Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Kafama takmamak istiyorum
herşeyi kafamda büyük bir konu gibi büyütüyorum duygusal olarak cok etkileniyorum ve tartısmalar oluyor bu aile yapımı bozuyor çocuk yok eşim ve ben varız sadece fakat srekli tartısma içerisindeyiz birbirimizi yormaktan baska bir sey yaptıgımız yok maddi olarak orta durumdayız maddi olarak da calısıp destek içerisindeyim fakat yaptıklarım görülmediği için karsılık göremiyorum elimden gelen ne varsa herseyi yapıyorum görmüyor kesinlikle
Gizli Kullanıcı
Hayat anlayarak nasıl yaşanır
Merhaba 1 sene önce hayatımda çok şeyler değişti. Birini sevdim ve gerçekten sevdiğimi Kendimden tavizler vererek yeri geldi kendimi hayatımı ikinci plana atıp gösterdim. O ise kendini o kadar çok düşünen biriydi ki asla kendinden ödün vermedi. Çevresi hayatı hobileri benden hep öncelikliydi. Keşke sevgiyi seçebildiklerimize verebilseydik. Çünkü bu hikayenin sonunda tabi ki canım çok yandı. Kendime saygımı yitirdim o ilişkide kalarak. Doğrunun ne olduğunu biliyorsunuz çekip gitmek istiyorsunuz ama kalıp sevmeye devam ediyorsunuz. Öylesine tuhaf ki aslında baksan sadece beni hayatına uyum gösterebildiğimde ona uyumlu olduğunda seviyor. Ama karşıt bir düşüncem olsa kendimi düşünerek ben de onun gibi davransam bizim seninle çok işimiz var diyordu. O kadar iyi biliyor ki sevdiğimi hep ona adım atacağımdan o kadar emin ki kendini asla zorlamıyor bu konuda. Şu an ayrıyız. Benim severken ne kadar anlayışlı olduğumu bilip bunu taviz olarak algılıyor ve her olayda suçlu gibi kenara geçip düşünüyorum. Ben miydim hatalı diye hemen düzeltmeye çalışıyordum. Fedakarlık yaparak girdim bu ilişkiye tabi insanlar bunu böyle naif bir şey olarak algılamıyor. O nasıl olsa her durumda bana uyum sağlar gözüyle bakıyor. Artık kendimi değiştirmem lazım. Ama geriye dönüp baktığımda orada çok büyük yaşanmışlıklar emekler var ne yapmam lazım
Gizli KullanıcıKendime nasıl daha iyi davranabilirim?
Çok yükleniyorum kendime her şeyin mükemmel olması için aşırı çaba sarfediyorum ama olmuyor olmadıkça daha da kızıp yüklenmeye başlıyorum kendime. Bu tür durumlarda ne yapmam gerekiyor? Herhangi biri işi veya bir ilişkiyi çok iyi hale getirmeden tatmin olmuş hissetmiyorum. Ne yaparsam yapayım bir türlü olmuş hissetmiyorum hissedemeyince de uykularımı kaçırıyor. Daha da yükleniyorum kendime. Bu tür durumları son zamanlarda fazlaca yaşamaya başladım konsantre olup mükemmel olmadı ama kabul et bu halini de demeye çalışsam bir kaç dakika sonra kendimi aynı yerde tekrar buluyorum
Gizli KullanıcıSadık olmak için ne yapabilirim?
Erkek arkadaşımı seviyorum üç yıllık bir ilişki ayrılıklar oldu başkası ile sevgili oldum ayrıldım tekrar eski sevgilime geri döndüm onsuz olmuyo onunla da toksik bir ilişkim var istediğim kriterlere uymuyo ve onu birkaç kez aldattım hala onla konuşuyorum cinsel ilişkiye giriyoruz buluşunca uzak mesafedeyiz ama yinede başka erkekler çekici geliyo diğer erkeklerin ilgisi hemen hoşuma gidiyo ve bazılarıyla cinsel ilişkiye girmek istiyorum girince sonrasında pişman olup vicdan azabı çeksem de bunu durduramıyorum ne yapmalıyım nasıl sadık olabilirim kendime aldatmayı hiç yakıştıramıyorum asla dediğim şeydi bu benim.
Gizli KullanıcıSevgilim beni anlamıyor ben böyleyim diyor
Sevgilimle sürekli tartışma oluyor ama beni anlamıyor tartışmadan kaçıyor ve ben böyleyim diyor ben dayanamıyorum bitirmek istediğimi dile getirince de bırakamıyorum böyle olmasını bende istemiyorum diyor ve dişarı çıkınca sadece bu tartışmalar oluyor arkadaşlarıma da vakit ayırmak istediğini söylüyor ama ara sıra bana da haber vermesini istediğim zaman da bana diyor rahatsız etme arkadaşlarımla olunca bende dayanamıyorum üzülüyorum ve daha çok aramaya başlıyorum bilmiyorum nasıl yapacağımı
Gizli KullanıcıPdr okuma hayalimden vazgeçmeli miyim?
Rehberlik ve psikolojik danışmanlık lisansı okumak istiyorum . Ama sitenizde kendimiz olamayacağımız, kendi görüşlerimizi özgürce ifade edemeyeceğimiz işin doğru iş olmadığını okudum. Kendim de otistik özelliklere sahip olduğum için otizmin hastalık olmadığı görüşündeyim. Ama rehberlik ve psikolojik danışmanlık lisansında özellikle 3. sınıftaki davranış bozuklukları dersinde kendi görüşlerimi ifade edip kendim olamayacağım. Pdr okuma hayalimden vazgeçmeli miyim ? Vazgeçmemeli miyim ? Açıkçası ne yapacağımı bilemiyorum. Bir taraftan kendim olmak istiyorum , bir taraftan da vazgeçmek istemiyorum. Pdr alanında yüksek lisans ve doktora yapma hayallerim de var. Bir de Psikoçe Eğitim ve Danışmanlık Merkezini kurma hayalim var. Öte yandan 26 yaşında olduğum için yüksek lisans ve doktora yapamayabilirim . Ne yapmamı önerirsiniz bana ?
Gizli KullanıcıDost ihanetine uğradım
Psk. Aysel Kacak:Yazdıklarınız çok iyi etkiledi, teşekkür ederim. Sorularınız üzerine epey düşündüm, ben aşırı duygusal biriyim yani yaşadığım şeyler kolay değildi belli bi zaman içerisinde dost ihanetine uğradım ve etrafımdaki herkes benden uzaklaştı sorun bende mi diye düşünüyorum. artık olumsuzluk olduğunda sadece ağlayasım geliyor. bu iş yerimde de böyle. ben kendim gibi olmak ama olumsuzluklarla da baş etmek istiyorum. uzun zamandır yalnızlık dost kazığı eski sevgilinin kullanması vesaire hepsi üst üste geldi iş aradığım süre zarfında takıntılarım çoktu. kendimi oyalamak zorundaydım. yani bide ilkokuldan platonik olduğum biri vardı o işte üniversiteye geçtik falan istek attı sonra bende umutlandım bi ara işte baktım hesabı gitti meğer beni engellemiş yani bunu da çok taktım sürekli neden diye. sürekli stalk yapiyodum. belki iş hayatım iyi gider unuturum kafamı oyalarım özgüvenim gelir diye düşündüm ama şuanda 1 ay sürem var oluruna bıraktım ama bu olumsuzluk karsındaki tepkimi yenebilmem gerekli biraz daha pozitif olmak sadece iş hayatım değil kendim için böyle olmalı. herkesi eşit görebilmek kimse üstün değil mesela herkes aynı ama aklıma bunu geçiremiyorum
Gizli KullanıcıKendimi sorunlu hissediyorum
Merhaba iyi günlerBenim etrafımda bulunan herkes bana sorunlu bi insanmışım gibi davranıyorÖrnek vercek olursamHer tartışmamızda erkek arkadaşım benle tartışmak uzlaşmak yerineHer seferinde tamam tamam diyip geçiyorVeya bişey dediğimde çok büyütüorsun kafanda kuruyorsunOna bişey hakında mesaj yazıyorum tartışma vabında veya kendi içimi dökmek için bana cevap bile vermiyorKonuyu değiştiriyorSen sorunlumusun gibi cümleler kuruyorBende ciidi anlamda kendimi sorunlu hissediyorum. Ve piskolojik destek almak istiyorum sizce nasıl bir yol izlemeliyimBazen kendimi intihar bile etmekistiyorumm
Gizli KullanıcıGeçmişte yaşadığım pişmanlıklardan nasıl kurtulurum
bır olay yüzünden aıleme karşı vıcdan azabı cekıyorum daha doğrusu annem e küçükken annemı düşünüp mastursbasyon yaptım annemın babamın cınsellıgıne de şahit olduğum ıcın ve suan da çok kötüyüm bunu sevgılıme anlattım daha da kötü oldum benden tıksınıyor mu Bılmıyorum aılem e anlatmak ıstıyorum ama nasıl soyluyecem Bılmıyorum lütfen bana yardım et ben çok pısmanım o zamanlar ergendım doğru düzgün dusunemedım ne yapmam lazım bana lütfen akıl ver canıma kıymak ıstoyorum Hergun sevgılıme anlatıyorum onu da yıpratıyorum
Gizli KullanıcıÇeperli Olmak
Merhaba. Ben kendimi genel olarak ifade edebilen, ne istediğini bilen biriyim. Fakat bazı konularda duygusal olarak mesafe koyduğumu ve bunu alışkanlık haline getirdiğimi fark ettim. İnsanlara karşı çok saygılıyım, ama bu saygı bazen fazla mesafeye dönüşüyor. Kimseye yük olmak istemediğimden ya da yanlış anlaşılma korkusundan dolayı çoğu duygumu içimde tutuyorum. Bunun nedeni tam olarak ne bilmiyorum, ama son zamanlarda bir öğretmenimle yaşadığım etkileşim beni bu yönümle daha derin düşünmeye itti. Karşılıklı bir saygı ve iletişim vardı ama ben kendi duvarlarımı hiç indiremedim. Belki de yanlış anlaşıldım. Bu beni düşündürdü: Acaba neden hep böyleyim? İnsanların ‘daha rahat’ olduğu ortamlarda bile ben gözlemci oluyorum. Katılımcı olmak isterken, içsel olarak bir adım geride kalıyorum. Yalnız kalmayı seviyorum ama aslında bağ kurma ihtiyacımı da hissediyorum. Yazı yazarak, şiirle duygularımı dışa vuruyorum; bu benim için iyi bir araç. Ama bunun ötesinde iç dünyamı daha iyi anlamaya, kendimi biraz daha derinlemesine tanımaya ihtiyacım var. O yüzden buradayım.
Gizli Kullanıcı
