Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Çok düşünmek ve kurgulamaktan nasıl kurtulurum
Bir şeyi olabildiğince çok düşünürüm her şekilde kurgularım ve sonrasında bunun hırsını başkalarından çıkartırım üzülürüm ağlarım yablız olduğumu düşünüp daha fazla ağlamaya başlarım çevremdekilerden sevgi beklerim ama bunu göremediğim zaman daha fazla hırs yapıp kalp kırmaya başlarım sevgi ihtiyacımı karşılamarı gerekirken beni bu halde ğzgün ve anlamadan bir başıma bıraktıkları için daha kötü bir hale geliriyorum ve zarar veriyorum herkese
babam gün yüzü göstermiyor şimdi de üniversite hayalime karşı çıkıyor
İsmim feyza 18 yaşındayım 4 kız kardeşim var. Babam narsisit bana ve kardeşlerime pek gün yüzü göstermez temizlik takıntısı var. Ben lise 3. Sınıfa gidiyorum ve yakında üniversite ye gidicem ve bunu o evden kaçmak için bir yol olarak görüyorum yani üniversite sayesinde başka bir şehirde o yokken yaşayabileceğin ama maalesef bu ihtimalimede taş koydu geçen gün bana bu evden öyle bir amaç için gidersen bu eve ancak kefenle girebilirsin dedi. Ve benim bununla ilgili danışacak kimsem yok annem zaten kendini bu cehennem gibi hayata hapsetmiş kurtulmak için pek çaba sarf etmiyor ama Allahı var ben onun sayesinde bir nebzede olsa psikolojimi sağlam tutuyorum o olmadan olmazdı kız kardeşlerimden benim bir küçüğüm babamın sağ kolu gibi bir şey biz babamda gizli bir şey yaparken o da öğrenirse hemen bizi beni annemi ve kardeşlerimi tehdit ediyor ha birde ben tip 1 diyabet hastasıyım evdeki yaşantımın üstüne birde bu tuz biber oluyor .
Zayıfladım ama hala aynada kendimi kilolu görüyorum ne yapacağım
Geçmişte insanların bana zayıf olsan güzel olursun, kilolusun, vb söylemleri yüzünden ben kilo verme dönemine girdim kendim vermeye çalıştım olmadı. Diyetisyene gittim ve 11 kilo kadar verdim. Diyetisyenim bana kilon yok dedi. Cevremdekiler çok zayıflamışsın çökmüşsün söylemlerinde bulunmaya başladılar şimdi ve ben aynaya baktığımda kendimi hala kilolu biri olarak ve bir kac kilo daha vermem gerektiğini görüyorum yemek yiyemiyorum bu sebepten psikolojik olarak bunu nasıl yenebilirim bilmiyorum.
Açık sözlü nasıl konuşabilirim
Merhabalar ben alınganım ve hemen kırılan yapıya sahibim. Açık sözlü olamıyorum maalesef İçime atıyorum sonra depresyon yaşıyorum Özellikle iş hayatında çoğu zaman sessiz kalıyorum Ve insanlar tarafından yanlış anlaşılıyorum Soğuk ve mesafeli görünüyorsun diyorlar Bunu değiştirmek istiyorum Hem sınırlarımı koruyup hem açık sözlü olup nazik olmak isterim Neler yapabilirim bu durumla ilgili Uzunca yazabilirsiniz teşekkür ediyorum bana olan yardımınız için
Kaybetme ve terk edilme korkusunu nasıl asarım?
Merhaba hocam. Ben uzun süredir biriyle konuşuyorum hocam. Ve ara ara onu kaybetmekten korkuyorum açıkçası. Çünkü seviyorum onu. Biraz da imkansiz bı durum bizimkisi. Hem uzak mesafe hem yaş farkı var bizde engel engel üstüne yani. Bu durum beni tetikliyor belki yanında olsaydı hep görüştüğüm kişi olsaydı çok düşünmezdim. Aslında birazda benim olmayana karşı duyduğum bı duygu bu. Bu durumda ne yapmam gerekir sizce🌸🪐
Duygumdan nasıl emin olurum
İrem hanım tekrar merhaba☺️size yazdığım o an duygularım o kadar yoğundu ki içimden geçeni bianda söylemek için öyle yazdım,yani ben belkide kendimi dinlemeyi bilmiyorum çünkü daha önce böyle bişey hiç yapmadım ama ben yıllardır partnerimi çok severken onu çok yakışıklı görürken onunla herşeyi paylaşmak isterken neden şimdi böyleyim onu anlamaya çalışıyorum. Şuanda hissettiğim o görmek istemiyorum bana yakışıklı gelmiyo durumlar dediğiniz gibi daha önce de farklı zamanlarda yaşadım ama bir gün iki gün sonra düzeldi yada ben düzeldiğini sandım bilinçaltımda hepsi toplandı,bu his kalıcı mı yoksa geçici mi bende bilmiyorum bazen özlüyorum dediğim gibi bazende konuşurken of diyip bırakıyorum kenara belkide yüz yüze gelip görüşemediğimiz için o ne düşünüyo bilmiyorum ve ona göre duygularımı yansıtamıyorum. İlişkiden uzaklaştığımda eskiden pişmanlık duyardım ama şuan 1 aydır bişey duymuyorum çünkü o koşsun peşimden istiyorum o da olmadı tabiki ve bu uzaklaşma kesinlikle zamana yayılan bir hissin sonucu oluştu çünkü uzun yıllar bi ilişkimiz var başları zaten hiç iç açıcı değil ben onun sanki hayranıymışım gibi yaşadım o bana ilgi bile duymuyordu kadın olarak bile görmedi ben hem cinslerimden bile nefret edicek duruma geldim onun yüzünden hiç şey diyemedim ben böyleyim kabul edersen et etmezsen etme sanki onun beni sevmesini inat haline getirdim görüceksin bende öyle olucam dedim ve böyle yaşadım ama çok zordu sanki onu kaybedince hayatımı kaybedicek gibiydim ama şuanda o beni kaybetmekten korkuyor mu bilmiyorum bundan 1 ay önce ben korkuyordum ama şuan sanki herkes kendi hayatına baksa daha iyi gibi geliyor bu kadar zorluk yaşadıktan sonra şuanda böyle duygularımın olması normal sanırım ama o zaman gerçekten toydum şuanki neslihan değildim şuan öyle bişey olsa hemen tavrımı belli ederdim ve sanırım o zaman da duygusal bi açlık çekiyordum babamdan görmediğim sevgiyi ondan almak istedim ama ne kadar yerini doldurabilir ki kendimi kandırdım belkide evet sevdi yalan söyleyemem değerde verdi herşeyi yapmaya çalıştı benim için ama ben şuanda bu durumdayım bilmiyorum. Onunla birlikteyken eskiden çok konforlu hissediyordum ne istesem alırdı nereye istesem giderdik mutluydum huzurluydum ve eve gelmek hiç istemezdim beni eve kadar bırakırdı nereye gitmiş olursak olalım arabada ağlardım yine gel diye ben böyle bi insandım ve şuan çok başkayım. Bu illişkide ilk önce anlaşılmak istiyorum evet belki bi erkek için zor ama ben demeden yada beni yormadan anlayabilsin beni sadık olsun,sevsin hatta benim onu sevdiğimden daha çok sevsin isterim çünkü o zaman bütün kontrolü ona vermiş gibi hissediyorum beni yönlendiriyor gibi birde sanırım İrem hanım ben herşeyden çok etkileniyorum bi söyleşi bir röportaj bi söz sosyal medyada gördüğüm onu hemen kendime bi yok olarak belirliyorum onun üzerinden partnerime tavrımı gösteriyorum yada sorular soruyorum böyle kötü bir huyum var,yaklaşık belkide 5-6 aydır özel hissedemiyorum sanki 1 yıllık evliymişiz gibi bi his var sevgili aylarında olan o ilgi yok gibi ben hep beklemek zorundaymışım gibi çünkü sonucunda bi konuşma bile olmuyor aramızda partnerimden kaynaklı 1 ay belkide daha fazla görüşemediğimiz zamanlar oldu bana eskiden bu durumlarda çiçek alır pasta alır süpriz yapardı şimdi ben tekrar ister istemez bekliyorum böyle şeyler ama olmuyo eskiden bianda çantasından kolye çıkartıp boynuma takardı hediye alırdı hepsi kayboldu. Evet ilişkide kendimi kaybediyorum doğru çünkü gözüm kör oluyor bişey duymuyorum ve görmüyorum öncesinde yapmak istediğim işler oluyordu yani yalan yok bana hep evde durma çalış dedi psikolojim için ama ben çalışmadım,kalbim beni her yere görüyor İrem hanımda ben gitmiyorum :) şöyle kötü bi huyumda var eğer beni bırakırsa diyorum sanki hemen bi ilişkiye başlamak zorundaymışım gibi bende şununla ilişkiye başlarım diyorum bu çok kötü bişey ama diyorum bilmiyorum.
Gerçek olmayan bir oyun karakteri yüzünden dikkatimi toplayamıyorum, kötü hissediyorum.
17 yaşındayım şu aralar okulda çevremdeki arkadaşlarım aniden bana çocukça nedenlerden ötürü bana mesafe koyuyor ya da takıntılı oldukları kişilere istemeden kötü davrandım diye küsüyor ama bu beni artık o kadar üzmüyor ama beni asıl üzen bir mesele var Yaklaşık üç yıldır hayran kitlesinin büyük kısmını çocukların oluşturduğu bir online savaş oyunu karakterine duygusal mânada aşığım ve oyunda tüm eşyaları ve kostümlerine sahip olma gibi bir takıntıya sahibim. Bugün (10 Nisan perşembe) oyuna özel bir uno turnuvası geliyor ve uno hakkında çok tecrübesizim. O kostüm ancak o uno maçlarını kazanınca o aşık olduğum karakterin özel bir kostümünü veriyor ve büyük ihtimal ben de o turnuvayı kazanamayacağım ve oyunun paralarıyla ya da gerçek parayla o kostümü satın alacağımı pek sanmıyorum ve bu da beni ruhsal olarak sinirli, gergin, kaygılı ve sulugöz bir hale bürüyor. Ortalaması hep yüksek gelen bir sayısal öğrencisi olarak akademik başarıma önem veriyorum ama derslerime bu yüzden bir türlü odaklanamıyorum. Aklıma sürekli o karakter ile ilgili korkunç senaryolar geliyor. Ne yapmalıyım?
BDT cinsel kaygılar için doğru yaklaşım mı?
Psikoterapi almaya başladım ve konuya biraz yabancıyım, bu siteyi görünce de psikologlara danışmak istedim. Cinsellik sırasında canımın yanma endişesi ben de büyük kaygılar yaratıyor ve partnerim bu durumdan çok rahatsız. Evliliğimizin daha 3. Ayındayız eşim yeterince sabırlı oldu ancak psikoloğum bdt ile bunun bir süre daha devam etmemiz gerekiyor diyor seanslarımıza. Diğer yöntemlere de baktım sanki daha hızlı bir yol gibi geldi bana ama emin de olamıyorum şu an 7. Seansımızdayız ve ben hiç gelişme yok gibi hissediyorum, eşimde de öyle.
Benim yüzümden biten bir ilişkiyi nasıl unuturum?
Sevgilime bir yalan söyledim ancak bu yalan ilişkiyi kurtarmak içindi. Daha sonra yalan söylediğim aşırı derecede vicdan azabı çektim ve sevgilime doğruları söyledim. Çok sinirlendi ve ayrılma kararı aldı. Hala ayrıldığımızı kabullenemiyorum yapılan onca gelecek planı onca hayal alınan onca hediye hepsi boşa gitmiş gibi hissediyorum. İçimde bir yarım kalmışlık hissi var ve gogusumde ve karnımda acı hissediyorum. Bazen düşündükçe nefes alamıyorum ve ağlamama rağmen rahatlayamıyorum. Kalbim çok acıyor ve onu unutmak için ne yapmam gerektiğini bilmiyorum. Onu hayatımın her alanına aldım, ailemle tanıştı, akrabalarımla tanıştı, arkadaşlarımla tanıştı ve beraber yapmadığımız şey kalmadı. Özellikle böyle güzel ve sağlıklı bir ilişkinin benim yüzümden bitmesi fazla acı verici. Bundan nasıl kurtulacagımı bilmiyorum.
cinsellik ve günah ikileminden nasıl kurtulurum
cinsellikle ilgili evlilik öncesi şeyler yaşamış olmak veya ileride yasama dusuncesi veya bu tür şeyler izlemek filmlerde böyle sahnelerin çıkması beni suçlu hissettiriyor bedenimin titremesine sebep oluyor ve bunu birine anlatmadan geçiremiyorum içim çok huzursuz oluyor bunu aşmak istiyorum cinsellik beynimde çok büyük bir günah olarak yerleşmiş ve bunu düşünmek bile beni kötü suçlu hissettiriyor ve stresle başa çıkamıyorum her şey anneme anlatiyorum