Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu

Duygularımla Nasıl Başa Çıkabilirim?

Merhaba 10 gün önce 3 aylık ilişkim bitti 3 yıldır uğraşıyordu hayatıma girmek için ama ben yaş farkından dolayı kabul etmiyordum (onun 34 benim 24)daha sonra şans vermek istedim çokta güzel gidiyordu ilgi alaka zirvedeydi her yönden uyuşuyorduk ailelerden tutun benim dikkat ettiğim ve kendimde sevdiğin en ayrıntılı özelliğe kadar beni çok beğendiğini çok hoşlandığını dile getiriyordu sürekli bana evlilik istediğini yaşının geçtiğini dile getirdi ama benim okulumun 1. 5 yıl daha süresi vardı ve evlilikle okulu beraber yürütüp yürütemeyeceğimi sordu bende düşünmem gerektiğini bunun zor bir karar olduğunu söyledim (mimarlık okuyorum)daha sonra bu konuşmanın üzerine bir iki hafta girdi 1 ay başka şehire gitti ve biz görüşemeyince aramıza soğukluk girdi daha sonra yanına gittim aramız düzeldi birkaç gün sonra ordan ayrıldığımda ve biraz zaman geçtiğinde soğuk yapmaya başladıyurt dışından iş teklifi gelmişti ve bana ben gitme kararı aldım diye mesaj attı ben de bunu benimle neden almadığını benim onun için okulumu yurt dışına taşıyabileceğimi onsuz olmak istemediğimi dile getirdim o da senin hayatını çalmak istemiyorum okulunu okuyamazsan ileride beni suçlarsın bu adam için mi yaptım dersin böyle bi fedakarlık isteyemem senden dedi ben ısrarla onun için bişiyleri uzatma yada oraya taşıma pahasına yapabileceğimi söyledim fakat o ısrarla bitirdiğini söyledi . Ben baştan evliliği kabul etmediğim ve okulumu engel gördüğü için daha uğraşmadı (ya da ben öyle sandım🥲)Ben evliliği asla okulla beraber düşünen bir insan değildim evlilik aklımda dahi yokken beni 3 ay boyunca ikna etmeye çalışıp bide ikna edip yola çıkarıp yarı yolda bıraktı ve bana son konuşmada keşke başta olmayacağımızı konuşup uzatmasaydım dedi vicdan azabı çekiyorum dedi ve bitirdi. sürekli baktığım her yerde anılarımızı görüyorum nefesim daralıyor onunla gittiğim en sevdiğim yere giremiyorum en sevdiğim yemeği yiyemiyorum şarkı dinleyemiyorum çalan en ufak bir müzik kırıntısına ağlıyorum hemen kapattırıyorum onun yanına gittiğim şehrin resimleri karşıma çıkınca hemen kapatıyorum nefesim daralıyor bakamıyorum sürekli ağlıyorum aynı arabadan benimde var sırf onunkiyle aynı olduğu için binemiyorum uykularımdan ağlayarak ve nefes darlığı ile uyanıyorum olduğu semte gidemiyorum😭🥹 anlatacağınız kendimle ve duygularımla baş edemiyorum ne yapmalıyım nasıl baş edebilirim şimdiden çok teşekkür ediyorum.

Psikoloji

Çok düşünüyorum bu duruma nasıl engel olabilirim?

Bazen kendimi çok düşünürken buluyorum. Düşündükçe nefesim daralıyor. Karnıma ağrılar giriyor. En basit bir şey bile canımı sıkmaya yetiyor. İnsanlara derdimi doğru düzgün anlatamıyorum bile. Sınav korkusu gelecek korkusu beni en çok düşündürenler arasında. Böyle durumlarda kendimi nasıl sakinleştirmeliyim

Eski flörtümün yeni kız arkadaşını takıntı haline getirdim

Öncelikle eski flörtümü sevmiyorum. Hatta hayatımda biri var ancak neden bilmediğim bir şekilde sürekli yeni kız arkadaşını stalkluyorum. Kendi sosyal medyam yok ve o kız fazla paylaşım yapıyor. Hayatımda birisi olduğu halde bunu yapmaktan çok utanıyorum. Aynı zamanda bu kız çok açık giyinen biri önceden ben de böyleydim ama sevgilim hayatıma girince değiştim. Bundan memnunum aslında. Buna rağmen hiç yapmadığım bir şey yapıp içimden kıza hakaret ediyorum. Onu salak buluyorum. Ve sayfasına bakmadan duramıyorum.

Aile

Kafamda sürekli annemle kavga ediyorum, ne yapamalıyım?

Hayatımın bir kırılma noktasındayım. Üniversiteyi bırakıp yeniden hazırlanıyorum. Ancak son birkaç senem oldukça zordu. Lisede tramva sonrası stres bozukluğu ile mücadele ettim bu sorunun kaynağı küçükken uğradığım tacizdi. Liseden sonra istemediğim bir bölüme gittim sırf annem kızmasın diye sanırım. Anneme lise zamanında küçükken tacize uğradığımı söyledim. Ama annem bu yaz beni taciz eden kişinin düğününe gönderdi. Fikrimi bile sormadı. Zaman içinde anneme olan öfkem ortaya çıktı. Bu bir anda oldu. Ve hayatımın en huzurlu döneminde neden böyle hissediyorum bilmiyorum. Annemle konuşmak istemiyorum bazen. Üniversiteyi de bıraktım. Kendime yeni bir hayat kurmak ve annemle bunu neden yaptığı konusunda yüzleşmek istiyorum. Aynı zamanda da babama anlatmayı düşünüyorum. Beni anlayacak ve destekleyecek bir aileyi sonunda hak ettiğimi düşünüyorum ama nasıl yapsam bilmiyorum. İçim yanıyor sanki. Anneme öfkemi nasıl dile getirebilirim. Bu yaşananların hepsi bağlantılı mı?

Psikoloji

Hiçbir şeyden memnun olamıyorum! Neden?

yaptığım ya da benim için yapılan şeyler %80-90 oranında memnun olmuyorum sürekli memnuniyetsizim. Beni neyin mutlu ettiğini bilmiyorum. Tatil olanı yaparken bile deniz sevmiyorum dağ taş gezmeyi sevmiyorum ne seviyorum bilmiyorum. Ne sevdiğimi bilmek istiyorum beni neyin mutlu ettiğini bulmak istiyorum

Psikoloji

Sürekli daralıp nefes alamamak

Kiminle bulusursam bulusayim bi sure sonra nefes alamiyorum ve kalbim daraliyor ve hep bas donmesi mide bulantisi yasiyorum. Bulusmalardan once cok stresli oluyorum ve bas basa bulusmalarda zorlaniyorum ve disarida yemek yiyemiyorum ve ana odaklanamiyorum surekli bir titreme ve kendimi sıkma durumum var ve eger o gun bulusmada cok stres yaptıysam eve donunce de kendime kizip daha cok kendimi daraltiyorum

Aile

Eşimle anlaşamıyoruz nasıl davranmam gerektiğini artık bilmiyorum

Merhaba benim sorum eşim bana hiç bir ev işinde yardım etmiyor ama düzen takıntısı var 2. 5 yaşında kızımız var sürekli bana sen kadın mısın hiç bir işe yaramiyorsun gibi hakaretler ediyor kardeşimi çağırıp temizletcem diye tehdit ediyor kıyafetlerime çok karışıyor bu arada günde 3 4 defa süpürge aciyorum Allah'ın emri ama yetişemiyorum bana yardım eder misiniz napsam yaranamiyorum

Sevgilim tarafından 3 defa aldatıldım

Sevgilim beni defalarca aldattı ama ona olan sevgim kırgınlığıma üstün geldi. O şimdi beni unuttu ama benim hala aklımda. Onu sevmiyorum ama yaptıkları çok ağrıma gitti ve hala da aynı şekilde hissediyorum. Onu unutamıyorum. Ne yapmam gerekiyor?

İkili ilişkilerde ilişki ciddiyete ulaştığında kaçıyorum

insanlarla iliski denemeleri yapsam da kimseye karsi bir seyler hissedemiyorum iliski boyutu ciddiye ulastiginda iliskiden kaciyorum birini sevmek istiyorum ama sevmekten ve uzulmekten cok korkuyorum ama ayni zamanda da birini sevemedigim icin cok uzuluyorum neden boyle oldugunu anlayamiyorum ask hayatimda ki mutlu olmam icin en buyuk ve tek sebepmis gibi hissediyorum duygusal anlamda hayatimda birisi olmadigi zaman kendimi cok yalniz ve cok mutsuz hissediyorum

Eski flörtümü düşünmeden edemiyorum

İlişkiye donmedigi icin görüşmeyi kestiğim eski flörtümle tekrar görüşmeye baslamistik yine toksiklesince görüşmeyi yine kestim. Hayatimda baska biri yok ve 6 aydır onunla görüşmüyoruz ama hala yalnız hissettigimde onu düşünüyorum ve onunla ilgili hayaller kuruyorum bazen arama isteği geliyor ama aramiyorum. Bu dusuncelerden nasıl kurtulabilirim daha özgür olabilirim?