Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu

Duygumdan nasıl emin olurum?

Betül hanım merhabalar,partnerimle buluştuk şuanda da hala beraberiz ama ben size lavabodan yazıyorum ilk başta iyiydim ama sonra o bana yaklaşmaya çalıştı öpüp sarılmak istedi ama benim hiç içimden gelmedi habire yapma dedim yani daha biz konuşmadan ben duygularımı dile getirememişken onun derdi başka yani o an ilişkinin ilerleyemeyeceğini düşündüm bitirmek istedim çünkü ona karşı içimden hiçbişey gelmedi ama sonra biraz düzeldim yani evimi özlemiyorum en azından ve konuştukça ben bişeyler anlattıkça daha rahatladım sanki ama yüzüne baktıkça hala eski hislerim gelmiyor içime yakınlık duyamıyorum dokunmak istemiyorum bilmiyorum neden böyle zamanla düzelir mi sizce ona da bu günü zehir etmek istemiyorum ama bilmiyorum bana o zaman sen hiç bişey yapmadan önce oturup konuşmak istiyosun sonra belki istersen sarılırsın sonra da gün gün düzeleceksin öyle mi dedi şaşırdım yani ama evet dedim ama sizce ona ona karşı bazen bişey hissetmediğimi söylemem gerekir mi yoksa duygumdan hala emin olmadığım için böyle bi girişime gerek yok mu eğer bu durum ilerde düzelirse onda kötü bi izlenim bırakmış olurum Betül hanım nasıl bi dönemdeyim inanın bilmiyorum ama ilişkim dışında herşeye heyecan ve isteğim var örneğin tatile gitmek çok istiyorum

İlişkide anlaşılamamak ve iletişim sıkıntıları

Öncelikle merhaba,iyi günler dilerim. İçinde bulunduğum ruh hali çok yorgun,kırgın ve üzgün. Sevdiğim adam canıma can yoluma yoldaş olmasını istediğim beyfendi ile iletişim sıkıntıları yaşıyoruz. Her şeyin mükemmel olduğu bir günün akşamında keyifli bir bitki çayı içip oturacaktık. Bir anda konu kullandığım sosyal medya hesaplarına geldi. Zaten biliyor ama başka da var mı diye sordu. Telefonumu verdim bakarken üniversite yıllarımdan takip ettiğim hocalarımı gördü facebooktan. Yıllardır kullanmadığım bomboş bir hesap ve takip etmemin yanlış olmadığını anlatamıyorum. Daha öncesinde instagram da çok fazla takip ettiğim erkek arkadaşlarım olduğu için sıkıntı yaşamıştık. Başta didişsekte sildim herkesi. Bana benden önce nasıl bir hayatın vardı kız arkadaşların kadar erkek arkadaşların var bir sürü diyor. Bu şekilde söylemesi çok canımı acıtıyor. Kötü bir hayat sürmemiş olmaya hayatındaki adam inanmıyorsa bir anlamı olmuyor. Zihninde beni rahat insan olarak kodladı ve biz hayata farklı pencerelerden bakıyoruz diyor. Benim yaşayışım yanlış geliyor ona. Evet tabi hiç yanlış yapmadın zemzemle yıkanmışsın çevrendekiler de hep iyiydi tamam diyor. Ama en çok canımı yakan benimle konusma tarzı oluyor. Çok seven adam bir anda buz oluyor ne elini tutmama izin veriyor ne bişey. O anlarada onu götüremiyorum görsün kötü düşüncelere kapılacağı bir ortamım yoktu. Bir sorun tartışma ortamında kendimi doğru ifade edememe gibi kötü bir huyum var. Bende konusurken ağladığım için acıtasyon dozumuzu aldıysak tamam yeter sen yanımdan ayrılınca normal güldüğün moduna geçersin diyor. Duygularım,sevgim,üzüntüm hepsi o kadar gerçek ki inandıramayıp bunları duymak beni çaresiz bırakıyor. Nasıl davranayım uzak mı durayım sevgisini göstermeden nası durabilir ki seven insan. Ben sarılıp elini tutmak istiyorum ama o benim her şeyi numaradan yaptığımı düşünüyor. Dün tartıştık sabah sarıldık tamam bitti mi diyor. Onun bu güvensizliği benim yüzümden olmuş. Takip ettiğim erkek arkadaşlarım,onların fotoğrafını beğenmem takip etmem bunlar zemin oluşturmuş. Ben kendimi nasıl inandıracağım sağlıklı bir bağlılığı nasıl koruyacağız. Dün o kadar mükemmel zaman geçirmişken bi Facebook hesabına bakıp oradaki hocalarımı arkadaşlarımı görüp bana buz gibi olup sinirlenmek o an dan uzaklaştırdı bizi. Çok seviyorum ve ben bu ilişkide bizi sağlıklı sevgimizle sarabilmek istiyorum. Yardımlarınızı bekler ,keyifli günler dilerim.

Duygumdan nasıl emin olurum?

Betül hanım merhabalar,yarın partnerimle buluşucaz ama ben içimdeki seslere engel olamıyorum sanki herşey kötü biticek gibi ben huzursuz hissedicem gibi daha öncede buluşucaktık ama işlerinden kaynaklı buluşamadık ve ben çok üzüldüm onu özlediğimi hissettim onunla gezmek istedim yani böyle duygulardaydım ama şuan öyle değilim iptal olsa buluşma sevinirim gibi bilmiyorum çok mu herşeyi kafama takıyorum biraz rahatlasam rahat davransam kendimi sıkmasam daha iyi olucak gibi bide evden çıkınca evdekileri ve evi özlüyorum bide bu çıktı yani herşey çok iyiymiş gibi eskiden böyle değildim çıkardım partnerimle gezerdik gelirdim eve ama çok uzun süre evde kaldım yani ev hayatını benimsedim evde herhangi bi aktivitem de yok napıcam bilmiyorum

Konuştuğum kişi bir gidip bir geliyor bu döngüden çıkmam için ne yapmam lazım ?

hocam selam, ben uzun zamandır hiç görüşmediğim biriyle sanaldan konuştum bu sürede o kadar yıprandım ki çocuk benden küçük 5 yaş kadar. hiç buluşmadık uzak mesaedeydik ve ciddi de değildik ama zamanla onunla bir bağ kurdum. alıştım sanal varlığına. öyle kaptırdım ki kendimi gün sonunda kendime şaşırdım çünkü kendim olmaktan çıktım ben hiç mantıklı düşünemedim çok saçma şeyler yaptım onun uğruna sırf kaybetmemek adına. sürekli belli aralıklarla gidip geliyor. ya yazıyor ya istek atuyor instagramdan. ve o an mutlu oluyorum ama bişey değişmiyor ne yazık ki. olurumuz geleceğimiz yok. kendi de zamanında demişti ama sürekli böyle dönmesi kafamı çok karıştırıyor . tam kabullendim çıkıp yazıyor ve hop aynı döngü yeniden başlıyor ve enerjimi emiyor bu durum. sürekli stalklıyorum bir de. nasıl vazgeçerim bu durumdan

Psikoloji

Eşimin sürekli baskalarina baktığını düşünmeyi naıl bıracağım

Merhaba. Eşimle 17 yıldır beraberiz. 36 yaşındayım. İlk tanışmamız birbirimize bakışarak olmuştu. 2 ay birbirimize açılmadan o şekilde devam ettik. Bu zamana kadar bir sorun yoktu. Eşim beni seviyor bunu biliyorum. Ama sebebini bilmediğim şekilde başkalarına baktığını düşünüyorum. Bu düşüncem biri dikkat çekti bakti olarak değil. Bir kişiyle sürekli bakıştigini düşünmem şeklinde. Ve bu bazen komşumuz olarak. Bazen is yerinden biri olarak aklima geliyor. Bir kaç kez yakaladığım oldu ayni kişiye baktığını. Ben ev hanimiyim esim çalışmami istemiyor. Belkide evde kaldığım için yaşıyorum bu durumu bilmiyorum ama durup dururken bu hisler neden geldiğini sorguluyorum. Eşim ileri gidip aldatacak biri değil ama bu şekilde bakmasindanda cok rahatsızım. Baktığını gördüğümde kendimi değersiz hissediyorum. Bir cok kez soyledim beni ezik durumuna düşürme diye. Dışarıya çıktığında aklima gelen ilk şey birilerine bakacak oluyor. Sınırlarını çizemeyen biri bu arada, çok yumuşak başlı. Rahatlıkla konusabilirsiniz sert bir yapısı yok herkesle içli dışlı olabiliyor. Benim yapımda bu şekilde ama o beni erkeklere karşı sürekli kisitlayan biri. Ve ben kendimi hep baskiliyorum eşim kizar selam vermeyim konuşmayım konumundayim. Kendisi bu şekilde rahat olduğu için artik çok zorlanmaya başladım kendimi iyi hissetmiyorum. Ornegin; komşumuz konuştuğunda onunla konuşur selamlasir bunda ne var yapar. Ayni durumu ben karşı cinsten yapınca surati düşer dikkat et diye sürekli uyarır. Aklim almıyor bakarsa baksın konusursa konuşsun umursamak istemiyorum bunun için ne yapmam gerekiyor. Önerilerinizi çok merak ediyorum. Nasil kurtulabilirim bu düşüncelerden?

Sosyal Hayat

kendine güven eksikliği yaşıyorum, ne yapacağım?

merhaba sevgili psikologlarım ben 12. sınıf bir öğrenciyim bu yıl okulda çok fazla kaygı yaşıyorum. Bu zamana kadar çoğunlukla çekingen biriydim ama hiç bu sene olduğu kadar kendimi kötü hissetmemiştim kasılıyorum böyle kasıntı bir şekilde davranıyorum ve bende bunun farkındayım bazen çok komik gözüktüğümü hissediyorum. çıkıp bir konuşma yapmak veya sınıfla irtibata geçmek bana çok zor geliyor ben bunu nasıl aşabilirim yani bu yıl okulum bitiyor hayatımın geri kalanında yada üniversitede böyle olmak istemiyorum. Çok garip gelebilir size ama kendimi bazen aptal da hissediyorum gerek dışarıdan hissettirenler gerek kendi içimden. Kendimi beğeniyorum ama genelde ekstra çaba göstererek makyaj yaparak. çoğunluklada beğenmiyorum işte yüzümdeki bazı yerlerim olsun dışarıdan kötü gözüktüğümü düşünüp odaklanamıyorum bir şeye. Bu duyguyu nasıl yenebilirim 🥺 ayrıca haziran temmuz arası mezuniyetim olacak onun içinde öneri verebilir misiniz nasıl daha iyi hissederim teşekkürler

Psikoloji

Uyanınca kaygılı şekilde uyanıyorum?

Merhaba benim sorum sabah uyandığımda el parmaklarımı birbiri içine geçirmiş şekilde uyanıyorum galiba stres kaynaklı kaygı yapan biri olduğum için galiba neler yapabilirim çok teşekkür ederim soruyu cevaplarsanız kendimi stresli,gergin ve kaygılı hissediyorum hastalığı bile kafaya takan biriyim neler yapabilirim bunları nasıl aşayabilirim kendimi çok düşünmekten alı koyamıyorum bazen kendimi çok düşünceli buluyorum teşekkür ederim iyi günler dilerim kendimi iyi hissetmek için elimden geleni yapmaya hazırım. ..

Sosyal Hayat

Eleştirilince çok düşünüyorum ve sosyal anksiyete

İnsanların beni nasıl eleştirdiğini kafamda kurguluyorum ve bu beni asosyal sosyal anksiyete si olan bir birey yapıyor içime kapanık utangaç biri olmak istemediğim halde öyleyim ve duygusal çöküşler yaşıyorum üniversite sınavına hazırlandığım için çok fazla kaygılıyım nası kendimi bi topluluk içinde rahat bırakacağımı bilmiyorum konuşma becerimi nasıl geliştireceğimi bilmiyorum topluluk içinde konu açamıyorum açacak konu bulamıyorum sadece dinleyici durumunda bulunabiliyorum

Duygumdan nasıl emin olurum

Betül hanım merhabalar,ya benim duygularım o kadar kötü ve karmaşık ki şuanda ilişki istemiyorum yani ayrılmak istiyorum görüşmek istemiyorum hayatımdan çıksın istiyorum aşırı sinirliyim ve ağlamaklıyım neden böyle oluyorum bilmiyorum nolur yardım edin artık sıkıldım bu durumda olmaktan gerçekten kendimi tanımamıyorum bi öyleyim bi böyle daha yüz yüze bile gelmedik ama ben onun yanında sıkılacağımı düşünüyorum sanki sadece arkadaşız aramızda bi bağ kalmamış gibi hissediyorum neden böyle hissediyorum bu duygular sabah geçicek onuda biliyorum ama bazende böyle hissediyorum

Eğitim

Stres anımda stresimi nasıl yönetirim?

hayatımdaki önemli sınavlarda(yks,kpss vb. ) çalışsamda çalışmasamda stresten dolayı hep berbat sonuc alıyorum stresten terliyorum ağlıyorum hep kendimin yapamıycagını düşünüyorum sınava çalışmasam bile stres yapıyorum günlük hayatımda da sürekli çevreme “ ben yapamıcam “ ,”benden bişey olmaz” gibi cümleler kuruyorum tabiki bana yaparsın diyolar ama kendime inancım ciddi anlamda sıfır her sıkıntımı içime atıyorum ve bu durum kafamın dolmasına sebep oluyo unutkanlıgım var asla ders çalışma isteğim yok hemen sıkılıyorum motive olamıyorum kimsenin gazına gelip kendimi daha çok çalışmaya motive edemiyorum