Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu

Gürültülü yaşamdan uzaklaşmak istiyorum

ben kendi evimde, kendi ailemle birlikteyken huzurlu hissetmiyorum ve yaklaşık 3 senedir evde 1 gün bile durmamak için türlü türlü bahanelerle dışarı çıkıyor, eve geç dönmek istiyorum. ve bunu yapıyorum ancak ailemle bundan dolayı her daim tartışıyoruz. ailemi seviyorum ancak huzurlu hissetmiyorum ve onları gün içinde 4 saat bile görüp iletişim halinde olduğumda rahatsız hissediyorum. sanki sürekli beni huzursuz eden bir şeyler varmış gibi. biz 7/24 kavga etmiyoruz ancak sık tartışan bir aileyiz her şey bizim için tartışma konusu olabiliyor ve problemler hep var oluyor. ya ablamla ya annemle ya erkek kardeşimle ya da benimle ilgili her daim bir kavga oluyor. ve ben tartışmalardan hiç hoşlanmıyorum, bu durum beni son dönemde de oldukça rahatsız etmeye başladığı için sürekli farklı evlerde kaldım ancak o evlerde yaşanılan tartışmalarda sürekli beni tetikledi. problemlerin konuşularak çözüleceğini biliyorum ancak artık ne konuşmak ne tartışmak ne de kavga etmek herhangi bir çözüm sağlamıyor. bunun sebebi ise aile büyüklerimizde olan şu bakış açısı; ben büyüğüm bu yüzden ben ne istersem o olur. onların bakış açısı dolayısıyla bizlerin konforu ya da rahatlığı göz ardı ediliyor ve bu ise huzursuzluğa yol açıyor. bu durumu çözmek için bir çok yolu denedim ancak bizimde isteklerimizin önemli olduğunu bir türlü aktaramıyorum, ve bu sonuç dolayısıyla kendimi sağlıklı bir şekilde de aktaramıyorum sadece öfke duymaya başladım ve bu öfke zamanla beni kontrol altına alacak durumda gibi duruyor. bu problem hakkında ne yapabilirim ? artık sürekli evden uzaklaşmaya çalışmak beni yormaya başladı.

Annem ve babam evlat ayrımı yapıyor

Annem ve babam çok ayrımcılık yapiyor özellikle kız erkek ayrımcılığı. Yeni gelen gelini bile sırf abim için bizden üstün tutuyorlar. Biz haklı olduğumuz halde gelinin yanında bizi azarlayıp küçük düşürüyorlar. Yani çok kötü hissediyorum bu durumlarda kendimi. Bugün hastaneye gittim. Tek başima nasıl olduğumu bile sormadilar. Gelip anlattım iğne vurdular diye onu bile dinlemediler. Beni değersiz hissetmek için elinden geleni yapıyorlar. Sürekli erkekleri bizden üstün tutuyorlar. Onlar sevgili yapabilir ama biz yapamazmisiz. Onlar laf atabilir ama bizim konuşmaya hakkımız yok

Aileme öfkeliyim

Anneme öfkeliyim istenmeyen evlatmis gibi dusuncelerim oluyor istemedigim bir evlilikte baskı ile yapılacak evden kaçtım ve başka bir ile evlendim benim evliligimde kimse saygı dumaymadiAnnem ile yeni yeni barıştım 2 sene oluyor hayatıma kaldigim yerden devam etmek istiyorum ama geçmiş yasdiklarimdan zorlaniyorum cevrem de hep kıyaslama beni yaptırıyor nasıl bir ailen gibi var ne yapmalıyım . .Beni kimse anlamadı

Hayatıma aldığım erkeklere güvenemiyorum

Daha önce hayatıma 4 kişi girdi. İkisi aldattı, biri ayrıldıktan bir gün sonra en yakın arkadaşıma yürüdü, biri hep hakaret etti küçümsedi canı bir şeye sıkılınca hep benden çıkardı. Aldatanın biri yaşını da yalan söyledi. Bunları yaşadım ve şu an hayatıma kimi alırsam alayım güvenemiyorum sanki konuştuğum kişi ben hariç birileriyle de konuşuyor, benimle zaman geçirmek için konuşuyor gibi hissediyorum. Söylenen şeyler yalan gibi geliyor. Hep bir şüphe var. Mutlu evliliklere de inanmıyorum mesela. Evlenince sevgi bitecek aldatmalar olacak gibi geliyor. Çünkü benim annemde aldatıldı, ben aldatıldım tanıdığım çoğu insan bunu yaşadı. Bir ilişkide tabiki benim de hatalarım var. Ben asla dört dörtlüğüm demiyorum. Mesela ilgiyi seviyorum :), ilgi göstermeyi de çok seviyorum (belki de en büyük hatam bu) ilgi gösterilmeyince sanki sevilmiyormuşum gibi hissediyorum. Bana mesaj gelince gördüğüm anda cevap veririm bana göre olması gereken budur fakat karşımdaki kişi mesajı gördüğü halde cevap vermeyince sinirleniyorum ve yine sevilmiyor gibi hissediyorum o yüzden böyle hissettiğim zamanlarda hep sorarım bir sorun mu var benimle ilgili diye. Bu durumu nasıl aşabilirim?

Köşeye sıkışmış gibi hissediyorum

4 yıllık maliye bölümünü bitirdim. 2 yıldır kpss sınavına giriyorum önceki yıllar çalışmadım ama bu sene çok çalıştım fakat olmadı yine. Polislik deneyeyim diyorum kilo problemim var ve parkur sınavına çalışmam gerekiyor ve o da tamamen ilan tarihine bağlı. Girip bir işe çalışayım artık diyorum çünkü artık birilerinden para istemek istemiyorum. Aile evinde bir süreden sonra içilen su bile batıyor malesef :) küçük bir ilçede yaşıyorum burda çalışmak istemiyorum buranın insanları laf etmek için fırsat kolluyorlar. Ablamın görev yaptığı ilde çalışayım diyorum ablamla hiçbir şekilde anlaşamıyoruz oraya gitsem sinir hastası olacağıma eminim daha önce kaldım ve her gün bir tartışma çıkardı kendisi. Anlayacağınız sıkıştım kaldım. Umarım bu dönemde görücü vs gelmez çünkü düşünmeden kabul ederim sanırım o derece çok bunaldım. Özgürlüğüne düşkün biriyim artık her şeyi istediğim gibi yapmak istiyorum ama ailem öyle insanlar değil. Gerçekten artık çok bunaldım. .

Romantik İlişkiler

Ayrılık acısını atlatmam için ne yapmam gerek?

O 26 yaşında çalışıyor, bense 22 yaşında öğrenciyim. 2 yıldır ilişkimiz vardı, her şey yolunda gidiyordu, bir sürü gelecek planımız vardı, nişanlanacaktık yüzük takmak istiyorduk. 2 gün önce instagramdan bir kız eklediği için kim olduğunu sordum ve aramızda kısa bir tartışma geçti, bir gün konuşmadık ve bugün benimle bir gelecek göremediğini söyleyerek ayrıldı, bu düşüncesinin tartışmamızla alakası olmadığını bir haftadır böyle düşündüğünü ve bu düşüncenin geçmediğini söyledi. Ona saygılı ve anlayışlı bir şekilde yaklaştım ve ilişkimizi sonlandırdık ama bir anda her şeyin bu kadar çıkmaz olması canımı çok yakıyor. Daha önce de ayrılık dönemimiz olmuştu bir ay, her gün saatlerce ağlıyordum, yine aynı süreçleri geçmek benim için çok yıpratıcı. Ona bağımlı mıydım bağlı mıydım bilmiyorum, bütün planlarımı onun hayatına göre yapmıştım, onsuz bir hayat canımı çok yakıyor. Devamlı ağlamak istemiyorum, bir hayatım var ve dünyanın sonu değil bunu biliyorum ama başa çıkamıyorum. Sürekli suçu kendimde arıyorum ama suçlu olmadığımı biliyorum. Hisler gelip geçici olabilir anlayabiliyorum ama birlikteyken her şey çok güzelken daha 4 gün önce görüşmüşken ve hiçbir şey yokken bir anda hayatımdan çıkması kalbimi çok kırdı. Bu zamanda ilişkiler çok değersizleşmişken ve ben de hayatımda ilk kez aşkı onunla yaşamışken onca planlarımız varken ve kendi de sevdiğini keyif aldığını söylüyorken şu an boğazım düğümlenmiş gibi hissediyorum, uzvumu kaybetmiş gibi. Canım çok yanıyor. Günlük hayatımda yaptığım şeylere devam edemiyorum, sürekli ağlıyorum, başım çatlıyor, artık geçsin istiyorum.

Aileden uzaklaşmamak için ne yapmam gerek?

Ablamla hiçbir şekilde anlaşamıyoruz. Alttan alıyorum güzel konuşuyorum buna eminim ama o hep tartışma kavga etme laf sokma derdinde. Bu tartışmalar sadece bana karşı değil herkese karşı böyle. Yaş sınırı yok bu arada anneme babama da böyle davranışları. Şu hayatta tartışmadığı insan var mıdır ki? Sanmam. . Artık ablamı gerçekten idare edemiyorum. Her gün tartışacak bir şey buluyor. Ondan soğuyorum artık ve soğuyunca, sinir anında ona hastasın iyi değilsin hareketlerine bir bak, öz eleştiri yap, psikolojik yardım al diyorum ki ihtiyacı var bunları dediğim için de vicdan azabı çekiyorum o benim kardeşim diye. Ne yapmam gerekiyor?

Bazen durduk yere modum düşüyor

Bazen hiç bir problem olmamasına rağmen kendimi tam anlamıyla mutlu hissedemiyorum ve bazen aşırı derecede durduk yere canım sıkılıyor modum düşük ve halsiz oluyorum dalıp dalıp gidiyorum ve her şey 4 4 lük olmak zorundaymış gibi hissediyorum özellikle fizik cilt vs örneğin cildimde oluşan bi lekeyi istemsizce kafaya takıp duruyorum ve bu moralimi bozuyor şehir dışında tedavisi var ama ailem falan gerek yok diyor yapamadım😕

Romantik İlişkiler

Çok ani duygu değişimleri yaşıyorum

Çok ani duygu değişimleri yaşıyorum ne yapmalıyım? Bazı hususlarda nasıl davranmam gerektiğini nasıl kararlar almam gerektiğini bilemiyorum. Biri var çok seviyorum onun da beni sevdiğini biliyorum fakat belirsizlikler ne yazık ki nasıl adım atmam gerektiğine karar vermeme engel oluyor. Ne yapmalıyım?Birbirimiz ile olan iletişimimiz gayet saygı dolu bir çerçeve içerisinde gelişiyor fakat ileriye dönük bir şeyler yapmak gerektiği kanaatini taşıyor bu durumda ne önerirsiniz ne yapmalıyım ?

Günlük hayatımda hep kaygı ve sinir

Son zamanlarda içimde bir huzursuzluk var ve pek çok şeye karsl isteksiz hissediyorum. Zihnimde sürekli tekrarlayan dügünceler ve takintilarvar. Toplumsal ortamlarda bulunmak beni asiri derecedekaygilandiriyor. Uyku düzenim bozuk ve genellikle uykuya dalmakta veya uykuyu sürdürmekte zorlaniyorum. Kimseye karşı eski duygularımı hissedemiyorum herkesden şüpheleniyorum is yasamimda karsilastigim zorluklar genel hayatkalitemi olumsuz etkiliyor. Yakin iliskilerimde zorluklar yaslyorum ve genellikle yalniz hissediyorum. Stresle baça çikmakta güçlük çekiyorum ve genellikle bunun altindan kalkamiyorum.