Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu

Kendime inancımı kaybetmek üzereyim, inancımı geri kazanmama yardım eder misiniz?

Merhaba 27 yaşındayım ve üniversiteden daha yeni mezun oldum. İş arayışına giremiyorum çünkü korkuyorum. Galiba iş görüşmeleri ve reddedilme korkusu var yani başarısız olma korkusu. Sevdiğim kişi ile 5 aydır konuşmuyoruz ve onu çok özledim. İlişkide, işte, ailede her şeyde kendimi yetersiz ve geç kalmış hissetmeye başladım. Artık başlamam lazım ama yapamıyorum. Odamı bile toplamıyorum. Şu an lisansüstü için çalışıyor olmalıydım.

Romantik İlişkiler

İlk aşkımı nasıl unutabilirim?

3 yil once henuz kucukken birisine asik oldum. 5 ay sevgiliydik. Karsilikliysi. Beni cok sevdigini bana asik oldugunu hissetmistim. Bana karsi davranislari ilgisi bakislari sozleri herseyi cok ozeldi. Ailem baskici oldugu icin bulusamazdik cok az yuz yuze gorusurduk, bende utangac oldugum icin fotografimi atmaktan utanirdim. Biraz bu durumdan cani sikkindi zaten. Yinede hersey cok iyiyken bi anda beni artik sevmedigini soyleyip ayrildi. O zaman sadece peki diyip kabullendim ve bir daha asla konusmadik. Fakat icim firtinaydi. En az ilk 1 yil hic bi erkekle konusmadim sevgili olmadim. Aklimda hep o vardi. Her gece kalbimin acisindan aglayarak uyudum. Ilk zamanlar ne yemek yedim nede uyudum. Cok kotuydum. 1 yil gectikten sonra bi kisiye sans verdim baskasiyla sevgili oldum fakat 1 ay sonra ona onu sevmedigimi soyleyip bitirdim. Sonra bi baskasi yazdi beni cok seven, onada bi sans verdim. 9. ayimizda ondanda ayrildim ona onu sevmedigimi soyleyip. Hemen sonrasinda ilk askima yazdim. Ayriligimizin uzerinden 2 yil gecmisti hic konusmamistik fakat yinede yazdim. Cunku gercekten dayanamiyordum onu unutamiyordum. Sonra beni reddetti. O beni reddedince 9. ayimizda ayrildigim sevgilime geri dondum. Haberi bile yok. Hala sevgiliyiz. Gecen ay yine ayrilmistim 1 ay ayri kaldik sonra yine geri dondum ama bu sefer sebebi baskaydi sikilmistim biraz. Cok uzdum onu ben onun ilk askiydim ama onu kac kez birakip gittim. Aklim hep ilk askimdaydi. Neyse yani aradan 3 yil gecti ben hala eski sohbetlerimizi okuyorum bana verdigi sozleri okuyup agliyorum yalanci diye. Ona olan hislerimi ozluyorum. Bazen keske suan sevgili olsak diyorum. O gittikten sonra hayatima girip beni cok seven her erkege onun bana yaptigini yaptigimi fark ediyorum. Cok kotu hissediyorum

Strese somatik tepki

Bunca zamandır neye emek verdiysem arkadaşlık ilişki hepsi çöpe gitti. Hiçbir zaman karşılığını alamadım. Dünya bana bir şey borçlu değil evet ama yürüyen ilişkilere bakıyorum hep karşılıklı sevgi emekle oluyor. Belki toprağım burası değildir yanlıştır buraya ait değildir diyorum ama etrafımda kimse kalmadı nereye ait olduğumu da çözemiyorum. Karşımdaki insan da sürekli sen doğru kişi misin diye sorguluyor fark ediyorum. Çünkü o da bir önceki ilişkisinde kendini olduğu gibi göstermemiş kız ayrılmış ondan. Benimle olan ilişkisinde de hep benim dediğim olacak bana uyacaksın tahtındaydı hiçbir şeyinden ödün vermiyordu ama bu sefer ben daha fazla seven taraf olduğumu da biliyorum uyumlanan yürütmeye çalışan çabalayan benmişim gibi hissediyorum. Bana da kendini olduğu gibi yansıtmıyor kız arkadaş konularında ona çok karışıyorum ama o da güvenimi sarsacak şeyler yapıyor daha sonra bana bunlar benim beklentimi karşılamıyor diyerek ayrıldı. Oysa ben kıyafetlerimden bile ödün vermiştim benim rahatsız olduğum konularda kendisi adım bile atmıyor. O hayatını düzene koymuş üzülmüyor diyemem ama yokluğumu anlaması 1 sene sürdü bu süreçte hep kendi kafasını dağıttı bir süre izledim her şey onun için yolundaydı ne zaman ki baktı yanında gerçekten biri eksik aklına o zaman geldim. Benimle olan anılarını hatırlamaya başladı. Ama ben ona tüm yolları kapattım. Tabi iş böyle olunca o da kendine başka uygun insanlar aramaya başladı beğenilerinden vs anlıyorum bunu. Acaba aşk ilişkiler üzerine çok mu düşünüyorum analiz ediyorum bilmiyorum ama insan hissetmez mi. Benim içimde öyle bir yangın var ki ne kimseyi gözüm görüyor ne de başka bir hayat düşünüyorum sadece yaşadıklarımı hak etmediğimi biliyorum ne kadar seviyor olsam da bana bunları yaşatan birine sırf yokluğumu anladı diye dönmek istemiyorum kalbime gömüp önüme bakıyorum belki bir sonraki adımımı bilmiyorum ama en azından kendime dürüstüm. O ise sen olmazsan başkası mantığında gibi hissediyorum. Zaten sen de beklentilerim karşılanmıyor bari biraz aranıp olmadı sana dönerim kafasında bence sevgi kesin ve nettir benim gözümde çok nostaljik gelebilir ama bir insan seviyorsa o sevginin dinamiği bir şekilde oluşur kendiliğinden hayırlısı böyleymiş diyip bana dönmez veya sırf bazı fedakarlıkları yapan kişiyim diye değil kalpten gerçekten istediği için döner. O sevgiyi hissedemiyorum. Çünkü ben kafamda kurduğum senaryoda bile dönse o gerçekten kalbinde ruhunda olduğumu hissetsem yine de bazı fedakarlıkları alırım gibi geliyor. O ise ona uygun olduğum veya yalnız kaldığı için belirsiz ve boşluğa tahammülü olmadığı için dönüyor öyle hissediyorum lütfen yardımcı olun

Romantik İlişkiler

Kafa karışıklığımdan nasıl kurtulabilirim?

Merhaba benim 4 yıllık bir ilişkim 2 ay önce bitti ve sonra ilişki istemediğim halde 1. 5 ay önce hayatıma biri girdi. Eski ilişkim çok toksikti. Sürekli aldatılmaların güvensizliklerin saysızılıkların olduğu bir ilişkiydi. Şu an hayatımda olan kişi beni gerçekten çok seviyor. Hatta o kadar çok seviyor ki bazen birini bu kadar sevebilir miyiz biri için bu kadar şey yapılabilir mi diye sorguluyorum. Beni mutlu etmek için her şeyi yapıyor. Asla beni üzmüyor ve bana çok iyi geliyor. Farkındayım bana çok iyi geliyor ve kaybettiğim özgüvenimi toplamama ruhsal sağlığımı yeniden düzeltmeme çok yardımcı oluyor. Benim aklıma takılan şu ki 2 gün önce eski sevgilime kalan eşyalarını vermek için görüştüm. Birkaç saat zaman geçirdik. Bana ne kadar pişman olduğunu benim hayatımı nasıl mahvettiğinin farkında olduğunu ve beni çok özlediğini söyleyip durdu. Aslında başka zaman olsa hemen barışmak isteyip inanırdım ama sanırım bu sefer çok da etkilenmedim bu durumdan. Benim asıl kafamı karıştıran o gün bana sen şu an hayatında olan kişiyi sevmiyorsun iyi değilsin sen psikolojin yerinde değil ilgi istediğin için konuşuyorsun ona kendini borçlu hissediyorsun diye konuşmaya devam ediyorsun ama zaten ilişkiniz olmayacak göreceksin yapma kendine bunu falan diyip durdu. Aslında o an kendime şunu dedim yine seni manipüle etmeye çalışıyor inanma diye. Ama sonra öyle olmadı. O zamandan beridir söyledikleri kafamda dönüp duruyor hem de her saniye. Ve asıl kötü olan şu an hayatımda olan kişiye kötü davranmaya başladım soğumuş gibi hissediyorum. Ama aslında ben ne istediğimi bilmiyorum. Seviyor muyum sevmiyor muyum ben ne yapmak istiyorum bir türlü anlayamıyorum lütfen duygularımı anlamama yardımcı olun. Teşekkür ederim şimdiden.

Düğünüme 2 ay kaldı korkuyorum

Betül canbel ile de devam etmek istiyorum Betül hanım akşam konuştuk yine ağırlıklı benim konuşma yaptığım bir akşam oldu sadece ilk oturduğumuz da özür dilerim diyerek başladı cümlesine o gün oraya seninle kavga etmek için değil artık bu durum bitsin normale dönelim diye geldim dedi bende normale dönmek uğruna geldiğinde yerde parmağımdan yüzük aldın ve hiç unutmayacağım bir cümle söyledin dedim sonrasında konuşmaya başladım ben ben konuşmaya başlayınca geri çekildi yine çok ortak bir dil kullandım bunca şey yaşanmış olmasına rağmen ama cümle aralarında yine duvar ördü sanki bana “bilmiyorum sürekli benden birşey duymak istiyorsun zaten konuştuk tekrar konuşmak istiyorsun tekrar meyi duymak istiyosun “ dedi bende yeni bir bakış açısı yakalamak belki dedim sonrasından ağırlıklı benim konuşma ve soru cevap yönelttiğim bi konuşma oldu sonlara doğru bu yüzük çıkarma hareketi ve babanın önüne atıcam ssni dediği cümlesini hatırlattım aynı durum yeğeninin başına gelse burda kalkar karşısındaki çocuğu mu suçlarsın yoksa kız yeğenini mi dedim çocuk ona bence karşısındaki çocuğun kemiklerini kırmak geçer içinden dedim işte bende bir kızım ve benimde bir ailem var bu yaşadıklarımın birini duysalar sana yapmak isteyeceklerini düşünebiligor musun dedim bunları empati Yapabilmen için söylüyorum dedim sonra oda bunları söyle beni doldur doldur sonra arkasından güzel bir şey bekliyorsun dedi yine bir sessizlik oluştu aramızda Sonrasında gitmeye yakın karşısına oturdum Aslında tüm beklediğini gerçekten içten dilenmiş elimi tuttuğu gözlerimin içine bakarak söylediği “özür dilerim hatalıyım ve yanında olmak istiyorum” cümlenden ibaret ve sonrasında da kendi kötü yanından beni koruyacağına dair söz vermen gerek dedim Uzun bir süre karşısında Bana bunu yapmasını bekledim Yapmadı ve ben de hayal kırıklığına uğradım ilk geldiğimde senden burada özür diledim dedi tekrar mı yapmam gerekiyor illa bir şeyleri dedi O anla bu an istediğim şey bir mi dedim ben de Kaç defa özür dilediğini ya da kaç defa gelip gittiğini bunları sayarak mı yapacaksın hayatın boyunca dedim Sonrasında yanından kalktım ve bir köşeye oturdum uzun bir süre sesszizlik oldu somrasında kalk gidelim o zaman hiç bir yere varamıyoruz dedim o da sen memnun olmuyorsun hiç bir şeyden dedi ne yapsam olmuyor dedi sonra tutup sarıldı sonrasında seni seviyorum dedi bende bunu duymak istemiyorum ki konu sevgi değil dedim özür diledi ama bu da benim isteğimle oldu sanki bir şey söyle artık bana dedim sürekli bunun üstüne “özür dilerim çok özür dilerim” dedi ama hiç bir anlam ifade etmedi sanki evlendiğimizde böyle tsrtışmalar bunlar olmayacağjna söz ver dedim söz dedi ama bu da bana iyi hissettirmedi. .sonrasında kalkıp gitmemiz gerekiyordu artık eve kalktık yüzükleri gösterdi takmayacak mısın dedi açık söyliyim içimden gelmedi sonra o üzülünce aldım elime belki aklıma güzel bri an kazınır diye “takmam için yeniden evlenme teklif etmen gerekir dedim diz çöküp” güldü bekledi takmamı bende onu bekledim şaka söylememiştim suratı düştü gidelim dedi yüzükler kalsın burda dedi bende neden yapmıyorsun dedim memnun olmuyorsun hala hiç bir şeyden dedi bu sefer benimde yüzüm düştü aldım taktım elime onun eline verdim yüzüğü ama mutlu hissetmedim hiç bir yere de varmadı konuşma sıkışıp kaldım yine sanki eve dönerken ikimizde hiç konuşmadık ağzmızı açmadık şimdi ne yapmam gedektiğini bilmiyorum

Aile

Kronik depresyontan nasıl çıkılır?

Kendimi tamamen boşlukta hissediyorum. Normalde beni mutlu edecek sevindirecek olan hiçbir şey artık bana zevk vermiyor. Zamanla git gide bu hisler arttı ve beni daha da içine çekmeye devam etti. İç sesim hiç susmuyor, olabilecek bütün felaket senaryolarını, geçmişte yaşadıklarımı, gelecekte yaşayabileceğim tüm aksilikleri her gün her dakika bana hatırlatıyor. Ani gelişen öfke patlamaları yaşıyorum, içimde sürekli patlamaya hazır bir bomba var ve tek gereken de küçücük bir tetikleyici olay. . Sanırım artık yükler omzuma ağır gelmeye başladı ve taşıyamadıkça yere yığıldım kaldım. Annem ben 8 yaşındayken bir akraba tarafından kadın cinayetine kurban gitti, babam deseniz zaten sevgi görmediğimiz yetmemiş gibi bir de üstüne şiddet gördük. O dönemlerde bile birşeyler o kadar ağır gelmiş ki 16 yaşında genetik yatkınlığım olmayan bir kansere yakalandım. Kanser yüzünden feda ettiklerim,yaşadıklarım ağır geldi bu sefer de. Tam artık babamla yaşamıyorum hayatım yoluna girdi girecek derken bu sefer babamı 3 ay önce kanserden kaybettik. Nefretimde, sevgimde içimde öylece kalakaldı. 23 yaşında hem annesiz hem babasız kaldım. .Sonrası aylarca geçmeyen baş ağrıları. . Ne yapacağımı bilmiyorum ama hiçbir şey yapmaya ne hevesim ne de halim yok. Nasıl çıkılır bu durumdan? Ben kendimi mutlu hissedemiyorum ve hissedebileceğime dair inancım da kalmadı artık. Baş ağrılarım nasıl geçecek, iç sesimi nasıl sustururum, mutluluğu tekrardan nasıl öğrenebilirim?

Çok takıntılıyım nasıl kurtulabilirim?

Merhaba 18 yaşındayım ve önümüzde ki yıl üniversite sınavına gireceğim akedemik başarısına önem veren başarılı bir öğrenciyim fakat ders çalışamıyorum. Çünkü evde durduğum süreç içerisinde sürekli temizlik yapmak istiyorum başkasının evinde ya da dışarıda olmuyor bu sadece kendi evimde oluyor. Sürekli etraf pismiş gibi geliyor. Sanki evde ki işleri ben yapmazsam yeterince güzel yapılmayacakmış gibi temizliği ben yapmadığım zaman tam yapılmamış gibi geliyor. Temizlik yaptıktan sonra etrafın dağılması ise beni çok sinirlendiriyor. Misafir gelmesine tahammül edemiyorum. Herhangi bir yeri dağınık görmek nefesimi kesiyor sanki . Ayrıca neşeli biri olmama rağmen çok çabuk sinirleniyorum. Sinirlenme nedenimse genellikle insanların benim istediğim tepkileri vermemesi. Herkes ben ne dersem onu yapsın benim istediğim gibi konuşsun istiyorum. Benim isteğim dışında olan her şey sanki bir yük olup sırtıma biniyor zihnimden çıkmıyor. Şimdiden cevabınız için teşekkür ederim.

Kaygı

Aşağılık kompleksinden kurtulmak

Aşağılık kompleksim olduğunu düşünüyorum. Bazı şeyleri başaramadığımda kendime çok kızıyorum. Kendimden nefret edesim geliyor. Ortalama hatta belki daha da altı olduğumu düşünüyorum. Bazen böyle tam kendime güvenim geliyor başaracağım gibi geliyor ama sonuçta yine istediğim şeyi elde edemiyorum. Naparsam yapayım olmuyor. Böyle etrafıma bakıyorum başarılı insanlara ben niye onlar kadar iyi üniversitelere,iyi bölümlere gidemiyorum da hep ortalama yerlere giriyorum o kadar çabalamama rağmen. Böyle olunca aptal ,yetersiz gibi hissediyorum. Bazen biri benimle şakayla dalga geçerken aşırı tepki gösterebiliyorum. İnsanların dedikleri bazen hiç aklımdan çıkmıyor. Bazen insanlar sanki bana hep oyun oynayacakmış, dalga geçecekmiş, arkamdan konuşacakmış gibi geliyor. İyi davranışlarının altında hep kötü şeyler arıyorum. Sanki bana bu kadar iyi davranamazlar gibi geliyor. Ya da ben iyi şeyler yaşayamam gibi geliyor. Bu hislerden kurtulamıyorum. Nasıl kurtulurum?

Kaygı

Ataklarımın boyutu hangi bölüm daha iyi

son bir aydır sıklıkla yaşadığım gün içinde hemen geçmeyen atak yaşadığımı düşünsemde kendimi telkin etmekte zorlandığım alkol ile veya insanlarla görüştüğümde çok olmayan ama bazen kişi ya da alkol olsada yaşadığım ani gelen bir kesin hasta oldum ölümüm yaklaştı duygusu ya da güzel bir şey olduğunda kesin öleceğim ondan oluyor hissinden kurtulmak için psikolojik destek mi ilaç desteği mi almalıyım

Mükemmeliyetçilik özelliğimden nasıl kurtulurum?

Merhaba hocam Ben farkettim ki bende mükemmeliyetçilik var. Aşırı olmasada en azından iş konusunda bu böyle bende. Şöyle ki ben bayadir işsizim. Daha önce birkaç işe girip çıktım ve kafama yatmadı orda bı ortam pek oluşturamadim veya olustursamda kendimi oraya ait hissedemedim ve çıktım. Şimdi bı işe girmek zor geliyor çok kararsız kalıyorum. Çünkü ya yine çıkarsam felan diye düşünüyorum. Daha önce de yaşadığım olumsuz tecrubeler geliyor aklıma. . ve şöyle düşünüyorum '' Eğer bir işe gireceksem duzenli ve devamlı ömür boyu calisabilecegim bir yer olmali'' diyorum. Bu yüzden harekete gecemiyorum . .