Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Aldatıldığım sevgilime yeniden nasıl güvenebilirim?
Merhaba ben 22 yaşında üniversite öğrencisi bir kızım. Benim 4 yıllık bir ilişkim var . Şu an ayrı yaşıyor olsak da yıllarca beraber yaşadık. Kısacası ona çok alışkın ve bağımlıyım. Beni daha önce benim görebildiğim 3 kere aldattı. Bunu sanal olarak cinsellik olarak yaptı. İlk ikisinde gerçekten sevdiğim için affetmek istedim . Çok üzülerek ağlayarak şöyle böyle yıllar geçti. Ona güvenebilmek için kendimden çok verdim. Çok üzüldüm psikolojik tedavi gördüm. Bu süreçte de bana her zaman böyle şeylerle artık işi olmadığını yanlış hiçbir şey yapmadığını söylüyordu. Bu arada daha önceden basit konularda da olsa çok fazla yalan söylediğini gördüm. Daha sonra bundan 7 ay önce yani öncekilerden yıllar sonra yeniden aynı şeyi yaşadım. Artık ona güvenmeye başladığımı hissettiğim için kelimenin tam anlamıyla yıkıldım. O gün de ona güvenmediğimden tartışmıştık ve bana yine benim böyle şeylerle işim olmaz artık yanlış bir şey yapmıyorum diyip beni susturup görmezden gelmişti. Gecesinde böyle bir olay yaşadım. Ayrıldık. Çok emindim artık istemiyordum. Ayrı eve taşındım yeni bir düzen kurmuştum. Bu olay yaşanmadan 1 ay önce annesini kaybetmişti ve ben de bu sürecin hepsinde oradaydım. Ayrıldıktan da 1 ay sonra yanıma geldi çok kötü olduğu için yanında olmak istedim. Ama sonra işler benim isteğim ve kontrolüm dahilinde gerçekleşmedi. Gerçekten istemiyordum ama hayır diyemedim ve biz bir süre daha beraber yaşadık. Başlarda ben nefret ediyordum çok kötü davranıyordum ama sonra maalesef ki tekrar bağlandım ona. Daha sonra çok kavga ettiğimiz için kısacası kendini düşündüğü için taşındı evden. Şimdiyse ilişkimiz devam ediyor ama nasıl devam ediyor anlamıyorum. Hiçbir şey anlamıyorum. Ne ne hissettiğimi tanımlayabiliyorum ne gerçekten sevip sevmediğimden eminim ne de bu ilişkiyi isteyip istemediğimden. Bir yanım çok zarar gördüğüm için hala da bana karşı genel olarak davranışlarını beğenmediğim için zarar görüyorum devam etmek istemezken diğer yanım da onu kaybetmekten çok korkuyor. Neden böyle hissediyorum neden güçlü olamıyorum anlamıyorum. Son ayrıldığımızdan sonra ben hiç istemezken güvenini kazanıcam sen hiçbir şey yapmıycaksın ben yapıcam diyen insan şimdi öyle tuhaf davranıyor ki. Çok sıkılmış sürekli onu sorgulamamdan ona güvenememden. En sonki tartışmamızda da ona sorumluluğunu alamayacağın hatalar yapmasaydın o zaman dediğimde almıyorum sorumluluk falan dedi . Normalde bi insanın tam o an ayrılması gerekirken ben ayrılmadım. Gerçekten çok mu sıkıyorum bu konuda bir şeyleri değiştirmeli miyim yoksa zaten olması gereken bu mu bilmiyorum. Ona yeniden güvenebilir miyim ya da güvenmeli miyim emin olamıyorum. Şu an yine bana ben yanlış bir şey yapmıyorum o yüzden güvenini kazanmak için yapabileceğim daha fazla bir şey yok diyor. Ama bana bu lafları son ayrılışımızı hatırlatıyor. Ve tabii ki güvenemiyorum. Her lafından bir anlam çıkarmaya çalışıyorum sürekli dedektifçilik oynuyorum. Bu durumdan çok yoruldum. Ve o böyle yaptıkça ben bu konuda kendimi iyice yalnız hissediyorum. Ona başlarda demiştim eğer bu durumla beni yalnız bırakıp tek başıma savaşacaksam hiç istemiyorum diye. Ama şu an durum böyle. Beni çok sevdiğini söylüyor sözde ama beni kırmaktan da çekinmiyor. Bir yanım neden bilmiyorum sevgisine inanırken diğer yanım seven insan aldatır mı diyor. Gerçekten de size soruyorum seven bi insan aldatır mı ? Bunu neden yapıyor olabilir. Onu gerçekten anlamaya çalışıp ona bu soruyu sordum ben. Tek cevabı bilmiyorum keşke bilsem falan oldu. Kafam çok karışık yeniden güvenebilir miyim güvenmeli miyim bu konuda ne yapmalıyım lütfen yardımcı olun. Şimdiden çok teşekkür ederim.
Odaklanamıyorum, neden?
Hiçbir şey yapamıyorum saçma sapan bir harekete bağımlı oldum telefonumdan şarkı açıp kulağıma dayıyorum sonra evin içinde yürüyorum ve o müziği dinlerken gerçekte var olmayan kafamda oluşturduğum bir kişinin hayatını yaşıyormuş gibi hayaller kuruyorum kendimi o anın içerisinde hissediyorum. Yalnız kaldığım her an durmadan bunu yapıyorum. Ve bu günlük hayatımı çok kötü etkiliyor hiçbir sorumluluğumu yapmıyorum, şöyle söyleyeyim bu hareketi o kadar çok yapıyorum ki yemek yemek yerine bunu yaptığım zamanlar oluyor. Ayrıca hiçbir şeye odaklanamıyorum ve başıma aniden ağrı giriyor farkedince sürekli ağlayasım geliyor kendimi aptal gibi hissediyorum. Ne yapmam gerekiyor bilmiyorum. İlk başta biraz araştırıp bir psikolojik sorunum olabileceğini düşündüm ama sonra sanki aklımın içinde başka birisi "Sen hastalık hastasısın, haha kendine sıkıntı mı arıyorsun. " tarzında şeyler söyledi. Küçükken (9-10 yaşlarında) kafamın içinden birinin güldüğünü duyuyordum, anneme ve babama söylemeye çekindiğimden ve bu durum beni çok korkuttuğundan -gerçekmiş gibi hissediyor ve yaşımdan dolayı korkuyordum- teyzeme bu durumu anlatmaya çalışmıştım teyzem bana bunun sadece benim bir düşüncem olduğunu öyle düşünmemem gerektiğini söylemişti ama şuan bu yaşadıklarımı kimseye anlatamıyorum, biraz araştırma yaparken karşıma burası çıktı, size danışabileceğimi düşündüm, lütfen yardımcı olur musunuz?Çok kötü hissediyorum iki ay sonra sınavım var ve bu güne kadar hiç doğru düzgün bir şekilde çalışmadım, aileme hep çalışıyorum diyorum ama doğru değil. Ayrıca öğretmenimin verdiği çizelgeleri yalan yanlış bir şekilde dolduruyorum asla gerçekten çözdüğüm soru sayısını yazmıyorum. Odam aşırı dağınık toplamıyorum, sürekli yatıyorum veya başta bahsettiğim alışkanlığı yapıyorum. Bazenleri aniden gelen baş ağrısı gibi mide bulantısı da geliyor, ek olarak kendimi asla beğenmiyorum (dış görünüş, ses vb. olarak) kardeşime aileme ve arkadaş çevreme aşırı sinirli ve tahammülsüz davranıyorum çoğu zaman başka insanlara (arkadaşlarım veya sosyal medyada gördüğüm insanlar, dizi veya filmlerde gördüğüm insanlar veya kendi kafamda oluşturup tasarladığım insanlar gibi) özeniyorum. Kızınca sürekli bağırıyorum ve ağlamak istiyorum. İstediğim şeyleri kimseye zorla yaptirmiyorum ama istediğim bir şey olmayınca ağlamak istiyorum ve birisi bana zorla bir şey yaptirinca zoruma gidiyor bir kaç şey daha var ama şuan onları yazmak istemiyorum. .
Aileden tiksinmek
Merhaba ben ailemin cahilliğine yobazlığına tahammül edemiyorum her şeyleri o kadar batıyor ki bana içimde hiç birine dair bi sevgi kalmadığını hissediyorum ve hepsi birbirinin arkasından konuşuyor ve bunu normal karşılıyorlar abla dediğim insanlar abla bile demek gelmiyo içimden zamanında anlattığım özel bi konuyu tartışınca sürekli yüzüme vuruyolar ve ben gerçekten hepsinden kurtulmak ve bi daha konuşmak istemiyorum çünkü bunlar normal olaylar değil
Yaşadığım sorunlar dışında bir şeye odaklanamıyorum
Ailem ile zor süreç geçiriyoruz, kendi hayatıma odaklanamıyorum sürekli sorunları düşünüyorum çok mutsuzum amaçsızım isteksizim, travma kalan cümleler var beynimde unutamıyorum birden aklıma geliyor çalışıyorum atanmam lazım ve kendimde aileme bakma sorumluluğu da hissediyorum, mutlu olmadığım için oturup kpss de çalışamıyorum çok mutsuz geziyorum çevrede, durduk yere gelen ağlama istekleri oluyor bilmiyorum yalnız hissediyorum kendimi nasıl anlatacağımı da bilemiyorum ki
Erkek arkadaşıma güvenme konusunda sorun yaşıyorum ne yapabilirim
Merhaba. Erkek arkadaşımla ilk tanıştığımda Yanmdayken sürekli açık giyimli bayanlara bakıyordu. Zaman ilerledikçe ben bunun beni çok rahatsız ettiğini belirttim. İlişkimiz ilerledi 2. 5 yıl oldu beni çok seviyor bunu çok net gösteriyor. Şuan bakmamaya da çok dikkat ediyor yanmda . Ama ben hala yalnız olunca ona güvenmiyorum. Yaşı benden 8 yaş küçük ve Bu da korkutuyor beni çok. Güvenemiyorum asla her türlü.
Kafamda kurmaya engel olamıyorum
Kafamda çok kuruyorum ve buna engel olamıyor ve etrafımdaki insanları istemeden kırıyorum ve bazen de zarar verebiliyorumBu durum beni çok zorluyor ve kafamdaki şeyleri durdurmuyorum karşı cinsteki arkadaşım için sürekli onu hakkinda birşeyleri kafamda kuruyorum ve bu durum beni rahatsiz ediyor karşımdaki insanı istemden de olsa kırıyorum bunu durdumam için bana yardımcı olursanız sevinirim şimdiden teşekkür ederim yanıtınızı bekliyorum .
Dikkate alınmam için ne yapmalıyım
Arkadaşlarımla konuşurken beni dikkatle dinlemiyorlar. Sürekli uyarmak zorunda kalıyorum. Küsmek istemiyorum ama sanki "İstersen küs, bize ne. " der gibi umursamıyorlar. Üniversite bitecek,belki bir daha görüşemeyeceğiz ama galiba ben iyi bir arkadaş değilim, bilmiyorum. Kafam çok karışık. Sustukça iyi olur sandım ama sesim çıkınca da çok bir şey değişmedi. Yoruldum artık. İş hayatında da mı aynı şeyleri yaşayacağım? Nasıl düzelteceğim? Teşekkürler.
Aile baskısını nasıl aşarım
Ailemin baskıları yüzden çok daraldım bunaldım ne yapacağımı bilmiyorum sağlıklı düşünemiyorum bir çıkış yolu bulmakta zorlanıyorum çok stres altında kalıyorum buda beni bunaltıyor hiç bişi yapmak istemiyorum ruh gibiyim sadece yatıyorum ölü gibi ruh gibi buda beni stres ediyor kendini bulamıyorum kaybediyorum ergenlik diyorlar ama değil bıktım dayanma gücüm kalmadı yardım istiyorum ama kimse görmüyor ne yaptımın farkında değilim Bitkinim
kafaya hiç bişey takmamayı nasıl aşarım?
ailemle yaşadığım sıkıntıları nasıl aşacağımı bilmiyorum ve yardım istiyorum kendimi çok kötü hissediyorum ve bunu bitiremiyorum psikolojik olarak çoğu zaman çöküşteyim ilaç kullanıyorum ama ilaç kullanmadan bu durumu bitirmek istiyorum çok kısıtlanıyorum dışarı çıkarken bile çok karışıyorlar ne yapacağımı bilmiyorum bu hayattan çok sıkıldım şehir değiştirmek istiyorum ama onu da yapamıyorum ailemden az bir zaman da olsa uzak kalmak istiyorum
Çok düşünmek ve kurgulamaktan nasıl kurtulurum
Bir şeyi olabildiğince çok düşünürüm her şekilde kurgularım ve sonrasında bunun hırsını başkalarından çıkartırım üzülürüm ağlarım yablız olduğumu düşünüp daha fazla ağlamaya başlarım çevremdekilerden sevgi beklerim ama bunu göremediğim zaman daha fazla hırs yapıp kalp kırmaya başlarım sevgi ihtiyacımı karşılamarı gerekirken beni bu halde ğzgün ve anlamadan bir başıma bıraktıkları için daha kötü bir hale geliriyorum ve zarar veriyorum herkese