Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Kendimi anlayamıyorum, nasıl anarım?
bir ilişki içerisindeyim ve ne zaman kendimi anlatmak istesem bir şekilde hep kendimi suçlu buluyorum. hep bir şekilde kendimi sorgularken buluyorum. sen öyle yaptığın için öyle oldu, sen izin verdin, senin suçun vs. vs. haklı da olsam asla bunu ne karşı tarafa ne de kendime kabul ettiremiyorum. hep bir şekilde bende kalıyor olaylar. kendimi nasıl seveceğimi, nasıl değer vereceğimi bilemiyorum.
Panik atagğımı nasıl yenebilirim?
Merhabalar kafama bir şey taktigim zaman ya da düşüncelerim çok derinken kendimi kötü hissediyorum daha sonra bı ortamdayken ya da durup dururken mutlu oldugum bı anda bile nabzim hızlanmaya nefes alışverisim zorlanmaya ellerim uyusmaya ve titremeye başlıyor o an nefes egzersizleri yapıyorum kriz gecirecegimin farkına varıp kendimle konuşarak iyi olmaya çalışıyorum ama o an o kalp atışı beni o kadar çok zorluyor ki ya da vücudumun verdiği diğer tepkiler kendimi bı cikmazda buluyorum. bundan nasıl kurtulmam lazım gercektrn bilmiyorum hayatımda olumlu şeyler ile ilgili sukretmesini biliyorum yaşadığım hayata haksizlik edemem benden daha zor durumda insanlar var çünkü ama panik atak çok başka noktalara sürüklüyor beni kendimi ortam içinde ruh hastasiymis gibi hissediyorum çünkü beni o an sadece panik atak hastaları anlar bunu çok iyi biliyorim
Mutlu olmak için ne yapabilirim ilaçsız tedavi mümkün mü?
evden çıkmak istemiyorum sürekli yorgunum yılların birikmişliği beni çok etkilemiş çok geç farkına vardım evlendim eşim çok iyi ama mutlu hissetmiyorum keşke önceden anlasaydım herkese yardımcı olmazdım başladığım işi bitiremiyorum beynim bulanık gibi eskisi gibi olmadığımın çok farkındayım sanki beynim küçülüyor algım azalıyor. evde yalnızım eşim çalışmaya gidiyor evden çıkmak istemiyorum kedim var tek kalsın istemiyorum annem rahatsız biraz ben eskisi gibi iyi olmak istiyorum ilaçsız çünkü bebek düşünüyorum 2 yıllık evliyim
Erkek arkadaşımla güven sorunlarımızı nasıl aşarız?
3 yıllık ilişkim var, aldatma falan olmadı ama bir çok kez ayrıldık ve barıştık. Haliyle güven sorunları yaşamaya başladık, dışarı çıktığım arkadaşlarım olsun iş yerinde mecburi iletişim kurmam gereken insanlar olsun bunlar karşı tarafı rahatsız ediyor. Aynı şekilde onun çevresindeki insanlarda beni rahatsız ediyor, onun çevresinde ki kız arkadaşlarıyla henüz tanışmadım ama yine de onlarla talipleşmesi içimde kıskançlık hissini uyandırıyor. İlişkimizin başlarında bunları hissetmezdim her koşulda güvenirdim ama artık ilişkiye dair ne istediğimizden ya da birbirimizden neleri beklediğimizden de emin değilim. Bir zamanlar evlilik hayalleri kurarken şimdi onunla bir gelecek istediğimden bile emin değilim, onu seviyorum ama bu anlattıklarım, onun benden tamamen gidecek korkusu, beni sevmeyecek endişesi içimden eksilmiyor, içine kapanık biri olması benimde içime çekilmemi sağlıyor bu şekilde iletişim sıkıntısı yaşıyoruz, onunla bir gelecek kurmak düşüncesini yapabilir miyim emin değilim ama yine de hayatımda olmasını istiyorum, küçük şeyler büyüyor ve sorun haline geliyor ilişkimizi çıkmaza sürüklüyor, konuları büyütmeden, birbirimizi kırmadan güveni tekrar nasıl sağlayabiliriz?
Neden sürekli kendimi soyutluyorum?
Geç kalmışlık hissi yaşıyorum. Kendimi kaybetmiş gibi hissediyorum bir türlü toparlayamıyorum ve çok düşünüyorum zihnimi susturamıyorum . Sürekli aniden modum düşüyor kendimi çok yalnız hissediyorum . Etrafımdaki kimsenin anladığını da düşünmüyorum. Sürekli yeni bir hayat açıyorum kurallar belirliyorum fakat bir tanesini çiğneyince o hayatımı siliyorum tekrar başa dönüyorum. Bazı dönemler her şeye sıfırdan başlıyorum bazen de çıkmaza giriyorum ve kendimi odama kapıyorum temel ihtiyaçlar dışında hiç bir şey yapmıyorum.
Oğlum neden okulda beklememi istiyor?
4 yaşında oğlum bu sene kreşe başladı. İlk ay herşey sorunsuzdu. Ama 1 haftadır ağlıyor beni özlediğini söylüyor. Okulla ilgili güzel şeyler söylesem de bir gün önceden bile bana okula gitmek istemediğini söylüyor. Okula gitmememe gibi birşeyin olmayacağını söylüyorum. Okulda ağladığında da ikna olmuyor ve maalesef öğretmen yanımdan alıp sınıfa götürüyor ve sınıfta da ağlıyor . Okuldan sonra evde de yalnız tuvalete gitmek istemiyor bir odadan diğer odaya gidince gitme diye ağlıyor. Bu durumu nasıl aşabilriiz?
Beynimdeki sürekli olumsuz düşüncelerden nasıl kurtulurum?
Yaklaşık 3 yıl önce annemi kanserden kaybettik. İlk yillarda aştım güçlüyüm zannediyordum. Ama şimdi sürekli bi yerim ağrıdiginda ya da olumsuz bişey hissettiğimde acaba ben de öyle olup hasta olacak mıyım kaygısı başladı. Doktora gitmeye kokuyorum. 4 yaşında oğlum var ona bakıp ya bana bişey olursa diye düşünüp kendimi hep bu düşüncelerin içinde buluyorum. Beynimde susmayan olumsuz düşünceler var. Ne yapacağımı bilmiyorum. BN yardımcı olur musunuz?
Psikojenik nöbet geçiriyorum
2015 yılından bu yana epileptik nöbetler geçiriyorum nörolojik tüm tetkikler yapıldı epilepsi hastası değilim ama haftada en az 1 defa nöbet geçiriyorum ve bu çalışma hayatımı çok olumsuz etkiliyor. Hangi terapi yöntemini uygulamam gerekiyor acaba ? Daha önce emdr terapisi ile bir rotasyon çizmiştim fakat pek etkili bi sonuç elde edemedim.
Eleştiriler ve suçlamalar beni ailemden uzaklaştırıyor ne yapmalıyım?
Annemle sürekli bir çatışma halindeyiz diğer herkesle iyi ama sadece bana kötü davranıyor. .Eleştiriyor suçluyor ben de haliyle çok hassas bir insanım. Eski neşem kalmadi beni sevmiyormuş. . Annem ailedeki herkesle aramı bozuyor. Su anda herkesten uzaklaştım. Ablamla tartıştık annem beni ona şikayet etmiş (suçum olmayan bir şeyden dolayı) çok üzgün kırgın ve sınırlı hissediyorum. ne yapmam lazım?? Lütfen bu konuda bana tavsiyelerde bulunun. Beni evde istemiyor mesela. Bu de benim çok ağrima gidiyor. Erkek arkadaşımdan bu sorunlar yüzünden ayrıldım. . O çok iyi biri hep beni dinler ama ailemle onu karsilastirmaya başladım ailem kötü davranıyor o iyi ??? Neden ???
Anksiyetede tam olarak iyileşmek mümkün mü?
Merhaba ben 22 yaşında bir kadınım. Küçüklüğümden beri anksiyeteyle büyütüldüm, bu yüzden ailemi suçlamıyorum. Çünkü onlar da öylelerdi ve onlarda bunu öğrendi. Çocukken aşırı derece de sakin bir çocuktum. Hatta sesim bile çıkmazdı. Ancak böyle olursam sevilebileceğimi düşünüyordum herhalde. Annemde babamda çok kaygılı insanlar. Büyüdüm ve ergenlik dönemine girdim. Agresifleşmeye başladım, annemi çok yoruyordum. Eski küçük ben gitmiş yerine başka biri gelmişti. Ben de okb olduğunu farkettim. Bir gün arkadaşlarımla konuşurken herkeste olduğunu düşündüğüm bir şeyi onlara anlattım. Onlarda bana böyle şeyler yaşamadıklarını ve düşünmediklerini söylediler. Bu şekilde farkettim eve gittim ve internette baktım okb imiş adı. Psikiyatriye gittik annem pek ilaç kullanmamı istemiyordu. Adı prozac. Ama yine de kullandım. Bu ilaç beni iyi etkilemedi. Hem ergenlik dönemindeydim, iyice düştüm. Belki benim için uygun bir ilaç değildi. İlaçla beraber terapide gördüm. Pek etkisi olmadı. 2 3 sene ilaç ve terapiden sonra artık çok sıkıldım. Annemle azaltarak bıraktık ilacı. Doktorla konuşmadık bile. .. Çok yanlıştı biliyorum. Daha çok büyüdüm ve bu sefer ben de anksiyete çıktı. Okb"em baya bir azalmıştı. Ama anksiyete hayatımı çok zorlaştırıyordu 1 bucuk sene once yeniden psikologa gittim. Bu psikolog bilişsel davranışçı terapi yapıyordu. Bana baya iyi geldi. Psikoloğum terapiye direndiğim için psikiyatriyle görüşmemi söyledi. Orada bana misal başladık. Önce 50 sonra 100 sonra 150 mg'a çıktık. Bu ilac beni prozac gibi kötü etkilemedi hatta gerçekten iyi geldi. Terapi de çok etkili oldu. Ama korkuyorum. İlacımı bıraktığımda olacaklardan, terapisiz yapabilecek miyim diye korkuyorum. Bunlari da bana hastalığım düşündürüyor biliyorum. Ama gerçekten bir şeyi çok merak ediyorum gerçekten tamamen iyileşmek ve tamamen sağlıklı olmak diye bir şey var mı? Bu kıstas nasıl konuluyor. Teşekkür ederim. Sevgiler 💚🌼