Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Neden çok çabuk sinirleniyorum
Neden çok çabuk sinirleniyorum çok agrasif oluyorum bazen her tarafa böyle saldırasım geliyor Ailemle kavga ediyorum ne zaman sevgili yapsam onu ne kadar seversem sevim oda beni terkedip gidiyor niye bilmiyorum bazen ölmek istiyorum bazen hiç yaşamak istemiyorum çalışıyorum vücudum kafam kaldırmıyor Bazen böyle heryerden gidip bidaha geri gelmeyesim geliyor ne yapacağımı bilmiyorum ağlamak istiyorum ağlayamıyorum hayat beni çok zorluyor
Gizli Kullanıcı
Aile kavgalarında ne yapmalıyım?
Merhaba. Annemle babam bu aralar her konuda kavga etmeye başladı. Onlara karışmıyorum ama ister istemez etkileniyorum. Babama karşı özellikle çok soğudum. Bana davranışları da bu yüzden yapmacık geliyor. Babama karşı çıkınca öfkeleniyor. Haksız olduğunu kabul etmiyor. Evde sürekli bir gerginlik hakim. Bende kafa dağıtmak için gençlik gezisine katılmayı düşünüyordum ama olmadı. Ailemle tatile gideceğim. Ama annem gelmek istemedi. Babamda sitem etti. Ve ben buna %100 eminim ki babam o tatili burnumdan getirecek. Arada kalmak dünyanın en kötü şeyi. Bunları yazmamın bizim için faydası olmayacak ama yine de yazmak istedim. Teşekkürler.
Gizli KullanıcıSuçluluk duygusu hissetmemek için ne yapmalıyım?
Sanırım baskıcı büyüdüğüm için toplumsal olarak gayet normal ama aileme göre yanlış olan bir durumu yapınca çok fazla suçluluk psikolojisine giriyorum. Baş edemiyorum bu durumla. Stres oluyorum. Yalan söyleme gereği duyduysam bu stres daha da artıyor. Ama baktığınızda yanlış bir şey yapmıyorum. Gayet normal. Üstüne gitsem daha kötü oluyorum. Sonraki aşama daha zorlu geçiyor benim için. Yardıma ihtiyacım var sanırım.
Gizli KullanıcıSosyal olmak kötü bir şey mi?
17 yaşındayım ve büyüklerim,öğretmenlerim hep olgun olduğumu söyler ve ben bu yüzden farklı düşündüğümün farkındayım. Ve yaşıtlarımın çoğu davranışını saçma buluyorum. Sevgili yapmak,küfür etmek gibi şeyler hiç sevmiyorum. Bu yüzden kimseyle çok samimi olmamaya çalışıyorum ama çok sosyalim çünkü biriyle sürekli vakit geçirince saçma davranışları çok batmaya başlıyor. Ben de böyle çözüm buldum okulda dışarıda denk gelince sohbet ediyorum ve konuşuyorum ama buluşmaya gitmiyorum. Konuşma tarzım hep çok samimi içten yani yardıma ihtiyacı olsa muhtemelen ilk arayacağı benim ama buluşuyoruz. Bu kötü bir şey mi? Çok arkadaşımın olması beni kötü mü yapar ve onlarla samimi içten hep gülerek konuşuyorum.
Gizli KullanıcıKız arakadaşım ailemle dışarı çıkmama karışıyor
Merhaba sorum şöyle kız arakadaşım ailemle dışarı çıkmamı istemiyor her çıktığımda konu ayrılığa kadar geliyor ve ailem aşırı iyi insanlar tanışıyorlarda bu konuyu nasıl aşabilirim daralmaya başladım bu konudan çok çok da seviyorum kendisini ne yapmamı önerirsiniz nasıl aşabiliriz gerçekten ama ailemi de özlemeye başladım ailemle aynı evde kalıyorum ama aileme yabancı olmaya başlıyorum neredeyse her gün beraberiz ama bu konu sorun oluyor
Gizli KullanıcıHikayenin sonunda kötü insan oldum
Merhaba benim liseden üniversiteye devam eden bir ilişkim vardı. Üniversite bitince ayrıldı benden ama benimleyken de biri varmış hayatında aldattı beni. Benden sonra devam ettiler. Üzerinden 4 sene geçti kimseyi almadım hayatıma sessizce kendi içimde iyileşmeye çalıştım kaygı bozukluğum vardı işimden oldum her şey çok kötü giderken bir arkadaşım bana birisini söyledi. Tanışmak geldi içimden arkadaşlarıma da güvenmiştim. Eski ilişkisi kıyafet yüzünden bitmiş ben de gerçekten mutlu olabileceksem bu konuda fedakarlık yaparım dedim ve yaptım. O kişiyle tanışalı 1 ay oldu ama her şey o kadar hızlı ilerledi ki benim için de öyleydi çok güzel anlaştık konuştuk. Yüz yüze buluştuk gezdik eğlendik. Sonra ben onun yaşadığı şehire gittim. Geri dönmeden 1 gün önce telefonunda başa sabitli eski ilişkisine ait mesajlar gördüm. Resimler vs her şey duruyordu. Bana alışkanlık dedi ona olan sadece öfkem var dedi. Sevgi yok dedi. Senden hoşlanıyordum dedi. Eğer çabalayacaksan bunları unutmaya hazırım dedim. Tamam dedi. Hediyelerini vs her şeyi attı sildi. Yani bana böyle söyledi. Biz devam ettik. Arkadaşlarım bile benden özür diledi. Bilmiyorduk dediler ona kızdılar. Yanıma fotoğraflarla geldi telefonda silmemiş masada gözlerim doldu herkes bunları gördü. Bunların bir anlamı yok dedi biz yine devam ettik. Ona o kadar güvenmeye hazırdım ki. Çünkü çok bağlandım sevgim de vardı. Sonra muhafazakar olduğu için bara gitmemi istemiyordu başında anlamıştık ben de alkolü bırakmıştım. Ama bir baktım kendi arkadaş grubuyla barda fotoğrafları çıktı üstelik bana o gün yatıyorum demişti. Bunlar için özür diledi onu anlamaya çalıştım kendimle çelişirim diye söylemek istemedim dedi onu her seferinde yargılamadan dinliyordum. Ben biraz çekingen biriyim sessiz biriyim o daha sosyal birisi. Bizi tanıştırdığı arkadaş ortamında ben çok sessiz kalıyordum bir de yaşadıklarımı çok içime atıyordum. Daha sonra yanına gittiğimde evinden eski ilişkisine dair ufak bir not çıktı ama orada unutulmuştu artık benim o kadar tahammülüm kalmamıştı ki o evi terk ettim peşimden geldi o gün meğer arkadaşımız peşinden git demiş. Bu ilişkide olan biten her şeyi biliyorlardı resmen. Rahatsız olduğumu dile getirdiğimde bir şey anlatmıyorum diyordu. Daha sonra arkadaşlarımızla sözleştik beraber plan yaptık. Ben 1 hafta önden onun yanına gittim. Bana 2. Günü yalan söylemeye başladı. Ben kız arkadaş konularından çok hoşlanmıyorum belirli bir çevrem var o çok sosyal birisiydi bunu ona söylediğimde bunlar benim düşüncelerim değil ama çabalarım demişti bana. Birisine mesaj atıp siliyor gözümle gördüm yalanlamaya başladı. Sonra kabul etti. Ben uzun süre konuşmadım içime kapandım. Sonraki gün telefonda eski ilişkisine önceden çektiği videolar duruyordu. Anlamsız geldi bunları gördükçe kahroluyordum. Bir sonraki gün eski ilişkine yazdığı şiirler ona tuttuğu notlar ajandasında telefonunda hala duruyordu. Bunları eski ilişkim bitince terapiye gittim ders olsun diye saklıyordum dedi. Ben tüm gün ağladım gidemiyordum çok bağlanmıştım gidemediğim için de haksız durumuna düşüyordum sürekli. Ertesi gün arkadaşlarımız geldi ben hiç gülüp eğlenemedim adeta ağzımı bıçak açmıyordu o ise ortamın neşesini yerine getirmeye uğraşıyordu. Bir ara yalnız kaldık ben olanları kaldıramadığım için hüngür hüngür ağladım yanında. Sonra eve dönünce benim kız arkadaş konusunda beklentilerim karşılanmıyor sen ilerde aileme de böyle yaparsın diyerek ayrıldı benden. Arkadaşıma ben beceremedim siz çok iyi insanlarsınız yazmış. Sonra o arkadaş grubuna geri döndü. Hayatına devam etti. Beni gizliden aradı. Bunları görünce yaşayınca ben de kendi kıyafetlerime geri döndüm. Yaşadıklarım o kadar ağırdı ki atlatmıyordum. Aradan 1 sene geçti benim hesabıma gizliden bakmıştı hesabımı kapattım. Sonra ne yapıyor diye merak ettim bir platforma şarkı yüklüyordu. Benimleyken de ortaya unuttun mu beni diye bir şarkı atmıştı. Anlam vermemiştim. Eski ilişkisine mi diye şüphelenmiştim. Şu an daha anlamlı geliyor tabii. Zaman her şeyi ortaya çıkarıyor bir bir. Benimle alakalı şarkılar atıyor ilişkimizi anlatan uzun süre baktım ve baktığım anlaşılıyordu. Sonra olanı biteni iyice idrak ettim sevgim vardı hala ona karşı. Ben de kendi sosyal medyamdan şarkılar paylaştım ortak arkadaşlarımız da bunları ona göndermiş. Ona döneceğimi düşündü sanırım. Ben kıyafetlerime geri döndüm. Kuzenlerim vardı hayatımda çok arkadaşım yoktu. Onlar da alkol kullanan insanlardı. Bunları öne sürerek kendi arkadaş grupları için seninkiler de kullanıyor kuzenlerin gibi düşün diyerek normalleştirip yaşattıklarını haklı çıkarmaya uğraşırdı. Kıyafet konusunda bana erkek kadından dinen sorumlu derdi kendi arkadaş grupları içinde denize girerdi. Ben de rahatsız olduğu şeyler olup kendi grubunun içinde bunlar onun normaliydi. Dinen bunu yargılamıyordum ama bana çok çelişkili geliyordu. Bir insanın böyle söyleyip bu şekilde davranması çok yanlıştı. Yaptığım fedakarlıkları sorgulamaya başlamıştım. Bunları şu yüzden anlattım benim sosyal medyada eski kıyafetlerime geri döndüğümü kuzenimin nikahında eğlenmeye gittiğimizi görünce bana gönderme içeren alaylı bir şarkı yüklemişti. Ben de gerçekten acı çektiğime dair bir şarkı paylaşmıştım. Fikret Kızılok gönül şarkısını. O şarkıda bitirmek isteyip bitirememin yanlış bana yasak bir insan olduğunu anlatan bir şarkıydı. O buna karşı yine alaycı bir paylaşım yaptı. Ben ona birlikteyken hep dürüsttüm asla yapmayacağım şeylerin sözünü vermemiştim. Ayrıldık ve bana yaşattıklarını unutup beni bunlarla suçlamaya başlamış anlaşılan. Ayrılır ayrılmaz kendi hayatına dönem kişi oydu. İlişki içinde yalanlar söyleyen kişi oydu ama hikayenin kötüsü ayrılınca ben oldum. Şimdi de kendi arkadaş grubuyla misilleme yapar gibi takılıyor. ortak arkadaşlarımız bu durumdan keyif alır gibiler. Asla benimle buluşmalarda denk gelmiyorlar resmen bana düşmanlar. Oysa ben o gün kötü geçtikten sonra arayıp onlardan özür diledim sizinle ilgisi yok diye. İşte tüm bunlar bana koca bir senemi boşu boşuna ağlayarak üzülerek çok fazla düşünerek geçirmeme neden oldu. O benim gözümde bitti. Sürekli ona profil resmimi açıp kapatıyordum kendi içimde git gel yaşarken kuzenimin nikahından sonra yine açmıştım. Ama bu tarz şeyleri görünce tamamen kapattım. İçimde bir şeyler koptu ona dair belki o kadar şey yaşattı ama bu son yaptığı misilleme gibi davranışı. . Bu yaptığıyla bende o saf duygular tamamen artık yok oldu. Bir güç savaşına dönüştü bu olan benim amacım bu değildi. Ama böyle anlaşıldı. Ben son 1 senedir kendi içime kapanmıştım unutmaya çalışıyordum bir yandan da bir umutla bakıyordum bir özür beni paramparça ettiğine dair bir adım gelir mi belki değişmiştir diye. Bunlar asla olmadı. O koca sene beni terk edip hayatına baktı ama ben kıyafetlerime geri döndüm diye suçlu ilan edildim. O ilişki boyunca bana yalanlar söyledi bir şeyler sakladı ben o gün gülemedim eğlenemedim diye kötü ilan edildim. Anlıyorum ki şimdi tüm bunlar kendi hatalarını benim yanlışlarımla kapatmanın çaresizliği. Çünkü o kadar hissizleştim ki ona karşı. Durup düşünmek lazım belki de yaşattıklarım yüzünden değişti bu insan belki de ben çok kırdım. Ama asla öyle bir belirti yoktu. Konu benim hiçbir zaman fedakarlık olmadı o kendi hayatından hiçbir zaman ödün vermedi. Verdiğini sandığım yerlerde yalan söyledi. Ait olmadığım yerdeki savaşım bitti denir ya öyle işte. Şimdi ruh gibiyim koca yolu yürümüşüm nasıl geri dönülür bu hayata nasıl başlanır bilmiyorum. Sıfırdayım. Kaygılarım çok yüksek yaşadıklarım bedenime çok ağır geliyor. Benim de hatalarım var ama ben bunları hep telafi etmeye çalıştım en ufak birine hasar verdiysem bile. Şu an bile sadece profil resmimi kapattım. O kadar. Çünkü farkındayım ki herkes tiyatro izler gibi sonraki adımımı nasıl yere düşüşümü bekliyor eğleniyorlar kendi aralarında oysa ben gerçekten acı çekiyorum. Ben 1 seneye yakın kendi içime kapandım kıyafetlerim umrumda değildi. Ama kendime öyle bir söz verdim ki o şarkılar öyle bir anlamlı oldu ki çünkü benimleyken de ona şarkı yüklemiş meğerse o kızın haberi yok biliyorum ama ben şimdi daha net anlıyorum. Sadece duygularımla hareket ettim bu şarkıları paylaşıp acımı gizlemediğim herkese malzeme olduğu için çok pişmanım. Benimle dalga geçildi. Gerçekten canı yanan birisi vardı karşısında oysa o bunu güç savaşına çevirip misillemeler yaptı. Konu buralara nasıl geldi anlamıyorum ama şunu anladım ki bazen olmayan şeyler de gerçekten bir hayır varmış ben saf duygularla onu severken ona tekrar gitseydim yine bu kıyafet arkadaş ortamı manipülasyonuna düşecekmişim. Ben bu ilişkiyi nasıl anlamlandırmalıyım. Kendime ne söylemeliyim. Bu kadar düşmüşken nasıl tekrar ayağa kalkacağım bilmiyorum. O insanlar içten içe benimle alay eder gibi davrandılar kendimi nasıl toparlayacağım bilmiyorum lütfen bana yardım edin ♥️
Gizli KullanıcıOnu istemiyorum ama hayatımdan da çıkaramıyorum
Merhaba benim yaklaşık 2 ay önce bitirdiğim bi ilişkim var ben sanırım biraz kaçıngan bağlanıyorum ya da kaygılı Bilemiyorum ama ilişkiyi ben bitirdim hayatımdan ben çıkarmak istedim onun hayatından da ben çıkmak istedim onun yaptığı hatalar yüzünden ama çünkü Kendime olan saygım buna izin vermiyordu artık bitirmem gerektiğini anladım sonra yas sürecini tamamlamak üzereyken yine birden karşıma çıktı daha önce vermediği ilgiyi verdi belkide sevdiği için kaybetmek istemedi Bilemiyorum ama sorun şu ki ben çıkaramıyorum tam anlamıyla hayatımdan bana yaklaşmasına izin vermiyorum ben bir adım atmıyorum ama bi köşede dursun beni istesin istiyorum neden bilmiyorum normalde böyle şeyler benlik değildir ama şu an böyle ve bu durum o kadar yoruyor ki beni kendimden kaçma peşindeyim sürekli olarak kişisel gelişimimi bi kenara bırakmış durumdayım ve bu bana kendimi kötü hissettiriyor bide nedense tekrar olmak istemiyorum çocuktan hala hoşlanıyorum ama istemiyorum galiba yaşadıklarımı tekrar yaşamak istemiyorum ondan
Gizli KullanıcıNedenini bilmediğim yıllar önceki pişmanlığı nasıl yenerim?
Merhaba ben ilkokuldan mezun olurken bir tane yirmi üç nisan gösterisi vardı sınıfça yapacağımız. O gösteriyi kordonda yapacaktık. Ama annem kulaklarıma zarar verir diye beni götürmedi ama kardeşimi götürdü. Anneme bunun için yalvarmadığım için kendimi çok pişman hissediyorum. Gösteriden sonraki gün okulda, bazı kızlar bana gösteride hiç gürültü olmadığı , mutlaka gelmem gerektiğini , yabancı çocukların bir sürü gösteri yaptığını ve onları kaçırdığımı söylediler. Ben her ne kadar , o gün umursamasam da şuan çok pişmanım. Keşke gitseymişim. O yıl, yani mezun olacağım yıl, her gün halk oyunu çalışırdık. Ve yazık etmişim diyorum emeklerimi. Çok pişmanım. Şimdi ortaokul mezuniyetime iki yıl kaldı ancak artık büyüdüğümüz için halk oynu oynatmıyorlar. Ben çok pişmanım o gün gösteriye ve yürüyüşe gitmediğim için.
Gizli KullanıcıErgen kızım sorumluluklarını yerine getirmiyor
Benim 18 yaşında kızım var. Bu sene üniversite sınavına girdi son 4ay kala tamamen bıraktı çalışmayi mezuna kalacak yeterince çalışmadığı için. Fen lisesi mezunu . İnternet üstü biriyle tanisti. Gece gündüz devamlı sohbet ediyor ders çalışmaya hiç zaman ayirmiyor. Okumak istemiyorum da demiyor hem ilişkinin internet üstü yaşanması hemde ders çalışmaktan tamamen vazgeçmesi beni çok üzüyor. Birsey deyince de fayda etmiyor yine bildiğini okuyor . Ne yapmalıyım lütfen bana yardımcı olun . Nasıl davranmalıyım gece gündüz bu kadar çok konuşacak ne buluyorlar bilemiyorum diğer sorumluluklarini yerine getirecek zamanı yok.
Gizli KullanıcıSosyal olmak rahatsız ediyor ama kurtulamıyorum
Geçen sene sadece 3 arkadaşım vardı bu sene 30 yakın arkadaş edindim ve sosyalleşmek başta çok güzeldi bir yerde stresimi atıyor gibi hissediyordum. Şimdi sıkışmış gibi hissediyorum. Kendimi kaybetmiş gibi bu kadar çok insanla anlaştığım için insanlar bana kötü bakıyor gibi. Ama hiç biriyle anlaşırken bunu da kullanırım diye anlaşmadım. Ben sadece küsmekten kavga etmekten ve terslemekten hiç hoşlanmıyorum vicdanımı çok rahatsız ediyor. Bu yüzden çok insan edinebiliyorum. Kalabalıklar içinde kayboldum yani. Şimdi napcam. Sosyalliğin doyumuna vardım ama bir anda bırakamıyorum ayrıca ztn başka arkadaşı yok diye kötü davranan insanlar gördüm biraz da bu yüzden sosyalleştim. Çok insan tanımak çoğuyla iyi anlaşmak kötü bir şey mi? Napmalıyım? Lise 3 e geçtim
Gizli Kullanıcı
