Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
İlişkide sağlıklı iletişimi sağlamak
Merhaba. 1. 5 senelik ilişkimde ciddi manada zarar gördüğümüz tartışmalı kavgalı haller içinde olabiliyoruz. Ve sağlıklı ve sakin bir iletişim kuramıyoruz. Bazen o beni ve duygularımı görmüyor mantıklı acıklamalarla geliyor gibi hissediyorum ve bu durum beni yoruyor. Kendimi ona karşı kısa ve öz ifade edip kırıldığım noktada onarılmayı bekliyorum. Onarılmayı beklemek yanlış mı bu bir şeyin göstergesi mi emin değilim. Ancak insan kırılınca gönlünün de alınmasını istiyor. Ben bunu bekliyorum. Konuşma bi o bi ben konuştukça uzamaya başlıyor. Bazen sanki karşımdaki bazen de ben sırf cevap vermek için varmışız gibi hissediyorum. Anlamak yerine cevap vermek :(Gerçekten öyle etkili bişey olsun ki ve zihnimi duygularımı ve karşımdakini de güzel ve olumlu şekilde yönlendirecek bır konuşma yapmak istiyorum. Kısa ve öz olacak biçimde. Bize bır teknık söyleyin istiyorum ve bunu deneyelım. Çok zor şartlarda hâlâ her şeye rağmen düzelmek için çabalıyoruz. Bu dönemi kolaylıkla atlatıp ve anlasılmayanları çözmüş olarak o hatalara yeniden düşmemek için ne yapabiliriz.
Gizli Kullanıcı
Nasıl Daha Umursamaz Olabilirim?
merhabalar benim sürekli düşünme ve sosyal ortamda kendimi geri çekip daha soğuk kalma gibi bir problemim var, tüm arkadaşlarım arasında en başarılısı ben olsam bile sürekli başka insanların başarılarından konuşup onların yanında olduğumu fakat benimkilerin kimsenin umrunda olmadığını görüyorum, ve tek taraflı destek gerçekten beni de zorluyor ve sürekli ne demem gerek bugün eğlenmem lazım bu söze bozulmamam lazım diye sosyal ortamlarda kendi içimde düşünüp duruyorum bundan nasıl kurtulabilirim, öz güvenimi yükseltip umursamayan bir birey olmak istiyorum çünkü başkalarının hakkımda düşünceleri ya da yanımda olmayışlarını çok umursuyorum :(
Gizli Kullanıcıİnsanlardan yardım istemekte neden güçlük çekiyorum?
Herhangi birşeyi tam olarak bilmediğimde yada o şeyi tam anlamıyla yapamadıgımda işi bilen kişiden yardım isteyemiyorum kendim öğrenmek için uğrasıyorum yapamadıgım fark edilip iyi niyetle yardım edildiğinde bu durum biraz zoruma gidiyor ve bunun neden oldugunu anlayamıyorum
Gizli Kullanıcıİnsan İlişkilerimde Kendimi Geliştirebilirim?
Kendimi anlaşılmamış hissediyorum böyle durumlarda içime kapanıp küsmeyi yada trip atmayı seçiyorum. Kolay kolay kimseye hayır diyemiyorum, karşımdaki insandan hemen şüphe edebiliyor ve zor bir durumla karşılaştığımda kaçma eğilimindeyim bu durumlar etkiliyor neler yapabilirim
Gizli KullanıcıSaç Yolmaktan Nasıl Kurtulabilirim?
Merhaba,Cok uzun suredir saç yoluyorum. İlk olarak 6-7 yıl once universite sinavina girecegim sene saç yolmaya basladim. Azaldigi zamanlar oldu ama hic birakamadim. Cok gur saclarim vardi simdi cok azaldi ve tepemde bir kisimda gozle gorulebilecek sekilde kellik var. Arkadaslarim gördüğü zaman uyarıyor ama bununda pek etkisi olmuyor. Parmaklarimi yara bandiyla bantladim olmadi, kisin bol bol bere taktim olmadi. Bir sekilde icimdeki durtuye yenik dusuyorum. Ne hissediyorum neden yapiyorum bilmiyorum. Stres gibi gozukuyor ama sanki stresli olmasam bile yapiyorum. İnsanlarin sacin mi dokuluyor sorularina cevap vermekten sikildim. Nasil bir yol izleyebilirim?Simdiden tesekkurler, iyi calismalar.
Gizli KullanıcıDuygularımı Nasıl İfade Edebilirim?
İçimde uzun zamandır dışa vuramadığım bir aşk var. Ona bunu hiç hissettirmedim. Anlar arkadaşlığımıza zarar verir diye bazen ona gereğinden fazla sert bile davrandım. İnanır mısınız küstüğü bile oldu. Arkadaşlarımız bazen konuşurken kız senden hoşlanmıyor uğraşma bile dedi. Ama hayır çok sevdim ama korktum hayatında birisi vardı ve hepimiz için susmam gerekli diye hissettim. Söylersem değişir benimle konuşmak istemez gibi geldi. Benimle yan yanayken üzüldüğümde gelir konuşurdu, hep şakalaşırdı, sohbet ederdik ama bu kadar uzaklaşınca hiç yazmaz komik reels bile atmazdı sanki sadece orada yaşıyor uzaklaşınca kayboluyor gibiydim onun için. Uzun zamandır görüşmüyoruz bense hâlâ seviyorum. Karşılaşınca hâlâ aynı bana karşı adımı hep uzatarak söyler. :) ama gelin görün ki mesaj atmaz ben atardım eskiden nasıl gidiyor ne yaptın diye ama ben de artık yazmıyorum. Yazmak istiyorum hayatında, aklında birisi olabilir yazarsam belki mutlu olmaz ve ben üzülmekten korkuyorum. Ne yapmam gerekiyor bilmiyorum normal hayatımızda eskiden hep iyide olsak internet üzerinden hep çok uzak, kısa mesajlar, zaman aralıklı cevaplar. Hangisi gerçek oydu? Yazarsam ne tepki verir? Benimle konuşmak ister mi yoksa "Off bu niye yazdı şimdi?" mi der?Bu yıl ikimiz de üniversiteye gideceğiz belki bambaşka bir şehire gidecek ben de öyle. Belki hiç karşılaşmayacağız onu çok özlüyorum lütfen yapmam gereken en iyi şeyi bana söyleyin.
Gizli KullanıcıBunalımdan çıkmak için ne yapmam gerek
İki yıldır evliyim ve eşimle birlikte geçirdiğimiz kaliteli zaman parmakla sayılacak kadar az hiç bir arkadaşım yok tek başımayım neredeyse haftalarca dışarı çıkmıyorum insan görüp konuşmuyorum vakit geçirecek kimsem yok ben ne yapmalıyım nasıl yol almalıyım bana yardımcı olur musunuz
Gizli KullanıcıOlumsuz duygular yaşadığım insanlarla artık görüşmek istemiyorum
Olumsuz bir olay yaşadığım insanlarla görüşeceğimi bilmek beni çok kaygilandiriyor. O kişi ile aynı ortamda bulunacağımı bildiğimde ya da o kişinin bana mesaj atmasında endişeleniyorum. Vücudum titriyor karnıma ağrılar giriyor. Spesifik bir örnek vermek gerekirse bir hocama derse katılamayacağımı bildirmiştim. Hocam da olumsuz bir tepki vermişti. O anda çok kötü bir ruh halinde olmuştum. Ne yazacağımı bilemedim stres olmuştum. Daha sonra ki günlerde ise bir daha o hocamın dersine girmek istemediğimi fark ettim. Onunla aynı ortama gireceğimi düşünmek beni kaygilandirmisti. Çoğu ilişkilerimde böyle olduğumu fark ettim. Bunun altında yatan sebepler ne olabilir?
Gizli KullanıcıVefat Eden Birini Unutmaya Çalışmak
6 ay önce yakın bir erkek arkadaşım feci bir motor kazasından vefat etti. Biz onunla çok yakındık, her gün konuşurduk, maddi manevi yanımdaydı. Ben iyi olayım diye herseyi yapardı. Kaza gününden önce gece son kez konuşmuştuk. Sabah ölüm haberini aldım ve o gün benim yıkılışım oldu. O günden beri kendimi toparlayamadım bir yanım eksik hissediyorum halen. Haberlerde onu gördüm, annesinin babasının yıkılışını gördüm. Kendi ellerimle toprağa vermek o kadar canımı yaktı ki. Kendimi gömmüş gibiydim. Saatler, günler hatta aylar geçti ama hala ben ilk günkü gibi acı çekiyorum. Herkes gibi 2 3 gün üzülüp bir kenara koyamadım, hep aklımda. Kimse onun gibi beni anlayamıyor. Ne zaman bir yere gitsem, bir şey yapsam hep onun eksikliğini hissediyorum. Ne yapıcam bilmiyorum. 4 5 aydir tanışıyorduk ama benim için çok değerliydi. Sol yanımı kaybetmiş gibi hissediyorum. O gittiğinden beri hayattan zevk almıyorum, zaten almıyordum ama onlayken bu en aza iniyordu şimdi oda yok daha kötü haldeyim. Bu böyle ne kadar sürecek bilmiyorum, en ufak boşlukta hayatı sorguluyorum
Gizli KullanıcıStres, Kaygı ve Tatmin Olamama
Aile içinde dağılma söz konusu bir arada tutan kişi bendim genelde, üniversiteye gidince tanıyamadım ailemi ve tartışmalı bir şekilde evden çıktım . Üniversite ye ilk başladığımda aşırı popüler bir kızdım ama şimdi sadece erkek arkadaşım ile takılmayı seviyorum çok kalabalık ortamlardan uzaklaşmaya başladım ve sürekli gelecek kaygısından yoruldum kısaca anlatmak gerekirse tek özlediğim şey çenem yorulana kadar gülen ve hep enerjisi olan sürekli yeni şeyler öğrenmeye hevesli düzenli bir hayatı olan Zilanı özledim
Gizli Kullanıcı
