Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Birine olan takıntılılıktan nasıl kurtulurum?
Çalıştığım fabrikada bir abi var ve sürekli seni oğlum ile tanıştıracağım diyordu. Fotoğraflarını gösterdi vs. Çocuğa karşı bir şey hissetmiyorum ama onu düşünmeden de edemiyorum. Tanışsak nasıl olur ya da ne bileyim o tarz şeyler. Ne yapmam gerek?
Sevgilimi Çok Fazla Düşünüyorum
Sevgilimi çok fazla düşünüyorum onunla ilgili ufacık bir olumsuzluk olunca kafamda çok büyütüyorum. Sürekli onunla iletişim kurmak istiyorum çok fazla üstüne gidiyorum. Benim için çaba göstersin istiyorum. Çok kaygılıyım ve de bağımlı gibiyim sanki. Nasıl kurtulabilirim bu histen
Aşk İlişkilerimde Her Zaman Aynı Şeyi Yaşıyorum
Yaşadığım ilişkilerde sürekli love bombing alıp, sonrasında bağlanıyorum. Sonraki kısımda yüzüstü bırakılmam canımı acıtıyor ve çok derin yaralar alıyorum. Şu an kimseye güvenemeyen, sevgiyi sorgulayan biriyim. Çok da gencim ama kendimi çok yaşlı ve üzgün hissediyorum.
Anksiyete ile başa çıkamıyorum
Kaygı bozukluğum olduğunu düşünüyorum. Tetikleyen sebeplerin de farkında olsam bile gündelik hayatımı ve işlerimi devam ettirmekte zorluk çekiyorum. Çok basit şeyler, örneğin bir telefon çalması bile beni tetikliyor ve olabilecek en kötü ihtimaller hakkında düşünmekten kendimi alamıyorum. Mantığımı arada bir devreye soksam bile genel olarak işe yaramıyor. Aynı zamanda yaptığım hiçbir şeyden duyduğum endişeler yüzünden keyif alamıyorum.
Sevgilimden Ayrılmalı mıyım?
Benim 2 buçuk senelik bir ilişkim vardı ilk başta çok iyi birisiydi bana iyi davranırdı ama neredeyse bir yıl sonra bu davranışları birden değişmeye başladı gereksiz yere her şeyi kıskanıp tartışma çıkarıyordu ve neredeyse her gün tartışıyorduk zaman geçtikçe daha kötü olmaya başladı ve bana hakaret etmeye hatta şiddet içeren şeyler söylemeye başladı mesela örnek vermem gerekirse mesajına geç cevap versem veya sinir olduğu bir şey yapmış olsam o telefonu kafanda kırarım falan diyordu ve her zaman beni suçlardı ben o kadar gereksiz trip atan bir kız değilim diğer çevremdekilere göre çok anlayışlıyımdır ama o sürekli trip atıyordu, güvenilmeyecek hiçbir şey yapmadığım halde bana güvenmediğini inanmadığını yalancı olduğumu falan söylüyordu ve kendi siniri geçince hiçbir şey olmamış gibi konuşmaya devam etmeye başlıyordu tabi aramız iyiyse o yaptıklarının tamamen sinir yüzünden olduğunu sinirliyken söylediklerini önemsememem gerektiğini söylüyordu ama bana göre öyle değil asıl önemli olan sinirliyken nasıl davrandığıydı bunu ona söylediğim halde bana aynı şekilde davranmaya devam etti beni kaybetmekten korkmadı. Biz üniversitenin ilk yılında tanıştık ve o zamanlar benim sınıftan bir erkek kankam vardı sevgili olduğumuzda onunla iletişimi kesmiştim ama sonrasında o benim hesabımdan takipten çıkarmıştı arkadaşımı onun da 2 tane liseden beri konuştuğu kız arkadaşları vardı o da onları çıkarmıştı birkaç ay önce tartıştığımız bir dönemde o kızları tekrar takip etti ve onlarla konuşmaya başladı ben buna bişey demedim ama benim arkadaşımla konuşma düşüncesi bile onu kızdırıyordu. Hayatı boyunca herkese karşı iyi davranıp ayıp olmasın diye kız arkadaşına sevgilisi oldğunu ve onlarla ona göre konuşmasını bile söylemek için ayıp olacağını ona küseceklerini düşünüyordu, herkesi bu kadar önemseyip iyi davranıp sadece ve sadece bana gelince hakaret edip saygısız davranması anlayış göstermemesi beni çok üzüyordu ona bunu söylediğimde de o kızların benden daha iyi ve saygıya değer olduğunu benim hiçbir iyiliği hak etmediğimi bu tür saygısız davranışları hak ettiğimi söylüyordu bunları yaparak beni kaybedeceğini biliyordu ama beni kaybetmekten korkmadı. Bu sebeplerden dolayı bizim aramız biraz açılmıştı o da kurban bayramından bir hafta önce Azerbaycan'a ailesinin yanına gitti 2 haftalığına fazla konuşamıyorduk ve ben de zaten birkaç aydır her tartışmamızda ondan ayrılmak istiyordum çünkü psikolojik olarak çok zarar gördüm çok yıprandım kızlarla konuşurken onlar ayrılmamı söylediler ama ben durup dururken sorun çıkarıp kalbini kırmak istemedim üzüldüğüm için onun benden ayrılmasını istediğimi söyledim o gün akşam bana mesaj attı ve bu şekilde devam etmek istemediğini ayrılmak istediğini söyledi ben de her ne kadar bana yaptıklarına rağmen üzüldüm ama bunu kabul ettim çünkü bu ilişkinin bu şekilde devam etmeyeceğini ikimiz de biliyorduk o akşam bu şekilde konuşup ayrıldık ve ben onu takipten çıktım. 17 haziranda ayrılmıştık bir kaç gün konuşmadık 20 Haziran'da da buraya benim yaşadığım şehire gelmiş ve o akşam bana yazdı bu şehirde nefes alamadığını her şeyin her yerin beni hatırlattığını falan söyledi ve yaptıklarından dolayı çok üzgün olduğunu söyledi ve bir hata yaptım çok pişmanım dedi ama ne yaptığını söylemedi, ben onu affetmeyeceğimi söyledim kararımda nettim ve ayrıldıktan sonra kendime odaklanmaya iyi hissetmeye başlıyordum ama bu fazla uzun sürmedi geçen gün benimle yüz yüze konuşmak istediğini söyledi her ne kadar gitmek istemesem de ne konuşacağını merak ettim ve buluşmaya gittim. Ona yaptığı hatayı sorduğumda babasının onu bir kızla nişanlamak istediğini ama onun kabul etmeyip babasıyla tartışıp buraya geldiğini söyledi ama biz ayrıldıktan sonraki gün akrabalarının düğünündeyken üzüntüden fazla alkol aldığını ve beni unutturur diye o kızın numarasını alıp kızla konuşmaya başladığını söyledi ayrıca o kıza beni de anlatmış ona boşuna umut vermek istemediğini ve konuşmayı kesmek istediğini söylemiş ama kız ısrarla ona bağlandığını ayrılmak istemediğini falan söylüyor kız biraz sorunlu bir tip. Neyse işte o böyle bana anlattı hatasını anladığını benim değerimi anladığını ve beni istediğini söyledi ama ben ona istemediğimi söylesem bile ona umut vermiş gibi oldum şimdi benimle konuşmaya falan çalışıyor sürekli. Sonuç olarak ben ona bir şans daha vermeli miyim vermemeli miyim bilmiyorum belirsizlikten dolayı çok strese giriyorum çünkü birşeylerin net olmasını istiyorum,Eğer ona bir şans verirsem ve tekrar aynı şeyleri yaparsa ondan ayrılırım ve kafam rahat olur çünkü onun değişmeyeceğini bilirim ki onunla yüz yüze konuşana kadar öyleydim iyiydim. Eğer ona bir şans verirsem ve gerçekten değiştiyse daha iyi olduysa bana istediğim gibi davranırsa ama bu sefer de ben onu eskisi gibi sevemezsem ne yaparım bilmiyorum bu şekilde ayrılırsam vicdan azabı çekerim çünkü o kadar değişmiş benim için ama ben onu istemiyorum diye çok üzülürüm. Şu an ona karşı ne hissettiğimi tam olarak bilmiyorum onu gerçekten istiyor muyum eskisi gibi sevebilir miyim bilmiyorum bu belirsizlikler beni çok yoruyor ve bir sonuca ulaşmak istiyorum artık.
Erken Boşalma Sonrası Güveni Kırılan Erkek
3 aylık devam eden bir ilişkim vardı. Bir cinsel beraberlik yaşandı. Partnerim bu konuda çok iyi olduğunu vs söylemişti. Ama erken boşaldı iki defa da. Bu durumu çok sıkıntı ettiğini hissettim. Ertesi gün ise ben ondan sebep belirtmeden ayrıldım. (Bağlanmaktan çekindim) Geri barışmak istiyorum fakat erkek arkadaşımın güveni kırılmış.
Ergenliğimde Yaşadığım Travma Gün Yüzüne Çıktı
Günler önce ergenliğimde yaşadığım bir travmam oldugunu farkettim bunun üstesinden nasıl geleceğimi bilmiyorum. Bana yardımcı olabilir misiniz? Bu travmamın bana kilo aldırdıgını farkettim. Ağzımda aft yaraları var. Hangi doktora gitsem fayda bulamadım. Bacaklarımda varis çıktı. Günler önce Bi beslenme koçuyla tanıştım ve bana vücudumuzda olup bitenlerin ruhumuzla ilgili oldugunu 17 yaşında herhangi bir cinsel istismara kalıp kalmadığımı sordu ve haklıydı. O yaşlarımda ben bu durumu göz ardı etmişim şimdi ise etkilerini görüyorum. Bana yardımcı olursanız çok sevinirim.
Eşim Sakinliğimden Faydalanıyor mu?
Karakter gereği çok alttan alan kindar olmayan sakin bir insanım eşime bazen çok sinirlensem dahi sesimi yükseltmem kelimeleri cımbızla seçerim fakat artık bu durumdan faydalandığını hissetmeye başladım nasıl olsa küsmez diyerek uyardığım şeyleri yapmaya devam ediyor
Eşimle kendimi yalnız hissediyorum
7 aylık evliyim eşimle çok yakın arkadaştık birbirimizi seviyoruz saygı duyuyoruz fakat birlikte keyifli sohbet edip zaman geçiremiyoruz eskisi gibi ilgili değil bunu kibarca dile getirdiğim zaman bana ilgi delisi olduğumu söylüyor oysa ben sadece yalnız hissediyorum
Tartışmalarda çok zorlanıyorum nasıl çözebilirim?
Yaklaşık 1 yıldır süren bir ilişkim var. Son zamanlarda aşırı bir şekilde ciddi kavgalat ediyoruz. Ben haklıyken bile ani patlamalarım öfkelenmelerim krizlerimden dolayı haksız konuma düşüyorum ve sevgilimi de üzmüş ve yok saymış bulunuyorum. Ayrılsak bile içimde bir vicdan azabı oluyor onu üzdüğüme karşı. Ayrıca kavgadan sonra durulup konuşmaya geçince ben susup kalıyorum bir şey diyemiyorum. Haklı yönlerim olsa bile açıklayamıyorum kendimi sadece sevgilimi dinliyorum. O da buna çok kırılıyor. Kendisi benim güvenliğim için çok tedirgin oluyor ve bundan dolayı üstüme çok düşüyor ve kavgalar ediyoruz okb ve anksiyetemden dolayı dışarı çıkmak beni aşırı rahatlatıyorm fakat özellikle akşam saatlerinde dışarıda olup gecikiceğimi söylediğimde illa sinirlneip kızıyor ve olay kavgaya dönüyor. Ona rahatsızlığımdan dolayı dışarıda olmak beni rahatlıyor dediğimde ben senin dışarı çıkmandan rahatsız değilim sadece çok tedirgin oluyorum diyor bu sadece bana değil ailesine karşı da böyle onunla ilgili bir problem ama ben bundan kısıtlanmış hissedip yorulmuş durumdayım anlayışla karşılasam dahi dışarda olduğum sürece diken üstünde oluyorum onu bu durumdan vazgeçmesi için nasıl bir açıklama yapacağımı bilemiyorum ve tartışmalarda az önce yazdığım sorunları yaşadığım için sürekli çıkmaza giriyorum ve haklıyken haksız oluyorum. Bu durumu nasıl düzeltebilirim yardımcı olursanız çok rahatlarım ve sevinirim. Şimdiden okuduğunuz için teşekkür ederim.