Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
İlişkimi nasıl düzeltebilirim?
Çok zor bir dönemden geçiyorum. Her sabah uyandığımda gün içinde uyumadan önce ismini bilmediğim bi ağrıyla yasıyorum. İlişkimiz çok kotu bir yere evrildi. Yapabilecek şeyler varken yapamıyormuşum gibi hissediyorum. Onun gözünde hiç bana benzemeyen bir kişiliğim tanımlı ve ben bunu düzeltemiyorum. 2 yili aşkın bir ilişkimiz var ve ben onu kaybetmek çok korkuyorum. Ona nasıl yaklaşacağımı bilmiyorum neredeyse hiç iletişimiz yok. Kendimi sakinleştiremiyorum konuşamadığımız her an dahada kahroluyorum ve kendimi kaybetme aşamasındayım asla kendimi sakinleştiremiyorum. Her bir kelimesinde davranışında en kötü ihtimali dusunuyorum. Bir yandan beni istemediğini soyluyor bir yandan istiyormus ama kendini koruyormuş gibi hissettiriyor. Ona yeterli ilgiyi veremediğimi kalbini çok kırdığımı düşünuyorum ve bunu telafi etmeye çalısiyorum. Ama o bunu ben sadece kotu zamanlarda onunla ilgileniyormusum gibi dusunuyor. Anlatmak istediğim kendimi ona inanilmaz yanlis hissettirmisim ve ben bunu toparliyamiyorum. Kendi yaptığım hatalar ve onun beni kirmalarinin icinden cikamiyorum. İlk defa icimde hissettigim duyguyla basa cikamiyorum. Karsima alip haykirmak istiyorum neden boyle oluyor diye. Neyi yanlis yapiyorum bilmiyorum. Ona nasil davranmam gerekiyor bilmiyorum. Ona nasil degistigimi gostermem gerekiyor bilmiyorum. Kendimi bu durumdan nasil cikaracagimi bilmiyorum. Hissettigim bu agridan acidan nasıl kurtulabilirim bilmiyorum. Artik hic kimseyle konusamaz noktaya geldim. Burda yazamadigim bir ton sey var. Ne yapacagimi bilmiyorum. . İcinde oldugum durumdan hissettigim agridan caresizlikten cok yoruldum Birisini kaybetmişim gibi hissediyorum
Gizli Kullanıcı
Ben bu durumun içinden nasıl çıkacağım
Babam yıllar önce annemi, beni, ablamı, abimi ve iki erkek kardeşimi başka bir kadın için terk etti. Ancak bu süreç tek seferde yaşanmış bir ayrılık değildi. Yaklaşık 10 yıl boyunca bir bizimle bir o kadınla oldu. Sürekli gidip geldi, umut verdi, sonra geri çekildi. Bu belirsizlik ve kararsızlık ailemizi yıllarca yıprattı. En sonunda bir taraf seçmesi gerektiğini söyleyerek bizi bıraktı. Ayrılırken sadece duygusal olarak değil, maddi olarak da büyük zarar verdi. Evimizi sattı ve annem tüm yükü tek başına taşımak zorunda kaldı. Annem hem anne hem baba olmaya çalıştı. Bize iyi bir hayat kurabilmek için çok mücadele etti ve bugün ayakta durabiliyorsak bunda onun emeği çok büyük. Babamla yaklaşık 4 yıldır hiçbir iletişimim yoktu. Onu görmedim, sesini duymadım, konuşmadım. Hayatımda fiilen yoktu. Bu nedenle onunla ilgili birçok duygunun zaman içinde durulduğunu ve kendi hayatıma odaklandığımı düşünüyordum. Fakat uzun bir aradan sonra yeniden iletişim kurmaya çalışması ve vicdan azabı duyduğunu hissettiren konuşmaları bende beklediğimden farklı duygular uyandırdı. Onun pişmanlık duyuyor olması beni rahatlatmıyor. Aksine, sanki kendi vicdanını hafifletmeye çalışırken bu yükün bir kısmını bana bırakıyormuş gibi hissediyorum. Yaşananların en ağır sonuçlarını annem, ablam ve abim yaşadı. Ben ve erkek kardeşlerim de etkilendik ama kendimi bu hikâyenin merkezindeki kişi olarak görmüyorum. Bu yüzden bana dönüp geçmişle ilgili duygularını anlatması ya da benden anlayış bekliyormuş gibi hissettirmesi beni rahatsız ediyor. Çünkü onun vicdanını rahatlatmak, onu affetmek ya da yaptığı seçimlerle ilgili iç huzura kavuşmasını sağlamak benim sorumluluğum değilmiş gibi düşünüyorum. Buna rağmen kendimi bazen suçlu hissediyorum. Bir yanım ona karşı mesafeli kalmak isterken, diğer yanım onun bir pişmanlık yaşadığını görüyor. Bu da bende kafa karışıklığı yaratıyor. Şu an en çok anlamak istediğim şey, onun yaptıklarıyla ilgili sorumluluğun nerede bittiği ve benim üzerime istemeden yüklenen bu duygusal yükle nasıl başa çıkabileceğim.
Gizli KullanıcıSorun ne ne yapmalıyım
İnstagramda birini stalklıyorum profilden çıktıktan sonra tekrar diyorum ki acaba istek attım mı gidip tekrar bakıyorum, ocağı kapatıyorum 10 dl sonra çok fazla emin olsam bile ya kapatmadıysam diye tekrar bakıyorum, sınavım yok okulda ama ya sınavım varsa diye programa baya bakıyorum, ya tarihi doğru görmüyorsan diye yanımda birilerine baktırıyorım. Gün içinde çok fazla oluyor su içtim ama ya susadığım gibi filan.
Gizli KullanıcıNasıl başa çıkabilirim?
Arkadaşımın uzun ilişkisi var ama bana sarhoşken açıldı ve çok güzel cümleler etti ayrıca fiziksel olarak da saçlarıma dokundu, elimi belimi tuttu, ben de çok tepki vermedim sevgilisi olduğu için ve ortamda başka insanlar olduğu için, birkaç gün sonra hiçbirinin gerçek olmadığını ve sorumlulukları olduğunu, o gece kontrolü kaybettiğini söyledi, ben de tamam dedim sadece, aramız şu an da arkadaş olarak çok samimi, öncesinde ona o gözle bakmıyordum ama hislerim değişmeye başladı ve ondan hoşlanıyorum, şimdi ne yapmalıyım bilmiyorum, onunla konuşmalı mıyım tekrar? Gün içinde onu düşünüyorum, sevgilisi olduğu için zaten elim kolum bağlı, günlük hayatımı etkileyecek derecede mutsuz hissettiğim oluyor, konuşsam da sevgilisi olduğu için hiçbir şey değişmeyecek, farklı bir arkadaşımız da bana karşı bir şeyler hissettiğini anlamış ama o da o gün sarhoştu, bilmiyorum ne yapacağımı
Gizli Kullanıcıaklımdan çıkmıyor napmam lazım
sosyal medyadan tanıştığım biri vardı onu gördüğüm ilk andan berıdır heyecanlıyım yaşadığı hayat,dış görünüşü olsun tam benlikti sanki onu sevmek ve onunla olmak zorundaymısım gıbı her yaptığı davranışlar tamam geliyordu ya seviyomuyum sevmıyormuyum bılmıyorum ama 8 aydır hep onu dusunuyorum aklımdan çıkmıyor,stalkladım,sanki bana yaptıgı davranısları affettirmeye calıssa olcakmısım gibi geliyor. ve sadece (15 gun konustuk engellettirmek zorunda kaldım yaptığı davranışlar yuzunden konusmayı bıraktım )ama bi an aklımdan çıkmıyor uzuluyorum aglıyorum elimde değil goruntulu bıle konusmadık ınsanlar sosyal medyadan tanısıp evlenebiliyor ama bunda güven problemleri olduğundan konusmayı kestım kendımı cok kotu hıssedıyorum hatta 1 sene sonra ona yazmayı dusunuyorum ama ben zaten engelletirdim onu neden bıdaha ıstıyorum bu düşüncem nasıl gecer benım yasadıgım durum nedir yani sadece 15 gun konustuk yaptıgı davranışlarda uygun degıl ama neden aklımdan cıkmıyor sevıyorum sanırım ama bundan kurtulmam gerek cunku suan ıstesem bıle ımkansız
bov3zou4a0qq9acmrjmrq-hesabini-sildiÇok fevri bir insanım bunu nasıl değiştiricem?
Dediğim gibi çok fevri davranıyorum olaylar karşısında. Hele ki sinirlendim mi o an ne diyecegimi düzgünce seçemiyorum. Belirsizlik içinde olan bir olay var o olay tam anlamıyla çözülmeden çok fevri düşünüp çok fevri davrandım. Bence favori davranmamda en çok sinirlenmem etki ediyor. Çünkü sinirlendiğim an bence düzgün kararlar veremiyorum. Bunu çok sonra fark edince de vicdan azabı çekiyorum. Keşke dilimi biraz tutsam, herşeye atlamasam, düşünüp ondan sonra konuşsam. Biraz beklesem yani. Olaylar karşısında çok hızlı tepki veriyorum. Bir şeyi yanlış anlayınca hemen savunmaya geçiyorum. Oysaki insanları azıcık dinlesem sonra konuşsam herşey çok daha farklı olacak. Fevriliğimden nasıl kurtulucam?
Gizli KullanıcıAynı iş yerindeyiz 1.5 sene sürdü ayrıldık sürekli görüyorum toparlamam lazım
1. 5 sene süren ilişkim bitti hemşireyim aynı kurumdayız bitmesinin sebebi benim hatamdı geri dönüşü yok ve ben her gün defalarca kez karşılaşıyorum unutamıyorum açıkçası ayrılalı 1 ay gibi bir süre oldu ama her gördüğümde daha kötü hale geliyorum beni sevdiğini ama bu ilişkiye devam etmek istemediğini dile getiriyor nasıl bir yol izlemeliyim inan bilmiyorum nefes bile alamıyorum yemek içmek de mümkün değil
Gizli KullanıcıYıllarca tekrara gelen olaylara nasıl dur denilir?
Son 10 yıldır arkadaşlık ve aile konularında hep aynı noktaya geliyorum. Sonuç hep bi kayıp veya vedalaşmadan ortadan kaybolmak. (Bunu yapm benim) Bunlar ben mi sebep oluyorum bilmiyorum. Ama tekrara gelen olaylar ve duygulardan çok sıkıldım. Bana göre haklıyım. Onlar açısınıda içsel olarak merak etmiyorum. Bunu merak ediyorum. Bunu nasıl aşabilirim tekrarlanmaması için ? İlerleyen hayatımda buna nasıl dur derim merak ediyorum
Gizli KullanıcıKendimi bir türlü sevemedim
Ben kendimi oldum olası hiç sevemedim, 19 yaşında bir genç kızım. Belki zamanla geçer kendinde güzel özelliklere odaklan diyeceksiniz ama bu duyguyu yaşamadan kimse anlayamaz, Fiziksel olarak yetersiz hissediyorum, herkes benden daha güzel geliyor ki öyle zaten hayattada güzel olmazsan kazanamazsın, Bunu bir yarış olarak görmüyorum ama kim ne derse desin bu böyle, güzel olan hep 1-0 öndedir. Kendimi ne zaman sevmeye çalışsam yüzüm engel oluyor, en başta dişlerim inanılmaz yamuk gülemiyorum, bu yüzden evet tedavisi var biliyorum ama tel taktıracak bir maddi gücüm yok, yoksa çoktan taktırırdım, ama elimde yok. Sonra burnum yandan uzun fotoğraflarda asla yan duramam utanırım, çenem yuvarlak ve gıdım var, ve bunlar yüzünden ben insanlarla göz teması bile kuramıyorum, ben yolda yürürken insanlarla göz göze gelemiyorum özellikle erkeklerle, içlerinde şu kıza bak ne kadar çirkin yada burnu şöyle derler diye utanıyorum. İnsanlarla bu yüzden iletişim bile kuramıyorum gülerken ağzımı kapatmak zorunda kalıyorum, çünkü dişlerim çarpık hem altı hem üstü, bu durumdan ötürü hiç bir şeye hakkım yokmuş gibi kimse beni sevmeyecek gibi hissediyorum ki sevmedi zaten. Hep daha güzeller seçiliyor hayatta ben hiç seçilmedim, karakterin bir işe yaradığını göremedik. Aslında onlarada hak veriyorum, KİMSE DIŞINI BEĞENMEDİĞİ ŞEYİN, İÇİNİ MERAK ETMEZ. Benim neden içimi merak etsinler ki ben gülüşümden herşeyimden utanıyorum benim gibi birini kim neden sevsin, anca uzaktan izlerim. Ve maalesef kıskancım güzel olan herkesi kıskanıyorum aslında istemem böyle olmak ama içten içe üzülüyorum, onlara olan kıskançlığım beni hırçın yapıyor, elimde olsa kendimi değiştirim, ama devreye para girdiği için hiçbir şey yapamıyorum. Neden onlar güzel ben değilim neden onlar seviliyor, ben sevilmiyorum, neden neden bu sorulardan kurtulamıyorum yıllardır bu sorun var bende bir türlü çare bulamadık. Belki bir gün param olursa kendimi değiştirmek için estetik operasyonlar yapacağım. Ama o zamana kadar mutsuz olmaya devam, güzel değilsen bi anlamı yok çünkü kimse ilgilenmiyor. Herkes herşeyi haketmişken sırf dış görünüş yüzünden haksızlık görmeyi hazmedemiyorum. Herkesin sıfır çabayla elde ettiği sevgi için bu kadar yıpranırken yinede kimse tarafından görülmemek, beğenilmemek acı, güzel değilsen görünmezsin bu kadar acı ama gerçek.
Gizli Kullanıcıailem yüzünden erkek arkadsımdan ayrıldım
hayatımın yarısını geçirdiğim bi erkek arkadasım vardı sosyal medyada fotograf paylasmam uzerıne aılem ona da tepkı verdi ve oda aılemle konusmak tanısmak istemediğini soyledi yıllarca ıkna etme cabası ıcerısınde oldum ama cok sevdım hala da sevıyorum sonra gururunu kırdı ve tamam tanısalım dedi ve tanısmada tadsız olaylar yasandı oysakı ben herseyımı hazırlamıstım bunların olacagını bılmeden bunca yıldır mutlu oldum tek gundu o gun ailemle kavga oldu benım aılemınde hatalı olduğu cok yerler var konuda o esnada erkek arkadasımda tehdit edınce aılemde istemedi sonra erkek akadasım yazdı ve aılem ogrenınce tekrar tepkı verdi ve ayrılmak zorunda kaldım erkek arkasımında ailesi beni istemıyor fark edıyorum canımız cok acıyor ıkımızınde ama ımkansız aşk olarak kaldık bırlesme sansımız yok aılelerımızden kaynaklı
Gizli Kullanıcı
