Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Nişanlıma sert davranıyorum
Nişanlıma karşı anlaşmazliklarim oluyor ona çok sert davranıyorum davranişlarimdan rahatsız oluyoruz ikimiz de bu yüzden nişanlım da soğuk davranmaya başladı. Nisanlim duygularıni gizlmeye başladı. İlgisi bitme derecesine geldi. Aramızdaki duygusal bağın yok olduğunu görüyoruz . Dişil enerjim yok bundan dolayı ilişkimi yürümüyor. Duygusal anlamda nişanlımı elimde tutmak istiyorum ama yapamıyorum nasıl yapcagim bilmiyorum. Ne yapmam konusunda gerçekten bı fikrim yok. bu konuda yardımcı olursanız sevinirim.
Hayatımda kimi ve ne istediğimi bilmediğim dönemindeyim
Yeni bir ilişkiden çıktım manipülasyon yeteneği oldukça güçlü biriydi kendimi ona kanıtlamakla geçti ve hala öyle hissediyorum ama o ilişkiden gerçekten çıkmak istiyor muydum emin değilim yıllardır ailesi tarafından asla görünmeyen her işini kendi halleden biri olarak yaşıyorum Ne istediğimi bilmiyorum ve nasıl adım atacağım kafamda ki tek soru Kendimi inanılmaz yalnız hissediyorum etrafımda tek bir arkadaşım dahi yok ne yapmalıyım
Erkek arkadaşım sürekli benden para istiyor
Merhabalar. Yaklaşık 9 aylık bir ilişki yaşıyordum ama erkek arkadaşım ben soğudum ama seni seviyorum diyerek ayrıldı ben de ondan sogudugum için kabul ettim ondan soğuma sebebim benden her ay bursum yatınca para istiyordu benim zor durumda kalacağımı bildigi halde ben de atıyordum ( ilişkimizin ilk ayı benden istemeye başladı). Ayrılalı 5 gün oldu bu süre zarfında hep yazdı. "Nasılsın, iyi misin, hesabına erkekler eklemissin". gibi şeyler yazıyordu yine yeniden ayrıldığımız halde benden maaşım erken bitti ( ayrılmadan 2 hafta önce yine atmıştım ) bursun yatınca bana para atar mısın dedi ben sana maaş yatınca atarım dedi hep böyle diyordu ama asla atmadı sevgililik sürecinde bir kere de ben istedim bilerek hiç bende yok dedim ben de de yok dedi ve asla atmadı. Sevgililik sürecinde de ne hediye ne farklı bir şey hiç görmedim ama nereye gitsek istisnasız hesabı o oderdi bana ödetmezdi. ( İstediği meblağ gün geçtikçe arttı ) . Kafam çok karışık yardımcı olursanız çok sevinirim
Aile içi huzursuzluğu nasıl çözebiliriz?
8 ay önce doğum yaptım. Eşimle severek evlendik ancak sevgisini ve ilgisini göremiyorum artık. Sanki yemek, temizlik vb. İhtiyaçları için ben varmışım gibi hissediyorum. Eşim beni sevsin ilgilensin istiyorum ve bu yüzden belki kaybetmekten korkarda kıymetimi anlar diye boşanmak ayrılmak istiyorum diyorum ama o umursamaz davranıyor bu defa öfkeleniyorum. Bağırmak kırmak dökmek istiyorum ama kaybetmekten korkuyorum onu. Ben çıkmaza girmiş gibi hissediyorum. Onunla yaşarken çok üzülüyorum. Ama iyi geçen günlerimizde çok mutlu oluyorum. Biliyorum her gün iyi geçmez ama biz çok fazla tartışıyoruz ve ben çok ağlıyorum. Çaresiz gibi hissediyorum. Ağlamaktan başka çare bulamıyorum. Tartışırken öyle canımı acıtan cümleler kuruyor ki neden beni sevmiyor neden benden bu kadar nefret ediyor diyorum. Kızımıza karşı çok sevgi dolu nazik ama bana gelince çok acımasız olabilir çoğu zaman ben ne yapacağımı bilmiyorum. Bende mi bir problem var anlayamıyorum. Küçük sebeplerden tartışma çıkıyor. Ben bu durumun düzelmesini ve mutlu , huzurlu bir yuvam olmasını istiyorum. Bu mümkün mü bilmiyorum. Lütfen bana yardım edin.
ilişkiler için yeterince sağlıklı değil miyim?
merhaba bana kaygı bozukluğu teşhisi kondu iki yıldır ilaç kullanıyorum artık neyi neden yaptığıma hissettiğime dair yüksek farkındalığım var ama asla çözüm bulamıyorum bu zamana kadar özgüven eksikliğinden dolayı yaşadığım ilişki kaygılarından dolayı hep kriterime uygun olmayan bana ondan üstte olduğumu düşündürecek insanlara şans verdim ama asla mutlu olmadım bunun sebebi gerçekten küçük bir yaşta yaşadığım ilk ilişkim uzun ve aşırı toksik bir ilişkiydi aşağılanıyordum sürekli o ne derse tamam haline gelmiştim ayrılık döneminde 5 ay kadar yeme içmeden kesildim sürekli mide bulantısı uykusuzluk saatlerce ağlamak geceleri uyanıp mesaj var mı diye kontrol etmek bunlar[her duyguyu diplerde yaşarım kaygı ve üzüntü midemi bulandırır kusarım kusunca daha iyi hissederim] şu an böyle hissetmemin nedeni olduğunu düşünüyorum 2 yıldır hayatıma kimseyi almamıştım hatta beni neden kimse sevmiyor diye özgüven eksikliği yaşıyordum hayatıma yeni biri girdi yaklaşık 1 haftadır beraberiz her şey iyi giderken birden soğuk konuşmaya ne olduğunu sormama rağmen bir şey yok diye geçiştirdi sürekli soğudu mu acaba ne yaptım şeklinde kaygılanıyorum eskiden hayatımdan kimseyi çıkaramazken şimdi en ufak şeyde hemen engelleyip olayları kesinleştirmek istiyorum belirsizliğe tahammülüm asla yok[dini inancım güçlü değil spritüel şeylere daha çok inanırım ne zaman kötü olsam daha çok ilgilenirim kaygılı anlarda direkt tarot baktırırım sadece kesinlik istiyorum doğru veya yanlış] kötü olsun ama net olsun ve aynı zamanda sürekli böyle böyle yazarsa şunu diyeyim o zaman böyle yaparım deyip sürekli kafamda kurguluyorum asla anı yaşayamıyorum bütün günümü etkiliyor ikili ilişkiler tüm modumu etkiliyor her şey ona göre şekilleniyor ayrıca aldığım her karar sanki yanlışmış gibi hissediyorum sınır koymakta [direkt iletişim kesmek hariç] aşırı zorluk çekiyorum sınır mı koyuyorum yoksa saçmalıyor muyum çok mu sertim asla karar veremiyorum ve normalde aşırı çabuk güvenirim [anormal bir şekilde hızlı ve fazla] artık çok güvensiz hissediyorum uzun zamandır kimseyi sevmediğim için değişen davranışlarımı tam anlayabilmiş değilim ve karşıdakinin de beni sevdiğine inanamıyorum neden sevsin diyorum sürekli. aklıma sürekli partnerimle konuşmak bunları anlatmak geliyor ama en zayıf yönlerim bunlar, aşırı bağlanmamı vazgeçemeyişimi anlarsa insan ister istemez bunu kullanır bunun için suçlu da olmaz bence ne yapmalıyım ilişkilerden uzak mı durmalıyım bu kaygılarımı nasıl aşarım nasıl sınır koyarım kaygılı bağlanma şeklimi nasıl değiştiririm yardımcı olursanız çok sevinirim
Anlamını veremedigim duygu belirsizliğinden kurtulmak için ne yapmalıyım?
28 yaşındayım. Karışık bıduygu durumum var bıbakmışsınız aşırı mutluyum bı bakmışsınız karalar baglamisim. Evliyim iki erkek çocuğum var. eşim defalarca sanal olarak aldattı beni. Konuşuyorum bı sorunumuz varsa çözelim diye sen çok iyi bı essin bende bilmiyorum diyo. yakalaninca bir süre mükemmel oluyo. sonra kaldığı yerden devam ediyo. buyuk oğlumda takıntı sorunları var. ama benim neyim var bilmiyorum. bi boşluk var sanki içimde dolduramiyorum. bazen aşırı enerjik bazen ölüden farksizim. ev hanımıyım. ne istediğimi bilmiyorum. beni neyin mutlu edeceğini bilmiyorum. sanki yaşadığım şeyler yaptığım yanlış evliliğin sonuçları gibi geliyo. kendimi sorguluyorum sürekli. gecmisi degistiremem ama geleceğim için ne yapabilirim bilmiyorum. hicbirseye isteğim yok. esim bana sen dengesizsin diyo. cunku bı bakmışsınız çok aşık, mutlu, enerji dolu,bı bakmışsınız hayattan bezmiş, mutsuz, yorgunum. dedigi gibi dengesizim. icimde basedemedigim birşeyler var ama ne olduğunu bilmiyorum. kendime itiraf edemegim belki yüzleşmekten korktuğum. cok kirilganim aslında. disardan soğuk gozukebilirim, aslında dokunsalar aglarim. bastirdigim halı artina supurdugumuz konular var daha doğrusu eşimin supurdugu. bana beni ne kadar sevdiğini ne kadar değer verdiğini her fırsatta söyler ama ben kesinlikle inanmıyorum sadece laf bence. guvenim sıfır . bana paranoyak muamesi yapiyo beni kıskanç olduğumu düşünmüyorum güvenim yok çünkü defalarca aldatıldım. ve yazışmalarını resimlerini bütün ayrıntılarıyla kendi gözümle gördüm okudum. bu belirsiz duygu halimin sebebi bu olabilir mi bilmiyorum. ben beni nasıl bulabilirim.
Olup olmadık anlarda ağlamak geliyor ne yapmak gerekir?
Normalde dıştan görünüşte ruhsuz biri gibiyimdir ama içimden nedense hep bir ağlamak duygusu geliyor. Mesela ben çizgi film izlemeyi çok seven bir insanım. Daha başlamadan giriş kısmında ya da çizgi filmlerin içinde müzik oluyor ya o başladığı an ağlama isteği geliyor ve ben bunu durduramıyorum ve ağlıyorum. Bu arada normal dizilerde de oluyor ama genellikle çizgi filmlerde oluyor. Kendimi hala bir çocuk gibi hissettiğim doğru ama dışarıdan kendimi bir yandan olgun göstermeye de çalışıyorum. İçim kıpır kıpır ama insanlar ilk soğuk biriymişim olarak görüyor. Bunu neden yazdım bilmiyorum ama içimden gelenleri yazıyormuşum buraya galiba. Ben bir de ağlamakla ilgili başka şeyler de eklemek istiyorum. benim olup olmadık şeylere de ağlayasım geliyor bu çizgi film örneği sadece aralarından ir tanesi. Bunu yazmamın sebebi en çok bu olayı yaşamamdan dolayı. Başka şeyler de var ama aklıma pek gelmiyor. Ama şimdi normal acılı, kötü bir olaydan sonra ağlarken aklımda hep bir isim oluyor, keşke yanımda olsaydı diyorum ve bu da günlük hayatta hep kafamın içinde yer edinmesini sağlıyor. Daha sonraları bu his kayboluyor kafamda. İnşallah anlatabilmişimdir. Çünkü kafam çok karışık ama en çok çizgi film izlerken neden ağladığımı ya da ağlar gibi olduğumu sorguluyorum şu an.
Neden çocuk sahibi olmayı isteyemiyorum?
Çocukluğumda ailemi hep yetersiz hissettim. Çünkü sevgisel olarak hiç yakinlaşamiyorduk. Bizi severlerdi evet ama Ne annem beni sevdiğini söylerdi ne babam. Hiçbirine sarilamazdim bile. Çok saçma ama utanirdim. Evimizde kavga gürültü hiç eksik olmazdi. Şimdilerde bile hala böyle hissediyorum ve korkuyorum ya birgün çocuğum olurda bende böyle olursam. Bazen anne olmak istiyorum bazen de o kadar korkuyorum ki hamile kalacagim diye. 3 senelik evliyim ve hala anne olmak bana çok uzak gözüküyor. Bunu nasıl aşabilirim
Uyku problemim var ne yapmalıyım?
Uyku problemim var hergün ne kadar yorgun olsamda asla uyuyamıyorum sabah da erken uyanıyorum geçmeyen baş ağrılarım sinirlenince sol kolum uyuşmaya başlıyor sürekli rüyalar görüyorum annemle ilgili oluyor genelde rüyalarım annemle ciddi problemlerimiz var benimle görüşmüyor aslında artık bende kendisiyle görüşmek istemiyorum ve ben sürekli onu rüyamda görüyorum bu döngü canımı sıkmaya başladı bu durum yaşamımı çok etkiyor ve bununla nasıl başa çıkmam gerektiğini bilmiyorum nasıl yardım alacağımı da boşluk ve çıkmazın içine girdim çok mutsuzum
Kaygılı bağlanma sorunu yaşıyorum
18 yaşındayım ve 9 aylık bi ilişkim varo da 18 yaşında ikimizin de ilk uzun süreli ilişkisi biz aynı sınıftaydık dolayısıyla sürekli birbirimizi görebiliyoduk ancak onun okul tercihi şehir dışında ve ben mezuna kaldım mezun psikolojisi beni zaten şimdiden yıprattı bide o gidiceği için ya aramıza soğuk girerse ya benden soğursa ya beni unutursa vs diye düşünmekten kendimi alamıyorumonu çok seviyorum ve değer veriyorum o da aynı şekilde olduğunu söylüyor değerli hissettiriyor ama bazen sanki benim onu sevdiğim kadwr sevmiyor gibi hissediyorum ama bunun temel bi kaynağı yok benimle gelecek planları yapıyor gelecek hayatında benim de olmamı istediğini söylüyor ama yine de bişey olursa ve bemi sevmeyi bırakırsa diye endişeleniyorum ayrıca çok kıskanç davranıyorum ona karşı etrafında kimse olmqsın sadece benimle görüşsün konuşsun istiyorum bazen ama bu hep olmuyor