Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Geçmişe olan takıntılarımdan kurtulmak için neler yapmam lazım
sürekli geçmişte yaptığım hataları düşünüp sevdiğim kişiyi üzdügümü hiç bir şeyi haketmedigimi düşünüyorum aylardır her gün bunu düşünüp uyuyamıyorum sürekli geçmişle ilgili bir kusur bulmaya çalışıyorum yemek yiyemiyorum her aklıma yeni birsey geldiğinde midem bulanmaya başlıyor endişe korku panik artıyor gelecekle ilgili kötü senaryolar kurmaya başlıyorum bu beni çok kötü etkiliyor bununla birlikte seslere olan takıntım iyice ruh halimi bozuyor geçmişten kalan başka takıntılarımda var hepsi bazen bir anda yaşanıyor hiç bir seye odaklanamıyorum sürekli yalnız kalmak istiyorum korkuyorum herkesi hayatımdan çıkardım yinede endişelerim var çok ayrıntılı olması cok az ihtimal olan kötü seyleri bile saatlerce düşünüp ağlıyorum ve geçmişle ilgili olan herşeyi silmek istiyorum bir kaç yaşadığım travma (trafik kazası ve deprem) sonrası bu duruma geldim başlarda bu kadar şiddetli değildi gün geçtikçe arttı hiç bir şeyden zevk alamaz mutlu olamaz hale geldim kendime bile bakamıyorum duş almak bile çok zor geliyor bazen geçmişin dışında diğer takıntılarim ise düzensiz sesler düzensiz esyalar belirsizliğe karşı tahammülsüzlük mükemmeliyetçilik gibi gibi panikledigim durumlardada nefes alamıyorum titriyorum ve ağlıyorum sonra kendi kendine geçiyor bi anda bazen cok umursamaz oluyorum bazen çok takıntılı değişiyor
Duygularıma hakim olmak için ne yapmam gerekiyor?
Dün yaşadığım bir duyguyu ya da hissi bugün hissedemiyorum mesela bir insanla tanışıyorum baya hoşlanmaya başlıyorum daha sonra sabah uyandığımda içimde o kişiye dair hiçbir duygu kırıntısı kalmıyor beni engellese bana küsse umrumda olmuyor ama bu durumu sadece aşkla ilgili olduğunda yaşıyorum normal hayatımdaki arkadaşlarımla böyle sorunum olmuyor. Bu durum anılarda da oluyor bazı anılarım bana hayalmiş, rüyaymışcasına uzak gelio yaşanmamış gibi oluyor duygularımı ve hislerimi kontrol edemiyorum hoşlandığım kişiye dün canım cicim derken bugün iğreniyorum ve yazdığım kelimeler aptalca geliyor daha önce ilişki yaşayıp travmam da olmadı anlayamıyorum.
Kaygıdan kurtulmak için üstüne mi gitmeliyim?
5gündür kendimi kaygılı hissediyorum iştahım yok yemek yemiyorum kilo verdim işe gitmek istemiyorum bunalıyorum sıkılıyorum geçmişte yaşadığım şeyler aklıma geliyor geçmişte de bu kaygıdan dolayı ilaç kullandım sonra bıraktım. yine aynı olayları yaşayıncada tetikledi mi bilmiyorum kendimi iyi hissediyorum Dr a gittim bu kaygılı halim devam ediyor sosyal hayattan kopmak istemiyorum. canım bişey yapmak istemiyor bide sürekli uyku isteği geliyor bunun yanında gece uykum da bölünüyor fizyolojik olarak kalp çarpıntısı mide bulantısı isteksizlik bunalma yorgun hissetme kaygı ve korku durumu
Uykusuzluk
Gece uyandığımda geri uyuyamıyorum. 3 gündür gece 2 3 saat uyuduktan sonra uyanıyorum ve geri uyuyamıyorum 2 gecedir eski sevgilimi düşünüyordum uyuyamıyordum. Bu gece onu düşünmedim hiç neredeyse yine uyandım ve geri uyuyamadım. Kalbim çarpıntı yapmaya başladı bu yüzden kitap okumakta güçlük çeker oldum. Uyksuzluktan harfler kayıyor sonra yatağa yatıyorum uyuyamıyorum. Psikiyatristemi gideyim psikologami. Basim ağrıyor ve kalbimde bir şey olacak hissi var . Şuan bile o kadar uykusuzum ki.
Kendimi değerli hissetmek için ne yapmalıyım?
Öz sevgi diye bahsedilen şeye sahip olmak için her yolu denedim. Kendimle vakit geçirmeye çalıştım, tek başıma alışverişlere çıktım, kendimle ilgili şeyleri not ettim ama bir şekilde kendimi hiç bir şeye layık göremiyorum. Olduğum yeri, yaptığım işleri, gördüğüm sevgiyi kendime yakıştıramıyorum. Aynı zamanda kendimi sürekli birileriyle yarış halinde hissediyorum. O kız benden daha az başarılı olmasına rağmen daha çok seviliyor, neyi yanlış yapıyorum gibi düşünüyorum.
Hayır diyemiyorum bunu nasıl aşarım?
Bir şeyi istemediğimde hayır diyemiyorum onları üzeceğimi ya da kırılacaklarını düşünüyorum ama tam tersi üzülen ben oluyorum sonra tamam ya artık istemediğimi söyleyeceğim yoksa bu böyle gider diyorum çok fazla düşünüyorum bu konuyu ama tekrar aynı şeyler oluyor bir keresinde yapmaya çalıştım ama sert bir şekilde oldu yani bunu ayarlayamıyorum nasıl kimseyi kırmadan bir şeyi istemiyorum ya da hayır diyebilirim
Evlilik konusunu nasıl babama açarım?
Merhabalar ben 29 yaşında bir genç kadınım. 4 aydır konuştuğum görüştüğüm birisi var. Kendisini seviyorum onunla evlenmek istiyorum anlaşbileceğimi düşünüyorum annem vefat etti bu durumu babama ben söylemek istiyorum ama bir türlü cesaret edemedim. Zaten karşı tarafta bu konudan dolayı rahatsız benim aileme bu konuyu açabileceğimi düşünmüyor ve evlilik için acele ediyor. Ben ona en azından Bir ay daha bekleyelim dediysem de kabul etmiyor. Bir an önce ailene babana konuyu aç ben senin yanında olacağım diyor. Babam sert karakterli bir insandır. Bu yaşıma gelene kadar evlilik işlerime hep karıştı ve hiçbirisini onaylamadı ama şimdi ben bu erkeği seviyorum işin içine duygular girdiği için ısrar etmeyi düşünüyorum. Ancak bu konuyu babama açma konusunda oldukça korkuyorum aşırı tepki vermesinden zaten genel anlamda da babamdan çekinen korkan birisiyim. Lütfen yardımcı olur musunuz nasıl bir konuşma gerçekleştirmeliyim? Teşekkürler. .
Anksiyete depresyon panik atak yüzünden hiçbir şey yapamıyorum
Merhaba, ben 23 yaşındayım. Yaklaşık 4 yıldır sosyal hayatla ve insanlarla bağımı kesmiş bulunmaktayım. Evden dışarı sadece gerektiğinde çıkıyorum ve ev içinde hiçbir şey yapmadığımı söyleyebilirim. Telefonda vakit geçiriyorum, sorumluluklarım gün geçtikçe ağırlaşıyor ama ben yerimde sayıyorum. Kendimden biraz daha bahsetmem gerekirse sigara bağımlısıyım ve astımım var. Defalarca denedim bırakamadım. Maddi problemlere sahibim, işe girip çalışmak beni korkutuyor. Bir yerden başlamam gerekiyor ama başlasam da olmuyor. Yaşıtlarım her şeyi başardı gibi geliyor, kendimi çok güçsüz ve geride hissediyorum. Erteleme alışkanlığımın yanı sıra çok güzel hayal ve hedeflere de sahibim ama bunları gerçekleştirecek iradeye, güce sahip değilim. Terapiye gidecek param yok, psikiyatriste gittim, daha önce ilaç kullanmak istemiyorum. Ne yapmalıyım, yardım eder misiniz?Not: Şu an bir sürü problemi yazamayacağım için beni en çok zorlayan sigara ve iş, maddi problemden bahsettim. Ancak başlıkta da belirttiğim gibi anksiyete, depresyon, panik atak gibi problemlere sahibim. Birçok kaygı, hayata karşı isteksizlik, insanlarla konuşmaktan keyif alamama, duygu yoğunluğunda el ve vücut titremesi, kişisel bakımı dahi yerine getirmede zorlanma, uyku düzensizliği, başarısızlık korkusu, mükemmeliyetçilik ve bunlara benzer bir sürü duyguya sahibim.
Hiç bir şeyden zevk almıyorum
Eskiden cok neşeli heyecanlı bir kızdım. Çıkıp yürüyüş yapsam bile bu bana çok iyi gelirdi şimdi uzaya çıksam etrafa boş boş bakarım 4 yıldır böyle ve asla gecmiyo hiç bi duygu hissetmiyorum ot gibi hissediyorum sadece nefes alıp zamanım dolunca öleyim diye bekliyorum eski heyecanımı kazanmak istiyorum. Böyle yaşamak aşırı boş hissettiriyor. Dışarıdan hic Böyle görünmüyorum ama içim çok kötü maalesef
Üniversite hayatımın problemleri - içimi nasıl rahatlatabilirim?
Ben üniversite 2. Sınıfa geçiyorum ve yurt ortamını sevmiyorum arkadaş ortamım var ama hepsi samimiyetsiz geliyor sanki hep bir şeyler gizleniyor arkadan konuşuluyor gibi ya da dönem dönem sürekli birileri birilerinin yalakalığını yapıyor gibi…o yüzden anlam veremiyorum ve dönem başlayınca nasıl tekrar hem ailemden ayrılacağımı düşünüyorum hem o insanlarla aramda sorun problem çıkar mı diye düşünüyorum hem bi sorun olursa yalnız kalır mıyım diye korkuyorum yurtta kalmayı da sevmiyorum ne yapacağım nasıl kendimi yatıştıracağımı bilmiyorum sürekli üniversiteye döndüğümde neler olacağını düşünüp stres altına giriyorum ne yapacağım bilmiyorum