Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu

Kendimi her konuda yetersiz suçlu hissediyorum

Sevgilimden ayrıldım çünkü artık anlaşılamıyoruz. Onu çok seviyorum ama kendini sürekli haklı görüyor; bir şeye bir gün iyiyse, diğer gün hevesimi kırıyor. Kendimi açıklamak istiyorum ama anlamıyor ya da anlatamıyorum; sürekli kavga ve gürültü. Oysa ki benim beklediğim ilgi ve sevgi, zaman ayırılması, bana saygı duyulması. Çok sinirliyim; normalde de o yüzden sakin bir şekilde konuşamıyorum kimseyle. O yüzden anlatamıyorumdur belki ama bilmiyorum. Sakin konuştuğumda da anlaşıldığımı düşünmüyorum, çünkü kimse beni ciddiye alıp “Evet, sen de burada haklısın” deyip yapılması gerekeni yapmadı. Kendimi çok özgüvensiz hissediyorum. Herkese özgüvenim var gibi yansıtsam da böyleyim artık ne yapacağımı bilmiyorum tek başımayım kimse yok yanımda

Eğitim

Akademik olarak planlama yapma

Akademik olarak plan yapmada yardıma ihtiyacım var, yani hangi gün hangi derse kaç saat nasıl çalışacağım gibi. Matematiğim çok kötü; sıfırdan nasıl başlayabileceğimi, anne ve babamla yaşamıyorum, ev sorumlulukları da bana ait, abimle yaşıyorum, şu an 9 günlük tatildeyim, planlamaya başlayalım 10 . sınıfa gidiyorum sözelim iyi matematiğim berbat kitap okuma planı da yapalım yani kendimi geliştirmeme yardım et kısıtlı etkenlerle görüşürüz

babamın psikolojik sorunları olduğunu da düşünüyorum

önceki soruma cevap verdiğiniz için teşekkür ederim, zaten 9 aydır söylememe sebeplerimden biri de ben söylesemde kararı verecek olan kişinin annem olması. ben söylediğim halde bu ilişkinin devam ettiğini görürsem anneme de çok sinirleneceğimi bildiğim için cesaret edemedim. onun için gerçekten çok üzülüyorum, anlamaya çalışıyorum neden bu ilişkiyi bu kadar devam ettirmeye çalışıyor ama sanırım asla tam olarak bilemem. ben babamın psikolojik sorunları olduğunu da düşünüyorum, kendisi kendinin mükemmel olduğunu düşündüğü ve asla psikoloğa gitmeyeceği için bilemem ama gerçekten hem annemin hemde benim psikolojimi olumsuz etkilediğini rahatça söyleyebilirim. sinirli, dengesiz, belki narsist bi insan. ben hayatım boyunca en basit durumda bile babam bu durumda şunu söyler tarzı bir cümle kuramadım. ne diyeceğini, ne yapacağını kestiremediğim için özellikle çocukluğum çok korkarak, gerilerek geçti. güzel kızım, canım kızım gibi güzel konuşurken saniyeler içinde bana bağırmaya da başlayabilir ve ben bunun gerginliğiyle büyüdüm. bunu da çok yaşadım. gerçekten sinirlendiğinde, ki çok kolay sinirlenen biri, ne yapacağını kestirememem de susma sebeplerimden biri. bunu bildiğimi öğrendiğinde artık rol yapamamak beni rahatlatır ama ona bi sınır koymak veya tepki vermek beni korkutuyor. beni ahlak ahlak diye büyütmüş biri olarak, en ufak şeyimde bile ahlakıma laf eden bi insan hakkında bunu bilmek ayrı bir sinirlendiriyor.

Eşimden borclari ve sorumsuzluğu nedeniyle çok soğudum hissizim

Merhabalar, eşimle 19 yıllık evliyiz. Evliliğimiz eşimin yaptığı gizli saklı borçlar yüzünden hep inişli çıkışlı devam etti. Ama geçen Aralık ayında 600 bin TL borcu olduğunu ve arabayı satarak ödeyeceğini ansızın sokak ortasında söyledi. Benim o anki travmamı düşünün. Kızımda duydu tabii. Ve babasıyla şu an araları açık. Borcu nereye, ne için yaptın dediğimizde söylemiyor. Evi geçindiremedim. Diyor ama maaşı ortalamanın çok üzerinde; bu imkânsız. Benim çalıştığım dönemlerde yaptığım tüm birikimim gitti borca . Eşime karşı çok soğudum. Muhabbetimiz azaldı. Evde tat tuz yok. Sizce ben nasıl davranmalıyım, ne yapmalıyım? Ne olur, bana yol gösterin.

Affetmeli miyim?

Merhaba, eşimin sosyal medya üzerinden beni aldattığını öğrendim. Bu kişi yurt dışında. Fiziksel herhangi bir temas yok. Yalnız onu telefonuna her şeyim diye kaydetmiş. Bazı mesajların sonunda sevgilim diye hitap ediyor. Hepsini göremedim tabii ama gördüğüm bana yetti. Hatta bir mesajında lütfen unutma, sen benim her şeyimsin yazmış. Yüzleştim tabii ki. Ama o bunu ihanet olarak kabul etmiyor. Çok kırgınım. Ne yapabilirim?Boşanmak doğru mu?Çok kötü bir haldeyim. Bir saniye bile aklımdan çıkmıyor. Eşim bunu asla ihanet olarak kabul etmiyor. Gelip geçici ve hiçbir gerçekliği yok, diyor. Ama o 'her şeyim' kelimesi beni delirtiyor. Ne ara her şey oldu, bilmiyorum. Bana kalbimin sahibi sensin, vazgeçmem, diyor. Ama ben bununla nasıl baş edeceğimi bilmiyorum. Devam etsem unutulacak bir şey mi bu? Sürekli başına kakıp duracak mıyım? Lütfen yardım edin. Çok çaresizim.

Nasıl ikna edebiliriz ?

Merhabalar,erkek arkadaşımla 4 yıldır birlikteyiz. Benden önce babam tanıyordu ve çocuğu ailesiyle çok övüyordu evde durup dururken konusu açılıyordu sosyal medyadan fotoğraflarına bile yorum yapardı. Benimle sevgili olduğunu eylül ayında öğrendi ve o günden beridir istemem diyor ilişkimizi bitirdik ara ara konuşuyoruz babam yüzünden, geçen hafta unutamadım diyince yine olay yaşadık. Aylar geçti vazgeçmek istemiyoruz. Ama babam çok severken birden böyle oldu çok üzgünüm. İstemem diyip duruyor annemide etkiliyor bu sefer artık ilaç tedavisi alıyorum kendime engel olamadığım için . . Babamla da aramız bozuk baya laflar işittiğim için zoruma gitti ben konuşmuyorum

Partnerimi gerçekten seviyor muyum?

Partnerimi gerçekten seviyor muyum yoksa sadece onun ilgisini mi seviyorum anlamaya çalışıyorum. Bazen işin içinde kayboluyorum. Sürekli bir sorgulama halindeyim. Çok düşünmeye yatkın yapımdan dolayı mı böyle yoksa gerçekten sevgimden emin mi değilim nasıl anlayabilirim? Bazen duygularımı taniyamiyorum. Kendimi de partnerimi de yormak istemiyorum. Sevdiğimi nasıl anlayabilirim . Genel olarak karşımdaki insana net konuşmuyorum bu da sevmediğimi mi gösterir sizce , cevabınızı bekliyordum

Ben hissetmiyorum sanki aşık olduğumu

Ben mesela erkek arkadaşımı görüyorum, hoşlanıyorum; sanki ilklerde, sonra soğuyorum. Birçok kez oldu. Neden hissetmiyorum ya da aşık olmuyorum, öyle zannediyorum? Neden ki yakışıklı falan diyorum; ilklerde, sonra soğuyorum. İlgili verdimi birçok kişide oldu; aşık oldum zannettim, sonra soğuyorum. neden oluyor bu duygusuz biri miyim sebebi nedir hep böyle oluyo doğru düzgün aşık olduğumu anlamıyorum yoksa takıntı mı bu napabilirim ya

Kız arkadaşımla çok kötü kavga ettik..

Kız arkadaşım ailesel sıkıntılarının olduğunu ve benimle olan ilişkisinin şu an için saklı kalması gerektiğini söyledi. Bunu duyunca kan beynime sıçradı ve onu çok suçlayıcı bir tavır içinde kavga etmeye başladım. Beni yedekte tuttuğunu, bana değer vermediğini, benimle ilgilenmediğini dile getirdim. Benim asla geriye atıp bekletilecek biri olmadığını, ayrılmak istiyorsa söylemesini, daha fazla uzatmamasını söyledim. İlk kez bu kadar ağır bir öfke patlaması yaşadım. İlişkimiz henüz çok taze; 1 hafta oldu. Benim kontrol ve kıskançlık krizlerim çok sert ve ağır oluyor. Maalesef insanların kalbini çok çabuk kırabiliyorum.

eşim ayrılmak istiyor

Eşimle dokuz yıldır ayrıyız. Sürekli beni aldatıyor. Şu an her seferinde çocuklar için ve onun olmadan yapamadığım için ayrılmak istemiyordum. En son bir kıza daha yazdığını duydum, 'Selam güzelim' diye yazmış. Bunda bir şey olmadığını söylüyor. Ben bunu görünce tartıştım, ailemi yanına götürdüm, bir hafta orada kaldım. Beni hiç arayıp sormadı, benimle iletişimi kesti. Ben yazdığım halde bana 'Yazma' dedi, hata olmasına rağmen hiç özür dileme gereği duymadı. Boşan, gelme, orada kal, dedi. Ama orada yapamadım, olmadı. Çocuklarım durmadı, düzenleri bozulduğu için ağladılar. Ben de dayanamayıp evime geldim. Gidince ona sinirle, 'Yeter, eve gelme, seni görmek istemiyorum,' dedim. O da bunu bekliyormuş gibi gitti. Annesiyle yerleşti, eşyalarını aldı, çıktı ve gitti. Yapmasına rağmen ben onun bunlara onun evine gelmesini istiyorum. 'Seni sevmiyorum, istemiyorum, gebersem bile o eve gelmem,' dedi. Duygularım karmakarışık; bir yanım gelmesini istiyor, diğer yanım yaptığı şeylerden dolayı istemiyor. Ne yapmam gerektiğini bilmiyorum.