Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu

Terk edip gitti geldiğinde nasıl davranmalıyım

Merhabalar çok emek verip değer verdiğim biri vardı yaklaşık 3 4 aydır beraberdik daha önceden onun hareketlerinden dolayı konuşmaya devam etmek istemedim daha sonrasında 1 ay sonunda bana yazdı tabi ki hemen eskisi gibi konuşmaya başladım çünkü duygum bitmemişti bana dediği tek şey sevgili değiliz arkadaşta değiliz ortasında bir şeyiz diyordu ben de sıkıldım bu durumdan çünkü bi sahiplenme yoktu bu ilişki için çok çabalamıştım yaklaşık 20 gün önce yüzüme bakarak konuşmayalım dedi bende sadece tamam dedim karşımda başkası vardı sanki eminim ki başkalarıyla görüşüyor o an donup kaldım hislerimi yaşayamadım yaklaşık 1 hafta sonra üzülmeye başladım sonra alıştım bana tekrardan yazacağını da biliyorum fakat geldiğinde nasıl davranmalıyım onu yaptığı şeyler için pişman etmek istiyorum sınırlarımı çizemedim duygularımın esiri oldum maalesef teşekkür ederim

Psikoloji

Boğulma hissi ve çaresizlikle nasıl baş edebilirim?

İnanılmaz çaresiz hissediyorum. Ailem o kadar çok içimi sıkıyor bunaltıyor ki nereye kaçacağımı bilemiyorum. Yurttan eve döndüğümde içimi sıkıntı kaplıyor. Kendimi onlara açamıyorum. Çünkü biliyorum ki kendimi anlatacağım da anlayacak bir ailem yok. Diğer insanların aile ilişkilerini görünce içten içe kıskanıyorum ve çok eksik hissediyorum. Niye yanımda olmuyorsunuz demek istiyorum. Ben ortaokulda o kadar dışlandım ki o zamanlar niye tek başımaydım diye düşünüyorum. Herkesin ailesi varken yanındayken benimkiler neredeydi diye düşünüyorum. En ufak bir şeyde bana ne diyeceklerini düşünüyorum. Çok yalnızım çok hissizleşiyorum. Çok kötüyüm çaresizim. Her şeye bir çare var gibi geliyor ama bu konuda bana kim yardım edecek bilmiyorum. Maddi durumum destek almama yetmiyor. Ve gerçekten boğuluyorum çok boğuluyorum.

Psikoloji

sürekli fotograf çekilme isteğiyle nasıl başa çıkabilirim ?

sürekli kamerayı açıp ya kendimi ya herhangibi bir yeri fotograf çekiyorum ve paylaşmıyorum. bu şekilde paylaşmadığım birçok resim ve video var telefonumda ve bu durumdan çok sıkıldım. çünkü tamamen zaman kaybı. sorun şu ki nerede olduğumda fark etmiyor. bunu heryerde yapıyorum. ve daha sonra galeriye girdiğim zaman ne kadar büyük bir zaman israfı diyorum. Profesyonel şekilde uğraşmaya çalışsam kursa da gidicem ama bu yönde bir isteğim de yok.

Aile

Kopuk bir eşle devam etmeli miyim, çocuğum etkilenir mi?

Merhabalar. Eşimle aramızda sıkıntılarımız var anlaşamıyoruz bu yüzden yeri geldiğinde tartışma olur ve buna çocuk da şahit oluyor nasıl davranmalıyım çocuğa karşı ayrılmalıyım aramızdaki sevgi bağı koptu tamamen eşimle. İlişki olarak da tamamen koptu. İki yabancı gibiyiz evde bizi bir arada tutan tek şey çocuk şuan destek olabilecek de kimse yok nasıl bir karar vermeliyim bilmiyorum. .. .

Öfkeli ve tahammülü olmayan eşle ne yapılır?

Eşimle sürekli kavga ediyoruz benim şikayet ettiğimi hiçbir şeyden memnun olmadığımı belirtir. Kendisine ilgi sevgi göstermediğimi sözlerle belirtmediğimi söylüyor çok çabuk sinirlenir oldu tahammülü yok artık bana kavga esnasında karşında düşmanı var sanki öyle davranıyor öldürecek sanıyorum bazen napacağımı bilmiyorum onun davrandığı gibi davranmaya başladım ve şimdi hiç konuşmuyoruz bana yol gösterin. Mutlu olamıyorum. İki tane de çocuğum var bu arada

Kaygılı ile kaçıngan ilişkisinde ne yapmamız lazım?

Ben genel olarak kaygılı biriyim siklotimi tedavisi alıyorum antidepresan ve antipsikotik, sevgilim uzaktayken bazen özliyince ilgi istiyorum ve ona sürekli laf atıyorum iğneliyorum ilgilenmiyorsun benle diye oda sinirlenmeye başlıyor biz böyle 1 saat konuşuyoruz ben sonra rahatlıyorum yumuşuyorum o da bunun farkında ve bu rutin hale geldi oda fazla rahat özgürlüğüne düşkün biri antidepresana başladı depresif davranıyor bazen evden çıkmıyor üşeniyor her şeye geçmişi biraz travmatik annesini kaybetmiş genç yaşta kaçıngan olduğunu düşünüyorum bende kaygılıyım uzaktayken sıkıntı çıkarıyorum endişeleniyorum kaybetme korkusu oluyor ne yapmamız lazım tavsiyeniz nedir yorumunuzu merak ettim

Psikoloji

Özgüvenimi nasıl yükseltebilirim?

Ben genelde sessiz sakin biriyim insanlarla kırıcı konuşmam dış görünüşlerinden dolayı onları eleştirmem empati kurduğum için vicdan azabı çekerim onları kırıcak bir şey söylediğimde o yüzden eleştiri yapmam daha önce bana yakın çevremin yaptığı dış görünüşümle ilgili eleştiriler benim psikolojimi etkiledi değersiz hissetmeme sevilmeye layık olmadığımı hissetmeme sebep oldu insanlara güvenimi kırdı insanlara güvenemiyorum içimdekileri anlatmakta zorlanıyorum beni önemsemediklerini düşündüğüm için ve özgüvenim düşük bir ilişkim var ve bu sıkıntılarım yüzünden onun sevgisine yanlış karşılık veriyorum sürekli şüphe duyuyorum beni sevdiğin hissettiriyor biliyorum ama içimdeki şüpheler ve düşünceler bitmiyor insanlara nasıl güvenebilirim özgüvenimi nasıl yükseltebilirim

lavinia

İlişkimi ne yapmam gerektiğine nasıl karar veririm?

Yaklaşık 4 yıl önce çok yalnız bir dönemimde sosyal medyadan birisiyle tanıştım. tanıştığımız ilk bir kaç gün içerisinde beni sevdiğini söyledi hızlıca ilişkiye başladık. Bana karşı yaklaşımı "boşlukta olduğundan bana sıkı tutunma hali" gibi hissettirdiğinden, belki de kendimi o sevgiye değer görmediğimden benim için ne yapsa ona inanmadım sorguladım eziyet ettim durdum. Tabi kendisinin ilişkinin ilk başından itibaren ara ara söylediği bazı yalanların da bununla ilgisi var. İlk baslarda tabi ki ciddi düşüncelerden vs. bahsediyordu derken ilişkimiz de ilerledi ama ben asla kendimi bırakamadım fakat kopamadım da. Ayrıl barış iki üç sene geçirdik birlikte baya paylaşımlar da yaptık o süreçte. İstanbul İzmit uzak mesafe ilişkisi olduğundan ve ben kendi evimde yasarken o ailesiyle yaşadığından ve ben aynı şehirde yasamak istediğimden her sene benim kira kontratı dönemim kaosa dönüyordu benim açımdan. En azından ayrı bir eve çık desem de asla bunu yapmadı. Benim de hatam var devamlı ona bir iyi oldum, bir kötü oldum, ilişkimizle ne yapacağım konusunda hep sesli düşündüm evlenme konusunda istemem yan cebime koy modunda yaklaştım. Fakat zaten ben böyle yapmasam da kendisi adım atmayan, belirsizliklerle barışık yapıda birisi olduğundan zaten kendi başına mesafe sorununu çözmek adına bir şeyler yapmadı. Sebebi hep paraydı, borcum var su var bu var ama esasında ailesinden de ayrışamıyordu. Bu arada ailesi de çok problemli, çocuklarını sömüren çok tehlikeli bir aile. Su anda geldiğimiz noktada son bir senedir ara ara tartıştıkça tahammülünün azaldığını ve ayrılmak istediğini söylemeye başladı. Bu sefer de ben ayrılamiyorum ama ne yapmak istediğimi de bilmiyorum. Bu konuda nasıl ve nerden yardım edeceğimi de bilmiyorum. Kendisinin ufak tefek yalanları beni ondan çok uzaklaştırdı. . Gözumle gördüğüm şeyi bile inkar edebiliyor. Salağa yatıyor. Ancak büyük çaplı bi hatası olmadığı için aldatmak vb gibi. Kavga edip görmezden geldim su ana dek ama devamlı laf soktum tabi bende de hata var ilk seferde gitmek yerine bunu yaptığım için. Anlatsam daha neler var ama neyini anlatacağımı dahi bilmiyorum. Her sene bu yıl ev sorununu çözüyorum diyip sene bitince gene yalnız kalıyorum, gecen hafta artık ev tutabileceğini söyledi bu kadar yıl sonunda, su anda da ben istemiyorum çünkü bana karşı düşüncesine de güvenmiyorum ama bir yandan da 4 senem boşa geçmis gibi hissediyorum. Ne yapacağım ben

Aile

Evliliğimi sürdürmeli miyim?

Eşimin evlilik öncesinden olan borçlarından dolayı evimde sürekli elektrik su doğalgaz gibi kesintiler oluyor doğru düzgün hiç alış veriş yapamıyoruz ve bu borcu ödeyemiyor ailesi hiçbir destek vermiyor bu yüzden sürekli kavga ediyoruz ve artık resti çekmiş durumdayım borcu ödemeden gelmezsin eve dedim ama kendimde evimde kalmıyorum çünkü doğal gaz hala kesik 2 çocuğumla baba evine dönmüş durumda çaresiz bekliyorum 1 kızım var 7 yaşında bide 4 aylık oğlum var boşanmayı mı tercih etmeliyim yoksa çocuklarım ufak diye devam mı etmeliyim bilmiyorum kafayı yemek üzereyim.

İş Hayatı

Kalabalık ortamlarda konuşmakta, sunum yapmakta zorlanıyorum hatta daha doğrusu yapamıyorum

Hemşireyim, okullarda öğrencilere , zaman zaman eğitim vermem ve sunum yapmam gerekiyor fakat ben büyük bir stres yaşıyorum, ve kesinlikle veremiyorum bunu aşmayı da istiyorum çünkü yapmam da gerekiyor ama yapamıyorum korkuyorum. Sunum anından, yapamayacağımdan büyük kaygı duyuyorum, beni anlayan kimse yok gibi hissediyorum, zaten vermeye çalıştığımda da hiç verimli olmuyor. Ancak okuyorum bence ağızım pek iyi laf yapmıyor ve dolaşıyor.