Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Sosyal fobi böyle bir şey mıdır?
Konuya nasıl gireceğimi bilmiyorum. Ama sosyal fobim olabileceğinden şüpheleniyorum. Bazen çok geriliyorum konuşmam hakkında küçüklüğümde yaşadığım zorbalık deneyimleri peşimi hiç bırakmıyor. Benden eğitim seviyesi konusunda daha alt olan insanlardan hep dalga görüyorum. Eğitimli hocalarım ve cahil olmayan arkadaşlarımdan bu tarz söylemler duymuyorum. Ama yine de ben konuşurken ne diyo bu anlamadım gibi cümleler duymak kalbimi çok kırıyor. Önceden çok ince derlerdi. Şimdi o bitti. Kelimeleri yutuyo musun peltek misin gibi şeyler söylüyorlar. Hızlı düşünüp hızlı konuşan biriyim ama akıcıyım. Ve birebir sohbetlerde kimse sorun yaşamıyor. Ama bazı anlarda böyle 4-5 kişilik yeni tanıştığım ya da çok arkadaş olmak istemediğim insanlar olunca böyle zorbalıklara maruz kalıyorum. Yeniden liseye dönmüş gibi. Bazı insanların yüzü beni korkutuyor bakışları sesimi duyduklarındaki aşağılama gülüşleri çok rahatsız ediyor. Sürekli umursamamaya çalışıp yeniden devam etmeye çalışıyorum. Ama günlük işleri bile zorlaştırıyor. Ne yapıcağımı bilmiyorum. Gerçekten çok sıkıştım. Artık kalbim dayanmıyor gibi hissediyorum. Bunları paylaşabildiğim kimse de yok. Hep dışlandım şimdi de yüzeysel iyi arkadaşlıklarım var. Aileme de üzülcekler diye bir şey anlatamıyorum. Ne düşmeye zamanım var. Ne de kendimi yeniden yeniden kaldırmaya. Çok yoruldum. Bu kadar duygusal olmayı ben de istemiyorum ama her gün farklı insanalr tarafından aynı duyguları yaşatılması çok yoruyor. Birisi benimle dalga geçmeyince tuhaf tuhaf bakmayınca oh en azından bu zorluğu geçtim diyorum. Şimdiden yorumunuz için teşekkürler.
Gizli Kullanıcı
Ailem ile nasıl savaşı bırakabilirim ?
Hayatta herşey ile savaştım. Savaşmaya ilk ailem ile başladım. Sonra okul sonra iş sonra arkadaşlık derken etrafımda kimse kalmadı. Sürekli depresif halde olduğum için arkadaşlarımdan uzaklaştım. Ailemle sürekli kavga ediyordum en ufak birşeyi bile çok büyük bir sorunmuş gibi davranıyorlardı ve benim buna artık tahammülüm kalmadı ve onlara savaş açtım. Küçüküğümden beri ebevyinliklerinden memnun değilim hiç bir zamanda olmayacağım aslında benim değil onların ihtiyacı var desteğe ama ne yazık ki bu kadar gelişmiş ve kendilerinde sorun bulan insan değiller hep biz suçluyuz ve ne olduysa biz uyduruyoruz ne özür var dillerinde ne de sevgi sözcüğü ve ne tuhaftır ki bende bi o kadar sevgi pıtırcığıyım ama onlara karşı bitmek bilmeyen bir öfkem ve nefretim var beni çok fazla yanlız bıraktılar ve ben artık yoruldum savaşmaktan bıktım ama alttan almakta istemiyorum bu duruma nasıl son verebilirim ? Depresyona girdim çıkmak istiyorum ama bi o kadar da çıkmak istemiyorum çünkü ne zaman bir depresyondan çıksam bir başka depresyona giriyorum bana yardımcı olur musunuz ?
Gizli KullanıcıBazi kötü olayları nasıl unutabilirim
Merhaba, direk konuya girmek isterim izninizle. .. Benim geçmişim pek parlak değil istismarla dolu atlatmaya çalıştıkça daha çok şey yaşıyorum ve kendimde fark ettiğim bir şey var ki sanırım son olan bir olayı kendim öyle düşünüp gerçekte yaşanmış gibi hissedip dışarıya öyle enjekte ettim ve ben artık geçmişi değil ilersini düşünüp mutlu olmak istiyorum. Bu olayları nasıl unutabilirim ? Sanırım depresyona girmek üzereyim hayattan uzaklaşmaya başladım hiç bir şey keyif vermemeye başladı. Mutlu olamıyorum, üstelik baskıcı bir aileye sahibim ve özel hayata saygıları hiç yok gerçi genel olarak bana saygı duymazlar ve asla onlara yaranamam artık onlara yaranmak gibi bir derdim yok ben sadece geçmişi unutup önüme bakmakistiyorum unutabilir miyim ?
Gizli KullanıcıAşırı utangaç ve kaygılı biriyim ?
Çok utangaçım ilişki kuramiyorum hatta karşıdaki kişiyi huzursuz etmiş gibi hissedebiliyorum bu da beni kötü hissettiriyor. Kaygı düzeyim her konuda yüksek stresimi bazen kontrol altına alamıyorum sürekli başıma kötü bir şey gelecekmiş gibi düşündüğüm oluyor. Bu huylarımla ilgili görüşlerinizi almak istiyorum. Bazen bunları yatıştıyorum ama özellikle tek başıma iken bir seyler düşünürken tekrar ortaya çıkabiliyorlar. O nedenle bıktım bu aşırı kaygılı ve aşırı utangaç halimden
Gizli KullanıcıStresi nasıl önlerim
Sınavda ani korku ile her şeyi unutup ayaklarım istemesizce titremeye başlar Terlerim korkarım etrafı karanlık görürüm az az elim titrer off derim kendimi yolmak isterim başka hiç bir şeyim yok değil kısaca en cok stresim sınavlardan kaynaklı bu konu bana göre cok zor geliyor zor oluyor baya bir zorlanıyorum korkuyorum offf diyip dururum etrafa bakınırım sıkılırım boş kağıtla bakışırım zor
Gizli KullanıcıKimse neden beni anlamıyor?
Beni kimse anlamıyor nedenini bilmiyorum ama ben onları anlıyorum fedekar ve iyi bir insanım ama onlar birşeyi ben onlara yaprken onlar bana yapmayınca agrıma gidiyor yani bilmiyorum akran zorbalıgı çirkinsin sen diyor ve devam ediyor neden böyle yapıyorsun dediginde özür diliyor sen kınuşmasan biz senin ile konuşmayız diyor ve her kırıldıgımda sesimi çıkarmıyorum ve içimde kalıyor bazen kızıyorum anlamıyorlar neden
Gizli Kullanıcıİlişkilerimde neden bağlanıyorum?
İnsanları kırmamak için elimden geleni yapıyorum ve her defasında ben bir daha onunla konuşmuyacagım dedigim her seferinde konuşuyorum deger görüyorum diyorum ama çevrem o kişileri görüyor ve sana deger vermiyor diyor o kişiler ise sen bizim ile konuşmasan biz seninle konuşmayız diyor neden anlamıyorum ama çok canım sıkılıyor bunalıyorum ama aynı zamanda konuşmak istiyorum neden diyorum ama konuşmuyorum ve susuyorum neden
Gizli KullanıcıDüşünceyle baş edememe
Merhaba bilissel terapi görüyorum zihnimin oyununa inandıgımı düsünceyi gercekci algıladığımı söyledi bunu nasıl atlatıcam psikologum bunun icin calısmalar ve kitap önerebilir misiniz insan psikolojisini anlamak istyorum sürekli düsünceyi felaketlestirme senaryo yazma özelliğim var aslında gezmeyi eglenmeyi cok severim issiz kaldım yanlız kaldım degersizim ve yetersizim düsünceleri olustu ve kendime ve hayata küstüm bunlardan nasıl kurtulurum bana yardımcı olur musunuz tesekkurler
Gizli Kullanıcıİlişkimde hep bana sus diyor ayrılmalı mıyım?
Kavga ederken kırıcı konuşmaya başladı. Bazen olaylara yetişemediğim için onu anlamazdım, anlamadım derdim anlat açıkla derdim, al işte derdi yine anlamadın derdi anlat derdim anlatmam söylemiyorum derdi. Git oku bi daha yazdıklarımı anla derdi. Kavga ederken beni sinirlendirince susmazdım sus diye defalarca yazardı. Susssssss, sussssss, kapa çeneni diyerek beni susturmaya çalışırdı. Ama önce beni sinirlendirdiğine bakmazdı ya da kızdırdığını bilse bile fazla tepki verdiğimi söylerdi bu kadar tepki verme az ve öz konuşarak tepki ver derdi. Artık bu susss demeler ben daha çok konuşmadığım halde 1-2 ona göre canını sıkan bi şey dediğimde bile susss yine bi şey buldun deyip konuşmak istemiyorum diyip giderdi saatlerce gelmezdi. Peşinden defalarca kez arardım da öyle gelirdi geri konuşmaya. Sus deyince susacaksın derdi hep. Sen sana sus denilince susmuyorsun derdi. Ben şimdi sana sus diyorum gerginim çünkü derdi sonra sakinleşince konuşalım diye böyle yapıyorum dedi ama sen hiiiçç anlamıyorsun bunu derdi. Sinirli iken konuşursak daha çok kalp kırarız derdi. Bu düşüncesiyle beni mest etmişti. Ama kavga ederken ben daha cümlemi bitirmeden veya daha yeni konuşmaya başlamışken bile sus deyince ben yapamadım. Konuşacaklarımı daha fazla ertelemek istemedim çünkü. Ama o bazı konularda eğer ki anlaşamıyorsak konuyu konuşmadan kapatıladabilir dedi. Ama ben konuşup bi daha olmasını istemiyordum çünkü konuşup anlaşmazsak bi daha yapacaktı aynı hatalar bi daha olmasın diye konuşmak istedim susmadım. Sus kelimesi artık bana o kadar çok itici gelmeye başladı ki ona bunu söyledim o da bana başka bi kelime olsun portakal olsun dedi bunu dersem lütfen sus dedi. Gıcık anlama artık ben sus dediğim zaman dedi. Ama hiç bunu kullanamadık çünkü dedi ki aklıma o sinir anında portakal demek hiç gelmiyor benim dedi. Kendi bulduğu çözümü hiç kullanmadan bitirmiş olduk. Hayatımda en korktuğum şey çok konuşan bi kadınla olmak dedi bana başka bi kavgamızda hayattaki en büyük zarar demişti. Gerçekten o kadar kırılmıştım ki.
Gizli KullanıcıHaksız Başarılarla Baş Etmek İçin Ne Yapmalıyım?
Merhaba, Son zamanlarda, özellikle sınav haftasında yaşadığım bazı olaylar beni gerçekten zor durumda bıraktı. Sınavlar, rakiplerim ve kendime güvenimle ilgili yaşadığım sıkıntılar konusunda sizden yardım almak istiyorum. Gece gündüz çalışarak, tek başıma sınavlara hazırlandım ve gerçekten çok çaba sarf ettim. Ancak fizik sınavından beklediğim sonucu alamadım ve bu durum, içimde büyük bir hayal kırıklığına yol açtı. Beni en çok etkileyen şey ise bazı rakiplerimin, özellikle kopya çekerek veya başka haksız yollarla başarı elde etmeleri. Okulda bazı arkadaşlarım, sınavlarda kopya çekmek gibi haksız yollarla daha yüksek puanlar alıyor ve hocamız tarafından övülüyorlar. Bu durum, ne kadar çalışırsam çalışayım, sonuçların adil olmadığını hissettiriyor. Bütün emeğimi harcayarak, sadece kendi gücüme güvenerek sınavları geçmeye çalışırken, diğerleri sadece kolay yoldan başarı elde ediyor gibi görünüyor. Özellikle fizik hocam, bazı arkadaşlarımı “çalışma azmi” ile övüp, diğerlerinin emeğini görmezden geliyor. Bu beni gerçekten çok rahatsız ediyor çünkü bu tür haksız başarılar, emek veren biri olarak beni değersiz hissettiriyor. Rakiplerim, haksız yollarla elde ettikleri başarılarla sürekli olarak ön planda olmayı başarıyorlar ve ben de bunun karşısında kendimi çaresiz hissediyorum. Bu duygusal karmaşa ile nasıl başa çıkacağım konusunda yardıma ihtiyacım var. Kendime olan güvenimi kaybettim ve rakiplerimin haksız başarıları karşısında nasıl daha sağlam durabilirim? Duygusal olarak nasıl toparlanabilirim ve bu adaletsizlikle nasıl başa çıkabilirim? Yardımınız gerçekten çok değerli olacak. Şimdiden teşekkür ederim. Sevgiler.
Gizli Kullanıcı
