Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu

Eski ilişkimdeki heyecanı bulamıyorum

1 buçuk senelik bi ilişkim var toksik bi ilişkimizde yok sevilip el üstünde tutuluyorum onunla mutluyum evet ama eski ilişkimdeki insana hissettiğim kalp atışlarımın hızlanması heyecan olsun şuanki ilişkimde yok bu beni çok üzüyor o kadar çok istiyorumki onu görünce kalbim hızla atsın midemde kelebekler uçuşsun daha öncesinse başka bir ilişkimde hissedip şuan hissedemiyor olmak çok üzüyor beni sorun nedir sizce

ayse234

Depremi hala atlatamadım ne yapmalıyım?

Depremden önceki hayatımı çok özlüyorum. Kaybettiğim yakınlarım sürekli aklıma geliyor. Etkisinden kurtulamadım. Herhangi bir sallantı yaşasam paniğe kapılıyorum. Bi ara kötü rüyalar görüp saat 5 ten önce uyandıysam uyuyamıyorum saat 5 e kadar bekleyip 5 olunca otomatik uyuyorum. Önceki hayatımda hiç ağlamazdım şimdi ani ağlama patlamaları yaşıyorum. Özellikle kaybettiğim bir yakınımla ilgili bir şey görsem veya onu hatırlatan bir şey olunca bunu çok yaşıyorum.

Erkek arkadaşıma geçmişimi anlattıktan sonra her şey değişti

erkek arkadaşımla 19 aylık bir ilişkimiz var 8. ayımızda ona geçmişim hakkında bilmediği şeyleri itiraf ettim o daha önceden hiç ilişkisi olmadığı için ve bunları bana 5. ayda söylediği için bende geç söyledim ve o günden beri sürekli ayrılmak isteyip geçmişimdeki insanların beni düşündüğünü ve bunu kabullenemdiğini söylüyor fakat her ayrılığımız barışma ile sonlanıp tekrar aynı döngüye giriyoruz kendisi de hala çok seviyo bundan adım kadar eminim fakat benim geçmişimi hatırlatacak bir olay olunca tamamen farklı bir insan oluyo acaba onu nasıl iyileştirip ilişkiyi kurtarabilirim

Kaygılarımla nasıl baş ederim?

Sürekli kaygı içindeyim ya olursa diye . Bununla bazen baş ediyorum bazen edemiyorum sebebi çok gereksiz şeyleri kafama takmak bunu biliyorum ama elimde değil ,yine kendimi kaygı içinde buluyorum,bu durum hayat kalitemi düşürüyor normal sağlıkı düşünmek istiyorum ama nerden başlamak lazım bilmiyorum pozitif düşünmeye çalışıyorum iyi şeyler ama arada işe yaramıyor geceleri uyuyamıyorum bazen tek kalmak istemiyorum çok berbat bişey ne yapmam lazım

Sosyal Hayat

Sevilmeyecek biri olan ben miydim yoksa sevmeyi bilmeyen onlar mıydı?

Geçenlerde bi yazı gördüm kendinizi odak yapmak için başınıza birsey geldigini ve herkesin sizinle ilgilendigini hayal ettiniz mi ? Sürekli yapıyorum hatta fiilen bile yapıyordum hayali bırak bayılmak vs numarası olsun yani küçükken bakıyorum sevgi vermeyi bilmeyen öğretmen ebeveyn herkesle karşı karşıya kaldım bunu nasıl halledebilirim nasıl iyilestirebilirim kendimi o öyleydi bu böyleydi demekle toparlanmiyor bana gerçekçi bir ilaç bir tavsiye lazım lütfen yardım edin kendimi kurtarmak istiyorum nerden başlamam lazım kendimi nasıl sevgi depolarımi doldurabilirim

Eğitim

Kendi kendimi sabote mi ediyorum?

Üniversite hayatını oldukça uzatmış bir öğrenciyim gerçi lise, üniversiteye hazırlık yıllarında da çalışkan olduğumu hatırlamıyorum hatta sanırım tüm hayatım çalışmak,başarılı olmak isteyip bunu yapamamakla geçti. Yapamamak diyorum çünkü bu keyifle süren bir süreç olmuyor yani aslında ben hep çalışkan başarılı olmak istiyorum ama nedenini çözemediğim bir şekilde olmuyor. Makine mühendisliği okuyorum ve bölümüm de gerçekten zor evet ama hiçbir zaman hiçbir ders için sadece bir gün bile içime sindi gerçekten çalıştım diyemiyorum bu yüzden de bölüme laf etmekten önce kendime bakıp ve neden başarısız olduğumun baş kahramanını görüyorum. Aslında ne kadar saçma değil mi? Çalışmak istiyorum ama masaya oturamıyorum bazen oturuyorum ama derse bakabildiğim süre 15 dakika sonra hoop başka şeylerle uğraşyorum. Oldum olası ders çalışmaz tembel olarak nitelendirdim kendimi ama geçmiş zamanda bu durumun beni çok üzdüğünü yıprattığını farkettiğim süreçte bunun acaba tembellik olmayabilir mi düşünceleri yer etti aklımda. Dikkat dağınıklığım olduğunu düşünüp destek almak adına gittim ilaç kullandım ama o da hayretmedi ve bu süreçten sonra dikkat dağınıklığı ya da başka sebepten değil de ben kendi kendimi mi engelliyorum diye düşündüm. Ama bu çok saçma geliyor. Hayatım şuan bana bağlı ve ben her şeyden bihaber zaman öldürüyorum sadece üstelik sınavlarıma 10 gün kala bile bu boşa zaman öldürme olayı sürüyor. Son günlerde de yetişmeyecek düşüncesi. .. İşte tüm yıllar böyle geldi geçti. Bazen kendime çok öfkeleniyorum çünkü istediğim hayat için ders çalışmam öğrenmem lazım ama hep erteliyor sıkışınca da gerginlikten bir şey yapamıyorum. Ama son 2 3 haftadır yetiştirebilecekken asla kafamı veremedim koskoca bir gün toplasan verimli 30 dk çalıştım bu da hiçbir şey gerçekten. Ne yapıcam bunu nasıl aşıcam bilmiyorum. Ben acaba kendimi sabote mi ediyorum? Bu davranış şekillerinden nasıl kurtulabilirim?Teşekkür ederim.

Öz güvenimi ve şefkatimi nasıl yükseltirim?

Öz güven kaygım çok fazla ve bu günlük ilişkilerime yansıyor. Biriyle konuşmak ve tanışmak istediğim de dış görünüşüm nedeniyle beni sevebileceğini düşünmüyorum. Kimsenin beni sevebileceğini düşünmüyorum. Kendimi başka alanlarda geliştiriyorum ama bana yetmiyor. Kendime asla onay vermiyorum. Ve tüm hayatım boyunca yoluna girmeyen arkadaşlıklarım bu kaygımı tetikliyor kendimi hiç iyi hissetmiyorum. Ne yapacağım konusunda hiçbir fikrim yok aynaya geç kendini sevdiğini söyle gibi tavsiyeler de hiç işe yaramıyor.

Kaygılı üzüntülü anlarda ne yapabilirim?

Ben kaygılı ve üzüntülü durumlarda midem yanıyor ve öğürüyorum kusma hissi geliyor evin içinde yürümeye başlıyorum o an kafamda düşünceler oluşuyor yürümem hızlanıyor midem daha fazla yanıyor ve yine öğürüyorum. İşe başlayacağım sabah oluyor hatta akşam yatarken sabah özel bir şey varsa akşamdan başlıyor. Ayrılık yaşadım onda da kusma hissi kusmalar. . Arkadaşımla tartıştım telefonumu açmadı yine aynı şeyler yaşadım. Korkum yalnız kalmak sanırım tam anlayamıyorum doğru soruları sorarak bunu kendi içimde nasıl bulabilirim. Ama zaten yalnızım arkadaşım çok az, bu sorunlardan dolayı evdeyim hep. Nasıl çözeceğim bilmiyorum terapi alacak maddi imkanım yok nefes egzersizleri işe yaramıyor. Kendimi bu durumdan kurtarmak istiyorum.

Yapılan haksızlıkları hazmedemiyorum

Bizi arkadaşlarımız tanıştırmıştı uzaktan ilişkiydi ve 7 ay sürdü. Eski ilişkisinden kalan mesajları wp de en başa sabitlemişti. Ben bunu 2. Ayda gördüm ama o gün ağladı üzüldü gözlerinde pişmanlık gördüğüm için ve o 2 ayı silemediğim için devam ettim. Onun iyi biri olduğuna o kadar inandım ki. 10 yıllık ilişkimden aldatılarak ayrılmamın üzerinden 4 sene geçmişti. 4 sene sonra hayatıma başka biri girdi. Ona güvenmek istedim. Bir defa da evinden notlar çıktı o evi terk ederken gitme diye ağladı yine kaldım. Bana dindar bir insan aradığını namaz kılan kıyafetlerine dikkat eden biri istediğini söyledi kıyafetlerime dikkat ediyordum en başından kabul etmiştim değişimi. Ama kendisi yalan söyleyip bara gitti. Yine ona güvenmeyi seçtim. Çelişkili davranışları vardı. Ve en sonunda telefonunda eski ilişkisine zamanında yazdığı şiirler duruyordu ona zamanında ağlayarak çektiği videolar yazdığı notlar bunları silmesini defalarca söylemiştim. O benim için bir taşı bile yerinden oynatmadı ben bu kadar çabalayıp affedici olurken ve o gün arkadaşlarımız geldi bu olayın üzerine ben hiçbir şey olmamış gibi devam edemedim güne çok mutsuzdum ertesi gün tüm suçu benim üzerime atıp ayrıldı. Ben o gün insanların yanında neden öyle durmuşum diye. Hatalar yerine benim tepkilerim konuşuldu. Yapılanları hazmedemedim. O hayatına çok güzel devam ediyor. Bense sırf sevdiğim için kendime gösteremediğim anlayışı zamanında hep ona gösterdiğim için hep affedici anlayışlı davrandığım için tükenmiş hissediyorum. Hayatta inandığım ne varsa yıkıldı. Bir insana güvenmek, sevmek karşılık alamamak çok yıpratıcı. Kendimle kafamın içinde onunla savaş halindeyim. Ayağa kalkacak gücüm kalmadı.

İlişkim için en doğru karar ne olabilir?

Biz sevgilimle 1 yıldır beraberiz fakat kendisi benim çevremde erkek olduğunda veya ben erkek biriyle arkadaşlık kurduğumda deliriyor ve bana sürekli küfür savuruyor en başlarda susuyordum ama artık sınırlarımı çizmeye başlamıştım fakat o sınırları görmezden geliyor sürekli bana saygısızlık ediyor ne yapacağımı bilmiyorum artık beni sevdiğinden şüpheliyim o ilk nazik adam gittik yerine bu kaba biri geldi sanki artık ilişkimiz yürüyemecek mi bilmiyorum kendime de değer veriyorum ve saygısızlık etmesini kabul etmiyorum fakat çekip gitmek o kadar kolay değil sözden anlamıyor bu net etkili konuşma yapmama rağmen değişmedi ne yapmalıyım