Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Gelecekle ilgili kaygılarımı nasıl yönetirim?
Hayatımla ilgili her konuda kaygılarım var. Edebiyat öğretmeniyim. Mezun olduğum sene beni derinden etkileyen bir kayıp yaşadım ve bu durumu atlatmam çok uzun sürdü. Bu kayıptan sonra bende sağlıkla ilgili kaygı oluştu. Çok sık olmasa da arada bir ya ailemden birine bişey olursa iyiler mi sürekli bir kontrol etme isteği oluyor. Aynı şekilde kendim içinde bu durum böyle. Acaba sağlıklı mıyım?diye kafamda sorular dönüyor. Yakın zamanda yine çok sevdiğim birini kaybettim ve yine o mutsuzluk umutsuzluk çukuruna düştüm. Şuan bir işim yok atanamadım. Hayatımda birisi de yok. Bu durum da beni oldukça zorluyor ve yoruyor. Girmediğim sınav başvurmadığım yer kalmadı. Artık yoruldum ve umudum da kalmadı. Düşündükçe daha da batıyorum. Yani bir döngünün içindeyim sanki çıkamıyorum. Hep başa sarıyorum. Kardeşim evli ve bir yeğenim var. Eşinin işi dolayısıyla bizde kalıyorlar uzun bir süre. Ve ben sürekli çocuk bakıyorum kendimi annesi gibi hissetmeye başladım ve o da beni annesi görmeye başladı. Hem çocuk düşüncesinden hem evlilik düşüncesinden fe soğudum. Kendime ait bir hayatım olsun istiyorum. Ailem de beni anlamıyor zor bir durumdayım ama beni anlayan kimse yok. Arkadaşım zaten işi var ve ben anlatınca kaile almaz şekilde dinliyor ne yapacağımı biliyorum
Gizli Kullanıcı
Duygumdan nasıl emin olurum
Ezgi hanım merhabalar💐,aslında genel olarakta anksiyeteye yatkın birisiyim örneğin bir misafir beklediğimde herşeyin mükemmel olmasını isterim en iyisi olsun isterim zamanında yetişsin isterim ve aşırı stres yaşarım,bu benim huyum sanıyorum çünkü hiç bırakamadım yani mutlu giden ilişkimde partnerim bianda soğuk olursa ve ben bunu hissedersem yemek yiyemem ondan mesaj beklerim bütün günüm mahvolur ki partnerim içinde bu böyle trip atıyorsam o hatalıysa gerçekten moralim düzelene kadar onunda morali bozuluyo beni o yüzle görmek istemiyormuş. Aslında benim duygusal ihtiyaçlarım bu ilişkide daha önceden çok daha karşılanıyordu ama yaklaşık 5-6 aydır bu eksik yeterince iletişim kuramıyoruz işlerinden kaynaklı ve ben haliyle bu duruma bozuluyorum çünkü en ufak bir afedersin kusura bakma konuşması yapmıyor direk benim hayatıma devam etmemi istiyor ve ben bunu kabul edemiyorum,zorundaymışım gibi bi tavır olarak görüyorum bu durumu ve kimse hiçbişeye zorunda değil. Ben naz yapmak istiyorum trip biz kadınların en doğal hakkıyken ben bundan da nasibimi alamıyorum yani ben bişey yapmadım kusura bakma diyo ki buluşma ayarlayamayan partnerim bu durumda. Yani şuanda daha öncede sizinle paylaştığım üzere de gelgitli bir dönemdeyim ama şununda farkındayım duygusal bir olgunluk yaşadım bunu çok zor geçirdim aşırı zor geçirdim yani kaç defa sizlere yazdım bilmiyorum ama çocuk gibi severken şimdi olgun gibi seviyorum bu bana yeni gelen bi duygu evet heyecan var ama o eski çocuksu şeyler yok daha olgun tavırlar ve düşüncelerdeyim daha kadın olduğumu hissediyorum. Evliliğe adım atmama sebebimde babamla yaşayamadığım anlar ve vakitler şuanda emekli oldu ve tamamen bizimle bu zamanların tadını çıkartmak istiyorum çünkü zaman çok kısa evet belki bizim içinde kısa ama bilemiyorum:(. Geçmişte yaşadığım hiçbir kaygım yok açıkçası en uzun ilişkimi yaşıyorum şuanda kimseyle evlilik düşünmemiştim biz evlilik için çeyizlik eşyalarımızı bile aldık o kadar ileri gittik ama o geçmişteki bendi Buda şimdiki ben istemiyorum tamamen değil sadece evlilik olgunluğu yuva kurabilme hissiyatı bunların üstesinden gelmem için gerçekten o kıvama gelmem lazım yoksa çabuk pes ederiz. Bu ilişkiye gerçekten çok değer veriyorum kendimi huzurlu hissettiğim mutlu hissettiğim sayısızca an var ve olmaya devam edeceğini düşünüyorum bilemiyorum tabiki ama henüz konuşamadık partnerimle iyi sonuçlanırsa inşallah böyle devam eder:). Ailemle ilişkimi hiç kıyaslamadım aslında Ezgi hanım çünkü burası çoğunluk ve alışılmış bir düzen diğer tarafta sadece ikimiz ve çok sakin bir ortam,ailemle beraberken herkes kendi düzenindeyken ben partnerimle beraber oluyorum yani mesajlaşıp konuşuyoruz her zaman hep beraber olamayız babam tv izlerken kardeşim ders çalışıyor ve ben tek kalıyorum kendisi de o durumda öyle tabi ama o tek çocuk evi kalabalık değil oda annesini bırakmak istemiyor benim gibi evlerimizde çok uzak şimdi o yakın istiyor annesine bende babama yakın istiyorum hatta alt katında yaşasak nasıl mutlu olurum ama bu süreç biraz zor olucak gibi görünüyor.
Gizli KullanıcıKendimi sevmem yeterli mi?
Bu platformdan ve etrafımdan sık sık duyduğum kendini sev, kendimi sevmiyorum çünkü karşı cinsin benden ilgi çekici bir şeyi olmuyor konuşuyorum zaman ayırıyorum buluşmak kahve içmek tanışmak sohbet etmek istiyorum ama insanlar ön yargısından dolayı ya yanlış anlaşılıyorum yada sapık gibi görülüyorum (Onlar bunu söylemesede) ben hislerimde karmaşıklık yaşıyorum duygusal boşluğa giriyorum ve çıkamıyorum kendimi bir şekilde düzeltemiyorum elimden gelen herşeyi yapıyorum kıyafetler Ayyakabılar aksesuarlar alıyorum ama bunların geçici bir çözüm olduğunun farkındayım karşı cinsimle hiç bir şekilde bağ kuramıyorum genelde 1 Hafta konuşmadan sonra Engelleniyorum ben onlara ayırdığım vaktin bana da ayrılmasını benim yaptığım fedakarlıkların bana yapılmasından başka bir şey istemiyorum insanları sevmeye çalışıyorum ama hep hüsran oluyor genelde insanlar beni sevemiyorum aşamıyorum bunu cevaplarsanız çok mutlu olurum teşekkürler ;)
Gizli KullanıcıSevdiğim çocuk ile aram açıldı
Sanaldan tanıştık güzel giden sohbetimiz vardı geçen gün buluştuk aynı memleketliyiz ve son zamanlarda ben yazmadan yazmiyor benimle konuşmuyor ne yapmalıyım. Onu tekrar nasıl kazanabilirim. Onu gerçekten seviyorum. Lütfen bana yardımcı olun. Üç Aydan fazla süredir konuşuyoruz. Ve onun bana yazmiyo oluşu beni çok üzüyor yıpratıyor. Acaba başkasımı var sorusu dönüyor aklımda ama sordum ona yok dedi. Lütfen yardım edin.
Gizli KullanıcıNasıl gerçek değişim sağlayabilirim
Ben bundan 2 sene önce bir ilişki yaşadım üzerinden zaman geçince ve psikoloji araştırmaları yapınca şuan her şeyi daha net yorumlayabiliyorum. O ilişkide karşımdaki kişi eski sevgilisini unutamamıştı ama ben bunu 2 ay sonra öğrendim. 2 ay boyunca gezdik eğlendik bir baktım ki telefonunda o kişiye ait her şey ama her şey duruyor. Başa Sabitli bir şekilde hem de. Sonra karşıma aldım konuştum onunla ona karşı içimde sadece öfke var dedi. Yaptığı şeyden pişman olduğunu gözlerinden de görebildim ağladı üzüldü sarıldım ona. Daha sonra ben eğer ona karşı içinde en ufak bir beklenti sevgi kaldıysa devam etmeyelim dedim. Her insan hata yapar ama ben sana güvenmek istiyorum diyerek bir yola çıktım. Bu arada kıyafet konusunda kendimi değiştirdim kendi isteğimle. Ama dini olarak kendisiyle çelişen davranışları vardı. Devam ettik ilişkiye ama yanıma geliyor bir şeyler yine olduğu gibi duruyor silinmemiş şekilde bu defa yanımda siliyor. Ben yanına gidiyorum. Elimi bir yerlere atıyorum notlar çıkıyor. Son bir konuşma yaptım onunla ve bu süreçte benden bazı konularda bir şeyler saklıyor. Ama onun en yakın arkadaşları beni haksız görüyor. Bak bunları görüyorsun devam ediyorsun diye. Başında senin hatandı neden o kişiyi unutamadığını bile bile devam ettin diyorlar. Ama o kişi böyle demiyor sen varsın sadece diyor rahatsız oldumu biliyor ama hiçbir şeyi silmiyor tabi bunu en sonunda anlıyorum ben. Sürekli kendisiyle çelişen hatalar yapıyor. Beni o kadar kimse anlamıyor ki ben de belki bu ilişkiye devam ederek hata yaptım ama karşımdaki insanın sözlerine her defasında güvendim. En son yanına gittiğimde her şeyin olduğu gibi durduğunu bazı arkadaşlarıyla mesajlarını sildiğini gördüm ben kız arkadaş konusunda belli sınırlarım var demiştim. O da bunlar benim görüşüm değil ama uyum sağlarım demişti. Yanına gittiğimde mesaj sildiğini gördüm. Bu son raddeydi artık en sonunda tepki gösterdiğim için bu herkesin içinde oldu. Ben kötü göründüm. Sonra zaten benim de beklentilerim karşılanmıyordu. Sen şimdi böyle yaparsan ilerde de aileme de yaparsın diyerek beni terk etti. Çevresindekiler bana bundan sonra akıllandın herhalde eski sevgilisini unutamayan biriyle devam etmezsin dediler. Çok bencilce bir yorumdu bu. Ben anladım ki onunla mutlu olmak için kendi benliğimi sınırlarımı bir kenara koymalıyım o ne yaparsa yapsın ona tepki göstermemeliyim. Çünkü fark ettim başından bana nasıl davranması gerektiğini aslında ben öğretmişim ona sürekli kendimden ödünler vererek. Ben içimdeki bu kurtarıcı rolünü bırakmak istiyorum sınırları net keskin ne istediğini bilen biri olmak istiyorum. Hangi kitapları okuyabilirim. Kendime gerçek değişimi nasıl sağlarım lütfen yardımcı olun ♥️
Gizli KullanıcıDuygumdan nasıl emin olurum
Ezgi hanım merhabalar🌹,öncelikle desteğiniz için tekrar teşekkür ederim beni hem düşündürüp hemde iyi olmamı sağlıyorsunuz ben kesinlikle ama kesinlikle sevilmeye devam edileceğimi bilmek ve yalnız kalmayacağımı bilmediğimden bu durumları yaşıyorum. Yani yaşım ilerledikçe daha duygusal oluyorum herşeye özlemim artıyor televizyonda İstiklal marşı okunduğunda hemen gözlerim doluyo yani kendime nasıl yeticem bilmiyorum çok çekingenim ama sadece duygularım konusunda bunu aileme anlatma konusunda özellikle,çünkü partnerimle bu durumu çok rahat paylaşabiliyorum o beni anlıyor yada ben öyle sanıyorum bilmiyorum içimdeki ses bazen o kadar geçen güzel günleri aklıma getiriyor ve ben bu ruh halinde olmaktan üzüntü duyuyorum ama bazende hiç umursamıyorum ama şöyle bişey var ki evliliğe gerçekten şuan hazır değilim yani belki 2 sene sonra ruhen daha çok hazır olucam çünkü kendimi daha çocuk olarak görüyorum babamın güvendiği herşeyini paylaştığı kızı onu yalnız bırakamam şuan bile ağlıyorum yazarken ama böyle de yaşayamam nasıl bişey yaşıyorum inanın bilmiyorum her sene böyle olucak mı evliyken böyle bişey olursa ben ne yaparım açıkçası partnerimde evlilik diye zorlamıyor hatta onun aklına bile bu fikri ben soktum istemesem oda evlenmez ama cinsel olarak o zaman aktif olmak ister ki ben bunu yapamam babamın yüzüne bakamam onunla konuşucam bizim için henüz erken diyicem çünkü o da 25 yaşında ve daha yeni çalışmaya başladı askere gitmedi belkide onun bile 28 yaşını görmesi lazım sizce Ezgi hanım ne yapmalıyım
Gizli KullanıcıDuygumdan nasıl emin olurum
İrem hanım merhabalar🌸,aslında dediğiniz gibi içsel olarak bi geri çekilmedeyim aslında ben ne olursa olsun iletişimde çok rahatımdır yani sınırım bellidir tavrım bellidir ve yeri geldiğinde kin tutan bir yapımda vardır ama ben kendimi hep naif ve kendini kaybetmeyen birisi olarak partnerime yansıttım ki ben öfkelendiğimde yalnız kalıp sakinleşen değil hesap sorup cevap alan bir yapıdayım şimdi ona o şekilde davranamıyorum mimiklerim çok hareketli elim kolum bunları görünce beni yanlış tanıdığını düşünüyo bazen hatta ona ben o kadın mıyım dedim hayalindeki kadınmıyım cinsel olarak kesinlikle ama tavırlarından ve duygularından çekiniyorum dedi şüphe duyuyo yani ki bende kendime güvenemiyorum o konuda ve birşeyleri ifade ederken ilk başta çok iyiyim ama sonra hemen hesap sorar bi ses tonuna dönüyo sesim. Yani eskiye dönmek istiyorum çünkü çok mücadele ettim şarkı dinleyince bile geçirdiğimiz günler geliyor aklıma ve böyle olduğum için üzülüyorum belkide manipüle oluyorum onun tarafından biliyorum bazen yapmaya çalışıyordu ama ben kanmıyordum şuan öyle ki şuan özlemiyorum ama 1 saat sonra onunla evlenebilirim o kadar dengesiz bi durum içindeyim. Eskiye göre kesinlikle sınırları daha belirgin birisiyim şuanda belki haberi yok ama konuştuğumuz zaman o da farkına varıcak birde İrem hanım tatil planı yapıyoruz evde düşüncesi bile çok iyi geldi bana ve organizasyon şirketi kuruyorum kafam daha çok meşgul olucak ve ben hayatı daha iyi görebilicem bütün yıllarımı ona adamış gençliğimi vermiş ve elinde hiçbişey olmayan birisi gibi hissediyorum herkes hayatına bişeyler katarken ben geri kalmış gibiyim evet babam biraz katı her yere izin vermiyor ama en azından ben kendimi kendi kurallarımı kabul ettirebilmeliydim örneğin giyim konusunda,partnerime soruyordum bu nasıl diye ama artık öyle değil sonuçta ben kendime neyin yakıştığını neyin uygun olduğunu bilebilirim öyle değil mi tabiki ona gösteririm ama onay almak için değil haber vermek için aynı şekilde babamda öyle benim en iyisini en doğrusunu seçtiğimden emin olmalı öyle düşünüyorum belki geç kaldım ama en azından uyandım olarak yorumluyorum
Gizli KullanıcıBitmiş ilişkimde geri dönüş oldu
Merhabalar, bir süre önce bitmiş ciddi bir ilişkim vardı. Bugün gelen mesajı üzerine tekrar bir konuşma başladı. Pişman olduğunu söylüyor. Özür diliyor. Kalbim affetmekten yana olsa da aklım buna inanmıyor. Çünkü sebepsiz yere bitirmişti. Şu an aynı şeyleri tekrar yaşamaktan korkuyorum fakat ondan başka kimseyle aynı hayalleri kuramayacağımı, kimseyle onun gibi olamayacağımı hissediyorum. Bittiği günden bu yana da kendimi rahatlatmak için kendi içimde ne kadar kötülersem kötüleyim hep aklımda onunla olan güzel anılarımız dolaştı. Bugün yazdığı an kalbim yerinden çıkacak gibi oldu. Başta sadece pişman olması hoşuma gitti sanmıştım ama konuşma biraz devam ettikçe onunla konuşmayı özlediğimi farkettim. Ama korkuyorum çünkü kalbim ve aklım çok zıt. Ne yapacağımı bilmiyorum. Daha önceki sorularım sizler tarafından görünüyor mu bilmiyorum fakat durum aslında epey uzun eğer görünüyorsa az çok anlayacaksınızdır. Sorunlar vardı aynı şeyler olsun da istemiyorum. Aynı hayatı tekrar yaşamak istemiyorum ama onu istiyorum çünkü ben bir tek onun yanında kendim olabilmiştim.
Gizli KullanıcıHukuki korku nasıl aşılır?
Başımda siber suçlardan dolayı bir soruşturma olayı var. Suçsuzum ve çevremde bir sorun olmayacağını söylüyor. Ben korkmuyorum hapisten, cezadan vesaire lakin şöyle bir durum var. Ağabeyim ilk soruşturma tutanağını bana verdiğinde (uyuyordum ve uyandırıp önüme kağıdı atıp "oku" dedi. ) o an korkmuştum ve o gün boyu çok stresliydim. Zamanla korku azaldı ama artık kitap okuyamıyorum, ders çalışamıyorum bir şeye odaklanamıyorum. Beynim ne ki boş kalsa, o an aklıma giriyor bu olayın stresi. Bununla birlikte artık sosyal medyada paylaşım yapmaktan, birisiyle iletişim kurmaktan bile çekiniyorum dava edilmekten endişeleniyorum. Normalde dava ve benzeri şeylerden korkmazken bu olay travmatik oldu. Hayatım mahvoldu, lütfen ilgilenecek psikolog daha çözüm odaklı yazabilir mi? Yani korktuğunda nefes al, ver önerisinden ziyade bu durumun kökten çözülmesini sağlayabilir mi?
Gizli KullanıcıÇok fazla takıntılıyım kontrol edemiyorum
Çok fazla takıntılıyım durumu kontrol edemeyecrk kadar antidepresanları doktor kontrolü dışında kullandıktan sonra bu durum daha çok arttı bununla nasıl başa çıkabileceğimi bilmiyorum takıntım sadece eşime ama bu ilişkimizi de çok yıpratıyor ilişkimize dair kaygılarım var bir gün biterse ya beni sevmezsr ya aldatırsa onsuz bir dünya hayat düşünemiyorum ona bunu çok fazla belli etmesemde bu takıntılarımı aşmak istiyorum Şuan zaten ayrı olduğumuz için birbirimize bi süre zaman verdik kaygılarım daha çok artıyor takıntım da aynı şekilde ve uzakta olunca bu durumu hiç konrtol edemiyorum sürekli stresten kendimi sıkıyorum oluruna bırakamıyorum
Gizli Kullanıcı
