Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu

İlişkimde neden hep aynı sorunları yaşıyorum

İlişkimde neden hep aynı sorunları yaşıyorum Sürekli aramızda tartışma çıkıyor oturup konuşuyoruz ama daha sonra tekrar kavga ediyoruz sürekli düzelmesi gereken kişi benmişim gibi hissediyorum artık normal hayatımızı da bu çok etkiliyor bir birimizi çok seviyoruz kendimi konuşmayı bilmiyormuş gibi hissediyorum ona karşı bir şeyleri anlatamıyorum kendisi çok güzel anlatıyor ama ben yapamıyorum cümlelerimi toparlayamıyorum ve bu durum da bizi kötü yapıyor

Kaygı

Kaygılı olmamak için ne yapmam gerekiyor

Hayatımdaki herşeyde kendimi çok kaygılı hissediyorum bu yüzden bişeyler yapmaktan korkar oldum . herşeye korkuyla yaklaşmak benim için bi eksi olarak dönüyo. yaşadığım kaygıdan dolayı artık hayattan zevkte alamıyorum ve içimde sürekli bi boşluk oluşuyo ne yapmam gerektigini bilmiyorum kimseye anlatamadığım şeyler artık bana gereğinden fazla yük olmaya başladı ve bu bende öfke gereksiz duygusallık kırılmışlık bıkmışlık oluşturmaya başladı ne yapmam gerekiyo anlamıyorum

Eğitim

Ekpss sınavına hazırlanırken nasıl ders çalışmalıyım?

Merhaba ben Ebru 27 yaşındayım Serablal palsyliyim aynı zamanda yaygın anksiyete bozukluğu yaşıyorum ama yinede çalışmak sabit bir işim olmasını istiyorum Bu yüzden Ekpssye çalışmaya çalışıyorum ama çok stres yapıyorum daha önce 4 kez girdim ama atanamadım bir türlü yeterli puanı tutturamıyorum Demekki ders çalışma yöntemim yanliş ben böyle düşünüyorum Bu yüzden bu soruyu soruyorum Doğru ve verimli ders çalışma nasıl olmalıdır Bunu detaylı bir şekilde anlatırsanız çok sevinirim Sevgilerle Ebru

justebru

Savunmasizlik

Kendimi hiç savunamiyorum. yani hem fiziksel olarak hemde psikolojik olarak mesela büyük olsun kucuk yastakiler olsun hic savunmam yok hep duruyorum. korkudan mıdır bilmiyorum herkese karşı kendimi ezdiriyorum. sonra düşünüyorum keşke şunu yapsam yok bunu yapsam diye ama iş işten geçiyor sonra kendi başımı ağrıtıyorum olmuyor bir çare yol yordam bulmam lazım ben hep böyle davranıyor olmak bana zarar verir

Kaygı

Kendimi nasıl sevebilirim?

Evet arada ani sinirleniyor olabilirim ama 17 yaşındayım. Duygularımı yeni yeni kontrol etmeye başlıyorum ve arkadaşlarım birinin arkasından küfrederse sorun yok çünkü hepsi beraber o kişiyi sevmiyorlar ama ailesel sorunları var bu yüzden kötü davranıyor biliyorum. Onlar da bizine fln diyor ve ben anlayış göstermeye çalışınca suçlu ve saf ilan ediliyorum. O kişi hakkında. Ben bir şeye sinirlenince abartı oluyor. Benim problemlerim görmezden geliniyor. Eski arkadaşlarımla da bu problem oldu onlardan da buna benzer bir sebep yüzünden tartıştım. Ve şimdi herkes beyaz da ben siyahım gibi. Bunları düşününce kendimi suçluyorum ve kendimi sevemiyorum.

Aile

İhanet şiddet yalan ve stalk yampayı durduramamak

4yil evlilik şiddet bitdi 2yil sora gəldi kackere ihanet yalan her tartismada bana aileme hakaret kadın ekleme sosyalmedyada ana bacı küfür çok kötü her tartsmada bunca şeyə rağmen gidemiyorum ondan acıyorum neden ya hərgün söz veriyorum yinde kaç yıldır Stalk yapyorum en büyük derdim durmadan izlemek onu hər kötülük yapyor sonra ben suçluyum sen terketdin olyor ben napmaliyin? bana yol gösterin napyim

Romantik İlişkiler

Sürekli ağlamak istiyorum

Merhaba. Öncellikle şimdiden dikkatle dinleyip cevap vereceğiniz için teşekkür ederim. Mesafe ilişkisi yaşıyorum. Sevgilimin yanına gittim kardeşi ve ailesiyle tanıştım. Fakat şöyle bi durum var. Uzun süredir sosyalleşmiyordum. Evin içine tıkılmıştım. Arabada şarkı açıp eğlenirlerken dahil olmakta çok zorlandım. Ama onların o halleri benim içime kapanmadan önceki hallerimdi. Onlara katılmadığima mi yanayım,o hallerimin ölmesine mi bilmiyorum. Hayat erkek arkadaşımın yanındayken daha guzel daha kolay. O yanımda olsa her şey ne kadar farklı olur ne kadar mutlu olurum diyede çok düşündüm. Bi turda ona üzüldüm. Kendimi tutamayıp o gün agladim. Eve geldim hala agliyorum. 1 gün geçti hala ağlamak istiyorum. Bunun nrdeni nedir?Nasil cikarim icinden. Onsuz bu şehrin nefesini almak zor geliyor. Bosluga düşüyor gibi oluyorum. O gidince hayatim iğrenç bi hale geliyor

bebeğimi kaybettim karnımda

Bebeğimi kaybettim karnımda ne yapacağım bilmiyorum kafayı yemek istiyorum Eşimle çok kavga ediyorum. Çok kötü hissediyorum gelen giden çok oluyor ama cenaze evi gibiyim kendimi yanlız ve mutsuz hissediyorum kimsem yok gibi hissediyorum annem hep bana destek eşimde öyle ama eşime çok kötü davranıyorum ne yaptığımı bilmiyorum çok daralıyorum ne yapacağım bilmiyorum çok üzülüyorum çok kötüyüm ben evin içi bana dar geliyor

Romantik İlişkiler

Ne hissettiğimi bilmiyorum nasıl anlarım

Sevgilimle üniversitede tanıştık 3 yıldır sevgiliyiz. 1 sene normal 2 sene uzak mesafe ilişkisi şeklinde oldu. İlk başlarda onu çok seviyordum çok aşıktım. Yanyanayken cok mutlu huzurlu neseli oluyordum. İfak tefek tartismalarimiz olsa da ayrılığı hiç düşünmüyordum. Uzaklaşınca da bir süre bu sevgi hâli devam etti. sürekli hayaller kurar bir araya gelmeyi çokk isterdim. Yanyana olamasak da her seyimizi birbirimize anlatir sürekli iletişim hâlinde olurduk. Ama yaklaşık 1 senedir ona karşı sabrım tahammülüm azaldı. Eskisi kadar konuşmak istemiyorum sıkılıyorum, zaman zaman ona çok ofkeleniyorum bazen basit bir sebep bazen sebepsiz yere çok tartışıyoruz. Artık hayal kurmuyorum ve sevmiyor gibi hissediyorum. Uzaktayken değiştik ve ben onu tanımıyor gibi hissetmeye başladım. Eski zamanlarımızı özlesem de şuanki "bizi" kabullenemiyorum ve ayrılmak istiyorum. Onu artık gerçekten sevip sevmediğimden emin değilim. Sevdigimden/sevmediğimden nasıl emin olabilirim? Uzaktayken birbirimizi kırdık incittik. Bir araya gelmemiz de zaman zaman zor oldu. Şu an ona karşı yabancılaşmış hissediyorum. Sanki benim sevdiğim ve aşık olduğum insan başka, mesajlastigim insan baskaymis gibi hissediyorum. Onu artık sevmiyor olabilir miyim?

nevruz

Sorumluluklardan kaçan birisi değilim ama artık baş edemiyorum

Her şeye yetişmek zorundayım. Kendime bile yetişememişken her şeyi düşünmek zorundayım. Baktığım kedileri, üniversite hayatımı, geleceğimi, evi, ailemi, ilişkimi artık altında eziliyorum. O kadar ümitsiz kaygılıyım ki yemek yemekten dahi zevk almıyorum. En ufak şey bile nasıl benim hayatımda bir yüke dönüşebilir? Kafam karışık ev darmadağın ve bu daha da kafamı karıştırıyor yataktan dahi çıkmak istemiyorum bir yerden başlamak zorunda olduğumu biliyorum. Peki ya buna gücüm var mı? İlişkinin de çok iyi olduğu söylenemez. Aile hayatımında herkesi mutlu etmek zorunda mıyım? Ben ne yapacağım. Sorumluluk enkazından nasıl kalkacağım?