Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Evliliqim alarm veriyor
19 yıllık evliyim 40 yaşındayım 14 ve 18 yasinda 2 çocuk annesiyim hep sorunlu bir evlilikti eşim benimle iyiyken yanımda ama kotuyken hiç hayatımda olmaz bu yaz o kadar üzdü ki beni asla atlatamiyorum geçen senem çok sıkıntılı geçmişti bu yaz bana 1 haftalık qezme izni verdi bende beni anlamaya basladiqini ve artık duzelmeye basladigina inanarak dua bile etmeye başlamıştım ama eve qelince bütün yazı burnumdan fitil fitil getirdi aylarca uzak durdu küstü kardeşlerime yaptiqimiz 3 qunluk tatili canim istemiyor zaten ben bunları hiç memnun edemedimki diye kardeşime ve eşine şikayet ederek sonlandirdi halbuki ben küçücük şeylere sevinen bir insanım daha bunun gibi bir sürü kötü olaylar yasadim yıllarca sorunlarımızı çözmek için çok konuştuk hatta sabahlara kadar konuştuk ama hiç bir şey değişmedi yıllarca şiddet qordum sonra psikolojik şiddete dönüştü hiç bir zaman eşime olan qorevlerimi aksatmadim evim yemeqin çamaşırın ürün hep dortdortluk oldu ama yılların sonunda şikayet edilen ben oldum hep aylarca küstu ben toparladım aylarca uzak durdu ben toparladım ama artık toparlayamiyorum eşimle hiç konuşamıyorum aqzimdan kelime cikmiyor tam tersi şimdi o toparlamaya konuşmaya çalışıyor ama ben tek kelime edemiyorum sadece ağlıyorum tek hissettiğim derin bir yalnızlık çaresizlik ve sevgisizlik. .kpss sınavına çalışıyorum belki mesleğim olur para kazanırsam daha değerli olurum belki
Gizli Kullanıcı
5 yaşındaki kızıma nasıl davranmam gerekiyor?
Kızım 5 yaşında 2. kardesi oldu sürekli sevmek istiyor sürekli her davranışa gülüyor yapma dediğim şeyleri yapıyor bende sürekli kızıp vuruyorum sabırlı olamıyorum sonra da çok üzülüyorum vurduğum için vururken elini kaldırıp kendini koruyor nasıl bir yol izlemeliyim kardeşinin parmaklarını arada sıkıyor yavaştan yanaklarına vuruyor aceba çok mu yükleniyorum kızıma sürekli sen ablasın diyorum yardım istiyorum yanlış mı yapıyorum bu konuda babası da çok kızıyor
Gizli KullanıcıÖlüm korkusundan nasıl kurtulabilirim?
Merhaba. Ben kendimi bildim bileli sevdiklerimi yani çekirdek ailemi kaybetmekten korkan biriyim. 2. 5 sene kayınvalidemi trajik bir şekilde kaybettik. Ondan öncesi arkadaşlarımın annesini babasını kaybetmesi sonrasında bu olay ve sonrasında sürekli ölüm haberleri almak beni çok etkiledi. Artık en ufak bir şey de ya onlara bir şey olursa kokrkusu yaşıyorum. Nasıl aşacağım bu durumu? Mesela annemlere gitmek istiyorum ve bir sebepten bu erteleniyor. Sonrasında ise ya onlara bi şey olursa gitmediğim ertelediğim için pişmanlık yaşarsam ya gitmem gerekiyorduysa gibi sorular oluyor kafamda. Onların istediği her şeyi yapmak istiyorum ya sonrasında üzülür pişman olursam diye.
hayalperestLisede bölüm seçiminde çon stresliyim, ne yapmalıyım?
Lisede 11. Sınıfa geçtim ve sayısal yada eşit ağırlıktan bir bölüm seçmem gerekti. Normalde yaz tatilindeyken sayısal seçeceğimden emindim ama direk istediğim meslek yoktu. Okula başladığımda sayısal temposu bana çok ağır geldi. Dürüst olayım ben maalesef tembel biriyim. Ailem bana yazın çok dediler ama ben onları dinlemeyip çalışmadım. Simdi ne kadar saçma davrandığımı anlıyorum. Ailem de bana eşit ağırlığa geçmemi önerdiler banada mantıklı geldi. Ama bir haftadır o kadar çok stres yaptımki göğsüm ve sırtım sıkıştı. Beni hastaneye götürdüler bugün. Bir şeyim yokmuş ama yinede çok korktum bişey olacak diye. Annemle babam çok anlayışlı ve jarika insanlar, her zaman benim yanımda oldular. Ama babam haklı olarak bu çalışmayla sayısalda bocalayacağımı düşündüğünü soyledi. Bende nasıl olsa net bir hedefim olmadığı için eşit ağırlığı geçmeye karar verdim. Sayısal bölüm tercih etmek isyersen En kötü 1 yıl mezununa kalırsın dediler ve bana mantıkı geldi. Çünkü tyt matematiğim eksik ve onu kapatmaya çalışirken ayt fen ve matematiği halletmem çok zor olacak gibi hissediyorum. Ama pişman olmaktan endişlendiğik içim sürekli bunu düşümüyorum. Günlerdir uyuyamıyorum ve stresten ellerim egzama oldu iyice. O kadar kötü bir hale geldiki bazen derse yada hiçbişeye odaklanamıyorum. Kendime nasıl yardım edeceğim bilmiyorum. ..
emmaaAnnemin yarattığı yaraları nasıl kapabilirim
Merhaba 3 kardeşiz en büyük ablayım. Annem genel olarak öfkeli bir insan kimseyi sevmez ve kardeşleri dahil hetkese karşı acımaSızdır. Ama en kötüsü bana çok büyük bir öfke ve nefret besliyor. Hayatım boyunca annemle ilgili hiç güzel bir anım yok. Hep nefret hissi var. İhtiyacın olduğu zaman da asla yanımda olmaz. Küçüklüğümden beri hep ona yalvardım peşinden koştum . Ama çocuğumu kaybettiğim zaman bana olan tavırlarını affetmem mümkün değil. Sadece bende açtığı yaraları kapatmak istiyorum. Yarattığı boşluğu nasıl kapatabilirim. Başka bir ülkede yaşıyorum. Göçmenlik yükü annelik yaparken, kendi annemin bende açtığı yaraları nasıl kapatabilirim? Ufak bir tavsiye bile çok iyi gelebilri. teşekkürler
Gizli KullanıcıRetroaktif kıskançlık ve güven sorunu
Sevgilimin retroaktif kıskançlığı var ilişkinin başında beni uyardı eskiye dair görüp görebileceği her şeyi sildim ama bilgim dahilinde olmayan yerlerden eski mesajlar fotoğraflar karşısına çıktı sonra eski sevgilimi biriyle aldattığımı öğrendi aynı zaman aralıklarında konuştuğumu görüp şimdi hem geçmişe dönük kıskançlıkla hem de aldatabileceğim düşüncesiyle ilişkiyi bitirmek istiyor ama birbirimizi çok seviyoruz bende yaşananların geçeceğini aldatmayacağımı dersimi aldığımı pişman olduğumu ona karşı çok güçlü duygularım olduğunu ona karşı yaşanmayacak bir olay için ilişkimizi bitirmemesi gerektiğini söylüyor yalvarıyor içine şüphe düşürecek hiçbir durumun yaşanmasına dahi izin vermeyeceğimi tamamıyla şeffaf olacağımı söylüyorum ilişkimizin bitmesini istemiyorum hem sevgilimin ne yapabileceği konusunda hem de benim neler yapmam gerektiği konusunda yardımcı olur musunuz lütfen
Gizli KullanıcıNeden bu şekilde düşünüyorum?
3 buçuk yıldır süren bir ilişkim var. 11. Sınıfta sevgili olduk şimdi 20 yaşındayım üniversite mezunu oldum. Ona lisede platoniktim ve sevgili olduğumuzda da ilk yıl körkütük aşıktım. Ama ikinci senenin sonunda bu aşk daha çok sakinliğe sevgiye döndü bence öyle büyük çılgın heyecanlar yok. Aramız iyi bir sorun yok şu an. Ancak gün içinde kısa bir süreliğine bazen acaba şununla veya bununla olsaydım nasıl bir hayatım olurdu? Geleceğim nasıl olurdu tarzında şeyler düşünüyorum. Ama bu düşündüğüm kişilerle aramda hiçbir şey yok tabi ki. Bu şekilde düşünmek aldatmaya girer mi? Neden bu şekilde düşünüyorum? Bu kötü bir şey mi? Kendimi kötü hissettim. Bu bende uzun zamandır var. Yardımcı olabilir misiniz? İyi günler
Gizli KullanıcıEğitim için geç mi
Merhabalar ben 3 kez Yks girdim ve bu sene ailem girmeme izin vermiyor açıkası kafalarında sürekli çevrelerinde bekar olan insanları ban annem öneriyor şans ver diye diyor ki bir kız 30 yaşında kadar evlenmezse zor evlenir sonra baskı kuruyor herşeye geç mi kaldım napacagım bilmiyorum ve bu durumdan ruhsal anlamda da çok yoruldum iyi olmaya çalışıyorum ama batıyorum gibi bu yüzden
Gizli KullanıcıAilemle aynı evde yaşarken onlardan nasıl etkilenmeyebilirim?
6 senedir zorunlu işlerim olmadıkça dışarı çıkmam. Çünkü stres oluyorum,karnım ağrıyor. Eğer tek gidiyorsam az stres oluyorum karnım çok ağrımıyor. Küçüklükten beri aynıyım. Ailemle yaşamadığım 1 senede böyle bir sıkıntım olmamıştı,ailemle kavga edip dışarı çıkarsam karnım ağrımıyor. Düşüncem şöyle kavga ettiğimizde onlara o kadar sinirleniyorum ki beni soktukları kalıplardan bir nebze kendimi kurtarabiliyorum. Çok manipülatifler. "Dışarı çıkacağımızda tuvaletten çıkamaz" lafları kulağımda. Elbette söylendiklerinde cevap veriyorum,inanmıyorum ama sonrasında tam olarak onların dediği gibi olmaya başlıyor. Onların hakaretleriyle uyanıyorum. Ben uyurken bile bana sinir olacak konular bulup oturup beni eleştiriyorlar,bu seslerle uyanıyorum. Yemekyerken,lavabodayken,sürekli onların yersiz hakaretlerini dinliyorum. Birkaç sene öncesinde temizlik hastası olduğumla ilgili laflar etmeye başladılar. Onlar öyle yaptıkça benim temizliğe düşkünlüğüm daha arttı. Kendimi gerçekten temizliğe takıntılı ama onlardan saklamaya çalışan biri olarak buldum sonunda. Bu takıntı ilerledi,en çok önem verdiğim öğrencilik hayatım durdu resmen. Defalarca masayı temizlememe rağmen masaya hiç oturamadım. Derslerimi çalışamadım,defalarca mezuna kaldım. Sonra konu dersten çıktı. Oturarak uyumaya çalıştığım zamanlar oldu çünkü kendimi kirli hissediyordum. Sonra düzeldim. Tam düzelmiş değilim ama onlardan soğudukça takıntının belirtileri azaldı. Şuan ağır takıntım yok, ellerimi çok yıkamam kaldı sadece. Tabi bu süreçte dışarı çıkmadım elime telefon almadığımdan arkadaşlarımla aram bozuldu. İyice ailemle başbaşa kaldım. Yediğim hakaretlerin haddi hesabı yok. Nasıl etkilenmeyeceğim aynı evde?
Gizli KullanıcıAnnemle aramdaki bu sorunları nasıl çözebilirim
Uzun zamandır ailemle, özellikle annemle olan ilişkim nedeniyle kendimi çok sıkışmış ve bunalmış hissediyorum. 25 yaşındayım ama hayatımla ilgili birçok konuda kendi kararlarımı vermekte zorlanıyorum. Annem beni sürekli kontrol ediyor ve yaptığı şeylerin çoğunu benim güvenliğim için yaptığını söylüyor. Ancak bu kontrol zamanla benim kendi kararlarımı alamamama, özgüvenimin düşmesine ve kendimi yetersiz hissetmeme neden oldu. Dışarı çıkmam, arkadaşlarımla görüşmem, gece geç saatlere kadar uyanık olmam, makyaj yapmam ve erkeklerle iletişim kurmam gibi konularda çok fazla kısıtlanıyorum. Örneğin gece saat 12'den sonra yatmadığımda bile erkeklerle bir şey yaşadığımı düşünebiliyor. Makyaj yaptığımda erkeklerin tahrik olacağını veya bunun beni dinsiz göstereceğini söyleyebiliyor. Bu nedenle zamanla kendi görünüşüm ve davranışlarım konusunda bile suçluluk hissetmeye başladım. Yaşadığım stres ve bunaltıcı şeylerden çıkabilmek için sadece anneme arkadaşımın düğününe gitmek istediğimi söyledim gidersem bir annem olduğunu unutmam gerektiğini söyledi Bağlarını koparacağını dile getirdi yaşıtlarımın mutlu olduğunu görünce benimde onlardan ne farkım var diye üzülüyorum
ecrinq77
