Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu

Sürekli yorgun hissetme ve dizi bağımlılığı

Yapmam gereken işleri yapmak istemiyorum bazen de yapmak istiyorum ama gücüm yetmiyor yapmak için,halim olmadığı için yapamıyorum. Yapınca özensiz yapabiliyorum. Kendimi geliştirmek için bir şeyler yapmak istiyorum ama olmuyor. Kitap okumaya çalışıyorum odaklanamıyorum. Başka bir iş yapmam gerekiyor ama yapmak içimden gelmiyor. Sürekli kendimi yorgun hissediyorum. Koyduğum hedeflere de ulaşamıyorum. Tam diyorum bu sefer oldu ama yok hep bir terslik çıkıyor o iş olmuyor. Düşüncelerimden kaçmak için de kendimi sürekli diziye veriyorum. Dizi bağımlısıyım. Biri bitti mi dakika geçmeden hemen yenisini açıyorum. Bu yorgunluk,halsizlik hissi hiç geçmeyecek gibi.

Aile

Aile içi iletişimsizlik

Merhaba hocam 40 yaşındayım lisans mezunuyum 16 yıldır evliyim Eşim 41 yaşında lisans mezunu ev hanımı . 1 kız ve bir oğlumuz var. abartmış olmayayım ama evlendiğimizden beri hergün sürekli kavga ediyoruz. bir türlü çözüm bulamadım. Eşimde geçmiş takıntısı var sürekli geçmişte özellikle annesiyle yaşamış olduğu durumların etkisiyle kavgalarımız başlıyor. Akrabalarımla annemle yada babamla bir olay yaşasa 16 yıl olmuş tekrar gündeme getiriyor kavga ediyoruz. Annesi çocukken bağırmış vs kızmış onları unutmuyor sürekli kavga halindeyiz şimdi kızımız büyüdü bu sefer her gün onunla kavga ediyor . kendini bir türlü kontrol edemiyor cinnet boyutuna geliyor sürekli bağırıyor hiç susmuyor. Kendini hep haklı görüyor hiç suçunu kabul etmiyor. özür dilemiyor. komşularıyla iletişimi sıfır hiç arkadaşı yok annesiyle babasıyla görüşmüyor kardeşiyle görüşmüyor amcası halasıyla görüşmüyor benim akrabalarından nefret ediyor. İnsanlara tepeden bakıyor. Sürekli gergin ve mutsuz olumsuzluk dolu. birkaç kez psikolojik destek almasını istedim bir kabul ediyor geri vazgeçiyor benim Bir şeyim yok diyor vs Bu durumlar ışığında ne yapmam gerekiyor yardımlarınızı bekliyorum. çaresiz kaldık iletişim kuramıyorum çocuklar mağdur oluyor.

Düğünüme 2 ay kaldı korkuyorum

Öncelikle yazıma Betül Canbel yanıtlamıştı yeniden onunla iletişim kurabilirsem çok sevinirim konuya kendisi hakim en azından düğünüme 2 ay kaldı ve 8 yıllık bir birlikteliğim olduğunu söylemiştim. Aramızdaki sevgi bağı çok farklı çok değişik ikimizde birbirimizi seviyoruz ama ben eskisi gibi seviyor muyum bilmiyorum bunu sorguluyorum sürekli öyle çok kavga ettik ki bu son yıllarda ettiğimiz kavgaların bazıları iteklemerde oldu küfürlü konuştuğu da ya da çok yüksek desibelden bağırıp şiddete meyilli hareketlerde çok iyi anılar biriktirdiğimiz kadar çok kötü anılarda kazındı beynime hep ve her kavganın sonunda benim bir adım atmamla son buldu bu kavgalar onun bana gelmesiyle değil yenik düşüyordum çünkü onsuz bir hayat hayal etmek kimsesiz kalmak gibi geldi benim için korktum. Ama şimdi ise evde annem ve babam gibi olmaktan kprkuyorum annemde sürekli düzelsin diye babama ya azar çekerdi ya da uzun uzun konuşurdu babamda ya yükselir bağırır ya da umruna bile getirmezdi. Bazı huyları babama benziyor nişanlımında hiç bir kavgamızda benden özür dilemedi 8 sene oldu belki 2 defa özür dilemiştir bana söylediği söz hep şey olur “sen benim sözümü dinlediğin sürece biz mutlu oluruz ama sen bunu bana itaat et diyorum gibi anlıyorsun” benim benliğimi kararlarımı hiçe saydığı sadece kendi isteklerinin olduğu ve onların olduğu noktada ilişkiye huzur geleceğini hissettiriyordu bana son dönemde iyice arttı elbette bu yöndeki davranışları en son çalıştığım eczanedeki abinin nişanı vardı elbetteki bende davetliydim beraber gitmek istediğimi bir aile olduğumuzu seninle katılmak çok isterdim diyerek kibarca ifade ettim ancak hemen sert bir tepkiyle gitmiyorsun hiç bir yere dedi. Sırf eczanedeki abiyi hiç tanımadığı halde sevmediği için bende senin sevip sevmemenle alakası yok davete icabet etmek gerekiyor onlar benim iş arkadaşlarım dedim ve sen katılmıyorsan da ben gitmek durumundayım dedim. Bana gidersem parmağımdaki yüzüğü çıkarıp gitmemi söyledi nişan atacağını söyledi bir önceki kavgamızda da yine onun istediği bir şey olmadığı için yüzüğü çıkarmıştı yine tekrarlanmış oldu bu davranışı yeniden sözleriyle sonrasında o davete gitmediğim için onu kaybetmek istemediğim insanlara yalan söylemek zorunda kaldım ve sırf gitmeden diye biz barışmış olduk ve bana iyi davrandı ama ben kendi benliğimi kaybetmiş sınırlarımı ihlal edilmiş hissettim pişman oldum sonrasında bana gösterdiği sevginin hiç bir kıymeti kalmadı gözümde şimdi bir kavgalı bir barışık ilerliyoruz ama bu yanlış iletişim hali onun üstümdeki bu baskıcı tavrı kısıtlamaları benimde içimden çok şey aldı götürdü ve dahası yanlış anlaşılmadan anlatabilirim umarım ki beni bu süreçte öyle duygusal anlamda yoksun bıraktı ki sevgiyi çalışırken dışarıdan gördüğüm ilgi insanlarım bana güzelsin bile demesi hoşuma gitmeye başladı (8 senelik sevgililik hayatımızda çok nadir güzelsin der sırf egom tatmin olmasın diye) eczaneye gelen genci yaşlısı sürekli çok güzelsin dedikçe gıururum okşandı bana bakanlarda oldu ama ilişkime saygımdan her zaman bir ilişkim olduğunu belli ettim insanlara ancak bu ilgi görme hali de hoşuma gitti çünkü öyle mahrum kalmışım ki güzelsin,hoşsun denmesine susamışım sanki buna ama böyle hissettiğim içinde yine acaba artık ben vazgeçiyor muyum sorgusuna düştüm pek heves hissetmiyorum onunla böyle olmamamız gerektiğini çokça konuştum bu iletişim kopukluğunun bizi bitirme noktasına getirebileceğini çok kez söyledim ama ne zaman dıygularımı açsam ya ağzımdan çıkan bir cümleyi alıp ters anlayıp sinirleniyor ya da bir süre sonra telefon alıp eline oynamaya başlıyor özellikle kavga arkasındaki konuşmalarda bunu çok yapıyor hayalimde hep elele tutuşarak birbirimizin suratını okşayarak sorunlarımızı konuşabildiğimiz anlar vardı senelerce bu günlerin hayalini kurduk çok zor imkanlarla savaştık hep dünya yakışıklısı da bir çocuk ama çok depresif hayata karşı da çok olumsuz biri aynı zamanda bende bir o kadar hayat dolu pozitif o sisli bir hava gibi bense ilkbahar ayı gibiyim cıvıl cıvıl ama herşeyim her adımım hesaplanıyor iplerle kollarımı bağlıyor sanki onunla beraber özgürleşmek isterken şimdi baskıcı aile hayatının sanki evli versiyonu olucakmış gibi korkuyorum ayaklarım geri gidiyor yorumlarınız benim için çok kıymetli düşündelerinizi sabırsızlıkla bekliyorum

Duygularımı anlamlandıramıyorum

Son 1 senedir yaşadıklarımdan sonra tahammül seviyem bitmiş durumda. İnsanların ne kadar menfaatçi ne kadar iki yüzlü olduğunu görünce her şeyden yoruldum. Bir arkadaşım kendini o kadar iyi bir insan maskesi altında gösteriyor ki bana alttan alta laf sokuyor ama bunu söyleyince sen de sorun var diyerek beni manipüle ediyor. Yaşadığım olaylara hak veriyor ama günün sonunda benimle anlamlandıramadığım bir güç savaşı halinde. Sürekli başka konular üzerinden bana laf sokuyor. O kadar sıkıldım ki artık bu durumdan bir iyi bir kötü anlamıyorum. Ben iyi olmaya çalışıyorum. Bu defa başka konular üzerinden benimle sohbet eder gibi eksiklerimi yüzüme vuruyor. Bir nevi zayıflıklarımı. Alttan alta bundan zevk aldığına eminim ama ben iyi insanım ayaklarını oynuyor. Çünkü ortak arkadaşlarımız var ve benim onun ne kadar yanında olduğumu biliyorlar kendini kötü bir duruma da sokmak istemiyor. Benim en ufak açığımı hemen bulup etiketleyip herkese bunu kullanıyor. Aramızda bir konu geçti ve ben çok üzülmüştüm o konuda bunu belli ettim sonra o konu üzerinden defalarca beni alttan alta iğneliyor. Çok yoruldum. Kendisi benim tek yakın arkadaşım ve iyiye de gitmiyor ilişkimiz her geçen gün kendimi durup düşünürken buluyorum. Bak yine burada bunu demek istemiş diye. Aynısını ben yapınca gülüyor tepkisini gülerek veriyor. Onunda bu savaşa girmek istemiyorum ama böyle içten içe laf sokmadan duramıyor bana. Lütfen yardımcı olun gerçekten psikolojik olarak çok yoruldum. Zaten kendi meselelerim var bir de bu konuyla uğraşıyorum. Yakın görüp paylaşacak hiç samimi insan bulamıyorum artık.

Romantik İlişkiler

İlişkimi bitirdim ama çok kötü hissediyorum

Merhabalar ben uzun zamandır duygularını hissetmeyen hissizleşen biri olmuştum çünkü bağlanmak en büyük korkumdu ama bunun çok yanlış olduğunu fark ettim kaçtığım şeylerin içinde güzel şeylerden de kaçıyordum aynı zamanda sonra karşıma biri çıktı gerçekten tekrar aşık olabileceğimi sevebileceğimi gördüm 4 Ay gibi bi süre görüşüyorduk ama son zamanlarda bazı hareketleri beni gerçekten çok rahatsız ediyordu ailesiyle yaşadığı problemler yüzünden herşeyden kaçıyor olması hiçbir şeyle yüzleşmek istemiyor oluşu gerçeklerden hep kaçıyordu ve ilişkimizde de bunu yapıyordu bi sorun olunca üzerine konuşmak yerine uzaklaşıp sonra da hiçbir şey olmamış gibi davranmayı tercih ederdi ve ben bundan çok rahatsız olurdum dile getirirdim özür falan dilerdi ama yine aynı değişen bise olmazdı ve bardağı taşıran son damla da beni paylaştığı şeylerden gizlemesi oldu ciddi bir güven problemi oluştu bende ve bunu daha önce de yapmıştı daha önce de kavga etmiştik buna rağmen tekrar aynı şeyi yaptı ve bu bana kendimi çok değersiz hissettirdi doğru düzgün bir açıklama bile yapmadı söylediği şeye ben inanmadım ve ayrıldım o da sen bilirsin dedi tekrar yazdı bana ama farklı konularda hiçbir şey olmamış gibi konuşmak için ama benim kendime olan saygım buna izin vermedi çünkü bana ayıp oluyordu artık bende sinirlenip o an aklımdan geçen Herşeyi söyleyip bir daha karşıma çıkma diyip bitirdim ama şu an o kadar kötü hissediyorum ki anlatamam sanki hayatım başıma yıkılmış gibi sanki artık nasıl yaşanır bilmiyorum gibi içimde çok acıyan bi yer var geri dönmek affetmek istiyorum ama öylesini de yapamam artık çünkü tekrar olursak bile ne yaparsam affediyor gibi düşünüp beni kaybetmekten korkmayıp yine beni düşünmeden hareket edecek ama böyle de bitsin istemiyorum kafam çok karışık çok kötü hissediyorum geri dönmek istemiyorum ama canım yanıyor son kez bi arayıp bana bi açıklama yapmasını isteyebilir miyim onu da bilmiyorum içimden bi ses seviyorsan git konuş hallet diyor ama hep ben mi çabalayacam sizce ne yapmalıyım ben

Sosyal Hayat

Bir kadını nasıl aklımdan çıkarabilirim?

Markette sıra beklerken MUAZZAM güzel genç bir kadın gördüm yanına gidip konuşmayacaktım ama o an ondan başka birşey düşnemiyordum, başım kaynıyordu sanki birşey yapmam lazımdı ama hiçbirşey yapamadım, Onu sadece seyredebildim. Onu takip edip nereye gittiğini öğrensem bile bana bir faydasının olmayacağını biliyordum. Kendime neden diye soruyorum beni rahat bırakmıyor kafamı kemiriyor hala unutamadım. Bu hisler bana bu kadar ezik hissettirip beni bu kadar kahretmesi normal mi?

Romantik İlişkiler

Sevgilime inanmalı mıyım?

Merhaba, 4 bucuk yıllık uzak mesafe bir ilişkim var. İliskimizin bazi yönleri toksik olduğundan ilk yıllar bazı konulara pek takılmıyordum. Ama hep guven problemleri yaşadığım bir iliskiydi çünkü sevgilim yalan söylemişti bana bir kac kez. Kısa bir süre önce sevgilim bana evlilik teklif etti. O günden beri güven problemlerim arşa çıkmış durumda. Bugüne dek sorun yaşadığımız 5-6 tane spesifik olay var, bunların bir kısmında kendisi ne dese de ben yalan söylediğine inanıyorum. Çünkü daha önce yüzüme baka baka yalan söylediğini gördüm. Fakat elimde net bi kanıt olmadığı için tamamen yalandır deyip gidemiyorum da. Çünkü normalde iliskimiz fena değil. Sizce ne yapmalıyım? Durup dururken aklıma geçmiş geliyor ve kesin bana başka yalanlar da söyledi diye sıkıntı yaşıyorum. Tekliften sonra yalan soylemedigini düşünüyorum ama onckei zamanlardaki seyler basit de olsa içime sinmiyor. O kadar iyi niyetliydim ki bazıları cok bariz olsa da inandim ama aldatilma vs bariz bir sey olmadığı için devam ettim. Şimdi bir yil iki yıl onceyi düşünüp sıkıntı yaşıyorum.

Kaygı

Düğünüme 2 ay kala evlenmekten korkuyorum

Merhaba umuyorum ki derdimi anlatabilirim 8 senedir birliktr olduğum aşık olduğum,sevdiğim adamla geçen sene haziran ayında sözlendim. bundan 2 ay sonra düğünümüz var ancak öyle kaygılı ve korku içindeyim ki ayaklarım geri geri gidiyor çünkü bu ilişkide her ne kadar ikimizde sevsekte çok fazla fedakarlık yaptım ve zamanla karşımdaki eş adayı kavga anlarında hep bir adım daha ileri giderek davrandı toksik çok fazla özelliği var ancak sevgiden gözüm öyle kördü ki kaybetmekten korktuğum için her şeyi kabullenmiştim nişanlılık süremde işe girdim ikimizde çok zorluk çektik bu arada hep şeyimizi kendi maadi gücümüzle yaptık aileden yardım almadık hiç bir şekilde herşeyimiz hazır ancak ruhen çok büyük bir çöküntü yaşıyorum çünkü iyiyken çok iyiyken kötüyken düşmanımdan beter davranıyor kıskançlık durumu had safaya çıktı önceden de kıskançtı ancak ya ben göremiyordum ya da daha da arttı şimdi evlenmek için can atan ayaklarım geri gidiyor ne yapmam gerektiğini bilmiyorum eskisi gibi sevmiyor muyum diyr sorguluyorum kendimi işe girdiğimden beri de özgüvenim arttı kendi ayaklarımın üstünde durduğumdan beri potansiyelimin farkına vardım ancak işe girdiğimden beri kendisi çok rahatsız sürekli sorun çıkarıyor işimle alakalı olsun eczanede çalışıyorum çalıştığım insanlar çok düzgün ve temiz olmasına rağmen sırf erkek diye bana çıkarmadığı zorluk kalmadı hayatıma bu kadar müdehale edilmesinden artık çokmypruldım ve sanırım ilişkiden uzaklaştım yanlış anlaşılmak istemiyorum ancak eczanede gelen ablalar abiler olsun bana hep övgüyle konuşurken hayatımdaki insanın beni hiç övmüyor olduğunu çalışırken farkettim insanların beni görüyor olmasından inanılmaz endişe duyuyor kimsenin beni görmesini istemiyor kıskançlık durumu olduğunda inanılmaz ileri tepkiler veriyor evet çok seviyor diyordum ama şuan iyi anılarımızdan çok bu anılar kazındı kafama ve ben çaresizce kaldım lütfen bir şeyler söyleyin🙏

içe döndüm, yaşadıklarımı anlamlandıramıyorum

Merhaba benim kişilik yapım her zaman sessiz sakin uyumlu içe dönük şeklinde. Genelde böyle tanımlarlar. Genelde çok sosyal biri değilim ama uyum sağlayan bir yapım vardır. Üniversite gittiğimde çok kendimi açamadım sürekli eve geliyordum. Kaygılıydım o dönem hep mide bulantıları vs yaşıyordum. Alışamamış adapte olamamıştım. Sosyalleşememiştim. Çevremde genelde çok insan olmadı. Çok kaygılı yapım yüzünden bende hayatı böyle istediğim gibi yaşayamadım. Mide bulantılarım hep devam etti. Depresif olduğumda işe başlarken veya çok kaygılanınca psikoloji okuması yaptım bolca. Sanki vücudumun alarm sistemi bozulmuş gibiydi. Nefes çalışmaları yaptım. Ama kökenindeki problemi bulamıyorum. Bu lisede sınıfta kaldığım dönem başlamıştı bende. O dönem yalnızdım kimse yoktu içe kapanıktım. Yeni bir sınıfa yeni dönemi tekrar okumak vs bunlar beni çok kaygılandırmış belli ki. Bir de o dönem erkek arkadaşım beni kandırmıştı arkadan oyunlar çevirmişti. Arkadaşlarımla beraber. O yüzden aynı okulda aynı döneme yeniden başlamak kimseyi tanımamak beni ürkütmüştü. Her sabah öğürerek okula gidiyordum. Bu dönem çalışmıyorum. Hayatıma biri girmişti. O da eski ilişkisini unutamamıştı. Ben tekrar bir şans verdim içinde bir şey kalmadıysa devam edelim dedim. Ama tekrar tekrar bana aynı şeyleri yaşattı. Hayal kırıklığına uğradım her defasında. O sosyal biri ben içe dönük biriyim. Yaşamlarımız çok farklıydı. Yalanlar sürekli aynı hatalar çok yorulmuştum artık benim tepkilerim genelde susarak içe dönük olduğum için sessiz mesafe koyarak olur. Son raddede onunla böyle bir şey yaşamıştık. Tepkilerim yüzünden çok eleştirildim. Kaygılı olduğum için de böyle sürekli iniş çıkışlı bir ilişki bana zor geliyordu. Ben sakinlikten hoşlanan biriyim. Ama sürekli başka biri başka insanlar bunlar beni çok yoruyor. Yapım gereği de kendi hayatımda 6 tane arkadaşım vardır. Onun hayatı sürekli yeni insanlar yeni yerler üzerine konuşkan biri. Bense çok az insan seven biriyim. Sorunlu gibi gözükmekten yoruldum. Son yaşadıklarımdan sonra içe döndüm ve uzun süre kimseyle temas etmedim. Şimdi ne yapmam gerek bilmiyorum yardım edin. Bende gördüğünüz eksiklikleri lütfen söyleyin. Kaygılı ruh halim hayatı sürekli negatif algılama biçimim insanlarla iletişimden yorulmam geri çekilmem bunlar yüzünden güzel bakamıyorum son yaşadıklarımın çok etkisi var bunda. Şimdiden teşekkür ederim

İş Hayatı

İş yerindeki verimlilik ile stres arasındaki ilişki?

Merhabalar, yakın zamanda ilk kez Amerikalı psikologlar Robert Yerkes ve John Dodson tarafından ortaya atılan Yerkes-Dodson Yasasını okudum ve dikkatimi çekdi. Bu psikolojik teori, iş yerindeki verimlilik ile stres arasındaki ilişkiyi açıklar. Psikolog olarak sizin düşüncenizi merak ediyorum. Burada stres derken iş yükünün fazlalığı mı kastediliyor, yoksa yöneticiler tarafından işin yapılması için uygulanan baskı mı?Bence her iki durumda da düşük stres seviyesinde yüksek verim elde etmek mümkündür. Bu noktada çalışanın bireysel sorumluluğu da devreye giriyor. Eğer sorumluluk duygusu yüksekse, orta düzeyde stresle bile verimlilik sağlanabilir. Siz ne düşünüyorsunuz?