Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Aile evimde yaşadığım problemleri nasıl aşarım?
23 yaşındayım 2. Evliliğimden ayrıldım 1 oğlumuz var ailemin evinde yaşıyorum ve mutlu değilim 16 yaşında bir kız kardeşim var ve sürekli beni huzursuz etmeye çalışıyor ne yapsam gidip aileme söylüyor hata sayılmayacak basit şeyleri bile ve bu döngü haline girdi ve beni rahatsız etmeye başladı uyardığım zaman suçlu ben oluyorum ne annem ne babam neden böyle yapıyorsun diye sormuyorlar ve ben psikolojik baskı altında hissediyorum kendimi ben genelde lafımı çekmeyen doğruları konuşan biri olduğum için insanların gözünde agresif ve sinirli görünüyorum ve bu durumdan dolayı oğluma yetemediğimi aile ortamını sağlayamadığımı düşünüyorum ne yapmam gerektiğini bilmez bir haldeyim.
Gizli Kullanıcı
Aile ve nişanlılık dönemi problemleri
7 ay önce kadar 25 yıllık devam eden anne ve babamın birlikteliği kardeşimin birisini sevip gitmesi ve anne babamın sıkıntılarından kaynaklı bitti ve benim aile diye bildiğim en büyük desteği gördüğüm ortam bir anda yıkıldı ve bi nevi düşmanlık başladı aralarında bende bu durumun ortasında kaldım nişanlım bana hep destek olmaya çalıştı destek olmak istedi bunu azda olsa başarıp beni ayakta tuttu ama şuanda anneme yaptığı hatalar bana karşı ufak şeylere büyük tepkiler göstermeye başladı kendisinin anksiyetesi var çok fazla ufak şeylere takılıyorum annemle problemler yaşadı ve ben şuanda hem dağılan ailemin hem de annem ve nişanlımın arasında yani Kısacası 4 dağın arasından sıkışmış ve bunalmış hissediyorum artık bana yardımcı olabileceğinizi düşünüyorum teşekkürler devamının anlatmak için cevabınızı bekliyor olucam
Gizli KullanıcıErkek arkadaşımın eleştirilerine karşı ne yapabilirim?
Erkek arkadaşım her şeyi, beni eleştiriyor ve öfkeli, bazen beni sevmediğini düşünmeme sebep oluyor bu durum. Fakat bazen de beni sevdiğini çok içten hareketlerle gösteriyor kafam karışıyor. Çok huysuz biri neden böyle nasıl yaklaşmalıyım ilaç tedavisi gerekir mi, altında yatan sebep nedir. Bana tavsiyeleriniz neler ne gibi durumlarda bunu yapması normal. Beni sevdiğini biliyorum ama bazen çekilmez biri oluyor. Kendi de pişman olup özür diliyor. Yardım edin.
Gizli KullanıcıAldatıldım ne yapmam gerekiyor?
Daha yeni aldatıldığımı öğrendim ve uzun bir ilişkimiz vardı. Manipülasyona uğradığımı fark ettim. Sanki hep ben suçluymuşum gibi hissettiriyor her tartışmanın sonunda ve kendimi çok kötü hissediyorum yemek yiyemiyorum hep sinirli bir ruh halindeyim ondan vazgeçemiyordum . Ailemle arkadaşlarım ile aram açıldı ama bu son olaydan sonra ayrıldım ve onu nasıl unutabilirim ama beni sevdiğine inanıyorum yada inanmak istiyorum. Bu düşüncelerden bu ruh halinden kurtulmak için ne yapmalıyım?
Gizli KullanıcıOnu sevmeyi nasıl bırakırım?
Onunla çok güzel bir ilişkimiz olmasına rağmen büyük bir kavgayla ilişkimiz bitirdik yaklaşık 1 ay oldu ve iletişimi kesmedik arada konuştuk falan ben artık tamamen bitirmek istediğimden dolayı her yerden engelledim bu sefer arkadaşlarından beni aramaya başladı en sonunda gittim yanına konuşmak için kavga iyice büyüdü babamı çağırmak zorunda kaldım ailemizi de içine soktum ama içimde bir yerlerde hala onu seviyorum ve ne kadar imkansız olsa da o tekrar gelse kabul ederim ama ailem kesinlikle karşı çıkar çok kötü olur ama ben hala onunla yaşadığım şeyleri özlüyorum
Gizli KullanıcıKendimi her konuda yetersiz hissediyorum
kendimi hiç bir konuda yeterli görmüyorum. Sürekli herkesten daha düşük bi seviyede ve geride kalmış olduğumu ve herkesin beni dışlayacağını düşünüyorum ve bu yüzden kimseden geri kalmamak için gördüğüm her şeyi almaya çalışıyorum sürekli birileriyle aynı seviyede olma yarışındayım yaptığım hiç bi şey yeterli gelemiyor kıyafetlerim makyaj malzemelerim aşırı fazla olsalar bile birinde farklı bi şey gördüğümde yine de eksik hissediyorum. Bulunduğum her ortamda insanların benden rahatsız olabileceğini düşünüyorum ve sürekli bunun stresiyle kasılarak oturuyorum. Herkes beni sevsin istiyorum. Hakkımda kötü bi şey düşünecekler diye ödüm kopuyor. Biri benden farklı bi şey yapıyorsa veya evinde bende olandan daha güzel daha farklı bi ürün varsa kendimi ondan aşağıda hissediyorum ve ona yetişmek için bende hemen bi şeyler alıyor veya yapıyorum. İçimde çok yoğun bi eksiklik hissi var hemen hemen her konuda.
Gizli Kullanıcıİnsanlara neden bu kadar kolay kanıyorum?
Etrafımda ki insanlar bana ne yapmış olurlarsa olsunlar, yine de affediyorum ve iyi niyet gösteriyorum. Onlara hayır diyemiyorum. Arkadaşlık ilişkilerim kötü ve bunun sebebi ben değilim. Karşı taraf da bunu biliyor ve farkında. Artık bu durum bana fazlasıyla üzücü ve sıkıcı gelmeye başladı. Kendimden nefret ediyorum. Bu neden, ve nasıl aşabilirim? Kendimi kabul ettirme çabam geçmişte olan şeylerden mi geliyor?
Gizli KullanıcıÇok sinirli bir insanım kendimi nasıl kontrol edebilirim?
Sinirimi nasıl yatıştıracağım bilmiyorum Bu durum beni çok yormaya başladı kendimi kontrol edemiyorum ve bu bana zara veriyor ne yapmam gerekiyor bilmiyorum ilaç mı kullanmam lazım onu da bilmiyorum ama yoruyor beni aşırı derecede basit şeylere bile sinirlenebiliyorum bazen bu yüzden her şeyi çok fazla taktığım için büyük ihtimalle başıma bunlar geliyor yorucu bir hayat istemiyorum artık ben bu durumdan nasıl kurtulabilirim
Gizli KullanıcıManipüle edilmemek için ne yapmalıyım?
İnsanların düşüncesi beni çok fazla etkiliyor ve bir olayda haklı olsam bile haklıymış gibi davranamıyorum karşı tarafa kendimi savunamıyorum. Bu konuda ne yapacağımı da bilmiyorum. Özgüven eksikliğim de var galiba . Ve insanların iyi niyetlerini çok sorgulamaya başladım bana kimse iyi niyetli gelmiyor artık. En sevdiğim insanları bile sorgular hale geldim. Fazla kırılgan olduğum bi donemdeyim belki ondandır bilmiyorum ama iyi bi terapiye ihtiyacım var sanırım
Gizli KullanıcıBeni gerçekten seven bir insanın olmadığını düşünüyorum
Tüm arkadaşlarım, ailem çevremdeki herkes bana istediği gibi davranabiliyor ve ben karşılık verdiğim zaman huysuz mutsuz sorun çıkaran kişi oluyorum bundan bıktım hiç bi ilişkim gerçek değilmiş gibi hissediyorum. Ben insanlarla konuşurken kimse üzülmesin kırılmasın diye uğraşıyorum hep yapıcı yaklaşıyorum ama karşımdakiler bana saygı duymuyor. Ailemde de böyle ben hep bir kavga çıktığında vs kardeşlerim, annemi, babamı alttan alıyorum ama bi noktada sinirlendiğimde kimse beni umursamıyor sanki çok büyük bir suç işlemişim ve benim kendimi savunmam yanlış bir durummuş gibi davranıyorlar. Her ilişkimde tartışmada bile yapıcı davranıyorum bu durumdan bıktım
Gizli Kullanıcı
