Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Nişanlımla ciddi sorunlarla karşı karşıyayım
Merhabalar hocam, nişanlıyım çoğu ufak olmak üzere gün içerisinde bile birden fazla sorun ortaya çıkıyor. Ufak olduğunu bilmeme rağmen çok takılıyorum çünkü aynı konular ve defalarca uyardığım kızdığımı kırıldığımı belirttiğim konular bu yüzden ısrarla devam edişi her seferinde canımı sıkıyor. Ve bu sorunlardan biri de annesi. Nişanlımın annesi bana karşı hep önyargılı benim sürekli sorun çıkardığımı çok alıngan olduğumu söylüyor nişanlım hatalı olanın kendisi olduğunu söylese bile kabullenmiyor. Ve bu olaylar bizim nişanımızdan sonra oldu. Çünkü nişanlımın ailesi dağıldı kız kardeşi ve babası gitti. Nişanlımın bu hataları yapmasında aile bağlarının kopması etkili olabilir bunu anlayabiliyorum fakat annesine net konuşmadı hiçbir zaman. Annesinin müdahale etmesine müsaade etti. Ve dün akşam da yine aramızda çıkan bir problemden ötürü ben sinir krizi geçirirken benim duyduğumu bildiği an "bırak ne hali varsa görsün kapat" dedi. Nişanlım kötü niyetli olduğunu düşünmese bile ben bana karşı artık annesinin iyi niyetli olmadığının farkındayım. Bu cümleden sonra ben de nişanlıma seçim sundum yanlış olduğunu bile bile. Aslında bunu sunma sebebim de annesi ile daha önce birkaç kez problemimizin olması ve benim bir kez daha olursa bunu yaparım dediğimde tamam demesi. Nişanlım beni üzmemek daha fazla sinirlendirmemek adına her tartışmamızda hislerini tamamen saklayarak huyuma gitmeye çalıştı. Fakat ben bu konuda da uyarmıştım kendisini sinirlenince belli et senin için yaptığım doğru değilse söyle diye ama yapmadı ve o da doldu. Şu an toparlamaya çalışıyoruz fakat özellikle de annesinin her yaptığı gözüme batıyor ve nişanlımı tanımama rağmen o maksatla yapmadığını bilmeme rağmen o da her hareketiyle istemsizce gözüme batıyor. Sunduğu çözüm yolları bile sanki annesinin isteği üzerine gibi geliyor. Nişanlımı çok seviyorum bana karşı olan sabrını çabasını görüyorum onu anlayabiliyorum aile kavramını kaybetmesi etkili oldu ve bana evlenmeden biz aile olmadan ben düzelemiycem dedi bunun da farkındayım ama takılmadan duramıyorum. Çünkü bugün yapmadığı için takıldığım her şeyi zamanında yapıp beni alıştırdı. Ama ayrılmak istemiyorum sorun çıkarmamı gerektirecek bir şey olduğunu bilsem bile yapamıyorum susamıyorum ve sorun çıkıyor. Üzerine çok gidiyorum. Burada yalnızca onun değil benim de düzelmem gerektiğini biliyorum. Ama istemsizce oluyor ilgisi ben hariç herhangi bir şeye kaydığı an sıkıntıya giriyorum. Anksiyetem var ve sıkıntıya girme sebeplerimden biri de onunla konuşmadığım her an kafamda kuruyor olmam. Birçok şeyin farkındayım aslında ama farkında olmama rağmen yapamıyorum. Bu konuda ne yapabilirim nasıl kafamdaki sesleri susturup mantıklı düşünüp hareket edebilirim.
Gizli Kullanıcı
Öfke sorunumu nasıl çözebilirim?
Durduk yere öfkeleniyorum normalde çok sakin ve kibar bir insanım hatta kırmamak için kırılır susarım. Son zamanlarda en saçma ya da en sinirlenilmeyecek şeye aşırı sinirleniyorum ve saldırganlaşıyorum çevremdekileri kırıyorum üzülüyorum ama öfkelendiğim süreci ya da neye niye öfkelendiğimi hatırlamıyorum. Çok ters ya da kötü bakışlar atıyorum o yerden çekip gitmediğimde. İnsanlar uzaklaşıyor kırılıyor ya da korkuyor bu duruma da sinirden sonra üzülüyorum çünkü normalde hiç olmadığım bir insana dönüşüyorum
Gizli KullanıcıMonotonluk, bir şey yapmak isteyip harekete geçememe
Merhaba ben Psikolojik danışmanım bir kolejde rehber öğretmenim. Diğer rehberlikçi ve öğretmenlerden mobbing yiyip göğüslüyorum. Eve geldiğimde yapmak istediklerimi yapamaktan ziyade kendimi çok sorguluyorum bu sorgulama sonunda annemi suçlayıp duruyorum ve sonunda eve geldiğimde istediklerimi yapmaktan ziyade elimde telefon zihnimi uyuştururken buluyorum . Dışımdan hiçbir şey yok içimde limanları yakıyorum. Kendime olan güvenimi tamamiyle çatal dili ve beni insan içinde "şaka adında aşağılaya aşağılaya" 2019'dan beri kendimi yetersiz hissettiriyor. Bu iş hayatıma da yansıyor. Artık ayağa kalkmak istiyorum ama tutunacak bir bastonu kendime nasıl yapabilirim?
esralojiSosyal kaygı
ergenlikte yaşadığım bazı aile içi sıkıntılardan dolayı sosyal ortamlara girerken kendi içimde panik yaşıyorum hata yapma rezil olma korkusu özellikle karşı cinsle konuşurken öyle birşey oluyorki bir anda yüzüm kızarmaya başlıyor ne yapacağımı bilemiyorum bunları sürekli yaşadığım için artık belli bir çevrem var onun dışına çıkamıyorum neler yapabilirim bu beni çok zorluyor artık bir türlü o önümdeki duvarı kıramadim umarım yardımcı olabilirsiniz
Gizli KullanıcıSorunlu kardeşin nasıl yanında olabilirim?
Merhabalar, benden bir yaş küçük 21 yaşında kız kardeşim var. Doğduğundan bu zamana kadar hep çok farklıydı. Genelde mantıksız düşünür düşünmeden hareket eder. Bu sadece benim değil aile içi ve dışındaki bireylerin de düşünceleridir. Biz her aile bireyinden istediğimiz sorumlulukları onun da getirmesini istediğimizde ondan çok fazla bir şey istiyormuşuz gibi davranıyor. Her zaman ters davranışlar sergiler. Ergenlik döneminde vücuduna faça çekerdi. Ne desek tam tersine yapar kendi zararına da olsa. Bazen bize düşmanmış gibi hissederiz. Dün defterine yazdığı yazıyı gördüm ve yazıda ne kadar yalnız olduğumu bizim ve arkadaşlarının onu anlamadığını, hasta olsa bile bunu kabul etmediğimizi ve çok düşünüp çok yorgun olduğunu yazmış. Bu düşünceleri bana çok abartı geliyor. Bence kendi hayal dünyasında yaşıyor ve o hayal dünyasında bizi böyle konumlandırmış. Çünkü onun anlattığı gibi bir aile değiliz. Onun çoğu sorumluluğunu ben yapıyorum abla olarak o uğraşmasın diye. Ona çoğu konuda yardımcı oluyorum. Hayatını çoğu durumda ben kurtardım. Her şeyini olmasa da önemli olayları bana anlatır. Yorgunluk kısmında ise ona genelde ev işleri vs yaptırmayız. Bazı durumlarda karışıyoruz bunun sebebi onun çok yanlış hareketi var ve ona zarar veriyor bu kadar. Ben objektif yorum yaparak yazıyorum tüm bunları. Kardeşime nasıl yardım ederim. Nasıl bu hayal dünyasından çıkarırım?
kkubraBana travma yaratan bir olayı nasıl unutabilirim?
İki hafta önce eşimin telefonunda bir mesaj gördüm. Sanal dunyada bir kadına atılmış. Tek bir mesaj devamı yok o an çocukları da alip evden gittim 5 gün gelmedim. Pişman olduğunu bundan sonra daha güzel bir hayatımızın olacağını anlatıp durdu. Zaten son 3 senedir sürekli tartışmalı bir evliliğimiz var ama bu son olaydan sonra ben hiç kendimde değilim bunu nasıl aşacağım. Kendimi çok zorluyorum ama olmuyor. Eşim hiç bişey yokmuş gibi davranmaya devam ediyor. Kendimi çok değersiz hissediyorum
Gizli KullanıcıEşim sakin ve iletişimsiz biri nasıl dengelerim?
Merhaba. Ben ikizler burcu hareketli konşkan değişken iletişime açık biriyim. Eşimde tam tersi iletişimi zayıf biri aslnda iş ile alakalı konularda iletişimi iyi oluyor benimle evde çocuklarla ittirerek iletişim kuruyoruz. Kendisinin yaptığı iletişim tarzını taklid ettiğimde birbiriyle muhattap olmayan iki insana dönüşüyoruz. Çok fazla maç muhabbeti dönüyor. Maça yada telefona bakmıyorsa uyuma moduna giriyor. Sürekli şaka yoluyla çay da istemesen hiç konşmıcaksın benimle falan gibi iletişime geçmeye çalışıyorum. Gülmeyi çok seven biriyim eşimi ben güldürmeye çalışıyorum birlikte gülebilmek için. Bazende bırakıyorum kendi haline. Genelde çok yorgun geliyor işten. Yatak odası ile ilgili bi problem yok. Oradan çıkinca iletişimi reddediyor. Bazen kendini görünmez sanıyor. Ben onu tanıyorum üzeribe gitmemeye çalışıyorum ama o da beni tanıyor biraz da o bana göre davranışlarını süzgeçten geçirse demeden edemiyorum. Ayrılmak istemiyorum gerçekten seviyorum eşimi ailemizi ama bu şekilde yaşamak aşırı sıkıcı geliyor bana artık
Gizli KullanıcıBaskıcı aileyi nasıl aşarım?
18 yaşındayım ve ailem kendimi bildim bileli çok baskıcı hiç bir şekilde akşam dışarıya çıkamıyorum akşam değil gündüzde dışarıya çıkmama izin vermiyor babam bu arada babamın eski eşi ve babam ayrı babamla kalıyorum ablam var evli kardeşim var annesinin yanında kalıyor babamın eski eşiyle görüşmüyoruz 19 yaşına gireceğim hala bir kız arkadaşımla dışarıda vakit geçirmişliğim yok bu durum çok canımı sıkıyor çok baskı altında kalıyorum okul zamanında bazen okula gitmeyip dışarıda vakit geçiriyordum çok alıngan duygusal bir yapıya sahibim bu aileyle nasıl başa çıkabilirim psikolojik baskı oluyor resmen şu an çalışmıyorum üniversiteye gitmeme bile izin vermedi ev işi bana kaldı yemekleri temizliği ben yapıyorum çünkü evde babam ve benden başka kimse yok 6 yaşımdayken ayrıldılar ve 14 yaşımda akşama ne yemek yapacağım diye düşünüyordum hala düşünüyorum diğer kızlar gibi yarın nereye gitsem diyeceğim halde bu durum çocukluğumu kısıtlıyor çok rahatsız edici bir durum beni doğuran kişi öldü ama benim için öldü tüm bu yaşadığım şeylerin sorumlusu onu görüyorum hayatım boyunca nefret edicem ondan gerçek bir anne gibi olsaydı başımızda durur benim derslerimi düşünmem gereken yaşta akşama ne yemek yapsam diye düşünmek zorunda bırakmazdı alıştım bu duruma şu an 18 yaşındayım ama ben sadece evlendiğimde de ayni şeyleri yapacağım yemek yap temizlik yap bu hayat devam edecek böyle çok yoruldum sıkıldım bunaldım ağlama krizleri geçiriyorum çok hassas bir insanım bu duygularla nasıl başa çıkabilirim hiç bir fikrim yok psikoloğa gitmek istiyorum fakat gidemiyorum destek almak istiyorum. hayatım değişmez ama bakış açım değişebilir mental olarak çöküşteyim sivilce tedavisi görüyorum onun streside var 1 aydır yüzümün kötülüğünden dışarıya çıkamıyorum çıksamda makyaj yapmak zorunda kalıyorum bu durum çok canımı sıkıyor bir erkek arkadaşım oldu 2 senedir sevgiliydik ama bana 5 dk ayıracak vakti olmadığı için ilişkimi bitirdim hala onu özlüyorum ayrılalı 2-3 ay oluyor başkasını sevemiyorum bir şey hissedemiyorum bana yeterince vakit ayıramıyordu ilgilenemiyordu bir sevgili gibi değilde. normal arkadaş gibi konuşuyorduk resmen hatta günaydın yazarız napıyosun deriz akşam olur bir daha napıyosun diye mesaj atarız sonra iyi geceler ilerisi yoktu konuşma yeri bu kadardı toksik bir ilişkimiz vardı sağlıklı bir iletişim kuramıyorduk ama ondan başkasıyla da yapamıyorum ablam la sürekli kavga ederiz her şeye bir mana bulur çünkü sürekli onun yüzünden evlenmeden önce günde 10 kere ağlıyordum hala çok kavga ediyoruz anla kardeş gibi değiliz sanki bana çok ağır kelimeler kullanıyor zoruma gidiyor stres yapıyorum bu durumlarla nasıl başa çıkabilirim lütfen yardımcı olun
Gizli KullanıcıBağımlı, takıntılı ve kıskanç ve hassas biriyim
Şu ana kadar 4 ciddi ilişkim oldu ve 4’ü de aynı örüntüden sonlandı. Ben sevgilimi hatta bir insanı bile direkt hayatımın merkezine alıyorum sadece o varmış gibi hareket ediyorum. Ondan başka kimseyi gözüm görmüyor kimseyi de istemiyorum. Gerçekten ona çok fazla ilgi ve sevgi veriyor aynısını ondan da bekliyorum lakin hiç alamıyorum. Hep ikinci plana atılıyorum. Arkadaşları benden daha değerli oluyor. Benimle konuşacak 5dk vakit bile bulamıyor ama arkadaşlarına her vakti var. Ve ben çok takıntılıyım. Asla karşımdaki insana güvenemiyorum. Kız arkadaşları olsun istemiyorum beni aldatmasından korkuyorum. Cafeye veya herhangi bir yere gitsin de istemiyorum başka kadınlara bakmasından korkuyorum. İlişkimiz bir gün iyi gitse ikinci gün tartışma çıkarıyorum. Sürekli karşımdaki insanı kısıtlamaya çalışıyorum. İzlediği veya oynadığı dizide ve oyunda kadınların olmasını hele de çıplaksa kaldıramıyorum. Ne yapabilirim? Bu huyumdan kurtulmak istiyorum çok denedim ama başaramadım. Tamam bu kadar tepki vermeyeceğim bir daha diyorum ama tutamıyorum ve kıskançlık krizine giriyorum. Beni aldattığına şahit olmamama rağmen önceki ilişkilerimdeki travmalarımı aşamıyorum. Belki de evliliğe giden bir ilişkiyi iki seferdir ben mahvettim. Ne yapacağım? Bu toksik zihniyetten nasıl kurtulabilirim nasıl bu kadar kasıntı olmayı bırakıp toksik döngüme son verebilirim?
Gizli Kullanıcıİlişkimin evlilik yoluna girmesinden sonra gelen kaygı hali
Yeni bir yola girmek üzereyim. 4 yıldır devam eden ilişkim evlilik yoluna giriyor. Yakın zamanda nişanım olacak. Fakat ben çok mutlu olmama ve istekli olmama rağmen ne zaman bu konular açılsa içime bir sıkıntı oluyor. Strese giriyorum, iştahım azalıyor, baş dönmesi ve halsizlik okuyor. İnanılmaz bir kaygı hali başlıyor. Fakat ben kaygılı olduğum bir durum olduğunu düşünmüyorum. Sadece bu konular olunca ortaya çıkan bir durum olduğu için ona yoruyorum. Psikoloğa gittiğimde ilaç verdi fakat bununla kendi başıma nasıl baş edebilirim bilmiyorum.
Gizli Kullanıcı
