Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
YKS zaman yönetimi
Dershane ve artı okul zamanımı nasıl yönetebilirim Kendimi bu piskolojiye hazır hissetmiyorum Sınav hakkında kaygılarım çok fazla bir soruda yanlış yapsam yapamayacağım gibi geliyor Netlerim bir türlü artmıyor bu durum da beni sinir ediyor Ya yapamazsam ailem ne der kaygısı sarıyor Sosyal fobi de var üstelik bende bir yerden başlamak istiyorum ama nerden başlayacağımı bilmiyorum kafam çok karışık gerçekten bilmiyorum
Gizli Kullanıcı
Beni engellemedi manipüle mi etmeye çalışıyor?
Merhaba, birkaç hafta önce âşık olduğum insan bizden olmuyor dedi ve ayrılmak zorunda kaldık. Beni engelle madem olmuyor bizden dedim fakat tamam yazdı ve engellemedi. Ne yapmak istiyor anlamadım. Neden engellemedi? Beni manipüle etmeye mi çalışıyor etmiş mi onu da anlamadım, nasıl bir yol izlemeliyim? Ben onu hâlâ çok seviyorum. Ne yapmalıyım? Takıntı haline mi getirdim onu da çözemiyorum. Yardımcı olursanız sevinirim.
Gizli KullanıcıFazla duygusallığımdan nasıl kurtulabilirim?
Bir tartışmada hemen gözlerim dolar. Çok çabuk sinirlenirim, çok çabuk üzülürüm. Duygularımı bastıramıyorum. yardım edin herkes benden şikâyetçi. günlük hayatımda çok fazla soruna yol açıyor. Ben dahil herkes bundan rahatsızlık duyuyor. Belkide kimsenin alınmadığı bir şeye ben hemen alınıyorum ve kendim dahil etrafdakilerin de o gününü mahvediyorum. Böyle yaşamak çok zor. Herkes ergenliğimin kaynaklı olduğunu söylüyor, bundan hemen kurtulmak istiyorum. Teşekkür ederim iyi günler.
Gizli KullanıcıBelirli profildeki insanlarla saçma bir ilişki kurup takıntı yapıyorum
Merhaba, öncelikle geçmiş yıllarda (ortaokul dönemi özellikle) sosyal anksiyetenin manyak bir seviyesini yaşamış birisiyim şuanda baya azaldı. Sormadan önce annemle ilişkimizin iyi olmadığını belirtmek isterim belki bununla ilgili bir şeydir bilmiyorum. Ortaokulda aşırı mutsuz ve kaygılı olduğum bir dönemde bir hocam benim durumumu fark edip sürekli beni izlemeye başladı hatta bir odaya götürüp bir şey anlatmak isteyip istemediğimi sormuştu sonrasında onunla zihnimde garip bir ilişki kurmaya başladım sürekli onunla ilgili düşünceler geçiyordu kafamda. Gerçek hayatta beni sürekli gözetlediği için takıntı yapmıştım, mesela arabasının rengini biliyordum ve yoldaki bütün o renk arabalar geçerken aşırı terliyordum vs. o geçiyor ve beni izliyor gibi hissediyordum böyle her an her yerde beni izliyordu sanki her yerden o çıkacak gibi stres oluyordum. Ama bir yandan da zihnimde içimdeki kocaman bir boşluğu onunla doldurmaya çalışıyordum. Yani gerçek hayatta sürekli beni izleyen ve kaygılı hissettiren birisiyken zihnimde çok şefkatli benim istediğim gibi davranan sarıldığımı düşündüğüm birisiydi ya da ona benzeyen şefkatli birisini kurmuştum kafamda. Bir de onun hayatındaki her şeyi aşırı merak eden ve takıntı haline getiren ayrıca kıskanmaya başlamıştım diğerlerinden. Oturduğu mahalle, yaptığı hobiler, hayatındaki insanlar, doğduğu yer fln sürekli bir araştırma halindeydim o şeyleri gördüğümde oralardan geçtiğimde sadece zihnimde o vardı zihnim her an onunla doluydu yani ve bu beni çok yoruyordu. Bu böyle yıllarca sürdü sonra zar zor bitti. Daha sonrasında yine onun profilindeki insanları takmaya başladım bu şekilde, gerçek hayatta başlarda iyi bir ilişkimiz oluyordu ama sonrasında takıntı haline getirmeye başladığımı fark ettiğimde korkup uzaklaşmaya çalışırken onları da üzüyordum. Sonra bir psikologa gitmeye karar verdim sosyal kaygı için. Ve o kişiyi de bu profilde birini seçtim ve ona da takıntı yaptım her an sürekli zihnimde onunla konuşuyorum diğerlerinde olduğu gibi gerçek seanslarda konustuklarimiz da zihnimde tekrarlanip duruyor uyuyamıyorum artık ve onun hayatına da taktım yukarda bahsettiğim gibi . Konuşurken bazen saçmalıyorum soru soruyor ve farklı bir şey anlatıyorum kaygilanip beynim duruyor oradayken eve gidince de kendime aşırı kızıp sinirimi kendimden çıkartıyorum o yüzden artık devam etmek istemiyorum ama zihnimde bitmiycek biliyorum orda çözmek istediğim sorunlarda da bu yüzden pek ilerleme kat edemedim bir de onu da üzmek istemiyorum. Umarım anlamışsınızdır nasıl bir manyağım bende bilmiyorum ne yapmalıyım?
Gizli KullanıcıPsikolog olmak istiyorum ama iletişim becerilerim yetersiz
Çok küçük yaşlardan beri klinik psikoloğu olmak, psikoloji alanında deneyler yapmak istedim hep. Fakat hastalara terapi yapabilir miyim, konuşabilir miyim gibi kaygılarım var. Düşüncelerimi yazı yoluyla iyi aktarabiliyorum ama konuşmaya başlayınca zihnim karışıyor gibi hissediyorum. Bu da ben de özgüven eksikliğine sebep oluyor. Hayalimi nasıl gerçekleştireceğim hakkında hiçbir fikrim yok. Bu soruyu sormama fırsat tanıdığınız için size çok teşekkür ederim.
Gizli KullanıcıEşim tarafından manipüle mi ediliyorum? Yoksa kendim mi psikolojik problemliyim?
İnsanların arasının hep iyi olmasını istiyorum. Birbirlerini sevmesini istiyorum. Hiç benim eşim çocuklarım hakkında kötü düşünmelerini istemiyorum. Onları konuşmaların çoğunda onaylıyorum sevmediğim birşey yaptıklarında susuyorum kırma diyorum. Ama birikince yanlış yerde yanlış insana patlıyorum. Özellikle eşim sivri ve kırıcı dilli olduğu icin onun her insana söylediği şeyi kafaya takıyorum beynim dolu yaşıyorum. İnsanlara neyi nasıl anlatacağımı bilmiyorum yanlış ifade ediyorum. Zamanında doğru kelimelerle anlatamayınca en kötü kelimelerle ve bağırarak anlatıyorum sonra her şey daha kötü oluyor. Beynimde sürekli olayları düşünüyorum. Beynim dolu olduğu için artık hiç birşey kaldıramıyorum. Eşime bu kadar kırıcı olmaması gerektiğini anlatamıyorum. Kök ailemden herkesi kırıyor üzülüyorum. Herkes benim için susarken o hala onların yanlış yaptığını kendisinin haklı olduğunu söylüyor. Öyleyse dilin yanlış diyorum ben böyleyim diyor. Ailemle eşimin arasını bulamadıkça kendimden nefret ediyorum. Eşimden soğuyorum. Kısır döngü halinde yaşıyorum. Eşimle terapi almakta içimden gelmiyor o kadar kırgınım ve hevesim yok. Ona söyleyemediğim şeyleri söyleyince kırılmasından korkuyorum. Üzülmesini istemiyorum. Sonrasında da zaten hep ben suçluyum. Sende sürekli kavga çıkarıyorsun yüzünü asıyorsun bana soğuk davranıyorsun demesin istiyorum. Sınır koyabilsem duygusal olarak güçlü olabilsem bunları yaşamam diyorum. Ama onu da yapamıyorum
Gizli KullanıcıOna olan aşkımı kaybettim
1 yıllık bir ilişkim var. Sevgilim beni çok seviyor ve değer veriyor. Fakat ben ilişkinin 6. ayından sonra ona olan aşkımı kaybettim sadece iyi biri olduğu için değer veriyorum o yüzden de ayrılamıyorum. Ama bir yandan da sürekli kendime ayrıl artık daha ne kadar rol yapmayı sürdüreceksin diyorum. Ne yapmam gerek lütfen yardımcı olun.
Gizli KullanıcıCanım sıkılıyor ve kafamda kuruyorum
Ben ne yaparsam yapayım çabucak sıkılıyorum aktivite yapmaya çalıştığım da her ne yapmaya çalışsamda sıkılıyorum geçmişimi özlüyorum ve kafamda senaryolar kuruyorum bazen kurduğum senaryolara inanıyorum örneğin; eşim eve geç geldiği zaman onun başına gelebilecek en kötü şeyler geliyor aklıma ve bazılarına inanıyorum bide kimseye güvenemiyorum kimse bana samimi gelmiyor herkes arkamdan konuşuyormuş gibi hiç arkadaşım yokmuş gibi hissediyorum ne yapmalıyım
Gizli KullanıcıKarşılıklı alma verme dengesinin olmadığı bir ilişki
Merhabalar ben 10 yıllık bir ilişkimden yeni kurtuldum. Ayrılan taraf bendim çünkü karşı taraf benden sürekli bir beklenti içerisindeydi. kendi ayakları üzerinde durmayı beceremeyen sürekli borç içinde olan ve benden yardım dilenen biriydi. hep benim yardımımla sorunlarını hallediyordu. beni sevdiğini biliyordum ama psikolojik olarak bende çoktum. artık bana kredi çektirmeye kadar iş gitmişti. ne borcun var dediğimde sürekli bir kilif buluyordu bende inanıyordum. mantıklı şeyler söylüyordu yani belkide gerçek bilemiyorum ama bir insanın her ay bir maddi sıkıntı çekmesi bana normal gelmiyordu. ki gerçek de olabilir tamam ama bu sorunları düzeltmek için kendi borç aramaktan başka bi çözüm üretmiyordu. çalıştığı bir işi vardı ordan aldığı maaş yetmiyordu. ek iş yap borcun varsa kafelerde vb çalış dediğimde ben utangaç bir insanım öyle yerlerde çalışamam diyordu. kbirlikte çok güzel zamanlarda geçirdik ama kendi sorunlarının butun yükleri benim üzerimdeydi ve bu beni çok yıprattı. sanki annesiymisim gibi ilgilendim her derdiyle. bir kaç defa yalanlarini da yakaladım ondan sonra ona olan güvenince zedelendi. evlenmeyi düşündüğüm için artık kalbimi değil mantığımı dinlemeye karar verdim ve böyle bir iliskinin evliliğinde de çok sorun yaşanacağını düşündüm. hala çok sevsem de ayrıldım yani en sonunda. peşimden çok koştu pişmanlığını çok dile getirdi ama ben yaklaşık bir iki aydır ona söylemiştim böyle giderse biteceğini yani ona süre bile tanıdım düzeltsin her şeyi diye ama olmadı. son olarak ben onun bana bu kadar yaşattığı şeylerden sonra hala ona haksızlık ediyormuşum gibi hissediyorum. beni manipüle mi etti bu kadar yıldır anlamıyorum neden böyle hissettiğimi. hala düşünceler geliyor kafama birbirimize çok aşıktık bu sorunlar evlilikte aşılabilir miydi zamanla düzelir miydi veya ben yanlış bir karar mı verdim acaba vb. ona donmek istememe rağmen neden pişmanlık yaşıyorum sizce. buraya kadar olduğunuz için teşekkür ederim cevabınızı merakla bekliyor olucam.
Gizli KullanıcıCinsel Takıntı - Eşcinsel miyim?
26 yasında bir çocuk annesiyim ama bir anda ya eşcinselsem diye düşünceler geliyor ve korkuyorum önceyi düşünüyorum acaba nasıldım diye oynadığım oyunları bunlar akla geldiğinde de içim daralıyor ateş basıyor mide bulantısı yaşıyorum. Hiç bir şey ile ilgilenmek istemiyorum ve böyle bir durum da istemiyorum ama neden böyle bir düşünce var yanıtlarsanız teşekkür ederim şimdiden iyi günler saygılar inşallah hemen yanıt gelir
Gizli Kullanıcı
