Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
İlişkilerde sağlıklı sınırlar nasıl kurulur?
Birini sevmekle kendinden vazgeçmek arasındaki çizgi bazen çok ince oluyor. Sevdiğim kişiye karşı “hayır” diyemediğim anlar beni tüketiyor. İlişkide sınır koyduğumda bencillikle suçlanmaktan korkuyorum. Ama bir yandan da kendi isteklerimi, ihtiyaçlarımı göz ardı ettiğimi fark ediyorum. Kendi sınırlarımı koruyarak sevgi dolu bir ilişki mümkün mü? Sağlıklı bir ilişki için nerede durmam gerektiğini nasıl belirlerim? Hem karşımdakini kırmadan hem de kendimi koruyarak bir denge kurmanın yolları nelerdir?
Gizli Kullanıcı
Panik atak geldiğinde ne yapmalıyım?
Birden gelen o yoğun korku hissi. .. Kalbim sıkışıyor, nefesim daralıyor, bayılacakmışım gibi hissediyorum. O anlarda dış dünyayla bağlantım kopuyor gibi oluyor. Herkes bana sakin olmamı söylüyor ama bu benim elimde değil. Panik ataklar yüzünden hayatımı kısıtlamaya başladım, bazı yerlere gitmekten, yalnız kalmaktan korkuyorum. Bu durumun beni kontrol etmesine daha fazla izin vermek istemiyorum. Panik atak geldiğinde ne yapmalıyım? Bu anları hafifletmek veya önlemek için hangi yöntemleri deneyebilirim?
Gizli KullanıcıSürekli geçmişi düşünmekten nasıl kurtulurum?
Bazen gece yatağa yattığımda geçmişte yaşadığım olaylar film şeridi gibi gözümün önünden geçiyor. Keşkelerle, pişmanlıklarla dolu anılar zihnimi meşgul ediyor. O anları değiştiremeyeceğimi bilsem de, düşünmeden edemiyorum. Sanki geçmişte takılı kalmış gibiyim ve bu beni bugünden koparıyor. Kendimi affetmekte, olanları kabullenmekte zorlanıyorum. Sürekli geçmişi düşünmek psikolojimi etkiliyor. Bu döngüden çıkmak, anda kalabilmek mümkün mü? Geçmişi bırakmak için hangi duygularla yüzleşmem gerekiyor?
cicek2Aile baskısı altında kendim olmayı nasıl başarırım?
Ailem iyi niyetle davransa da bazen onların beklentileri beni boğuyor. Hayatımla ilgili kararlar alırken kendi isteklerim değil, onların düşünceleri ağır basıyor. Ne zaman farklı bir yol çizmek istesem, kendimi suçlu hissediyorum. Onları üzmeden kendim olabilmek mümkün mü? Kendi hayatımı yaşamak istiyorum ama bu onları dışlamak anlamına mı gelir? Aile sevgisiyle baskı arasındaki farkı nasıl anlayabilirim? Kendi değerlerimi yaşarken aile bağlarımı korumanın yolları var mı? Gerçekten özgür olmak ne demek?
Gizli KullanıcıÖzgüvenimi nasıl geliştirebilirim?
Bir ortama girdiğimde ilk düşündüğüm şey “acaba yanlış bir şey mi söylüyorum?” oluyor. İnsanların gözlerine bakmakta zorlanıyorum, sesimi çıkarmaktan çekiniyorum. İçimden hep daha fazlasını yapabileceğime inanıyorum ama sanki içimde beni sürekli aşağı çeken bir ses var. Başkalarının onayına bağımlı yaşamak beni yoruyor. Kendime güvenmeyi öğrenmek istiyorum ama nereden başlamalıyım? Özgüven eksikliğinin kökeni ne olabilir? Daha sağlam ve kendinden emin biri olmak için hangi adımları atmalıyım?
Gizli KullanıcıSevgilim narsist olabilir mi? Hangi belirtiler var?
İlişkimizde sürekli onun ihtiyaçları ön planda. Kendimi çoğu zaman suçlu hissediyorum, ne dersem diyeyim olaylar hep onun etrafında dönüyor. Duygularımı ifade ettiğimde ya küçümseniyorum ya da beni fazla hassas olmakla suçluyor. Beni sevdiğini söylüyor ama çoğu zaman kendimi yalnız ve değersiz hissediyorum. Sevdiğim bir insana karşı böyle hissetmek beni çok yıpratıyor. Sevgilim narsist olabilir mi? Narsistik davranışların belirtileri neler? Bu ilişki sağlıklı mı ve kendimi nasıl koruyabilirim?
Gizli KullanıcıTükenmişlik sendromu yaşadığımı nasıl anlarım?
Her sabah alarm çaldığında içimde bir ağırlık hissediyorum. Ne yaparsam yapayım dinlenemiyorum. Sevdiğim şeyler bile artık keyif vermiyor. Yaptığım hiçbir şey yeterli gelmiyor, sürekli yorgun ve motivasyonsuz hissediyorum. Bazen sadece boş boş duvara bakarken buluyorum kendimi. İnsanlarla konuşmak, işlerimi halletmek, hayatta kalmak bile bir çaba gibi geliyor. Bu yorgunluk sıradan mı, yoksa tükenmişlik sendromu yaşıyor olabilir miyim? Tükenmişliğin belirtileri nelerdir ve bu döngüden nasıl kurtulabilirim?
tukenmisAnksiyete ataklarımla nasıl başa çıkabilirim?
Aniden gelen o korku hissi… Kalbim sanki yerinden çıkacak gibi atıyor, nefes alamıyorum, başım dönüyor. O anlarda kimse beni anlamıyor gibi hissediyorum. “Bir şey olacak” korkusu içimi sarıyor ama nedenini ben de bilmiyorum. Bu hisler günlük yaşamımı zorlaştırıyor. Anksiyete atakları yüzünden bazen dışarı çıkmaktan, yalnız kalmaktan çekiniyorum. Artık hayatım bu krizlerin etrafında dönmeye başladı. Anksiyete atakları geldiğinde ne yapmalıyım? Bu ataklarla başa çıkmanın bilimsel ve psikolojik yolları neler olabilir?
Gizli KullanıcıSurat asıklığını nasıl yok sayarım?
Aile apartmanındayım sürekli bişeylerin sorumluluğu yükleniyor kayınvalidem hep kayınvalidesiyle yaşamak zorunda kalmış nişanlıyken bana kızım evinde ye iç ben yapamadım sen yap dedi evlendik ilk gün dediler ki beraber yiyelim 3 kişiyiz zaten bende iyi niyetli olduklarını sanarak arada gitmek olarak görüp kabul ettim sürekli onlarlayız şimdide o evi de benim sanıp herkese hizmet etmediğimde kayınvalidem surat asıyor sürekli ben surat çekiyorum
Gizli Kullanıcıİnsanları takmamak
Merhabalar. İnsanların her dediğini sebepsiz yere o kadar kafama takıyorum ki beni çok etkiliyor. İnsanların geçmişte bana yaptığı şeyleri düşünüyorum kaba kaba konuşmalar, dışlamalar, dalga geçmeler. Dörtlü bir arkadaş grubumuz vardı ve gruptaki biri beni düşük yerde dışladı. Hiçbir şey yapmadığım halde. Yanlarında gidiyordum kız geldiğim an " offfff " diyip kaçıyordu ve diğerleri de gülüyordu. Ya da gruptan biri benle konuştuğu zaman konuşması şunla diyordu . Şimdi düşündüğüm zaman neden o zaman ona sınır koymadım neden o kıza haddini bildirmedim diye kendime kızıyorum. Kız benden daha sonra özür diledi ama hiçbir işe yaramaz. Bu onun kötü biri olduğunu değiştirmez. Durduk yerde kötü davranmasını da. Ya da başka birinin bana" çok safsın "demesi. Ya da küçükken ebeveynlerimin bir şeyi yanlış yaptığımda beceremediğimde benimle dalga geçmesi aptalmışım gibi hissettirmesi. Hoşlandığım çocuk önce seviyormuş gibi yaptı ama bana çok kötü şeyler söyledi neredeyse hakaret derecesinde hatta belki de hakaret. Özür bile dilemedi Neden onlara hiçbir şey söylemedim niye hiçbir şey yapmadım ? Onlar bu kadar berbat davranırken aklım neredeydi, niye onlara tepki vermedim de kötü davranmalarına göz yumdum. Bunları düşünüyorum bazen bir olay çağrıştırıyor aklıma geliyor ve engel olamıyorum . İnsanların düşüncesiz ve sonunun ne olacağını düşünmeden ya da bile bile yaptığı davranışlar yüzünden kendimi gerçekten onların dediği gibi hissediyorum. Onlar bana nasıl hissettirdiyse öyle hissediyorum. Değersiz, saçma sapan tavırları olan,hiçbir şeyi başaramayan biri gibi hissediyorum. Belki de insanlar doğru söylüyordur. Sonuçta dışarı gözüyle bakıyorlar.
Gizli Kullanıcı
