Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Yalan söylemenin vicdan azabından nasıl kurtulabilirim
sevgilime bir konuda yalan söyledim ve o benim yalanımı yakaladı. Bana sebebini sorduğunda geçiştirdim ve yalanımı başka bir yalan ile kapadım sırf konu uzamasın diye. Şimdi ise bunun vicdan azabını çekiyorum ve çok pişmanım. Şakayla karışık gerçeği söylediğimde gerçekten böyle bir şey varsa benden ayrılacağını söyledi ve bana asla açıklama şansı tanımadı. Şimdi ise doğruyu söylemediğim için cok vicdan azabı çekiyorum ve stresleniyorum. Ondan asla ayrılmak istemiyorum ama ne yapmam gerektiğini de bilmiyorum.
Farklı olduğum yönlerimi nasıl değiştirebilirim
Merhaba ben 1 sene önce bir ilişki yaşadım ve yaşadığım ilişkide aslında biraz da kendimi tanıma fırsatı buldum. Kendimi yakından gözlemledim. Biraz hayattan uzak bir yaşam tarzım vardı. Sürekli evde olduğum çalışmadığım bir dönemdi. Önceki ilişkimden de aldatılarak ayrılmıştım. Hayat üst üste zorluklar getiriyordu bana. Üzerinden 2 sene geçtii işimi kaybettim vs O dönemde tanıştım bu kişiyle. Güzel hayaller kurdum başta mantığıma çok uymuştu. Ama bana öyle büyük hayal kırıklıkları yaşattı güvenimi öyle sarstı ki sürekli mutsuz sürat asan birine dönüştüm. Mizaç olarak biraz mesafeli ciddi biriyim ama mutlu olduğum ortamlarda kendimi güzel ifade ederim espriler yaparım. Bunları yaşadıktan sonra arkadaş buluşmalarında vs ben yapılan esprilere gelmemeye başladım çünkü bazıları beni iğneleyici eleştirici tavırdaydı. Hayatımdaki kişi de aynı şekilde eleştirici espriler yapıyordu ve benim şakadan anlamadığımı söylüyordu. Ben kendimi sorgulamaya başladım. İyice içime kapandım. Ama bu süreçte de sürekli beni hayal kırıklığına uğratacak şeyler yapıyordu tekrar yapmayacağına dair sözler veriyordu yine aynı şeyleri yaşıyorduk. Yaşadıklarım beni hayattan keyif alamayan mutsuz birine dönüştürdü. Gülecek bir nedenim yoktu. İş konusunda büyük sıkıntılar yaşıyordum. Belki hayat onlarınki gibi benim yüzüme gülmemişti. Onlar sürekli gezelim eğlenelim espriler yapalım tarzında hayattan zevk almayı bilen insanlardı. Ben kendimi yaşadığım her olaydan sonra içine kapatan mutsuz biriydim. Hayat bana belki çok zor davranmıştı onlar kadar her olayı şakaya vurup dalgaya alamıyordum. Bu durumdan çıkmak istiyordum. Hepsi benim suçum değil çünkü yaşadıklarım beni bu noktaya getiriyor. Gülüp eğlenecek bir şeyler bulamıyorum. Sürekli içime atan kaygılı bir yapım var. Hayattan zevk alıp eğlenmesini bilen yapım yok. Yardımcı olursanız çok sevinirim
Diyetimi sürdüremiyorum, irademle başa nasıl çıkarım
Çok uzun zamandır yemekle kilomla sorunlarım var. Hatta son zamanlardır kafamın içinde sadece çok kilo aldım nasıl vericem veremiycem konuları dönüyo kafam bunlarla dolu, diyete başlıyorum ve sadece 3,4 gün götürebiliyorum irademe sahip çıkamıyorum ama çok istiyorum kilo vermek bundan bi kaç yıl önce çok güzel yapıyodum diyet ama artık yapamıyorum. Çok fazla istiyorum deniyorum ama sanki içimde bişey asla istemiyor. Düzelmek istiyorum kendimi sevmiyorum, sevmek istiyorum kendimi. kilo konusunda fazlasıyla psikolojim bozulmuş durumda hep ağlama isteği geliyo bu konu yüzünden
Duygumdan nasıl emin olurum
İrem hanım tekrar merhabalar🪷dediklerinizde yine haklısınız ben dışavurumcu birisiyim gerek mimiklerimle gerek hareketlerim ve ses tonumla ama partnerim çok sakin konuşmak istemiyorum der ve uzaklaşır bende o yüzden onun gibi sessiz ve tane tane tepki vermeye başladım ama evde yada başkalarına karşı bunu yapamıyorum sanki benim hakkım yeniyo da ben sessiz kalıyorum hissi içimi kaplıyor,bide karşımda ki ben sesimi alçak tutarken dikkat ederken bana bağırınca ve istemsizde olsa ayağa kalkınca bişeyler oluyo ve ben daha fazla tepki veriyorum sanki bu karşındakini korkutacak bana saygı duyacak kim güçlü görücek duygusu veriyor. Partnerimle aramızdaki bu farklılığı nasıl yönetebilirim bilmiyorum İrem hanım yardımcı olursanız çok sevinirim🌹Ama partnerimle tartışırken bazen anlaşamayacağımız belliyse ben susmayı tercih ediyorum ve umursamıyorum işte o an beni kaç senedir tanımamış demekki evlensek nasıl olur Allah bilir hissi geliyor. İrem hanım birde bilmiyorum ama sadece partnerim için değil ailem, akrabalarım onlarda dahil ben sessiz efendi terbiyeli oldukça aslında kalp kırmak istemediğimden bu durum onlar beni o kavramlarda tanıyorlar benim daha çok üstüme geliyorlar. Ben bunu yaşadım ve eminim sessiz oldukça korkak sandılar bişey bilmiyo sandılar partnerimde ona saygı gösterip zaman tanıdığım için benim gönlümü almak için çok uğraşmıyor yani nasıl olsa hep böyle düşüncesi hakim oluyor bence ama ben böyle dişli nazlı dünya benim etrafımda dönüyor insanı olsaydım belki başka şeyler yazıyo olurdum size ama artık o sessizliğimi bozduğum dönemdeyim çünkü insanlar iyi niyet bilmiyorlar İrem hanım iyi olana iyiyim gerçekten ama diğer türlü her zaman mesafem hazır artık.
Duygumdan nasıl emin olurum?
Ezgi hanım tekrardan merhabalar💜bu yolculuğumda yanımda olduğunuz için çok teşekkür ederim öncelikle gerçekten bu benim için çok kıymetli kendimi anlatabilmem duygularımı söyleyebilmem gerçekten çok önemli. Ben ailemin ilk çocuğuyum ezgi hanım ve ister istemez bir yük bir sorumluluk hissi yüklenmiş oluyor ve benim kardeşlerimle aramda 12 diğeriyle 20 yaş fark var ben hepsini büyüttüm aynı zamanda bir anne oldum belkide ordan gelen bilmiyorum “mükemmeliyetçi” hissi beni çoğu zaman zorluyor ama yaradılışım da var gibi bi yere gideceksek ailemi ben giydiririm çünkü bende onların yanındayım ve babamı ben temsil ediyormuşum gibi hissederim eve alıcağımız herşey göze görünmeli bunun hava atmakla değilde yani gören sorsun zevkim beğenilsin bize hayran kalınsın yada çantam örnek veriyorum kadınlar çevirip sorsun nerden aldığımı yani bu durumları ben kendim yaratıyorum ama babamda bildiği için beni tabiri yanlış olmazsa kullanıyor,evrak işlerini ben düzenliyorum finansmanını ben kontrol ediyorum bişey alınacaksa ben alıyorum çünkü hatasız ve doğrudur erkeğin yapacağı işleri de yapıyorum ama kıyamıyorum da:)böyle yazdığıma bakmayın benimde hoşuma gidiyo huy mu alışkanlık mı bilmiyorum herşeyin en iyisi bu kavram hayatımı yönlendiriyor gibi,Bu taraftan ilişkime geçmek istiyorum,ilişkide anlaşılabildiğimi hissetmek artık yorulmuyucam gibi his veriyor çünkü ben anneme bişey anlatırken 10 dakikamı veriyorum ve bu beni çok yoruyor yani mükemmel bi his anlaşılmak. Kırgınlıklarımı bastırmak yerine nasıl ifade edebilirim en ufak bir fikrim yok Ezgi hanım bunun içinde örneklerle yardımcı olursanız çok sevinirim🥰ben aslında çok trip atmam ve açıkça söylerim durumu ama bazende artık o anlasın diyorum kaç kerede söyledim aslında partnerime artık senin bilmen ve anlaman gerekiyor ama asla bilmiyor ben tekrar anlatmak zorunda kalıyorum:)belkide gerçekten erkekler doğrudan konuşulunca anlıyordur yani beğendiğim bişey vardır ve ben ona ima etmek yerine bana alsak mı demeliyim?ama benim yapım asla böyle böyle değil hiçbişey isteyemem söyleyemem partnerimde bunu biliyor ama bana da yardımcı olmuyor benim hemen o duygudan kurtulmamı bekliyor günümüz mahvolmasın diye ama bana karşı bi çabası yok ben mecburmuşum gibi hissediyorum o zaman. Şuan hayatımda sadece sessizlik ve huzur istiyorum ailemle çok iyiyim tabi dışarıyı partnerimle zaman geçirmeyi özlüyorum aslında karışığım duygu olarak. ben sanırım “evlilik”kelimesi için değilde sadece daha rahat daha uzun zaman geçirmek için evlenmek istiyordum bizimde bi yuvamız olsun artık yetişkiniz değil zaman geçirmek içindi. ben ilişkimde bazen hiç sevilmemişim dediğim anlarda oldu huzur buymuş gerçekten de dedim ama şimdi hafızamı zorladığında bu anları hatırlayamıyorum sadece olmuş ama o an yok ve belkide ben diğer kadınları kıskanıyorum onlardan daha değersiz değilim ama değer göremiyorum bizim için plan yapmıyor mesela hep bana diyor bi yer bul gidelim hiç ben ayarladım süpriz demedi böyle şeyler ilgimi çekiyor Ezgi hanım
Eski sevgilimle yeniden olur muyuz ümidini aşamıyorum
Olmadı dedi yapamıyoruz dedi defalarca ayrıldık bu sefer gerçekten ayrıldığımız bunun dönüşü olmadığını gerçekten bittiğini söyledi ama ilerde belki oluruz belki hiç dedi ben kendimi toparlamaya çalışıyorum ve aynı zamanda içimde ister istemez ümit oluştu ve aşamıyorum onun tekrar ilerde yazmasını isterim doğum günü var ve kutlamazsam ümidi keser diye korkuyorum kutlarsamda bilmiyorum ne olur ne yapmalıyım onunla ilerde belki oluruz diye kutlamalı mıyım
Çocuğumun çekingenliğini üzerinden atması için ne yapabilirim?
2 yaşında oğlumun yaşıtı erkek kuzeni var. Bir araya getirdiğimizde kuzeni eline aldığı tüm oyuncakları oğlumun elinden alıyor. Vermek istemese de zorla çekiyor, o da üzülüyor ama bir şey demeden veriyor. Geri almak istese de sadece bakıyor. Çekingen davranıyor. İstediği şeyi almak için mücadele etmiyor. Sadece bana ya da annesine bakıyor. Kuzeni ise almak istediğinde ağlıyor, zorluyor, gerekirse vurmaya çalışıyor. Aileler olarak bu iliskide nasıl davranmamız gerekiyor?
Özgüvenimi yeniden kazanmak için neler yapabilirim?
Merhabalar ben özgüvenimi yeniden kazanmak istiyorum ne yapmam gerekiyor? Hayatımda yeni bir başlangıç yapmak çok mu zor? Etkili bir başlangıç için tam olarak nereden başlamalıyım? Yeni bir başlangıç için çok geç kaldığım hissinden nasıl kurtulabilirim? Bu ve bunun gibi çokça karamsar düşünceleri bilinçaltımda istemiyorum. . Hayatımı, bilinçaltımı her anlamda yenilemek istiyorum, çünkü bu şekilde yaşamaktan çok bunaldım. . Lütfen yardımcı olur musunuz?
dış görünüşüm yüzünden psikoloijm bozuk, nasıl baş edeceğim
Psikolojim bozuk çünkü tipsizim boyum kısa 164 diye beni kimse sevmiyor beni görünce kızların midesi bulanıyor kusmaya gidiyor benle tokalasinca elim necasete değdi diyor bana bukalemunun bokbocegine benzeyen çesidi diyor bir kız orangitanla çıkarım senle çıkmam dedi diğeri ise goootyme kaş göz çizer onla çıkarım senle çıkmam dedi zaten kadınlar kitap alırken bile kapağın güzelliğine bakar iç güzellik palavradır her şey tip olmasa uğur böceği sevenler hamam böceği de severdi o yüzden tip boy her şeydir ha bir tek para varsa telafi eder ama zengin de değilim olsam da bana değil parama gelecekler ee ben tipsizim boyum kısa ucubeyim hiçbir iyi özelliğim yok diye psikolojim bozuk bu duyguyla nasıl baş ederim
Gelecek kaygısı ve yeni başlangıçlardan korkuyorum
Evlilik sürecindeyim korkuyorum eşim ile ilgili de soru işaretleri oluşuyor yanlış karar vermekten mutsuz olmaktan korkuyorum uzun bir ilişki olsada kariyer açısındanda işten çıkıcam kararsızlık yaşıyorum doğru mu yapıyorum yeni başlangıçlardan korkuyorum gelecek ile ilgili zaman yaklaştıkça korkularım artmaya başladı kimseye güvenemiyorum şüphe ile yaklaşıyorum özgüvenim düştü isteksiz umutsuzum içimden hiç bişey yapmak gelmiyor eski neşem yok depresyon geçmişim var yine aynı duyguları mı yaşıyorum diye korkuyorum hayat dolu olmak istiyorum