Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Hiç bir yere ait hissedememek
Merhaba son senelerde yaşadığım üzücü olaylardan sonra kendimi çok fazla izole ettiğimden midir bilmiyorum hiçbir ortama kişiye ilgi duymuyorum. Sadece boş bakışlarda o ortamda oturuyorum. Çünkü ne söyleyeceğim ne yapacağım bilmiyorum. Amacımı enerjimi kaybetmiş gibiyim. Bu yüzden de konuşacak konum kalmadı. Sohbet ederken eee sen neler yapıyorsun derse biri gün boyu evde oturuyorum demekten çok çekiniyorum. Kaygı seviyem çok yüksek stresli durumlarda mide bulantısı kusma yaşıyorum. İştahım gidiyor gün boyu o konuya takılı kalıyorum. 1 sene önce erkek arkadaşım bana öyle şeyler yaşattı ki hala bazı şeyleri gördükçe bana yalanları kişiliğini yanlış anlatması kalbi başkasındayken sırf insanlara ne derim korkusuyla bana bağlandığı için ayrılmaması, tabi ben bunları ilişki bitince anladım. Daha sonra en yakın arkadaşım dediğim kişiyle aram açıldı. Şu an kendimi yolumu neyi severim neye daha yakınım bunları kaybetmiş gibiyim istediğim şeyler var ama bunları gerçekten istiyor muyum bilmiyorum. İşe gireyim diyorum güzel bir kariyer istiyorum iş bulamıyorum. Yolun ortasında kalmış gibiyim. Arkadaş seçimi bile yaparken bana sıcak davranan herkese sıcak davranıyorum yakınlaşmak gibi amacım olmuyor. Onların samimiyet kurmasını bekliyorum. Bu konunun altında ne yatıyor neden bu kadar sessiz biriyim bilmiyorum hiç açamıyorum kendimi senelerdir böyle
Gizli Kullanıcı
Düğünüme 2 ay kaldı korkuyorum
Betül canbel ile devam etmek istiyorum. Betül hanım iş yerinde iken yazmıştım size biraz fazla karışık yazmışım kafam o kadar dolu ki artık cümleler karışmaya başladı. Yaklaşık olarak bir ay oldu benim bu konuşmaya çalışma sürem. Bu süreçteNişanlım kendince bir şeyler yapmaya çalıştı bana iyi davranmaya çalıştı hiç çiçek alıp gelmeyen insan bahçeden bana çiçek toplayarak geldi bir yere gitmek istediğimde hayır demeyerek çok keyifli vakit geçirerek bir gün geçirmemi sağladı normalde kıyafetime karışan biri ama o gün karışmadı veya sonrasındaki günlerde de karışmadı Ama devam eden süreçte ben hala kendimi ifade etmeye çalışıyordum ya da bana iyi davrandığı için acaba ben mi çok büyütüyorum diyip tekrar içime atıyordum ama içimdeki stres bir türlü geçmiyordu. Bu nedenle de sürekli konuşmaya devam ettim artık bu konuşmalara devam etmemem gerektiğini ve çok sıkıldığını söyledi benim kendi kendimi bir döngüye girdiğimi ve bu işin içinden çıkamadığımı dile getirdi. Ben de ona sürekli içimde yaşadığım hissi ifade etmeye çalıştığımı bana destek olmasını herhangi bir cümle içimi rahatlatacak güzel bir cümle söyleyerek bana güvence vermesini beklediğimi söyleyip durdum. Elimden gelmeyen şeyler için bile beni kısıtlıyordu bu konuları dile getire getire galiba bir şekilde kabullendiremeyi başardım artık elimde olmayan şeyler için bana karışmayı bırakıyor gibiydi ama benim içimdeki sıkıntı geçmiyordu Sanırım aklımdan geçen cümleleri artık güzel bir şekilde ifade etmesini bekledim ama o çok konuşmayı seven çok iletişim kurmayı seven benim gibi uzun cümleler kurabilen bir insan da değil. Ondan süslü cümleler beklemedim ama onca yaşanmış durumun üstüne fiziksel temasların bulunduğu anlar olsun küfürler olsun yüzüğü çıkarıp attığı zamanlar olsun bunların hiçbiri için özür dilemedi bunca zaman ve ben bunun Birikmişliği ile sürekli konuşmak istedim zaten ama sonuç olarak bir yere varamadık bu konularla alakalı sadece beni çok sevdiğini ve beni sakındığını söyledi bir daha da bu tarz durumların içinde olmayacağımızı söyledi artık bu durumlarda daha fazla konuşmamız gerektiğini söyledi ama sanırım içimdeki inanç yeteri kadar tatmin olmadı. Bu noktada sürekli daha fazla konuşmaya çalıştım buluşmalarımız sadece konuşmak üzerine kurulu olmaya başladı keyifli vakit geçirmiyorduk sadece ben konuşuyordum o dinliyordu belli bir noktada bu süreç uzun zamandır devam ediyor ve en son aşamada Artık buluşmalardan kaçmaya başlamıştım çünkü bir yere varamamak beni daha fazla derinden etkiliyordu belki de evlilikten kaçıyordum o benimle buluşmak istiyordu ben ondan kaçıyordum Son gün oturup buluştuğumuz zaman ben yine bir yol bulmaya çalıştım bizim için o da bana “ne istiyorsun benden ne söylememi bekliyorsun yalanmı konuşayım” sana diye söyledi “Sana bir şeye hayır diyorsam hayır ama sen bunu farklı algılıyorsun” Diye serzenişte bulundu ben de olabildiğince kendimi ifade etmeye çalıştım taki eczanede çalışan abinin düğün mevzusu gelene kadar. Kendi içinde Kıskançlık durumuyla beraber hiçbir sebebi yokken sinir oldu bu adama ve benim düğünümün arkasından bu insanların düğünü var ve benim çalıştığım iş yerinden kaynaklı bu insanlarla sürekli yüzyüze olmamdan kaynaklı bu düğüne katılmam gerekiyor ve bunu beraber katılmamız gerektiğini söyledim ama hala “hayır diyorsam hayır hiçbir yere gitmiyorsun sen de gitmiyorsun ben de gitmiyorum” diye karşılık verince ben de hayır bu düğüne gitmem gerekiyor benim çok mahcup olabileceğim bir durum gitmemiz gerekiyor diye sürekli ifade ettiğimde parmağımdan yüzüğümü alıp çıkardı kendi yüzüğünüde çıkardı aklınca beni dizginlemeye çalışıyordu ben tamam diyimce işler tersine döndü ve kendi takmaya çalıştı ve takmadıkça agresifleşti özür dilemek yerine daha çok sinirleniyordu geri kalanını size daha öncesinde anlatmıştım yaşadıklarımı son noktada benim yüzüğüm onda kaldı takmadım ve biz ayrıldık mı ayrılmadık mı bilmiyorum ama ben bittiğini söyledim ancak çok seviyorum hala seviyor ve özlüyorum sadece tek istediğim düzelmesi anlaması iyi olmak için gayret gösteriyordu ancak hislerimi anlamakta güçlük çekiyor empati yoksunu biri ne yapacağım bilmiyorum lütfen bana tavsiye verin
Gizli KullanıcıDüğünüme iki ay kaldı korkuyorum
Betül canbel ile devam etmek istiyorum Betül hanım kafayı yiyiycem hani diyorum elinden geleni yapıyor inatla ben mi görmek istemiyorum ama somrasında 24 ağustos bizim düğün tarihimiz 6 eylülde çalıştığım yerdeki abinin düğün günü benim iznimin bittiği gün ben dönünce onun düğünü olacak ve “hayır katılmak yok gitmek yok sana hayır diyırsam hayır” diyor sırf sadece hiç bir sebebi olmamasına rağmen o abiyi sevmediği için bunun beni iş ywrimde ne kadar mahcup düşüreceğini düşünmüyor ben senin kocan olucam sen benim karım hayır denilen hayırdır diyor zamanında bende bir şeyler için hayır dedim yine de gerçekleşti sonrasında ben geri çekildim çünkü yaptığın bür şey olmadığjnı anladım zarar görmedim anladım seni dedim o benden ona teslim olmamı bekliyor bir teslimiyet çalışmayacaksın dediğinde sorgulamamamı ve ya düğüne gitmeyeceksin dediğinde tamam dememi bekliyor
Gizli KullanıcıDüğünüme 2 ay kaldı korkuyorum
Betül canbel ile görüşmek istiyorum. Öncelikle tekrar merhaba betül hanım bu süreçte başımdan çok durum geçti olayları az çok hatırlıyorsunuzdue sürekli nişanlımla konuşmaya çalıştım içimde bir rahatlık oluşsun artık yoluma istekli devam edebiliyim diye bana bu süreçte güzel davrandı güzel hareketler bulundu axaba ben mi inatla soeun görmek istiyorum diye düşündüm ama sanırım içimde cevapsız kalan bir türlü yanıtlanmamış sorulaeın verdiği yükten dolayı yaptığı güzel davranışları da görmüyordum tek istediğim ağzından beni umutlandıracak tatmin edecek güvence vedecek cümleler duymaktı olmadıkça hırçınlaştım ama yine de hep anlatmaya niyetim gönlüm vardı saygılı konuşmaya yol bulmaya çalıştım bana hep “senin istediğin noktaya gelmemi bekliyosun” “ben hep buydum “evet derken aklın nerdeydi” gibi konuştu ve ya olmuş olan durumlara istinaden “ben seni çok seviyorum,seni sakınıyorum” diyip sarıldı konunun üstü o şekilde örtüldü içimde sanki ertesi gün çok iyi davranıyor ama ben normalleşemedim yine konuşmaya başladım bıktı o da bu durumdan sürekli konuşuyorum hiç bir yere varılmıyır sonra memnun edemiyorum seni hiç bir şekilde diyor bende konu bana iyi davranman vs değil ki hislerimi paykaşıyorum ve hiç bir yere varamıyoruz diyorum işte “ben sana söyleyeceğimi zaten söyledim tekrar mı edicem sürekli”diyor. Ama içimde bir şeyler eksik kaldığından ve karşımda kestirip atan halletini görmekten çok yoruldum en son dün yine konuşmaya çalıştım belki de kendi istediğim noktaya gelsin diye bekliyorum bilmiyorum ama benim isteklerimle onun şstekleri aynı değil “sen de benim isteklerimi yapmıyosun aynı şey” diyor ama ben tavırsal bir istekte bulunurken o eylemsel şeyler istiyor ben onun bana kaba davranmamasını isterken o benden iş yerinde beraber çalıştığım abiyi sevmediği için düğününe gidemezsin bu konu kapandı dediğimi yapıcaksın diyor bende hayır bu senin hayır diyebileceğin bir konu değil davete beraber katılmak durumundayız sevmemeni anlayışla karşılıyorum ancak bu senin isteğine bağlı gitmeyeceğimiz bir yer değil diyorum sonra ben bu cevabı veriyorum diye kavga büyüyor. Son oturduğumuzda bu mesele için kavga etrmeye başladık ve ona “hayır” bu istediğini karşılamak durumunda olmadığını bunun gerçekçi bir istek olmadığını ifade ettiğimde elimden yüzüğü çıkardı kendinininkini de çıkardı bitsin o zaman dedi. Bende tamam dedim ilk defa geri çekildim normalde yalvaran “saçmalama tak yüzüğü” diyen seda yoktu yanında inmeye çalıştım arabadan çekiştirdi beni bin arabaya diye “bitti” dedim bu hareketinden sonra yüzüğü oyuncak haline getirdin ve ben sadece bir düğüne seninle katılmak istediğim için bunu yapıyırsun dedim bu sefer yüzüğü alıp o benim elime takmaya çalıştı “hayır” dedim o yüzüğü sen aldın elimden artık bitti dedim agresifleşti takmam için takmadım. annemle babamın yanına gitmeye diye sürdü arabayı “annen baban nerde? Konuşacağım bırakacağım seni onların yanına ?” Dedi ben de “amacın ne?” Dedim “atacsğım babanın önüne seni” dedi ve bende “şuan o kadar çirkin konuşuyorsun ki bırak ailemin yanına beni ne diyorsan de” dedim sürmeye başladı sonra bir anda durdu ve “tak şu yüzüğü” demeye başladı takmadım sonra arabayı geri çevirdi götüremedi ailemin yanına “tak şu yüzüğü diyr elimi tutup takmaya çalıştı” ben de “onca yaptışına rağmen hala seviyorum ama buna katlanmayacağım” dedim takmadım beni zorladı zorladıkça bende artık bağırmaya başladım arabayı evime doğru sürdü yol boyunca yüzüğü tak dedi bana bende takmadım “onca gün az önceye kadar hala yol bulmaya çalışıyordum o an ağzını açmadın şimdi hiç konuşma” dedim kendi kendine söylenmeye devam etti “ben buraya herşeyi düzeltmek için gelmiştim” dedi o söylendi ben söylendim arabadan en son bir söz söyleyerek indim ama ne dedim hatırlamıyorum bile evime koşarak çıktım ve sonrası yok konuşmuyoruz bu şekilde gittim yanından lütfen bana bir tavsiye verin
Gizli KullanıcıÇocuğum üniversite sınavına hazırlanmadan girdi
Çocuğum bu sene üniversite sınavına girdi hazırlanmadi. Kendine arkadaş bulmuş onunla sabaha kadar oyun oynuyor gündüzleri uyuyor . Bu önümüzdeki sene de böyle devam edecek gibi görünüyor. Zeki bir çocuk fen lisesi mezunu fakat ders çalışmak istemiyor. İyilikle de konuşsan bildiğini yapan bir genç . 18 yaşını doldurdu neyin iyi neyin kötü olacağını bilecek yaşta hocam. Bu sene beni çok yordu ne yaptıysam ders çalışmaya ikna edemedim bir yılını araya verdi. Onumuzdeki yıl karışmayı düşünmüyorum kendisine çünkü konusarakta halledemiyoruz sabit fikirli biri. Kendisi istemediği sürece ben nasıl destek olabilirim ki . Sen karışma bana diyor internet üstü bir arkadaşta bulmuş bütün gün oyun oynuyor sohbet ediyor hocam. Okumakta gözü yok hocam . Karışmayıp zamana bırakmayı düşünüyorum hocam karışınca da çünkü bir sonuç elde edemeyeceğim bu sene onuda gördüm. Bu şekilde davraninca da iyi bir anne olmuyorum gibi olacak ama çok yoruldum hocam bu sene çok yoruldum . Bana yardımcı olur musunuz lütfen 💐
Gizli KullanıcıGünlerdir rüyamda gördüğüm travmalarımı nasıl atlatabilirim?
3 sene önce kendi isteğimle yatılı kuran kursuna gittim. Farklı bir şehire. Kursun beklediğim gibi olmadığını, hocalar tarafından sürekli baskı yapıldığını, gereksiz kurallar konularak öğrencilere eziyet edildiğini ve öğrencilerin sorunlarının dikkate alınmayıp öğreticiler ne derse o olduğunu farkettim ve kurstan ayrılmak istedim. Ailem izin vermedi ve bıraktığım takdirde hayatımı büyük ölçüde kısıtlayacaklarını söylediler. Ben de kursa devam etmeye mecbur kaldım. 1 sene kursta kaldıktan sonra ayrıldım. Kursta olduğum sürede her gün ağlıyordum ve her gün öğreticilerden baskı görüyordum. Hasta olduğum zaman asla ilgilenilmiyordu ve üstüne üstlük dalga geçiliyor, aileme haber verilmiyor ve eve gönderilmiyordu. Çoğu işi bana ve yaşıtım olan bir kaç arkadaşıma yaptırılıyordu. Kurstan ayrıldıktan sonra uzun süre etkisinden çıkamadım. Şimdiyse 3 yıl geçmesine rağmen ve hatta şehir değiştirmeme rağmen yaklaşık 10 gündür kursta olduğumu ve sıkıntı çektiğimi görüyorum rüyalarımda ve çok rahatsız, yorulmuş biçimde uyanıyorum. Bu travmamı nasıl atlatabilirim? Nasıl daha dinlenmiş huzurlu uykular çekebilirim ?
Gizli Kullanıcıİş hayatım ve patronum
Sayın Aysel kacak hocam İki patronum var bunlar karı koca gida takviyesi ve kozmetik üretimi yapıyoruz yerimiz küçük diye bunları ayırdık ve ben kadın patronumla kozmetik bölümüne gitmek zorunda kaldım bana gelirmisin diye sormadılar geliceksin dediler oradayken iki bölümden de sorumluydum kadın patronum üretimi yapıyor yaptırıyor ve bizimlede çalışıyor arada bazen sürekli çalışıyor ve hep şikayet ediyor ben yapıyorum ben olmasam iş çıkmıyor vesayre eşi onu islerden dolayı çok sıkıştırıyor oda gelip beni sıkıştırıyor hiçbir şekilde memnun olmuyor beğenmiyor çıkan iş az geliyor çok dengesiz bı bakmışsın aşkımı li cicimli bı bakmış burnunda ates püskürüyor. 2 sene olacak ve ben çok yoruldum patronum dengesizliginden çok bunalinca ben çıkmak istiyorum diyorum yetersiz hissetiriyorsunuz çıkmak istiyorum dediğimde sizden özür dilerim hassiktir diyor bana el hareketi yapıyor bir sekilde bırakmıyor beni bir ay kadar üzerime gelmiyor sonra yine deli gibi beni personelin yanında azarlıyor benden kaynaklı yada değil herşeyi bana söylüyor ve ben artık çok yoruldum onun ayarına gitmekten bu kadın ne yapmaya çalışıyor birde ben personelle ve diğer seflerle iyi olduğumda da tahammül edemiyor bu kadın ne yapmaya çalışıyor.
Gizli KullanıcıYapmamam gereken birşeyi yaptım ve çok pişman oldum
Yaklaşık 1 ay önce yapmamam gereken birşeyi yaptım ve çok pişman oldum kendimi çok kötü hissediyorum sanki hayatım değişmiş gibi eskisi gibi olamiyacakmışım hissine kapılıyorum ve bu sosyal hayatımı etkliliyor hayatı daha fazla sorgulamaya başladım bu olaydan sonra sevdiğim şeyleri yapmamaya başladım eski düşüncelerim değişti gibi sanki kendimi kötü hissediyorum ve sevdiklerimden uzaklaştım bu durumu aşamıyorum yaşam sevincim kalmadı gibi hissediyorum
Gizli KullanıcıSevgilimle kavga ederken ne söylediğimi bilmiyorum
Dün akşam sevgilimle kavga ettim ve az önce bana kavga ederken ona söylediklerimi söyledi. Çok pis cümleler kurmuşum ve bunları hatırlamıyorum ve daha da önemlisi ben bu söylediğim pis cümlelerin düşüncesine sahip değilim. Daha önceki kavgalarımızla alakalı da hiç onun şikayet ettiği kadar büyük durumlar görmedim kendi açımdan. Meğerse çok kötü şeyler soyluyormusum fakat katirlamiyorum ve bunlar benim gercek dusuncelerim değil. Acaba şizofren mi oluyorum. Bu konuyla alakalı iğrenç hissediyorum. Farkında bile değilim ve bu durum bir buçuk yıldır devam ediyormuş
Gizli KullanıcıToksik ilişki alışkanlığımdan nasıl kurtulabilirim?
Merhaba benim şu ana kadar iki ilişkim oldu ve ilk ilişkim 4 yıl sürdü ve sürekli tartışmaların olduğu aldatmaların saygısızlıkların olduğu bir ilişkiydi. O ilişkim bitti ve çok zaman geçmeden başka biriyle tanıştım ve ilişki istememe rağmen bir ilişkiye başladık. 1. 5 aydır şu an hayatımda olan kişiyle bir ilişkim var. Bana kimsenin davranmadığı kadar mükemmel davranıyor, çok seviyor çok mutlu ediyor. Artık ben de ona alışmaya ve sevmeye başlıyorum ama bu beni çok korkutuyor. Birini sevmek, bağlanmak, üzülmek korkutuyor. Şu an hayatımda olan kişi çok düzgün biri olmasına rağmen artık ben düzgün kişi değilim. Sürekli tartışma çıkarmaya çalışıyorum ve o buna hiç fırsat vermiyor, alttan alıyor, sürekli gönlümü almaya çalışıyor, sarılıyor, sevdiğini söylüyor, dediğimi yapıyor hem de ortada hiçbir şey olmamasına rağmen. Bu bahsettiğim olaylar saçma sapan çok küçük onun suçunun olmadığı şeyler. Ama ben ya ağır konuşuyorum ya da sinirlenip toksik davranışlarda bulunuyorum. Ayrıca sürekli eski ilişkilerini merak edip sorup duruyorum, bunun da önüne geçemiyorum. Bana bir şey demese de rahatsız olduğunun farkındayım. Mantıken düşündüğümde evet geçmiş sonuçta beni ilgilendirmez diyebiliyorum ama merak edip ona saçma sapan sorular sormama engel olamıyorum. Böyle olmak istemiyorum, ben gerçekten böyle biri değilim normalde ve bu ilişkiyi kaybetmek istemiyorum. Sanki ben böyle davrandıkça bu ilişkim de toksikleşecek gibi. Lütfen bu konuda ne yapabileceğimi söyleyin, çok stres oluyorum.
Gizli Kullanıcı
