Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
İş hayatında nasıl baskın olabilirim
Merhabalar İş yerinde ben sessiz ve uyumluyum Fakat normal hayatımda öyle değilim daha baskın ve iletişim kurarım İş arkadaşım çok baskın,sürekli itiraz eder,laf sokar ve söz keser diğer herkes ona değer verir,çekinirler Bana karşı öyle değiller. Herkesin olduğu ortamda beni dinlemezler arkadaşımı daha çok dinlerler Kendimi kötü hissediyorum böyle olunca özellikle kadınlar kendi aralarında konuşup beni çok umursamazlar Baskın olan arkadaşım ise beni de bastırmaya çalışır. Bu konuda onu kıskanıyorum ve bende ondan çekiniyorum Onun gibi olmak isterdim aslında Sizce bu durumda nasıl yapabilirim ?
Gizli Kullanıcı
Kendimi gerçek değilmiş gibi hissediyorum, bir şey beni kontrol ediyor gibiyim
Yakın bir zamanda uzun süreli ciddi ilişkim bitti ondan mı oluyor bilmiyorum ama tahminim o yönde. Kendimi gerçek değilmiş gibi hissediyorum. Örneğin sınıfta oturuyorum etrafıma bakıyorum ama sanki görmüyorum her şey bulanıkmış gibi, bir şeyleri fark edemiyorum ve sürekli dalıyorum. Ya da mesela sıraya dokunuyorum ama dokunduğumu hissedemiyorum, nefes aldığımı hissedemiyorum. Birileri benimle konuşuyor cevap veriyorum ama cevap verdiğimin farkında olmuyorum. Yürüyorum ama sırf yürümüş olmak için yürüyorum hiçbir şey yapamıyorum ve yaptığım eylemleri fiilleri hissedemiyorum. Mesela uykum geliyor ama uyumuyorum uyuya kalana kadar direniyorum neden uyumuyorum bende bilmiyorum. Uykum varken uyumaya çalıştığımda uyuyamıyorum sadece uyuya kaldığımda uyuyabiliyorum. Sanki her şey sahte her şeye yapay ben gerçek değilim ve bir şey beni kontrol ediyormuş gibiyim.
Gizli KullanıcıSevgilim sürekli yalan konuşuyor ve beni manipüle ediyor
Merhabalar 3 yıldan fazladır devam eden bir ilişkim var öncesinde çok mukemmel bir insandı sonrasında çok değiştiğini gözlemledim kendisiyle durumu paylaştım aslında verdiği sözleri vaadleri hatırlattım gecesi tamam oluyor gündüzüne fikri değişiyor değiştiğini dile getiriyorum asla kabul etmiyor ters psikoloji uyguluyor. Ve ailesi de kendisinin yalan konuştuğunu söylüyor sürekli yemin ederek gerçekliğini kabul etmiyor napmaliyim konuşunca da beni manipüle ediyor yoruluyorum konuşmak istemiyorum evet seviyorum ama sevgim dürüst olmadığı gerçeğini değiştirmiyor. Her defasında sana dürüst ve netim diye cümleler kuruyor kafam karışıyor yarın bunu yapacağım diyip hiç yapmamasi dememiş gibi davranması vs örnek verebilirim. En basiti dünden önceki gün sana telefon alacağım kartı arkadaşıma verdim alıp sana ulaştıracak dedi ve ben asla telefon al bana demedim (kendisi şuan cezaevinde) bugün üç gün oldu sanki bu cümleyi hiç kurmamış gibi davranıyor anlam veremiyorum kafası mi karışık. Ayrıca sürekli kullandığı cümle ben istersem yaparım ozaman neden yapmıyorsun dediklerini diyorum hemen bir manipüleye gidiyor durum ayrılmıyor ve asla beni tatmin edecek hicbirsey de söylemiyor napmaliyim
Gizli KullanıcıNasıl insanların dikkatini kendime çekerim
Bu gün kendimi yanlız insanların dikkatini kendisine çekmeye çlışan öz güvensiz insan Milet beni küçümsemez herkes bana karşı bende bu gün kendimi çok kötü hissetim insanların bana karşı ilgisinin çoğalmasını istiyorum ama kimse bana bakmıyor doğru dürüst arkadaşımda yok hiç kimse beni düşünmüyor içimi boşaltacağım insan arıyorum ama herkes bana geliyor kime güveneceğim bilemiyorum kimseye güvenim yok herkes bana düşman ve senden destek almak için yazdım lütfen hızlı cevap verin❤️❤️❤️
Gizli KullanıcıNe istediğimi bilmiyorum, kendi iç sesim nerede?
Şu an işim yok evdeyim hayattan ne istediğini bilmiyorum. Nasıl bir işte çalışmak istediğimi bile bilmiyorum. Potansiyelim konusunda fikrim yok. Bir ilişki yaşadım ve farkettim ki zamanla onun istek ve beklentilerine göre hareket ediyorum. İlişkide kendime ait kararlarıma saygı duyulmuyor. İstemediğim bir şey olduğunda bu saçma diyerek kendi beklenti ve isteklerini öne sürüyordu sürekli. Arkadaşlık konusunda bazen durup düşünüyorum hayatımdaki insanlar beni yansıtmıyor diye. Bazen ne istediğinizi bilmediğinizde onların savunduğu şeyleri Savunuyor gibi oluyoruz ama zamanla kendi iç sesimi kaybetmişim meğerse. Benim de farklı isteklerim ideallerim olduğunu hep unutmuşum. Zaten 1 arkadaşım kaldı diğerleriyle görüşmeyi kestim. En son ilişkimde bir şeyler için başından fedakarlık yapmıştım. Ama o kişi beni umursamadan hareket etti. Her defasında onun hayatına göre yaşamaya başladık. Kendisi donanımlı biri mesleği statüsü olarak çok iyi yerlerde. Yaşamak istediği hayat belli. Ama konu bana gelince bana saygı duymuyordu. Sanki sürekli ona uyumlu olacağımı düşünüyordu. Kendi kararlarımı öne sürünce tamam diyordu ama arka planda bir şeyler saklayıp bunları yapmış gibi gösteriyordu. Duygusal olarak ikimizde bağlanmıştık. Bunun da etkisi var. Yollarımızı ayıramadık uzun süre. Ama bu kadar şey üst üste zorlu şeyler yaşanınca hayat insanı belli bir noktaya getiriyor ve ben ne için yaşıyordum ben kimdim eskiden ne güzel gülümsüyordum diye düşünüyorum. Bazı konularda sevdiğimiz için ödünler veriyoruz. Bazen olanı görmezden geliyoruz. Ama günün sonunda fark ediyoruz ki aslında sadece bunu ben yapmışım. Diğer taraf ee o zaman olmuyorsa neden zorluyorsun diye kendini aklayıp kenara çekiliyor. O sadece kendi istek ve beklentilerine odaklanmış. Şu anda hiçliğin ortasında gibiyim. Kendi iç sesime ulaşamıyorum. Kendi fikrimi savunmak istiyorum. Ama hep bir tarafı eksik kalıyor. Arkadaşlıkta da öyle ortak noktalar bulunmuyor.
Gizli KullanıcıKedim öldü ve ben onu gömemedim...
Dün kedim evimizin önünde yolda araba çarpmış öldü. Ölüsünü bulanlar aradı ama ben gidip görmek istemedim dayanamam diye,Babam gitti gördü. Bulan çocuk ben gömerim abla istersen dedi. Tamam dedim. Çok kötüyüm onu öyle görüp öyle hatırlamak istemiyordum görsem gömsem dayanamazdım. Bugün çok pişmanım gitseydim cenazesini alsaydım gömseydim diye çok kızıyorum kendime. Zaten sabah kapıyı açıp çıkmasına izin verdiğim için affedemiyorum kendimi. Ama bahçeden asla gitmeyen Paşa çok alakasız eve uzak bir yere gitmiş ve araba çarpmış. Tasmasında numaram vardı. Şimdi çocuğu arıyorum ama açmıyor gömdün mü diye. Nefes alamıyorum. Evde ve bahçede baktığım kediler var ama Paşa kedi değil çocuğumdu. Kapıyı neden açtım bıraktım diye üzülürken şimdi cenazeaini neden almadım diye kızıyorum kendime. Keşke ben ölseydim. Bürün iç organlarım acıyor,dayanamıyorum. Acaba diyorum çocuk arayınca ben gitseydim belki yaşıyormıydu çocuk mu çarptı…. deli sorular var. Ama babam ölmüştü kulağından burnundan kan gelmişti diyor. Onu kanlar içinde göremezdim. Onu almalı kendim mi gömmeliydim,gidip görmelimiydim ama ya görüp hastalansaydım zaten antidepresan kullanıyorum. Ne yapıcam ben?Ölüsüne sahip çıkmadım sahipsiz gibi öldü ve gitti.
Gizli KullanıcıYalnızlık ve tükenmiş hissediyorum
Özümü çox qrebe tek hiss edirem yeni tükenmiç kımı çox qerarsızam özüme aktiviteler araşdırdım trk hiss etdıyım üçünde heç kimle söhbet etmey isdemırem sadece sakıtçılık ve susub oturmaq daha yaxşı hiss etdirir insana ona görede her zaman yalnızlık daha yaxşodı etrafımdakı ınsanlardan çox uzaqlaşmışam bununözümde ferqindeyem ama bezende tam isdediyim budu hem tek qalmaq. Hemde insanlar mene qarşı ilgi göstermesi
Gizli KullanıcıDuygumdan nasıl emin olurum
İrem hanım tekrar merhabalar,ben biraz fotoğraflarımıza baktım ama içimde oluşan duygu yine aynı yani ben nasıl beğenmişim diyorum partnerimi ya bilmiyorum eskiden böyle demiyordum hiç çok yakışıklı gelirdi alımlı gelirdi şuan hiç öyle gelmiyor yani tabiki başkasına öyle gelebilir ama bana öyle gelmiyor şuanda,sürekli değişen bir ruh halindeyim yani ilişkisi olan insanlara bakıyorum onların partnerleri benim partnerimden daha çirkin de demek istemiyorum tabiki ama yani iyi değiller,yine de mutlular ve yuva kurabilecek durumdalar acaba onlarda bu hisler hiç yaşadımı yada yaşıyıcaklar mı yoksa gerçekten ömürlerinin sonuna kadar en yakışıklısının kendi partneri olduğunu düşünüp ömrünü öyle mi tamamlıyıcak bitek ben mi yaşıyorum bu durumu çok merak ediyorum gerçekten kimseye bu durumu da soramıyorum yani yüz yüze görseniz bana abartmayın beğenilmiyicek gibi değil dersiniz partnerim için bunu biliyorum ama içim öyle demiyo napıcam bilmiyorum bu durum neden böyle onuda şuan bilmiyorum bana hediye alsa bişeyler yapsa gözüme yakışıklı görünür mü sanmıyorum bu gel git duygular yüzünden kendimi kaybetmiş gibi hissediyorum sanki eski Neslihan gitti ve tekrar geri gelmiyicekmiş gibi yada gelmek istiyor ama ben izin vermiyormuşum gibi bilmiyorum,insan sevdiği insanı nasıl yakışıklı bulmaz hoşuna gitmez bazen aklım almıyor partnerim bunu benimle paylaşsa ben çok alınırım üzülürüm başkası hoşuna gidiyo diye düşünürüm kendimde eksik ararım ama bu benim hissettiğim keyfi bi durum değil inanın
Gizli KullanıcıDuygumdan nasıl emin olurum
İrem hanım merhabalar,nasılsınız ben yarın partnerimle buluşucam ama beni yine bi heyecan sardı yani korku gibi mi heyecan mı hiç bilmiyorum ama kötü geçmesinden korkuyorum buluşmanın o gün ki gibi yine ondan uzaklaşırsam yine uzaklaşırsam bilmiyorum hiç istemiyorum böyle bişey dışarı çıkmakta istemiyorum bu duygumu nasıl yenebilirim ne düşünmem lazım bilmiyorum yani iyiydim bi sorun yoktu dışarı çıkmak istiyordum ama şimdi buluşma günü geldi ben yine bi değişik oldum bilmiyorum buluşmak istiyorum hemde kötü geçicek diye buluşmakta istemiyorum yardımcı olur musunuz
Gizli KullanıcıEşime göre hep suçluyum, Ne yapmalıyım?
Kaç gündür eve gelince eşime ses etmeden bişeyleri yapmaya çalışıyorum ki kavga çıkmasın diye. Buna rağmen en ufak bi ev iş yapınca söyleniyor ve kaba davranıyor. Evde oturayım hiç kimse bana bir şey söylemesin istiyor. O zaman kavga çıkmıyor. En ufak bir yardım istesem kavga çıkıyor. Bana her gün senden boşancam diyor. Buna rağmen bugün babası hasta diye sesimi çıkarmadım. Ama yine ona yaranamadım. Eve geldik oğlumla az oyna dedim çünkü başım çatlıyor ve bisürü alışveriş çantası orda duruyor. Bana bir dakika bile yok mu dedi. Bana da bir dakika yok 2,5 senedir. Ve artık alışkanlık haline getirdiği ruh hastası dedi. Ben ruh hastası olduğumu kabul etmiyorum. Öyle bile olsam vicdansız olmaktan iyidir. İşten eve gelince duş alsın istiyorum. İki de bir beni tehdit ediyor evde yıkanmam diye. Aile terapisine gittik bi fayda görmedik. Bir kadın olarak ne yapmalıyım?
Gizli Kullanıcı
