Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
11 yaşındaki kızımın nedensiz sürekli ağlamasıyla nasıl başa çıkabilirim?
Sürekli ağlaması kendini ifade edememesi, duygularını ağlayarak yansıtmasını problemlerini ağlayarak çözmeye çalışmasıyla nasıl başa çıkabilirim?11 yaşında bir kız çocuğu ve sorun yokken bile ağlıyor içimden geliyor diyor ne yapabiliriz bu konuda, nasıl aşarız bu durumu sürekli konuşup anlatıyoruz ağlamadan da bi şeyleri çözebileceğini, konuşarakta anlaşabileceğimizi ama bu konuda ne yaptıysak olmuyor ağlamamasını engelleyemiyoruz yardımcı olur musunuz? Lütfen bi çözüm yolu gösterir misiniz?
Gizli Kullanıcı
Erkek arkadaşımın duygularını açmasını nasıl sağlarım?
Erkek arkadaşım duygularını çok zor ifade ediyor kendini hiç anlatmıyor bana duygusal derinlikli konuşmaları beceremediğini söylüyor. 1 buçuk yıllık sevgiliyiz her şey iyi gidiyor beni seviyor değer veriyor fakat bazı durumlarda konuşmak dertleşmek istiyorum o ise istemiyor, çok fazla konuşamıyoruz sohbet akmıyor yani her an herkesin modu iyi olmaz diyor antidepresan kullanmaya başladı ama duygusal konuşmaları nasıl yapabiliriz bana kendini nasıl daha iyi açabilir ne yapmam lazım
Gizli KullanıcıBenlik algımı ve özgüvenimi nasıl kazanırım?
Vücudumla ve kendim ile barışık değilim her şeyde yetersiz olduğumu insanların beni eleştirdiğini düşünüyorum ve bu beni berbat bir ilişki içerisine mahkum ediyor gibi kendimi o kadar yetersiz görüyorum ki partnerimin beni aşağılamalarını ve hor görmelerini zaman zaman kendi içimde haklarken buluyorum bana karşı kaybettiği saygıyı nasıl kazanabilirim özgüvenimi nasıl kazanabilirim bu konuda ne yapabilirim merak ediyorum kendi sınırlarımı oluşturmak istiyorum
Gizli KullanıcıSınavlar ve gelecekle ilgili aşırı kaygılanmayı nasıl çözerim?
Sınavlarım ve gelecekle ilgili bazen çok kaygılanıyorum bu sorunu nasıl çözerim? Örneğin bazen sınavlara çalışmam gereken günlerde çalışamıyorum ve çalışamadıkça daha çok stres oluyorum bu derse de çalışamamama neden oluyor bazı zamanlar. Ve bazı zamanlar bu stresten dolayı yemeği ve gündelik işlerimi bile aceleyle yapıyorum ders çalışmam gerek gibi değişik bir psikolojiye giriyorum her zaman olmuyor ama bazı günler bunu yaşıyorum nasıl aşabilirim? Bu kaygı çözülmezse bana çok zararı olur mu diye de korkuyorum. Ayrıca gelecekte yaşayacağım olaylarla ilgili örneğin erkek arkadaşım yanıma gelecek yılbaşında ve babamda yanıma gelirse yakalanırsak diye korkular beni kaygılandırıyor, nasıl çözebilirim
Gizli KullanıcıGeçmişte yaşananları unutamamak ve öfkelenmek
Geçmişte yaşadığım şeyler bende o kadar travma bırakmış ki güzel bir şey olsa bile nasıl olsa kötü bitecek diye kaygılanıp kaçıyorum işlerim de genelde ters gider bir aksilik çıkar olacağı varsa da olmaz neye elimi atsam onu mahvederim o şey mahvolur unutamadığım bir insan da var bana yaptığı şeylere karşı ağzının payını veremedim ona en çok da buna üzülüyorum hak etmediği sevgiyi ona verdiğim için hatalarını yüzüne vurmadığım için her şey içimde kaldı her şeyi içime attım ve neredeyse hasta olacak durumdayım içime attıklarım bazen cildimi mahvediyor saçlarımı döküyor beni hasta ediyor içimde ona karşı kin besledim ve öfkeli olduğum için sinirimi başkalarından çıkarıyorum bazen istemeden de olsa maalesef ve o insan benden daha iyi durumda hayatı gayet yolunda bence mutlu görünüyor bundan nasıl kurtulacağım o çocuğun hayatının yolunda gitmesi bile sinirimi bozuyor hıncımı çıkaramadığım için napmam gerek
Gizli KullanıcıOlumsuz düşüncelerimden nasıl kurtulurum?
Narsist biri ile ilişki yaşadım. Aşağılanma küçümsenme her türlü psikolojik şiddeti gördüm sevmediğini bile söyledi ama ona bağımlı olduğum için ayrılamadım bir gün sever düzelir umudum vardı. Kendime sevgimi ve saygımı kaybettim. En sonunda gitmem gerektiğini söyledi ve beni ayrılmaya zorladı, ayrıldım. Ayrılık sonrası elbette acı çekiyorum ama aklıma sürekli onun başkasıyla olma ihtimali, başkasını sevme ihtimali geliyor. Ben bu kadar emek harcadıktan sonra bana vermediği sevgiyi başkasına vermesini düşünmek beni çok incitiyor. Kendimi daha dibe sokuyorum. Dışarı bile çıkamıyorum, onu bir başkasıyla görmek korkusundan. Bu düşüncelerden ve bu acıdan nasıl kurtulabilirim? Kendime değer vermeyi nasıl öğreneceğim?
Gizli Kullanıcıçarpıntılarla nasıl başa çıkarım?
Psikolojik ilaçla destek alıyorum ama kendimi bir garip hissediyorum. Sanki kalbim normalden daha sesli çarpıyor gibi. Arada ellerim titredi gibi hissediyorum. Kafamda devamlı düşünceler. Eskiden dışarıya atardım kendimi yürüyüşe çıkardım Şimdi çıkmak istiyorum ama hep vazgeçiyorum. Uyku dengesiz. Yattığımda bile kalp çarpıntısı hep hissediyorum. İçimden bişey yapmak gelmiyor. Kendimi toplamak istiyorum. Kendime bir an önce gelip yolumu çizmem gerekiyor. Güçlüyüm ve toplanmalıyım
Gizli KullanıcıHer şeye evet demek zorunda mıyım?
Ben şimdiye kadar çok fazla travmaya sahibim yani en basitinden herhangi bir yüksek ses duyunca irkilirim gözlerim kapanır ama etrafımdaki kimsede o tepkiyi görmüyorum sonra bir şeyi düşürünce ve kırınca falan hemen stres yapıyorum ve elim ayağım titrer terlerim bile yani çünkü ne zaman bir şey düşürdüğümde kırdığımda annem tarafından hep zorbalandım ve küçükken bir keresinde evde annem balık pişirmişti ve bende yemek istemedim çünkü midem bulanıyordu ve daha da kötü olsun istemedim ama beni anlayışla karşılamadı bana sövdü küfürler falan havada uçuşuyordu yani ben her şeye evet demem mi lazım zaten onun yüzünden herkese her şeye hayır diyemedim sonrada her türlü üzülen ben oldum ben hiç bir şeyi hak etmiyorum çünkü bana bir çikolatayı bile fazla görüyolar ailem bunu yapanda insanları sevmiyorum bende sevilmek istiyorum beni destekleyecek bir kişi bile yok yani öyle bir hayata sahibim ben herkese evet demekten bıktım sonra durup dururken yapıcak aktivitem yok okuldan başka hafta sonları çok canım sıkılıyor hayattan bıkıyorum çünkü yapcak bir şeyim yok yani evde delircem az kaldı beni dışarı çıkartıp gezdirende yok tek çıkayım diyorum dışarısı kötü diyolar yani hayatı sorgulamaktan bıktım şu gencecik yaşımda daha çocuk sayılırım saçımda beyazlar dolu genetik değil bu hayatı sorgulamaktan nasıl kurtulurum telefon olmasa hiç çekilmiyecek hayat
Gizli Kullanıcıİsteksizlik ve üşengeçlikten nasıl kurtulurum?
Kendimi çok yorgun hissediyorum ve içimden hiçbir iş yapmak gelmiyor eski dizisi kadar neşeli ve enerjik birisi değilim en ufak işleri bile yapmak çok zor geliyor Evim darmadağınık ve hiçbir şey yapmıyorum Eskiden hevesle yaptığım hiçbir işi şimdi hiçbir hevesle yapmıyorum hayat bana çok can sıkıcı ve çok rutin geliyor bazı şeylerle başa çıkamıyorum mutsuzum bunu nasıl aşabilirim bilmiyorum. Sizce ne yapmalıyım
Gizli KullanıcıOnun benden hoşlandığını nasıl anlayabilirim
Kendisi beni konuşturmaya çalışıyor göz temasından kaçınmıyor benimle konuşurken gözlerimin içine bakıyor arada onun arkadaşlarıyla konuşuyoruz ama konu yine ona geliyor benim hakkımda konuşuyorlar mı bilmiyorum onun yanına gittiğimde sanki ister istemez rahatsız olduğunu hissedebiliyorum ama bunu fark ettirmemeye çalışıyor gibi kendisi basket oynamayı seviyor beni görünce daha çok hırslanıyor oynarken ben espri yaptığımda da gülüyorlar ona uzak olsam bile beni dinliyor ne yaptığımı merak ediyor ama son zamanlarda okula gelmemişti benimle konuşmaya ara vermişti 5 gün falan yaklaşık geri döndüğünde ben onunla konuşmadığımı söyledim sonra o teneffüs yalnız başına takılırken yanına gittim konuştum konuştuktan sonra derste baya canlı duruyordu ama yine de benimle konuşmadı şu anki onun bana karşı olan düşüncelerini bilmiyorum arkadaşlarından bana dersi anlatmasını sorduğumda o (kişi) anlamış o sana anlatsın demişlerdi ama şuan benimle konuşmuyor pek sanırım öyle dediğimden dolayı konuşmadı ama aynı zamanda mutsuz olduğu da anlaşılıyordu çünkü ben öyle dedikten sonra teneffüsse çıkmadı etrafa düşünceli bir şekilde bakınıyordu
Gizli Kullanıcı
