Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
İnsanlar tarafından sevilmek için ne yapmam gerekiyor?
İnsanlar tarafından önemsenmediğimi ve göz ardı edildiğimi düşünüyorum. yani iki seçenek varsa hiç bir zaman seçilen ben olmuyorum. Kırgınlıklarımı üzüntülerimi içime atıyorum ve paylaşmaya çekiniyorum onları kaybetmekten korkuyorum bu duyguları tekrar tekrar yaşıyorum ne yapmam lazım?
Derdimi ve üzüntümü anlatmak için ne yapabilirim?
beni üzen veya yanlış olduğunu düşümdüğüm olaylar karsısında özellikle eşime sıkıntımı anlatmakta cok zorlanıyorum huzursuz olmaktan veya onu kırmaktan endişe duyuyorum beni kırdığı konularda veya kendimi yalnız hissettirdiği zamanlarda hatalı davrandığını anlatırken sevgisine ve ilgisine ihtiyacım oldugunu söylüyorum ama fayda etmiyor 8 yıllık evliliğimde eşimle aramda bi duvar var gibi hissediyorum genel yaşamimdada hep alttan alıyorum rahat olabilmek adına ne yapmalıyım? Olabildiğince arkadaslarımla cok olmasada oldugunda sorunları uzatmadan kalp kırmadan kapatmaya calısıyorum iyi olmak varken neden kötü olalım diye fakat yeterince hakkımı savunamıyorum kendimi küçük düşmüş hissetmiyorum belki karsı taraf öyle düşünsede iyi olmaya calısmaktan korkmuyorum fakat sadce canımı cok yakam konularda daha rahat anlatabilmeyi istiyorum konuyu konusurken sinirlerim bozulup ağlamaya başlıyorum ve bu beni daha sinir ediyor kendime daha fazla kızıyorum
Özgüven eksikliğim için ne yapmam gerekir?
Merhaba Ben kiloluyum ve bundan dolayı aşırı derecede özgüven eksikliği, mutsuzluk ve depresyon yaşıyorum bu da günlük hayatımı cok zorlaştırıyor çalışmak istemiyorum evden çıkmak istemiyorum insanların eleştirilerine maruz kalıyorum kimseyle görüşmek istemiyorum. Yani Hayatım tamamen sıkıcı olmaya başladı artik. Kendimi her geçen gün daha da cok kötü hissediyorum artik ve bu sorun beni çok yipratti ne yapmam gerekiyor? Ilgilenirseniz teşekkürler 🙏
Sağlık anksiyetesini nasıl yenerim?
Kendimde hastalık belirtileri arıyorum, sürekli internetten arayış içindeyim elim vücudumda ve kendimi dinlerken buluyorum. Çok yorucu ve yıpratıcı bir süreç bir dönem sevdiklerimi kaybetme korkusuyla ortaya çıkıyor bir dönem sağlıkla alakalı ya hastaysam ya öleceksem evham ve endişe içindeyim geçmeyen baş ağrısı yaşıyorum ve bu gerçekten mi yoksa anksiyeteden mi ayırt edemez durumdayım. Aklım sürekli benimle oyun oynuyor ilaç kullanmak istemiyorum vücudum bunu kaldırmıyor. . Yorgun ve mutsuzum teşekkür ederim.
Çevremdeki insanlara sınır çizememek
İnsanlara asla hayır diyemiyorum. İstemesem bile başkalarının planına uyuyor veya düşüncelerini onaylar görünüyorum. Herkese fazlasıyla güler yüzlü davranıyorum ve istediğim resmiyeti koyup kendi sınırımı netleştiremiyorum. Aslında çevremdeki herkes tarafından seviliyorum ama gerçek düşüncemi dillendirememekten kendimi iki yüzlü ya da karaktersiz gibi hissediyorum. Aslında ben onları o kadar da çok sevmiyorum. Sadece olması gerektiği gibi davranıyorum. Nedeni nedir ve kendimi nasıl degiştirebilirim?
Babama benzettiğim bir adamla beraberim?
hayatımda özellikle ilişkimde anneme benzemekten çok korkmuşumdur. hiçte istememişimdir. ama galiba ilişkimdeki annemin rolünü üstlendim. babam hep beğenmediğim, sürekli eleştirdiğim insan olmuştur ama bazı kısımlarda babama benzettiğim bir adamla birlikteyim ve her seferinde ben annem değilim desemde bu ilişkideki annem rolü de bende galiba. ama ilişkilerimde annem gibi olmak istemiyorum. hep içine atan, sorunlarını asla açıklayamayan, açıklasa bile hep sorun çıkaran kendisiymiş gibi görülen, ötekileştirilen, haksız çıkarılan, hakkı yenilen, hep hor görülen.
Anksiyete şüphesi
Merhaba, ben toplum içinde veya özellikle çalışırken dönem dönem bedensel gerilim yaşıyorum. Bunun sebebini hiç anlamlandıramıyorum. Hatta sadece ben yasiyormusum gibi gözlemliyorum. Bu bedensel gerilim günlük hayatımı çok fazla etkiliyor. Son zamanlarda çok çaresiz bıraktı. Eskiden bu gerilimin içinde biraz da donma gibi bir his vardı. Biraz aştım. Daha çok insanlara karşı yaşıyorum bu hissi. Sebebini ise net olarak bilmiyorum
Önce kendimden başlamam gerek ama nasıl?
bazen kimse tarafından sevildiğimi düşünmüyorum. kimse tarafından değer gördüğümü düşünmüyorum. kimsenin ilk önceliği değilmişim gibi geliyor. bunun için galiba kendimin ilk önceliği olmam lazım ama bunu da nasıl yapacağımızı bilmiyorum. sanki insanlar benden kolayca vazgeçebilirmiş, vezgeçebiliyomuş gibi geliyor. ya hep göz ardı edilenmişim ya da hep ilk unutulan arkada kalanmışım gibi hissediyorum. herkesin her anında yanında olmaya çalışıyorum. ama insanlar benim yanımda yalancıktan, zorunluluktan oluyomuş gibi hissediyorum. kimse gerçekten beni sevdiği için ya da bana değer verdiği için benimle değilmiş gibi geliyor.
Kendimi anlayamıyorum, nasıl anarım?
bir ilişki içerisindeyim ve ne zaman kendimi anlatmak istesem bir şekilde hep kendimi suçlu buluyorum. hep bir şekilde kendimi sorgularken buluyorum. sen öyle yaptığın için öyle oldu, sen izin verdin, senin suçun vs. vs. haklı da olsam asla bunu ne karşı tarafa ne de kendime kabul ettiremiyorum. hep bir şekilde bende kalıyor olaylar. kendimi nasıl seveceğimi, nasıl değer vereceğimi bilemiyorum.
Panik atagğımı nasıl yenebilirim?
Merhabalar kafama bir şey taktigim zaman ya da düşüncelerim çok derinken kendimi kötü hissediyorum daha sonra bı ortamdayken ya da durup dururken mutlu oldugum bı anda bile nabzim hızlanmaya nefes alışverisim zorlanmaya ellerim uyusmaya ve titremeye başlıyor o an nefes egzersizleri yapıyorum kriz gecirecegimin farkına varıp kendimle konuşarak iyi olmaya çalışıyorum ama o an o kalp atışı beni o kadar çok zorluyor ki ya da vücudumun verdiği diğer tepkiler kendimi bı cikmazda buluyorum. bundan nasıl kurtulmam lazım gercektrn bilmiyorum hayatımda olumlu şeyler ile ilgili sukretmesini biliyorum yaşadığım hayata haksizlik edemem benden daha zor durumda insanlar var çünkü ama panik atak çok başka noktalara sürüklüyor beni kendimi ortam içinde ruh hastasiymis gibi hissediyorum çünkü beni o an sadece panik atak hastaları anlar bunu çok iyi biliyorim