Kendimi bir yazılım sistemi gibi hissediyorum, hayat neyi getiriyorsa akışına yaşıyorum ama ne olmak istediğim yerdeyim ne de olmak istediğim insanım. Her insan biriciktir biliyorum kendime uğraş bulmalıyım bir amacım olması vs. ama yapamıyorum yada yapmıyorum. Harekete geçemiyorum bir türlü. O kadar sıkılgan biriyim ki bir ise heyecanla başlıyorum ertesi gün vazgeçiyorum. Daha yazsam sayfalar sürer fakat bu kadarı yeterli. Umarım anlatabilmişimdir kendimi. Şimdiden teşekkür ederim
Anksiyete - Düşme Korkusu
İş hayatımda dışarıda sürekli başım dönecekmiş korkusuna kapılıyorum kendimi düşecek gibi hissediyorum ve kendimi çok fazla kasıyorum, 2 hafta sonra nişanım var takıda dururken dans ederken başım dönerse diye korkuyorum, sosyal fobim var topuklu ayakkabımdan bile korkuyorum artık
Aşırı fazla empati kuruyorum
Biri haksızlığa uğradığında, kendisini ifade edemediğinde veya sadece üzüldüğünde dahi o kişiden bile çok üzülüyorum. Bu durum beni diğer insanlara karşı hep aşırı kibar olmaya (üzmek istemediğim için) itiyor, dolayısıyla da -genelde farketmeden- sınırlarımı kaldırmama sebep oluyor. Terapistimle bu konuya yeni yeni girmeye başladık. İnce ve hassas biri olduğumu biliyor. 18 yaşına yeni girdim. Aşırı empati kuruşum, gelecek hakkında olumsuz düşüncelere kapılmama sebep oluyor. Dünyanın kötü bir yer olmasından endişelenip, karşıma çıkacak insanlarla mücadele etmek zorunda kalma ihtimalinin beni yormasından çekiniyorum. Anne-baba arasında kavganın eksik olmadığı bir evde büyüdüm ve mücadeleci bir kişiyim. Mücadeleciyim ama yorgunum. Daha fazla gücüm yok gibi hissetsem de beni tanıyan herkes beni hayat dolu biri olarak biliyor. Ben pek öyle hissetmiyorum. İnce düşünceli biri olmayı seviyorum, kötü biri olmak istemiyorum. Kendimi kabul ediyorum artık. Sadece bunu kontrol altına alabilmeyi öğrenmek istiyorum. Bunun üzerine gitmek için atabileceğim adımlar hakkında ne önerirsiniz? Ve terapistimle özellikle paylaşmam gerektiğimi düşündüğünüz bir nokta var mı?Bu arada çok saygı duyulası bir mesleğiniz var, iyi ki varsınız. Kim bilir, belki ileride meslektaş oluruz :)
Kafaya Fazla Takmak
Çok fazla takıyorum bunu nasıl düzeltebiliriz konu fark etmiyor dusunmeyecegim desemde düşünüyorum bir şeyi sürekli doğru olana kadar kontrol ediyorum kesinliginden emin değilsem adım atamıyorum adım attığım olayda iyi sonuç gelmiyorsa hemen pişmanlik duyuyorum ve kendimi sucluyorumMesela markete gittiğimde bir şeyin fiyatını bir kaç kere kontrol ederim hemen paramı hazırlarım ve kasaya gidene kadar (kasada da dahil) kontrol ediyorum (ama bu evde ki eşyaları sürekli kontrol etmek gibi bir şey değil)Ya da (belki farklı konuların alanına giriyordur bilmiyorum) daha onceden storyimi beğenen çocuk bu sefer adım atmama rağmen begenmeyince keşke yapmasaydim, keşke bekleseydim, aptal gibi kendimi gaza getirdim diyorum arkadaşlarım da sürekli bir şeyleri çok fazla taktığımı, düşündüğümü söylüyor. Ne yapmam gerektiğinin azıcık farkındayım ama sanırım bilir kisilerden bir şey duymadikca bu böyle gitmeye devam edecek
Güven problemimi nasıl yenebilirim?
Merhaba biriyle ilişki yaşamak istediğimde kafamın içinde sürekli ona güvenmemem için sebepler arıyorum örneğin seni aldatır sana zarar verir gibi ve bu gitgide anksiyeteye ve panik atağa dönüşüyor ve o kişiyi yarı yolda bırakmak zorunda kalıyorum
Hiç bir şey yapmama isteği
İki yıldır şehir dışında okuyordum aile baskısı sevgilimle buluşma problemim yoktu fakat memleketime döndüğünden beri eve kapanmış hiç bir şey yapmama isteği var üzerimde geleceğim hakkında şüphelerim var sinavami çalışsam işlemi girsem büyük kararsızlık içerisindeyim bu karmaşıklığın içerisinden çıkamıyorum
Yaşça küçük erkeklerden etkileniyorum
Yanlış kişi olduklarını ve sonucu bildigim halde sevgi ihtiyacı hissettiğim icin görüşüyorum ve sonra insan yerine koyulmuyorum. Sabretmem gereken çok fazla insan var ve benim sabrım çok erken yaşlarda tükendi . Ailemi sevmiyorum. Onlar gibi bir evlilik yapmak istemiyorum. Sürekli tekrarlanan gıcık olduğum davranışlara sabrım kalmadı. Yaşça küçük erkeklerden etkileniyorum
Ortamlarda sesimi çıkartamıyorum kendime güvenim yok
Özgüvenimi eksik hissediyorum ortamlarda sesimi çıkaramıyorum ama çekingen de değilim kendimi açamıyorum elime iş hayatında da fırsatlar geliyor ama ben hep korkuyorum ya yapamazsam diye hep kötüleri düşünüyorum yeni şeyler korkutuyor yeni bir kafe bile