Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu

Nasıl kendimi affederim?

Kendimi affedemiyorum yakın bir zamanda sevdiğim birine ilk önce kontrolüm altında sandığım ama sonra elimden kayıp giden ve onunla ilişkimizi bitirmesine neden olan bir hata yaptım pişmanım düzeltmeye çalışıyordum ama olmadı ve o öğrendi daha sonra üzücü bir şekilde ayrıldık ve beni affetmeyecek ama en önemlisi ben kendimi affedemiyorum kafamda sürekli beni suçlayan işte hak ettim nasıl yaparsın vb. Sesler susmuyor ben değişmek istiyorum hatamdan ders çıkardım ama kendimi affedemiyorum ve sesleri susturamıyorum ne yapmam lazım veya neden böyle

Kendimi işe yaramaz hissediyorum aslında ben kimim ?

Ailemin bana vermediği destek beni 20 yaşıma kadar bir kuyuya düşürüyor sevgi sadakat ilgi göremedim bu yüzden ne okul okuyabildim nede çalışmayı doğru dürüst çalışabildim kendimi ezik özgüvensiz ben kimim bilemiyorum çok şey düşünüyorum ama çıkacak bir kapı bulamıyorum hep uyuyorum kalkmak istemiyorum kendimi ne güzel ne yetenekli ne bir işe yarar hissediyorum umudu kalmayan bir kibritçi kız gibi hissediyorum

Eğitim

Neden başarısız oluyorum

İnsanların birçok işi muhteşem giderken benim hep bir şeyler için daha fazla çabalamam gerekiyor eğitim için arkadaşlık için ilişkiler için ve benim işlerim hep ters de gidiyor olacağı varsa olmuyor içimde kalıyor aklımdan atamıyorum neden böyle oluyor biraz şansla da alakası var mı acaba çevremdeki insanlara bakıyorum hayatımdan çıkmış insanlara bakıyorum hepsinin işi gücü eğitimi başarıları mutlulukları statüleri yerinde bence kendime bakıyorum başarmam için o kadar uğraş vermem gerekiyor ki ve sonunda o işin meyvesini de alamayınca o kadar mahvoluyorum ki düşünmekten kafayı yiyecek duruma geliyorum başaramıyorum ya yapamıyorum hayatımı düzeltemiyorum

Aile

Ailemle aramı nasıl düzelteceğim?

Çok kötü hissediyorum kendimi. Ailem ile herhangi bir konuda konuşamıyorum. Geçmişten gelen bir olay sonucu da değil. Ailemle iletişim kuramıyorum. Onlara bir şeyler söylemek anlatmak içimi dökmek istiyorum. Ama asla yanımda olmayacaklar bunu bildiğim için anlatamıyorum. Hatta belki kızacaklar vuracaklar. Babam erkek arkadaş konusunda çok eski kafalı. Okulda verilen ödevleri erkek arkadaşım ile yapacağım diyemiyorum çünkü anlatacak gücüm yok. Anlamayacak kızacak bağıracak. Yurtta kalıyorum arayıp konuşmak o kadar yük gibi geliyor ki kendimi çok yalnız hissediyorum. Onlarla konuştuktan sonra istemsizce ağlıyorum. Ve kendimi çok eksik hissediyorum. Kafamı toparlayamıyorum. Ve bu aile eksikliğimi birileriyle doldurmaya çalışıyorum. Birilerinin sevgisine ihtiyaç duyuyorum. Biri de beni düşünsün anlasın istiyorum. Hiç konuşmamam gereken kişilerle konuşmaya çalışıyorum onlardan sevgi umuyorum. O kadar eksiğim ki biri de beni sevsin diye yapmadığım şey kalmıyor. Ve asla kimse sevmiyor. Hoşlandığım kişiler hep reddediyor yalnız ve eksik hissediyorum. Onları arayıp nasılsınız diyemiyorum o kadar bile yakınlık hissetmiyorum. En çok da bu acı veriyor. Çok acı veriyor hem de hayatıma yansıyor. Normal insanlar gibi günümü anlatmak istiyorum. Bende anne bak şöyle oldu baba bak bunu yaptık ettik demek istiyorum. Çok mu şey istiyorum. Onlar hep aile olmayı para ve ihtiyaçlar zannettiler. Özel okula gönderdiler yıllarca dışlandım. Kızım orda nasıl gidiyor diye sormadılar.

Romantik İlişkiler

İlişkide kriz yönetememe sorunumu nasıl çözeceğim?

İlişkimde kavgalar sırasında çok çıldırıyorum , vuruyorum , kırıyorum, ağır konuşuyorum basit bir şeyden de çıksa kavga sonrasında çok abartıyorum ve artık sorun kavga değil de benim tepkim oluyor kriz yönetemiyorum sakin kalıp alttan alamıyorum ilişkimde dönülmez zedelenmeler bırakıyorum ve bu konuyu nasıl çözüceğimi bilmiyorum , ayrılmak değil evliliğe giden bir ilişkim olsun istiyorum ama bu kavga süreçlerini nasıl yöneteceğimi bilmiyorum , kaybetme korkum kavga sırasında ağır basıyor

Kendimi nasıl seveceğim?

Bu soru çok sorulan sorulardan biri bildiğiniz üzere insanın kendini sevebilmesi için tanıması gerektiğine inanıyorum ve kendiyle tek başına kaldığında bundan sıkılmaması gerektiğine de inanıyorum. Fakat bu aksiyon gerektirdiği zaman eyleme geçirmek sandığımdan daha zor olabiliyor ve çelişkiler yaratıyor gibi oluyor. Bizler bu özümüzü sevme işini, akışkan bir zihinle nasıl sakin ve dinginlik ile sağlayabiliriz? Şimdiden teşekkürler :)

Duygusal yoğunluğum çok fazla bunu nasıl aşabilirim?

Duygu durumum kendimi bildim bileli dışarıya eğlenceli ve mutlu gözükse de içerlerde bi yerde hep çok melankolik. Çocukluğumdan buralara kadar taşınan bir duygu bu nereye gitsem ne yapsam hep bi yanım çok duygusal ve aklım hep yaşanmamışlıklarda takılıp kalıyor. Aslında bi nevi kendime de üzülüyorum yaşadıklarıma ve geçmişime bunlar duygusal hal durumlarımı çok etkiliyor ve bu sadece ruhuma değil bedenime de yansıyor. Bazı zamanlar kabuğuma çekilip hiç kimseyle konuşmayasım geliyor dışarı bile çıkamayacak halde yorgun ve bitkin hissediyorum. O zamanlarda dışarı bile çıksam kendi görünüşümü beğenmediğimi ve tatmin olmadığımı düşünerek modumu daha da aşağılara çekiyorum. Aslına bakarsanız duygularla yaşayan yaşlı bir babaanne gibiyim geçen tanıdık bir abla bunu söylemişti bana:) Bu melankoliklikten çıkmak için çabalıyorum ekstra olarak nasıl daha iyi bu durumu anlayıp ordan çıkabilirim? Şimdiden teşekkürler hocam okuduğunuz ve yanıtladığınız için 🌸🤍

Romantik İlişkiler

Kafamdan atamadığım o kişiyle nasıl başa çıkabilirim?

Merhabalar hocamSevgilim bağlanma sorunu olan bir birey. Yani ilişkide mesafeli ve kayıtsız fakat ben böyleyim diyerekten beni sevdiğini de belirtiyor ve hissediyorum aslında ama hep bir şeyler eksik kalıyor çünkü çabasız ve mesafeli biri artık katlanamadım ve ilişkiyi bitirdim ama onun bu davranışlarını merak ediyorum ve kafam çok karışık nasıl daha iyi hissedebilir ve çözebilirim? Ona inanıp inanama konusu zihnimde bulanık. Bu durum beni karmaşık hissettiriyor sevse böyle davranmazdı diyorum temas olarak bile mesafeli ne kadar ona göre davransam da bi yerde patlak veriyor kendimi onun gibi umursamaz yapamıyorum sonuçta bu iki kişilik paylaşım yapılması gereken ve dengede olması gereken bi birliktelik :)Şimdiden teşekkürler hocam

İç sıkıntılarının nedeni nedir?

Merhaba hocam, ben son zamanlarda kendimi mutlu ve kaygılı anlarımda içsel bir sıkıntı ile buluyorum ve aklıma hep bu yüzden tam iyi oldum diyorum içimde sıkıntı beliriyo hemen sanki benim bir parçam gibi hep yanımda mutlu olmaya korkar oldum beni rahatlatan dua var onu okuyorum sürekli psikolojik olarak rahat ediyorum ama böyle düşünmek normal mi bilmiyorum yani iç sıkıntısını bi öneriniz var mıdır şimdiden teşekkür ederim

Romantik İlişkiler

İlişkimde sorunlarımı aşamıyorum nasıl bu hale geldim?

Erkek arkadaşımla uzun bi kavga süreci yaşadık, uzaktık , şimdi yan yana geldik akşam bana bi soru sordu kavga konusunda ne anlattın arkadaşlarına dedi ben de kızacak diye paniklediğim için nerden çıktı ne soruyorsun tam dedim sonraki gün eşyalarını toplayıp gitti , ben sana soru sorduğumda ilkte cevap vericeksin beni takmıyorsun saymıyorsun, diye ben gitmemesi için ikna etmeye çalışırken sinir krizi geçirdim , tepindim , ittirdim eşyaları devirdim evet sakin kalmalıydım kendimi kaybettim sakince gitmesine izin vermeliydim ama yapamıyorum , gitmesini istemedim ve istediğimi yapmasını bekledim, o da ben ayarladım illa gidicem dedi , kontrolsüzüm kavgalarda ama buraya itildiğimi düşünüyorum aramız iyi olsa gitsin yani sorun yok ama biz plan yapmıştık, bana sinirlendi ve gitti , mantıklı bulmuyorum kendimi de yönetemiyorum ona da bir şey yaptıramıyorum kavgada ağır konuşup ona da kendime de zarar veriyorum, ayrılmak değil ciddiye giden bi ilişkim olsun istiyorum bu kavgalar lise üniversite de olsa belki umursamadan devam ederim ama evlenmeyi beklediğim ilişki olunca tahammül edemiyor istediği gibi alttan alamıyorum ben uzattıkça büyüyor, daha önce hiçbir ilişkimde böyle kavga etmedim ama bu ilişkimde bu noktayım hep anlayamıyorum bu hale nasıl geldim , kafamı ve kendimi toplayamıyorum.