Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu

Takıntılı olduğum birinden nasıl vazgeçerim

Merhaba İrem 💕Birine çok bağlı ve takıntılıyım ilişkimiz çok toxic ve bir türlü tamamen barışamıyoruz ve bana güvenmiyor ilk kez onunla beraber oldum ve o da benimle oldu onu bırakmak istemiyorum çevremdekilerin çok dikkatini çeken birisi olmama rağmen kendimi başka birisiyle düşünemiyorum ve bana bu artık zarar veriyor ondan nasıl vazgeçebilirim onu nasıl bırakabilirim onu unutmak istiyorum fakat denediğim hiçbir şey etkili olmadı çok uzun seneler süren bir ilişkimiz olmuştu başta beni sevmiyordu sonradan bana aşık oldu ufak hatalar ve 3. Kişiler ilişkimizi bozdu 5 sene oldu bu sene ve biz 6 7 aydır ayrıyız onunla tekrardan denemek istedim fakat o istemedi bana olan sevgisinden eminim ama bana güvenmiyor ve bende artık onu unutmak kendime yeni bir sayfa açmak istiyorum biraz biraz başardım bunu ama onu tamamen aklımdan çıkarmak başka birisiyle denemek istiyorum bir yandan onun da çok pişman olmasını istiyorum şuan hiç iyi bir psikolojide değilim onu sürekli rahatsız etmek zorunda kalıyorum ve onu artık unutmak istiyorum

Eğitim

Basketbol seçmelerim için heyecanlıyım ve bunu yönetmek istiyorum

Yarın ki basketbol seçmelerim benim için önemli aslında bu seçmeler okul takımı için ve şuan hali hazırda başarılı bir kulüpte oynuyorum fakat okul takımının bende ki önemi okulda daha sosyal bir hale gelmek ve çok sevdiğim bu sporu eğitimle beraber sürdürebilmek bu yüzden bunun için heyecanlıyım ve bu durumu kontrol edebilmekten de korkuyorum bu durumu atlatabilmem ne düşünmem ya da ne yapmam lazım?

Bipolar bir anneyim

Merhaba, 26 yaşındayım. 2,5 yaşında kızım var. Evliyim. Ama hayatımda hiçbirşey yolunda gitmiyor, psikiyatriden ilaç kullanmayı bıraktım çünkü iyi gelmiyor. 9 senedir sözde bipolar tedavisi görüyorum ve bu durum artık ağır geliyor. Gün içerisinde dengesizliklerden, eşimle tartışmalardan ve çocuğumla olan gelgitlerden etkilendiğimizi düşünüyorum. Son gittiğim iki doktor da klinik olarak sonuç verdi. Ama kliniğe yatış çocuğumun mağduriyetini doğuru. Ailemden yana da eşimden yana da yalnızım. Eşim vardiyalı çalışıyor ve bana faydası pek olmuyor bebeğimiz konusunda.

Kendime nasıl yetebilir ve odaklanabilirim?

Üç yıla yakın süredir, aile , eğitim ve sağlık alanlarında sorunlar yaşıyorum bunun temelinde beni sadece işlerinde kullanan hiç bir sevgi , saygı ve birey olarak görmeyen ailemden kaynaklı tabi ,ailem aile kelimesinin ne olduğunu bilmiyor afedersiniz ama bardağın dezgah üzerinde durmasından dolayı bile kavga edebilirler bunların dışında diğer kardeslerimden hariç bana hep bir baskıları var başkalarıyla kıyaslama psikolojik şiddet de diyebilirim. Bu kısaca özet geçtiğim yıllardır olan bir şey ve bu son üç yılda büyük bir çöküş yaşıyorum bir uzmana bile basvuramiyorum çünkü dışarı çıkmaya mecalim bile yok aylar geçtikçe zayıflıyorum ve eğitim hayatımı ne kadar çok önemsesem bile ona odaklanamiyorum çünkü yapmak istediğim heves ettiğim her şeyi ailem kesinlikle karşı gelir ve ona engel olurlar ailemden uzaklaşamiyorum aynı evi paylaştığımız için sürekli düşünüyorum ve düşüncemin altında eziliyorum disiplinim motivasyonum gün geçtikçe düşüyor ben kendime odaklanamiyorum artık ben şu an sadece bu içimdeki boşluğu kendim doldurup kendime olan güvenimi sevgimi tekrar sağlamak ve yoluma bakmak istiyorum ve nerden nasıl başlayacağımı hiç bir şekilde bilmiyorum benim ailem için yapabilecek hiç bir şeyim yok değiştirmem ve her zaman baskıları altında yaşayıp her şeyden sorumlu olamam okuduğunuz için ve beni azıcık da olsa anladıysaniz çok teşekkür ederim aile evinde kala kala gülmeyi unuttum her şeye karşı bir sinirli ,mesafeliyim.

Anksiyeteyi ilaçsız nasıl yönetebilirim

Kaygı bozuklugum var. Ara ara yönetemeyecek duruma geliyorum sürekli antideprasanlarada baglı kalmakistemiyorum. Düşüncelerimi duygularımı yönetmekte zorlanıyorum. Sosyal ortamlara girdigimde zorlanıyorum ama kaçınmıyorum sürekli kendimle yaşamla çaba savaş halindeyim. Düşüncelerim kafamın dolulugu çok yoruyo hayatı mutlu coşkulu yaşayamıyorum sürekli endişe kaygı hali kendimle savaş halinde gibi hissediyorum budurumdan dolayı çok şeyi kaçırıyorum önerilerinizi bekliyorum şimdiden çok teşekkür ediyorum iyi günler diliyorum

Sosyal Hayat

Geç kalmışlık hissi ile baş etme

Kendimi hiç iyi hissetmiyorum herşeye geç kalms gibi hissediyorum ve bu beni çok üzüyor. Nasıl bu hissten kurtulurum bilmiyorum hayatımın en önemli yıllarında hep ailevi sorunlar ile uğraştım ve atamadım sanki bir benim hayatım yolunda değil ben hep kaldım gibi hissediyorum. Hep en önemli zamanlar bir sorun çıktı ve ben o stresi o anı bir türlü yonetemedim yenik düştüm hislerime ne yapmalıyım

Aile

kocam bana psikolojik şiddet uyguluyor

kocamla her kavga ettiğimizde ağzında gelen her şeyi söylüyor öyle laflar ediyor ki hiç Bir zaman aklımdan çıkmıyor. geçen bana sen kız mısın sen köpek ayı gibi bir şeysin, kız dediğin nazik kibar olur gibi laflar etmişti. Şimdi de ayrılmak istediğimi söyledim bana benim için ayrılmadığını ortada kalacakmışım böyle diyor. Artık laflarını kaldıramıyorum. Çok dengesiz biri. Sonra ki gün hiç bir şey olmamış gibi davranıyor özür bile dilemiyor. Ve ben artık onu sevmiyorum herhalde. Çok yoruldum ve çok bunaldım. Psikolojimi bozuyor artık. Ne yapmalıyım sizce ayrılmalı mıyım? Yoksa bu eziyeti mi çekmeliyim ?ayrılacak kadar gücüm ve cesaretim de yok :(

Kendimi sevmiyorum

Merhabalar ben çok büyük bir anksiyete sorunu yaşıyorum. Daha doğrusu özgüven problemi. Bilmiyorum belki de aynı şeylerdir şimdi direkt konuya gireceğim. İnsanlar bana cirkin biri olduğumu sonuna kadar hissettirdi hayatımın farklı farklı dönemlerinde çok dışlandım ve şu an hayatıma devam etmekte çok zorlanıyorum. Sürekli aynaya bakmam gerekiyor ve asla kendimi beğeniyorum. İnsanların bana dikkatlice bakmasını kaldıramıyor um. Sevdiğim bir çocuk var okulda. Bir hata yapip ona açıldım ve tabiki reddedildim. Ne olacaktı ki başka? Onun bana olan bakışları, benim hakkımda olan düşünceleri beni çok üzüyor. Kendimi yetersiz ve çirkin hissediyorum. İnsanların önüne çıkamıyorum. Yardım edin

Neden ağlıyorum

Merhaba şu an 28 yaşındayım evliyim ve çocuk sahibiyim fakat kendimi hatırladığım tarihten beri etrafımda hiç tanımadığım biri yada televizyonda dizi de ki bir karakter ağladığında kesinlikle kendime engel olamıyor ve ağlıyorum aynı zamanda ağlama durumu kendimi açıkladığım yada bir konuyu savunmak zorunda kaldığımda da yaşanıyor. Sorunumu nasıl çözebilirim fikriniz var mı ? Üniversite zamanlarında uyku sorunu ve kaygı problemim olduğunda Antidepresan kullanmıştım onu kullandığım dönemde de değişmemişti durum.

Romantik İlişkiler

İlişki kaygımı nasıl aşarım?

Merhaba. Üniversitede okuyorum. Şuan ara tatil bitmek üzere sevgilimle 4 yıldır uzak mesafe ilişkisi yürütüyoruz uzak mesafe sayılmasa da memleketimde kalıyor kendisi bende tatillerimde gelebiliyorum sonra tekrar üniversite okuduğum şehire dönüyorum. O da işten izin alabildiğinde arada yanıma geliyor. Yıllar geçtikçe daha çok katlanamaz oldum bu ayrılıklara. Bende kaygı oluşturuyor ondan uzak kalmak. Geleceğini bilsem de uzun süre görüşemeyecek olmak beni şuanda da çok kaygılandırıyor. O yanıma gelip 2-3 gün kalıp döndüğünde aşırı kaygılanıyorum çok üzülüyorum ve bütün hayatım mahvoluyor. Gelmesine sevinirken gitmesi tekrar beni çok yıkıyor. Bu duygusal sorunumu nasıl aşabilirim? Düzen değiştirmek de beni artık çok zorluyor . Bir aydır memleketimdeyim ve şimdi tek başıma bir şehire gidip tek başıma bir evde kalacak olmak ta beni korkutuyor. Ama aslında alıştığımda da çok rahat ediyorum. Sizce bu durumları nasıl aşarım?Ayrıca şunu da belirtmek istiyorum sevgilimle uzakken sevgilim dışarı çıktığında ben orada çok huzursuz oluyorum , beni sevmediğini bensiz hayatında mutlu olduğunu düşünüyorum oysa ben orada hep onu özlüyorum. O kendi hayatına bakabiliyor. Ben de bakıyorum ama yanlız kaldığımda çoğu zaman kendi hayatıma bakamıyorum o bakabildigi için de beni sevmediğini düşünüyorum ve kavga ediyoruz. Yardımcı olur musunuz?