Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Sorun bende mi? Ben mi çok sorguluyorum?
Merhaba, yaklaşık 1. 5 senedir evliyim. 5 senelik ilişkinin ardından evlendik. Uzun süren ilişkimiz çok zorlu süreçlerden geçti. 6 Şubat depreminde ailemi kaybettim birlikte eşimin sayesinde bu zorlu süreci daha iyi bir şekilde atlattım. Tabi ki unutmadım yaşadıklarımı hala beni tetikleyen şeyler var ama bununla yaşamaya alıştım. Eşimle aramızda aslında kişisel sorunumuz yok tartışmalarımız hep annesi yüzünden. Artık sanki üç kişilik bir evlilikmiş gibi hissediyorum. Sürekli gelip gidelim arayalım görüşelim işlerini yapalım istediği her yere götürüp getirelim istiyor. Şimdiye kadar hiçbir şey demedim ama artık katlanamıyorum. Annesinin yaptıkları yüzünden ben eşimden soğuyorum uzaklaşıyorum. Bayramda bir düğün vardı hep beraber gittik düğünden sonra eşimin teyzesinde toplanılacakmış bizim en son haberimiz oldu evde köpeğimiz var ve belli bir süreden sonra tek kalamıyor evde biz hayatımızı bu şekilde düzenledik. Herkesin gönlü olsun kimse kırılmasın diye bizde eğer gidilecekse düğünden erken çıkalım dedik. Herkesten bir ses çıktı kararlaştıramadılar. 22. 00 da çıktık eşim bir saat oturur kalkarız dedi kıyameti kopardı kayınvalidem hep böylesiniz bıktım ne istiyorsunuz benden demediğini bırakmadı eşimde öyle sonra bizim eve çıktık konuşmak için kayınvalidem sinir krizleri geçirdi. Ben yokken eşime sen benim babam kardeşim oğlum hemde kocamsın demiş bu bana hiç normal gibi gelmiyor artık. Bir kere istediği olmadı diye bu kadarı fazla değil mi? Biz onun isteğine göre mi yaşamak zorundayız. Zaten her şey zor. En çok kızdığımda beni içlerine asla almazlar ama temizlik yemek iş güç olunca hep çağırılırım gitmezsem benden kötüsü olmaz surat asarlar. Bizde böyle olduğu için kendi kendimize kalmak istedik bir kere kendimizi savunduk kıyametler koptu. Bu olayın sabahına eşimle de biz tartıştık. Ben aile olamadığımızı söyledim benle değil annenle vakit geçir dedim. Zaten bizim bir şey yaptığımızda yok ne sinemaya gideriz ne bir konsere. Kendi halimizde olmamızda suç. Bunları yapsak kıyamet kopar herhalde ben artık ne yapacağımı şaşırdım. Eşim sürekli arada kalıyor. O sustukça ben sinirleniyorum. Böyle olunca ağır sözler söylüyorum. Eşim bu sabah ilk defa ağladı. Sen benden vaz mı geçtin diyerek. Onu da üzmek istemiyorum. Ama artık bende üzülmek istemiyorum.
Gizli Kullanıcı
Onu bırakamıyorum ne yapabilirim
Beni sevmiyor her yazdigimda seni istemiyorum diyor ama ben buna rağmen yazıyorum. Eskiden yazdigimda en azından bir ışık vardı şuan o bile yok ama ben hâlâ yazıyorum. Artık sevdiğimi düşünmüyorum bir nevi bir alışkanlık bir yıldir hayatımda sonuçta. Ama bu döngüden bıktım. Ona yazıyorum bazen güzel cevap veriyor seviniyorum bazen çok kötü cevap veriyorum yıkılıyorum. Ufacık bir şeyi bile beni mutlu ediyor ama ufacık bir şeyi de beni çok üzüyor. Ben ona onu anlattım. O kişinin ben olduğumu ve anlattığım kişinin o olduğunu bilmiyordu. O bile kendine çok sayıp sövdü. Ben olsam böyle birisi beni böyle sevse tapardım ona dedi. O benim bir mesajimi bile artık görmek istemiyor. Ona onu anlattıktan sonra benim oldugumu söyledim hemen hakaretler edip engelledi beni. Kendince çok iyiyim diye geçiniyor hatta öyle sanirim çünkü yoldan geçen her hangi birisine bile çok iyi davranabilir ama bana gelince çok kötü oluyor nedeni ise onu çok bunaltiyormusum sevmiyormus beni. Bende onu artık sevmek aklımdan tamamen silmek istiyorum ama ne kadar denesemde olmuyor ne yapabilirim?
Gizli KullanıcıKaygimi nasıl azaltabilirim
Kendime nasıl yeterli olurum ozguvenimi nasıl yukseltirim kaygım nasıl gider ofkeme nasıl kontrol ederim hayatımda işime kariyerime nasıl odaklandım herkese doğru neden sinirli görünüyorum sevimsiz yere düşüyorum işime bazı şeyde saldırı oluyor nasıl sabırlı olurum. esimle bile sürekli tartışıyoruz bana nasıl yardımcı olursunuz migren var yıllardır bu hastalık var eşim kabul etmiyor böyle davraninca bosancak yardım edin lütfen istemiyorum boşanmak eşimden böyle davranınca yanlış anlasiliyorum
Gizli KullanıcıYakışıklı hemcins görünce moralim bozuluyor
Kendimi çok çirkin hissediyorum kendimi bildim bileli böyle düşünüyorum. Bana çok çirkin olduğumu da yakışıklı olduğumu da iddia eden kızlar ve erkekler oldu flört vs romantik ilişkim de oldu ama ben yine de kendimi yetersiz hissediyorum çünkü yüzümü çok beğenmiyorum ayrıca kısa boylu ve cılızım yakışıklı erkek görünce çok kıskanıyorum ben niye öyle değilim diyorum öyleleri varken kim beni tercih etsin diye düşünüyorum bu da moralimi bozuyor. Gerçeklik payı var aslında düşündüğüm şeyin ama bu durumu atlatmasam da nasıl moralimi bozmadan kanıksarım merak ediyorum
MoralimyokKendime yeniden nasıl güvenebilirim?
Merhaba, Ben eskiden her şeyin yoluna gireceğini düşünen biriydim. Şimdi ise kaygılı bir insana dönüştüm. Gelecek sürekli kafamı kurcalıyor. İki üniversite mezunuyum ama insanların içinde sanki hiçbir şey yapmamışım gibi davranılıyor sessiz ve çekingen olmamdan dolayı. Bu durum da beni gittikçe yalnızlaştırdı kendimi başarısız ve özgüvensiz hissediyorum. Kendimi iyi anlatamıyorum. Odaklanamıyorum. Hiçbir şey yapmıyormuşum gibi geliyor aileme de ama iç dünyamda kendimi çok yorgun hissediyorum. Sanki her şeyi bilmem gerekiyormuş gibi hissediyorum. İş başvuruları yapıyorum herkes sürekli benim eksikliklerime odaklanıyorlar. Hep başkaları örnek gösteriliyor. Evleniyorlar, işe giriyorlar. Sanki toplumdan soyutlanmış gibi hissediyorum. Böyle olunca da kendimde olan özellikleri düzeltmem gerekiyormuş gibi geliyor. Böyle olunca da bir kısır döngü içinde sıkışıp kalıyorum.
Gizli KullanıcıErteleme hastalığımı ve gelecek kaygımı nasıl azaltabilirim?
Sürekli erteliyorum ama her zaman oluyor bu yarın yaparım diyorum yapmıyorum böyle olunca moralim bozuluyor günü boş geçirmek istemiyorum istediğim gibi günden verim almak istiyorum günü dolu dolu geçirmek kendimi geliştirmek istiyorum ama böyle olmuyor ertelemeden dolayı sürekli gelecek kaygısı yaşıyorum çünkü günü boş geçiriyorum ben planlı programlı ilerlemek istiyorum geleceğim için adım atmak istiyorum elimden geleni yapmak istiyorum fakat olmuyor her seferinde bi aksilik oluyor tam başlıcam bişey çıkıyor sonra saat geç oluyor yarına artık diyorum bugünde aynısı oluyor
Gizli KullanıcıGeçmişte yaşadığım olayları nasıl unutabilirim
küçüken çok dışlandım ailemden dolayı ve şuan takıntılı ve çok düşünüyorum kendimi hiç iyi hissetmiyorum zarar veriyorum kendime geceleri yatamıyorum çok düşünmekten nefesim daralıyor elim titriyor durduk yere aglıyorum olumlu konuşamıyorum ölüm korkusu var sanki beni öldüreceklermiş gibi bişey olucakmış gibi düşünüyorum korkuyorum titriyorum sürekli geçmişimide unatamıyorum gelecegime de bakamıyorum evliyim ve eşimide çok olumsuz etkiliyorum yardım edin lütfen kendimde degilim
Gizli KullanıcıKendimden nefret ediyorum neden?
Kendimden nefret ediyorum ailem yüzünden baskıcı olmaları herseyde benim suçlanmam zoruma gidiyor artık kendi hayatımdan endişe ediyorum bi gelecek düşünemiyorum kaygılanıyorum kafam çok karışık yani o kadar çok şey anlatmak istiyorum ki size karşı ailem beni hep karanlığa terk ediyor çocukluk travmalarım aklıma gelıyo uyuyamıyorum geceleri gecer sanıyorum canım daha çok yanıyo kafam çok karışık yardım et bana lütfen
Gizli KullanıcıKendime nasıl odaklanabilirim
merhaba. ben saglıkcıyım. Dehb li nazik ve çok güzel bir kadınım. Fakat çocuklugumdan beri annem ve başka kadınlar tarafından zorbalandım,kırıldım. Özellikle otoriter figürler olan kadınlardı bunlar. İşin tuhaf tarafı okulda iş yerinde sürekli bazı kadınlar tarafından hedef seçilip mobbinge maruz kalıyorum ve kendimi savunamıyorum. Yeni bir iş yerine başladım baskın bir kadın arkadaşım var henüz yeni tanışıyoruz,ben ondan çekiniyorum ve onun yanında özgüvenim düşüyor. Sessizleşiyorum. Sonra kendime çok kızıyorum neden böyle ezik oldun diye. Travmalarım tetikleniyor. Kafamda sürekli bu travma var hayatıma odaklanamıyorum. Kadınlar beni sevecek mi onaylayacak mı diye. Bu saçma düşüncelerden çok sıkıldım artık. 27 yasındayım,çok zeki biriyim fakat bu tarz düşüncelerden kendimi geliştiremiyorum. Nasıl kendime odaklanabilirim,kendimi sevebilirim ve kadınların beni onaylamasından ve sevmesini umursamayabilirim. Tesekkürler.
Gizli KullanıcıHamileyken eşimin beni aldattiğini öğrendim
Ben hamileliğimin ilk aylarında eşimin beni duygusal ve fiziksel aldattığıni öğrendim. Ama eşim hic aldattigi icin pişman olmadi sadece benim hamileyken öğrendiğim için pişman olduğunu söyledi. Ben boşanmak ve evden gitmek istedim beni göndermiyor. Boşanmak istemiyor hic bir şey olmamış gibi hayatimiza devam etmemizi söyledi. Ben çok yoruldum kafamda binlerce sorular var ve ne yapacağımı bilmiyorum lütfen bana bir tavsiye verebilir misiniz!?
Gizli Kullanıcı
