Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Evliliğimi evlilik depresyonundan nasıl kurtarırım?
Merhabalar, 1. 5 yıldır evliyiz ve 2 ay önce eşim evlilikle ilgili şikayetlerini dile getirdi. Benimle şahsi bir sorunu yok ancak aidiyet hissi, evliliğin sorumlulukları gibi durumlardan ve kurumun kendisinden çok hoşlanmadığını belirtti. Ben de dinamikleri bizim belirleyeceğimizi söyledim ve zamana bıraktık. İyi yönleri de hatırlatacak ve evliliğimize duyduğu kaygıları dağıtacak nasıl bir yol izleyebilirim? Öncesinde pek tartışmazdık, kendi iç dünyasında kaygılarıyla bunu büyüttü ve bu sürede çok alkol de kullanıyor. Ben bitirmekten ziyade mutlu olacağını hatırlaması ve korkmaması gerektiğini anlayıp devam etmek istiyorum. Bazı noktalarda sanırım kendini yetersiz de görüyor ancak mevcut duygu durumuyla sorumluluklardan da uzaklaştığı için ben yapmak zorunda kalıyorum ve rahatsızlığımı da dile getirdim. Kendi irademizle ve 30 yaşında evlendik, daha öncesinde bir evlilik geçmişimiz de yok. Ayrıca bu süreçte psikologa da gitmeye başladı ama ne konuştuklarını bilmiyorum. Bana destek olabilirseniz çok sevinirim.
Gizli Kullanıcı
Her şeyi bir nedene bağlama düşüncesi
Son yıllarda hayatım pek yolunda gitmedi iş ve aşk konusunda. Aslında elimden geleni yaptım fakat bir türlü şunları oturtamadım. Gerçekten çok sabredilmesi gereken şeyler başıma geldi sabrettim. Sonra aynı yerde kalmaktan dolayı düşüncelerimi geçmişe yönelttim. Örneğin geçmişte şunu yapmıştım bu yüzden şimdi hayatım böyle gibi. Daha da açmam gerekirse kardeşim geçmişte iş bulamadığında yüklenmiştim şu an kendime aynılarını yaşıyorum aslında o da bana yükleniyor. Ama sanki helallik alsam düzelecekmiş gibi. Yani insan hep bir neden arıyor. Neden hayatım şimdi böyle gibi. Veya Allah’a bir konuda söz verip küçüklükte tutmamaya bağlıyorum. Tövbe ediyorum ama bilmiyorum hep nedene bağlıyorum. Aslında kimseyi yargılamayan , dedikodu yapmayan, iyi biriyim. Galiba iyi biri olduğum için bu Yaşananlara anlam veremiyorum. Bir yandan da sanki hayatın bir şifresi varmış da işte nasip açma gibi dualar hep bir çözüm arayışındayım.
Gizli KullanıcıKendimi nasıl düşünebilirim
kendimden çok ailemi sevgilimi düşünmekten cok yoruldum çok yıpranıyorum hıc bır ıstegım olmuyor hayat bana cok oynuyor ben cok yoruldum bı arkadas ortamım cevrem yok bı evım var ama yok bı yatagım var ama yatamıyorum babanneme bakıyorum yanında yatıyorum yukarda evım var yatamıyorum esyalarımı orda burda ama kımse benım ne ıstegımı bılmıyor ben cok yıprandım 6 senedır ben napıcam bana bı yol gosterın nolur
Gizli KullanıcıNişanlım ve ailem arasında kaldım ne yapacağımı bilmiyorum.
Merhaba 2 yıllık nişanlımla annemlerin evine gittiğimiz sırada nişanlım nişanlılık sürecimizin uzadığını dile getirdi ve sinirlerine hakim olamadı ağlamaya başladı ardından annem kendisine yapıldığını düşünüp nişanlıma defolsun gitsin bu ne biçim böyle tarzında cümleler kullandı. Ben anneme yanlış olduğunu dile getirdim ancak özür dilemeyi reddetti. Bu olay geçtikten 6 ay sonra gelinlik bakmaya gidildiği sırada nişanlımın arkadaşına güzelim fıstığım görüşürüz diyip sarılırken nişanlıma sadece görüşürüz diyip gitmiş. Nişanlımda bana bunun bu şekilde devam etmeyeceğini annemle görüşmemi istemediğini kendisine ve bana zarar verdiğini düşünüyor. Çok arada kaldım ne yapmam gerektiğini bilmiyorum. Annemin böyle yapmış olması beni çok üzüyor. Nişanlıma da hak veriyorum çünkü istenmediğini düşünüyor.
Gizli KullanıcıDeğişimi nasıl sağlarım
Merhabalar ben kaygısı yüksek çok düşünen yalnız takılan biriyim yaşadığım şeyleri çok fazla içselleştirip içime kapandım yapılan büyük hatalar haksızlıklar sonucu iyi şeylere inancımı yitirdim ilişkilere dair geliştirdiğim çiğ inançlar boşa düştü kendimi tanımadığım gibi hep ödün verdiğimi yalnız kalma korkusuyla uyumlandığımı hatalara sessiz kalıp sabrettiğimi fark ettim düzeltmek için çabalansa da o hataları geriye dönük affetmem çok zor oldu araya çok zaman soktum çünkü. Kimse eski kişi olarak kalmadı zaten. 30 yaşında hayatı tanıdım bu geç kalmışlık benim de yanlış öğrenmelerimle hayatımı sıfırladı. Zaten içe dönük çok fazla insanla bir arada olan biri değilim yaşadıklarımdan sonra arkadaşlarımla arama sınır koydukça git gide yalnızlaştım aslında insanlar da yanlış olduklarını gösterdiler Bense onlara sımsıkı tutunmuşum. Ne kadar onlara kızsam da bu onların da değil benim de kendime yaptığım bir şeymiş Kendim olmayı çok önce kaybetmişim. Şimdi bu sessizlikle kalakaldım. O kadar çok mantıklaştırdım ki Muhakeme yeteneğimi kaybettim kim benim için iyiyi istiyor kim bana zararlı anlamıyorum. Zamanında çok fazla şeye maruz kaldım ki kendimi de maruz bırakmışım meğer şimdi ben mi yanlışım ayırt edemiyorum. Verdiğim tepkiler yanlış mı sorguluyorum Kendimi bir ortamda rahatça açıp yine güvenir miyim bilmiyorum. Mide bulantıları yaşıyorum sürekli kendimi suçluyorum çokça o insanları suçluyorum. Kendim yolumu nasıl bulurum nasıl aramalıyım
Gizli Kullanıcıbabam annemi aldatıyor ve bugün öğrendik
babamin annemi aldattigini bugun ogrendik ben birkac ay oncesinden suphelendim fakat bugun kanitlanmis oldu ben 20 erkek kardesim 16 yasinda henuz haberi yok ailemiz gayet huzurlu ve sakin her sey yolunda gidiyordu bu olay bize buyuk bir sok yasatti ne yapacagimiz konusunda benim bir fikrim yok annemin var mi onuda bilmiyorum belki bize yansitmamak icin konusmuyordur kafam cok karisik destek almak istiyorum babamin suratina bile bakmadim olaylar gelistikten sonra bu olay beni cok etkiledi daha baslangicta bile bosanma olursa kaldiramam diye korkuyorum ama sanmiyorum bosanmanin olacagini annem gerektigi gibi davranacaktir
Gizli Kullanıcıİş yerinde kaygı mı ve kriz anlarında sakin kalmayı kendimi iyi ifade etmeyi nasıl yönetebilirim?
İş yerinde yaşadığım olumsuz durumları kafama çok takıyorum , gün içinde ruh halim çok değişken oluyor. Başıma ağrılar giriyor modum enerjim çok dalgalanıyor. Yöneticilerimle dışarıda sosyal hayatta çok iyi anlaşırken işyerinde onlara karşı çok öfkeli oluyorum . Herkes çok rahatken ben gün içinde çok gergin olup eve hep yorgun ve bitkin halde dönüyorum. İştem arta kalan zamanlarımda hiçbir şey yapacak enerjim kalmıyor. ücret de motive edemiyor. mutsuzum
Gizli KullanıcıKaybetme korkusunu nasıl yenerim
merhaba bir aydır ilişkim var erkek arkadaşımdan çok hoşlanıyorum ve evlilik düşünüyorum ciddi olmasını istiyorum Fakat o üç ay önce nişan atmış ve sanırım evlilikten biraz korkuyor daha temkinli. Bana benim evime gel diyor ben ise korkuyorum cinsel ilişkiye girmekten çünkü bana verdiği değer azalır, benimle ciddi düşünmez artık Bunun olmasını istemiyorum onu da kaybetmek istemiyorum Ne yapabilirim nasıl diyebilirim çok kaygılıyım lütfen yardım edin
Gizli KullanıcıAtaletten nasıl kurtulabilirim?
Merhaba, evliyim ve 2 ve 4 yaşında çocuklarım var. Üzerimdeki atalet ve disiplinsizlikten dolayı evime ve çocuklarımın gelişimine yeteri kadar ilgi gösteremiyorum. 2. Hamileliğimde başladı bu düzensizlik ve salmış durumdayım. Evim dağınık. Yapmam gereken işleri erteliyorum ya da sadece misafir geleceği gün yapıyorum. Bu durum çocuklarımın bakımına da yansıyor . Uyku ve beslenmeleri düzensiz . Bunu çok düşünüyorum plan program da hazırlıyorum fakat hiç birine uymuyorum. Ne yapacağımı bilemiyorum.
Gizli KullanıcıKocam sürekli kahveye gidiyor
Kocam sürekli kahveye gidiyor çocuk olduktan sonra daha fazla vurdum duymaz davranıyor. Çocuğuyla benimle hiç vakit geçirmiyor evde kumanda telefon elinde onun dışında da zaten sürekli dışarda arkadaşlarıyla kahveye gidiyor. Bu durum beni artık çok yıpratıyor. Ben sürekli konuşmayı deniyorum evliliğimizi yoluna sokmaya çalışıyorum ama hiç bir şekilde halden anlamıyor konuştuğumda azarlıyor. Boşanma davası açacam diyip çocuk ortada kalmasın diye açamadım ama çok yıprandım. Bencilce davranıyor. İş yeri açtık ama orada da düzenli durmuyor çalışan bakıyor hep. Severek evlenmiştik ama hiç beni sevmemiş gibi davranıyor. Böyle yaptığı için kendime vakit ayıramıyorum çocuğumla ve evle ilgileniyorum. O kadar tükendim ki ona hizmet etmek yemek yapmak vs. içimden gelmiyor
Gizli Kullanıcı
