Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Başarısızlık korkumu nasıl yenerim?
Lise öğrencisiyim. Başarıya zaafım var, hayattan tek isteğim başarmak sadece başarmak. Ama bu beni çok yoruyor. Doğru yoldayım başarmak için elimden geleni ardıma koymayıp sınavlardan alabileceğim en yüksek puanları alıyorum. Ama birde başaramamak var. Kendime her zaman başarı elde edemeyeceğimi, insan olduğumu ve doğal olarak hata yapabileceğimi hep hatırlatıyorum ama olmuyor. Son zamanlarda havalar çok soğudu ve bende rahatsızlandım biraz hasta oldum. Normalde hasta olduğumuzda dinlenmem gerekirken ben bunu bir tembellik olarak algılıyorum. Başarmak için sürekli ortaya iyi sonuçlar koymamız gerektiğine inanıyorum. Her gün küçük ama sağlam adımlar atmaya çalışıyorum ama kaygılanıyorum. Ya yapamazsam ya edemezsem diye. Yani ben bu tüm kaygı ve başaramama korkularımı, yanlış düşünceleri nasıl anlarım, nasıl yenebilirim? Teşekkürler!
Gizli Kullanıcı
Yalnız ve dışlanmış hissediyorum bunun nedeni nedir?
Bir ortama girince dışlanmış yalnız ve ne yapacağını bilemez oluyorum insanları kendime sevdirmeye çalışıyorum ve durumdan sıkılıyorum kuzenimi ya da ablamı benden daha çok sosyal sevilen bir tip oldukları için kıskanıyorum sevilmediğimi düşünüyorum ve bu gerçek ve kıskanmak gerçekten istemiyorum onun için sevinmek istiyorum ama olmuyor her yaptığım davranış oncesi 100 kere düşünüyorum ne yapabilirim lütfen bi çözüm bulun lütfen
Gizli KullanıcıKaygılarımı azaltmak için ne yapabilirim?
küçük yaşta babamı kaybettiğim için çocukluktan beri Çalışmakta ve ailemi geçindirmek zorunda kaldım çalışarak üniversite okudum, Araba aldım şu an 25 yaşındayım Ama maddi sorunlar hiç yakamı bırakmadı Uzun yıllardır çalıştığım için artık 30-40’lı yaşlarıma geldiğimde Yaşayamadığım hayatımı dinlenerek ve doya doya yaşamak istiyorum Lakin içimde hep bir başarısızlık hep bir hayal kırıklı olucakmış gibi bir Düşünceler yer alıyor sanki hiç Rahata kavuşmayacakmışım gibi Düşünceler Gün boyu Aklımdan çıkmıyor Bu düşüncelerden kurtulmak daha pozitif düşünmek istiyorum ama Yapamıyorum bu sorunum için tavsiyelerinizi Rica ediyorumSağlıklı günler …
Gizli KullanıcıAnksiyete - Kolum ağrısa kalp krizi sanıyorum
Bende kaygı bozukluğu var en basitinden Bi kol ağrısında bile kalp krizi olduğunu düşünüyorum hemen ama bunun için kardiyolojiye gittim ve bana kalp hastası olmadığımı böyle bi riski yok dedi sürekli kaslarım ağrıyor kalp çarpıntısı yaşıyorum kaygıya bağlı ve bunları yaşadığım için kendimi hep huzursuz hissediyorum bu durum yaklaşık 2. 5 3 aydır böyle kaç kez doktora gittim ve bana bir şeyimin olmadigini psikolojik olduğunu söylüyor sınavlara girerken bile sınavda bayılmaktan bir şey olmasından korkuyorum
Gizli KullanıcıPika sendromundan nasıl kurtulurum?
Merhaba yaklaşık 7-8 yıldır belirli aralıklarla pika sendromu durumu yaşıyorum. Yabancı maddelere (karton, kağıt) yeme isteğim oluşuyor ve kendimi tutamıyorum. D vitamini takviyesi kullandığımda yeme isteğimin azaldığını biliyorum ama bunun psikolojik bir boyutu da var. Pika sendromundan nasıl kurtulabilirim? Çevrem de bunu bilen insanlar benimle dalga geçiyor bu durum beni oldukça yıpratıyor ve çaresiz hissettiriyor ama engel olamıyorum buna nasıl bir çözüm üretebiliriz?
Gizli KullanıcıKendi hayatıma nasıl odaklanabilirim?
kendim için ve kendi hayatımla ilgili herhangi bir şey için içimden bişey yapmak gelmiyor. Yani artık kendi mutululuğum benim için çok da önemli değil sanki. Hayatımın merkezinde ben yokum. Ve bu durum çok canımı sıkıyor ama yinede karşı koyamıyorum. Kendimden önce hep başkalarını tutuyorum. Hayattan da bir beklentim hevesim kalmadı açıkçası. Üniversiteden sonra uzun süren bir atanma iş bulma sürecim oldu ve çok olumlu sonuçlanmadı. Belki bunlar da bir etken. Yani kendimi oldukça yalnız hissediyorum. Ve genel olarak hep suçlayıcı. Ailemden biri bende bir şey istesin düşünmeden üşenmeden yapıyorum hatta birisi için bir şey yapmak beni mutlu ediyor. Ama kendime gelince aynı şevk ve istekle hayatıma yön verecek gücü, motivasyonu bulamıyorum. Evet kendi hayatımı bir düzene koymam lazım ama yapamıyorum yani içimde bir umut , istek yok sanki. Hayata karşı heyecanımı , hevesimi ve umudumu kaybettim
Gizli KullanıcıÇocuğumda yaşanan dikkat eksikliği ve öğrenme güçlüğü
Çocuğum 1. sinifa yeni basladi. 2. grup seslere gecildi fakat daha ilk harfleri bile okumakta gucluk cekiyor su an. Odev yapamiyoruz cunku yaparken dikkati cabucak dagiliyor, sıkılıyor kisacasi odev yapmak istemiyor. Benzer durum sinifta da soz konusu. Bunlarin yani sira bazi temel kavramlari bile ogrenemiyor. Siniftaki arkadaslarinin isimlerini bile ogrenemiyor, hatirlayamiyor. Konusurken duraksiyor, tekrarliyor kisacasi gucluk cekiyor. Dijital cagda olmamizdan dolayi ne kadar uzak tutmaya calissak da surekli tablet, televizyon veya telefon basinda vakit oldurmek istiyor. Eskiden parka vs gitmek isterdi artik telefon, tablet bagimliligindan oturu surekli evde durmak bi yere gitmek istemiyor. Boyle oldukcs durum daha da ilerliyor ve kotulesiyor. Ne yapmaliyim?
Gizli Kullanıcıİletişim kurmak yerine içime atıyorum
Merhaba çok hassas ve kırılgan bir yapım var duygusal dayanıklılığını nasıl arttırabilirim İnsanlarla açık iletişim kurmak yerine içime atıp alınganlık yapıyorum ihtiyaçlarımı nasıl net bir şekilde dile getirebilirim örnekler verebilir misiniz duygusal dayanıklılığımı nasıl arttırabilirim örnekler verebilir misiniz Sürekli içime atıp duygularımı düşüncelerimi ifade edememek beni yoruyor savunmasız hale getiriyor bu durumu nasıl düzeltebilirim nasıl başa çıkabilirim bu durumla teşekkürler
Gizli KullanıcıAğlama sorunumla nasıl başa çıkabilirim?
Her şeye ağlıyorum. her şeyden kastım olmicak yerde olmicak zamanda ağlıyorum. örneğin bi tartışmada, üzgünken soru sorulduğunda, veya beklemediğim bi iyi niyet gördüğümde. Örneğin bugün kendisine mahçup hissettiğim bir öğretmenim derste "sürekli kara kara düşünüyorsun, ya uyuyosun ya düşünüyorsun. Hic gülmüyorsun hayat böyle geçmez" dedi ve orda da ağladım. Bir keresinde de aynı öğretmen sinavda kopya çektiğimi öğrenmişti ve sınıfın ortasında bana bağırdığı zaman da kendimi tutamamış ağlamıştım (bunları yazarken de ağlıyorum) gibi gibi. . deger verdiğim bu ogretmenin gozunden düşmek beni çok mahçup etmisti, onun dersinde bana baktığında gözlerimi kaçırır, üzülürdüm. Bunlar sadece bi kaç örnekti. Onun dışında aslında cok fazla ağlamam hatta arkadaş grubumda herkese pozitif enerji veren güldüren kişiyim ama en ufak seyde bile boğazım düğümlenir konuşamam ağlarım. Hatta kendime baktığım zaman çoğu şeyi umursamam yada kendime bile öyle görünüm.
Gizli KullanıcıAilemin üzerimdeki etkisinden nasıl kurtulabilirim?
22 yaşındayım 3 kardeşiz 2 abim var anne baba abi otoriter bi ailede büyüdüm. 1. 5 yıldır evliyim. severek ailemin istemediği birisiyle evlendim sevdiğim için mecbur kalarak evliliğime onay verdiler. Bu evlilik sürecinde ailemle çok ters düştüm büyük abimle yok denecek kadar az görüştüm. Ailem eşimi çoğu zaman yok sayıyor ve maddi olanaklardan da küçük görüyor ne kadar inkar etselerde gerçek bu. 1. 5 yıldır evliliğim olmasına rağmen hala ailem yüzünden kontrol edilmeye çalışıyorum bu duruma alışmış olduğum için sesimi çıkaramıyorum. Abimler her aradığında bir şey dediğinde kendimi kötü hissediyorum vücudumda ağrılar oluyor. Ailemden gizli kazandığım alışkanlıklarım var bunu öğrenicekler diye çok korkuyorum. Hala arkadaşlarımla ya da eşimin ailesiyle görüşürken kızmasınlar diye gizlemek durumunda kalıyorum. En ufak olayda ben ya da eşim aramadı diye herkes tarafından olay oluyor ve bu konuşmalar bana geldikçe ağlıyorum midem bulanıyor içimde kötü his oluşuyor bu durumu nasıl aşabilirim
Gizli Kullanıcı
