Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Anneme karşı olan öfkem ve çaresizliğimi nasıl tolere ederim
Annem psikolojik hasta ve katarakt, dişleri döküldü bu sebeple yemek yiyemiyor,çok zayıfladı ve evden çıkmıyor kişisel bakımını yapmıyor. Onu hastaneye gitmeye ikna edemiyorum. Ölmesinden korkuyorum ama artık tahammülüm kalmadı ne görmek ne aramak istiyorum. Bazen aklıma geliyor öldümü diye kontrol etmek için bi bahaneyle arıyorum ve yine iyi değilim diyor yine nefretle telefonu kapatıyorum. Çaresiz kaldım aileden destek olacak kimse yok ne yapabilirim
Gizli Kullanıcı
Hep gelişmek zorundaymış gibi hissediyor zihnim ve gelişmek için bir şey yapmayınca huzursuz oluyorum bu durumdan nasıl kurtulabilirim
Neredeyse 3 yıldır üniversite sınavına giriyorum ve bu sene son senem olduğunu bilmenin stresi var üzerimde ama ona rağmen kitap okumayarak geçirdiğim her boş anımda rahatsızlık hissediyorum mesela haftada bir gün kendime ayırırım hep ve o gün dinlenmeye çalışırım o gün kitap okumazsam veya kendimi geliştirecek bir şey yapmazsam huzursuzluk duyuyorum. Tamam diyorum kitap okuyayım, kitap okuyorum okumasına not da alıyorum ama sonunda hep ne yaptım şimdi boş boş okudum hiçbir şey hatırlamıyorum acaba salak mıyım paniğine kapılıyorum bu yüzden kitap okumayı erteliyorum ayrıca zaten yks gibi yoğun bir süreçte bilgi içeren kitaplar okumak zor oluyor kendime diyorum yazın planlı bir şekilde okurum kitaplarımı ama iç sesim kendime ihanet ettiğimi söylüyor. Bir de dehbden dolayı gelen anlık ilgi değişimlerinden dolayı başladığım kitabı bitiremeyince de rahatsız oluyorum. 2025 yılında yksye çok yoğun hazırlanmıştım hatta sınavdan bir hafta önce stresten geceleri kalbim tekleyerek uyanıyordum bu yüzden sınavdan sonra kendime iki hafta serbest süre tanıdım beynimi yoracak hiçbir şey yapmadım ama o süreçte de rahatsızlık hissediyordum kitap okumadığım veya kendimi geliştirmediğim her saniye kendime ihanet ediyormuşum gibi geliyordu. Hep gelişmek zorundaymış gibi hissediyor zihnim ve gelişmek için bir şey yapmayınca huzursuz oluyorum bu durumdan nasıl kurtulabilirim
Gizli KullanıcıYüzeysel ilişki kurmayı başaramıyorum
Üniversite öğrencisiyim,insan ilişkilerinde sürekli yara aldığım bir konu var. Bölümden insanlarla ne kadar arkadaş olmak istesem de arkadaşlıklar çok yüzeysel. Duygusal arkadaşlık değil durumsal arkadaşlık, Derslerle ilgili konuşuluyor, gündelik şeyler, sınavlar hocalar ama kimse birbiriyle gerçekten bir bağ kurup arkadaş olmuyor, Gerçek bir dostluk paylaşımımız yok. Bazen olsa da bu sadece meraklarindan dolayı oluyor, mesela erkek arkadaşımdan neden ayrildigimi soruyor ama benim ne hissettiğimi dinlemek veya bana teselli vermek destek olmak için değil o anlık merakını gidermek için sadece. Ya da bir diğeri sınavdan çıktığımda nasıl geçti diye mesaj atıyor, ben sanıyorum ki gerçekten önemsedigi için attı o mesajı, çok kötü geçti kalıcak miyim bilmiyorum diyorum kaygilarimi duygularımı paylaşıyorum, cevap bile yok. Saatler sonra gelen hmm öyle deme ya geçersin cevabı sadece,sadece kendiyle kıyaslamak için sormuş. Bense bunlara rağmen duygusal bağ kurmak istediğim için sürekli bu insanlara duygularimdan, basarisizliklarimdan, kaygılarımdan, çok kötü hissettiğim bir durumdan bahsediyorum ama karşı taraftan en ufak bir destek göremiyorum. Bu sefer iyice aptal gibi hissediyorum,yalnız hissediyorum, acaba rahatsız edici miyim, çok mu oversharing yaptım neden yüzeysel kalamiyorum diye kendime kiziyorum. Hani bir söz var ya karnının doymayacagi yerde açligini söyleme diye benimki tam o hesap oluyor. .Kendimi nasıl degistiricem bu konuda artık acı çekiyorum kendime kızıp duruyorum. .
Gizli Kullanıcıkaygımı nasıl halledebilirim
bazen düzenli bi iliski yasama istegi geliyor ve biriyle görüsmek istedigimi anlıyorum fakat görüsmeye baslayınca isler ciddiye binince bende bi kaygı vazgecme istegi, üzerimde tonlarca yük varmıs gibi hissediyorum cok zormus gibi geliyor bunu asamıyorum aynı zamanda evlilik olayı aklıma gelince annemle babamı nasıl bırakacagım onlardan nasıl ayrılacagım fikrini düsününce aglıyorum bu durum beni cok tedirgin ediyor bunu nasıl asabilirim nasıl üstesinden gelebilirim
Gizli KullanıcıAşk
1. 5 senelik bir ilişkim var ama sanki karşımdaki kişiye karşı içimde bir şeyler yok onu nasıl sevebilirim nasıl his besleyebilirim ilk başlarda seviyordum sonradan bi hissizlik oldu nasıl sevebilirim diye baya düşünüyorum ama elimden bir şey gelmiyor karşımdaki kişi beni baya seviyor bende ona karşı içimde bir şeyler var mı yok mu bilmiyorum hiç bir şeyden emin değilim, onu sevmek ona değer vermek beni sevdiği gibi onu sevmek istiyorum yardımcı olursanız sevinirim
Gizli KullanıcıHer durumda kendimi iyi hissedemiyorum nasıl aşıcam?
Merhabalar 24 yaşındayım sevgilimle 3 yıldır konuşuyoruz bu süreçte her şeye şahit oldum diyebilirim güvenim kalmadı hatta bir sene kadar tamamiyle bitirdim bir yıl boyunca konuşmadık sonra yollarımız bir şekilde kesişti devam ettirip yıprandığımın farkındayım ama ayrı kaldığımız 1 sene boyunca kendime gelemedim yani bu durumu ne onunla ne de onsuz yönetemiyorum çoğu zaman neyin içindeyim ben diyorum gün içinde midem bulanıyor kendimi kuşkulu hissediyorum şu an bir şeylerin farkına vardı çabalıyor ama neye yarar ki önceden hedefleri idealleri olan biriydim kendimi karmaşanın içinde hissediyorum onunla ayrılmaktan da evlenmekten de korkuyorum hayatımda başka uğraşlarımda var işim gibi kendime vakit ayırıyorum bolca ama bilmiyorum
Gizli KullanıcıGecmişte yaşadığım şeyleri unutamıyorum çünkü hep tekrarlanıyorlar
Saat geç ancak ben uyuyamıyorum çünkü bu düşünceler aklımdan çıkmıyor. Benim saçlarım normal kızlarınkine göre kısa, küt saçın kısa hâli falan nasıl tanımlarım modelini bilmiyorum ancak kısa işte bu yüzden ortaokuldan beri görmediğim zorbalık, yaşamadığım aşşağılama kalmadı. Lisede bunlar azaldı çünkü tepki gösteriyordum ancak ortaokulda çok fazlaydı. Öğretmenlerim bile bana kendi cinsimden hoşlanıp hoşlanmadığımı sorardı. Kendi cinsinden hoşlanan insanları asla yargılamıyorum hatta destekliyorum da ancak ben karşı cinsten hoşlanıyorum yani hiç sevgilimin olmaması kendi cinsimden hoşlandığım anlamına gelmez diye düşünüyorum. Ortaokulda çok yakın olduğum bir kız arkadaşım vardı. Onu çok seviyordum gerçekten çok değer veriyordum. Okulda benim ondan hoşlandığım hakkında dedikodular yayılmıştı çok ağlamıştım çok zoruma gitmişti çünkü bu dedikoduyu yayan o arkadaşımdı. Ben ona rağmen onu affettiğimde daha ağır bir ithamda bulunmuştu ama onu söylemek istemiyorum. Bu olayı hâlâ unutamıyorum ve tek o da değil çoğu arkadaşım bana hep soruyordu kendi cinsinden mi hoşlanıyorsun diye annem bile sormuştu. Babam o dedikoduyu duyduğunda beni odama kitleyip ne olduğunun farkına var demişti. O dedikodu aileme bile gitmişti. Liseye geçtiğimde beni kimsenin tanımaması için dua ederek gitmiştim. Ancak herkes bana sen onun arkadaşı değil miydin diyip durmuştu. Yani senelerce peşimi bırakmadı o dedikodu. Ve hâlâ çevremde sırf benimle o eski arkadaşım hakkında dedikodu yapmak için konuşan insanlar var. Bunun dışında beni erkek sanıp bana çıkma teklifi eden kişilerde oldu ve bu da bana kendimi o kadar çirkin hissettiriyor ki biri bana güzelsin dediğinde veya iltifat ettiğinde bana acıdığı ya da üzüldüğü için söylediğini düşünüyorum. Bu algıyı kırmak için bir süre makyaj yaptım ama annem beni o kadar çok aşşağıladı ki sözleriyle yapmayı bıraktım aile ortamında bile güzel olmadığımı gözüme sokuyorlar bu da bana berbat hissettiriyor. Ailem özellikle annem bile beni tipim ile aşşağılarken çevremde bana güzelsin diyen bir iki insanın samimiyetine inanamıyorum. Lisedeki öğretmenim babamı okula çağırıp kızınıza kızlığı öğretin erkek gibi saçları var demişti. Bunu da unutamıyorum. Babam ben çok küçükken bizi bırakıp tıra gitmişti uzun sürüyordu gelmesi 5 6 ay ve gitmeden önce bana bundan sonra evin erkeği sensin onları sen koruyacaksın demişti bundan mıdır diye düşünüyorum hep çünkü annem ve köydeki diğer akrabalarımız bunu bana söyleyip duruyorlar. Gerçekten berbat hissettiğim dışında herhangi bir şey bilmiyorum. Sadece herkes bana saçlarını uzat diyip duruyor ama ben beni bu saçlarımla seven birini istiyorum. Olduğum kişiyi seven ama beni ailem bile bu halimle sevmiyorken başka biri bunu nasıl yapar bilmiyorum.
Gizli KullanıcıGelecek kaygısıyla nasıl baş ederim
Yeni bir ev tuttum kira günü yaklaşıyor erkek arkadaşımla birlikte yaşıyorum bütün yük onun üzerine kaldı bununla ilgili kaygı yaşıyorum sanki ilişkimizi etkiliyor işsiz kaldım yeni bir işe başlayacağım yarın ama bu gece mesela uyuyamıyorum çünkü gelecekle ilgili kaygılarım var sanki işsiz kalmamdan dolayı maddi sıkıntılar çekeceğim borçlarım bitmeyecek ayrılacağız tek kalacağım yalnız kalacağım şu anda da yalnızım zaten gurbetteyim ailemden uzağım iki tane çocuğum var ondan uzağım yani burada tek başıma kalıyorum
Gizli KullanıcıSevdiğim kız arkadaşıma karşı olan ailem
Merhabalar öncelikle kısa öz anlatmaya çalışacağım. Nişanlanmıştık 1 hafta sonra nişanlım ve annesi bize gelmişti ev bakacaktık bu zaman içerisinde günlerimiz iyi geçmedi 4 gün boyunca. Gitmeye karar verdiler ben ise otobüs terminaline bırakacaktım ısrarla annem gelmeyi istedi hayır gelmiyorsun deyince bağırmaya başladı hakaret küfür nişanlıma yüzüğü çıkar çık git evimden vb kelimeler kullandı evden kovdu annesiyle beraber. Nişanlımın annesi tam yüzüğü çıkarıyorken ben izin vermedim otobüs terminaline bırakıp yolculadıktan sonra eve geldim babam ve annem vardı bana ya ailen ya onlar diye bana şart koştular ben ise nişanlımı tercih etmistim Akşamda evden ayrılıp nişanlımın yanına gidip babasıyla konuştum ailem yok artık tek başına olarak düğün yapacam diyerek söyledim önce kabul etmedi ailen yoksa olmaz aileni al gel dedi biraz muhabet felan ettikten sonra kızına sordu istiyormusun diye oda beni istedi. Tek başıma kalmıştım ne ailem vardı ne akraba düğünü yaptık hiçbiri gelmedi. 3 sene sonra çocuğum oldu buna rağmen tık yok.
Gizli KullanıcıÖnceden ilişkim olduğu birisini sevip sevmediğimi nasıl anlayabilirim
Merhabala hocam, bir kaç gün önce bir kızla çıkıyordum ve kızla ayrılma sebebim ise boşluktaymis gibi hissetmem. Yani neredeyse hic bir seye hevesim yok ve bu da kız arkadaşımdan ayrilmama sebep oldu çünkü ona karşı bir şey hissedemiyordum. Ama şuan onu özlüyorum ve onu sevip sevmediğimi anlamak istiyorum. Cidden bu konuda net olmak istiyorum çünkü tekrardan ayrıldığımız da onun yıpranmasını istemiyorum.
Gizli Kullanıcı
