Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
makyaj yapamama sorunu
merhaba. ben 35 yaşında bir kızım. her türlü makyaj malzemem olmasına rağmen makyaj yapamıyorum. sürekli yeni malzemeler alıyorum ama bir gün kullanıyorum ertesi gün unutuyorum. evden dışarı çıkarken bu arkadaş buluşması için de geçerli iş için de. ailemle yaşıyorum ama onlar bu duruma karşı tepkisiz. ben çok takıyorum, bakımlı olmak istiyorum. doğal güzel olmak istemiyorum. makyaj bana iyi hissettiriyor. bu alışkanlığı nasıl kazanabilirim? internette gördüğüm makyaj videoları daha çok moralimi bozuyor. çünkü makyajlı kadınları çok beğeniyorum.
ilişkide çok kaygılanıyorum?
merhaba betül hocam ben daha önce sanaldan biriyle konuşumştum 3 senedir baya beklentiler kurdum hayaller falan ona ait hissetmiştim kendimi ama malesef onda bu karşılık yoktu benden 5 yaş küçüktü. engelleşerek iletişimimiz bitti zaten hiç görüşmemiştik de. .. bazen aklıma geliyor ve ağlayasım geliyor ne kadar aptalmışım millet evleniyo nişanlanıyo bense 5 yaş küçük çocuk için ağlıyorum sorun bende mi diyorum. en kötüsü de biriyle konuaşacak olsam yeniden hep bi temkinlikle yaklaşıyorum şüpheyle yani belki de iyi olacak yeni kişiyle ilişkimiz ama sabote ediyorum kendimi. ya yine aynı şeyleri yeni kişide yaşarsam diye bu sırada aklıma eskisi de geliyor ve ağlıyorum ne yapıcam bilmiyorum tetikte olmak yoruyor benii çokk
Yalnızlık hissi ve sevilmek istemek
Merhaba, 19 yaşındayım ve uzun bir süredir yalnızlık hissini yaşıyorum. Kendimi çok yalnız hissediyorum. İçimi dökebileceğim, gezip eğlenebileceğim bir arkadaşım yok. Bu yüzden dolayı da çok yalnız hissediyorum. Neden bilmiyorum ama kendimi dediğim gibi çok yalnız hissediyorum. İnsanlar tarafından dinlenmemek, anlaşılmamak ve umursanmamak da beni çok yalnız hissettiriyor. Ailemle yaşamama rağmen de çok yalnız hissediyorum. Ailem dediğim insanlar bile beni anlamadığı ve anlamak istemedikleri için bu yalnızlık hissi beni sardı. Bu durum bayağıdır var ve beni çok rahatsız ediyor. Her insan sevgiye aç olduğu gibi ben de sevgiye açım ve sevilmek istiyorum. İnsanlar beni sevsin, bana değer versin istiyorum. Sevilmediğimi hissetmek de beni çok yalnız hissettiriyor. Ailem tarafından sevgi bekliyorum ama bu sevgiyi alamıyorum. Bu yüzden de konuştuğum insanlardan sevgi bekliyorum fakat kimse beni sevmiyormuş gibi hissediyorum. Yakın olduğum insanlara aşırı sevgi gösteriyorum, değer veriyorum ama aynı şeyleri ben de karşı taraftan bekliyorum. Ama alamıyorum. Çoğu arkadaşlık ilişkimde çok değer veren ben oldum ama hiç karşılığını alamadığım için arkadaşlıklarımı bitirdim. Bana göre sevgi karşılıklıdır ve ben karşı tarafa nasıl sevgi gösteriyorsam, sevdiğimi nasıl hissettiriyorsam aynı sevgiyi ve değeri ben de görmek istiyorum. Ben de sevildiğimi hissetmek istiyorum. İnsan ilk başta kendini sevmeli ama ben kendimi nasıl sevebilirim bilmiyorum. Karşı taraftan sevgi sözcükleri duymak istiyorum. Ben ne düzeyde sevgi gösteriyorsam karşı tarafın da o düzeyde sevgi göstermesini istiyorum. Beni sevdiğini söylesinler, bana sarılsınlar istiyorum. Kendimi çok kötü hissettiğim zaman yanımda olsunlar, iyi günümde de kötü günümde de yanımda olsunlar istiyorum. Kendim gibi insanlarla karşılaşmak istiyorum ama ne yazık ki bir türlü karşılaşamadım. Birine aşırı sevgi göstermenin, sevgiye alışık olmayan insanları bizden soğutabildiğini anladım. Kendimi seversem insanların sevgisine ihtiyaç duymam gibi düşünüyorum. Bu durumları nasıl yenebilirim?
söylemeli miyim?
9 aydır babamdan resmen tiksiniyorum ama rol yapıyorum, annemi aldattığını biliyorum ama asla anneme söyleyemedim. bugün sanırım annem yakaladı ama hiç bir şey olmadı. anneme gördüğüm şeyi söylemeli miyim bilmiyorum çünkü onun düzenini bozmak istemiyorum özellikle bi ekonomik özgürlüğü yokken. ama içimde tutup saklarken de çok kötü hissediyorum. söylersem ve babam bunu öğrenirse diye de ayrı bir gergin hissediyorum. annem daha önce yakalayıp affetmişti sanırım babam bi şekilde ikna etmiş olabilir zaten çok manipülatif bi insan. asla bi daha olmayacağına dair kesin sözler verdi sanırım en azından bu tarz şeyler duydum. gerçekten ne yapacağımı bilmiyorum.
Narsistler ve toksik ilişkiler
Sürekli kendimi kanıtlamak zorunda bırakılıyorum. Bu, hatırlanan bir yol tarifi sohbet esnasında karşı tarafın bir konuyu yanlış hatırlaması, doğru anlattığım bir şeyin bir türlü kabul edilmemesi ve hayatımın bu insanlarla dolu olması gibi durumlar. Normal bir mekân ya da yol tarifi sırasında “hayır, orası değil” ya da “evet burası, oraya bu yoldan gelmedik, hayır başka yoldan geldik, sen yanlış hatırlıyorsun” gibi en basit örnekler bile yaşanıyor. Bu durum maalesef şu an kendimi daha iyi nasıl anlatabilirim bilmiyorum. Ufak tefek de olsa bir süre sonra içimde doluyor. Sessizleştiğimi ve üzüldüğümü hissediyorum. Çok zor şeyler yaşadım, her defasında bir şekilde ayağa kalktım fakat artık tükenmiş durumdayım. En ufak bir şey beni geçmişime sürüklüyor. İçimde bir yer acıyor ve tarifi yok. Bendeki bu acının ne zaman bu durumu anlatmaya çalışsam ya da bazı sözlerde kırıldığımı dile getirsem, her defasında suçlu ben oluyorum.
Sonuca nasıl varılır ?
Merhabalar,iyi çalışmalar. Müslüman bir ailenin evladı olarak dünyaya geldim. Taa ki 4 sene öncesine kadar. 4 senedir yoğun bir şekilde dinleri araştırıyorum , buna ateizm deizm'de dahil. Bir gidiyorum bir geliyorum. Zihnim allak bullak oldu. Tam diyorum tamam ben dinimi(ateizm'de olabilir) seçtim. Aradan bir kaç gün geçiyor tekrar başa sarıyorum. Tamam bu kadar araştırma düşünme sorgulama yeter diyorum ama yok aynı tas aynı hamam. Bu döngüyü nasıl kıracağım?Bu konu da psikolojim yerle bir oldu. Yardım ederseniz en içten şekilde teşekkür ederim.
Odaklanma sorunu ve çok çabuk sıkılmak
Merhaba, 19 yaşındayım ve YKS’ye hazırlanıyorum. Ders başına oturduğumda derse odaklanamıyorum. Videoyu açtığım anda sadece 2 dakika izleyip çok çabuk sıkılıyor ve kapatıyorum. Odaklanma sıkıntısını günlük hayatta bazen yaşıyorum ama ders çalışırken çok daha fazla oluyor. Aklım sürekli TikTok, YouTube ve Instagram gibi uygulamalara gidiyor ve odaklanamıyorum. Çok çabuk sıkılma durumunu hem derslerde hem de yapmayı sevdiğim şeylerde yaşıyorum. Örneğin yemek yemek, dans etmek, şarkı söylemek ve sevdiğim türde videolar izlemek gibi şeyleri eskiden çok severek yapıyordum. Ama artık bunları yaparken bile çok çabuk sıkılıyor ve yaptığım şeyi bırakıyorum. Bu durumları yenmek için ne yapabilirim.
aldatıldım mı
sevgilimle daha önce güven problemlerimiz oldu. bir yıl önce bi kere arabasında bira kapağı bulmuştum normalde kurallara uyan birisi arabada içki içmez aasla ama babası arkadaşlarıyla gezmeye gitmiş ondan kalmış demişti inandım (muhtemelen doğru bu, babası öyle bi tip biraz). ama geçenlerde bir haftalık ayrılığımızdan sonra bana geldi eşyaları eve bıraktık. arabaya bindik kahve içmeye gidicez. sağ taraf koltuktaki aynayı açtım bi baktım kırmzıı oje lekesi. ben değilimdir muhtemelen yakın zamanda binmedim sonuçta. kim bindi dedim. oje sürmeyen bi iş arkadaşını söyledi. ben de sinirlendim. o iş arkadaşı benim de arkadaşım hemen aradım. açmadı ben de kapattım zaten ama o sırada erkek arkadaşım çok bozuldu sinirlendi nasıl ararsın böyle bişey için vs diye. sonra iş yerinden bi iki kişiyi daha söyledi. daha önce adını hiç duymadığım bi iş arkadaşını eve bırakmış o olabilir dedi. sinirlendim. sonra üste çıktı eve dönüğ eşyalarımı alıp ben gidicem vs dedi. ben de müsade etmek istemedim sakinleştim biraz. sonra biraz konuştuk işte o kişidir muhtemelen onlardan kalmıştır bilmiyorum vs dedi. konuyu öyle kapattık gibi ama benim için asla kapanmadı. aldatıldım mı? bunu düşünmekten psikolojim bozuldu. bir yanım güvenme defalarca aynı hata olmaz iş karıştırıyor diyor. diğer yanım da bi iş arkadaşı binip aynaya baktıysa oje bulaşabilir diyor.
Kız arkadaşımın öfke problemi olduğunu düşünüyorum? Ne yapmak gerekiyor?
Merhaba kız arkadaşımla 3 senedir birlikteyiz fakat kendisinde bir öfke kontrolsüzlüğü olduğunu düşünüyorum, sebebi ise aramızda bir problem ve konuşulması gereken bir durum olduğunda ona kibarca yaklaşmama ve çözümcü olmama rağmen sürekli beni azarlıyor bağırıyor ve bir çok kez hakaret ve küfür ediyor ona nazikçe yaklaşmamı sorunları çözmek istediğimi görmemesi beni yıpratıyor onunla sağlıklı olarak iletişim kuramıyorum ona böyle konuşmaması için çokça uyarıyorum fakat vazgeçmiyor günler sonra bile ilk günkü gibi sinirli agresif bir şekilde benimle konuşuyor ayrıca kendisinin siniri sebebi ile benide dinlemiyor anlatmak istediklerimi vs algılamıyor hiçbir şeyi çözemiyoruz. Gerçekten zor bir durumdayım aylar önce ayrılmıştık ve bu konularda dahil olmak üzere son haftalarda kendisini düzelttiğini ve düzelteceğini söylemişti fakat ben bu şekilde yapamıyorum kendisi bir canavara dönüşüyor bazende hiçbir konuyu problemi konuşmak istemiyor karşılıklı olarak sağlıklı iletişim kuramıyoruz.
''Mükemmel ol'' baskısı
Çocukluğundan beri ailenin "mükemmel ol" baskısını içselleştirdin. Şimdi bu baskı kendinden geliyor - her şeyde iyi olmak zorunda hissediyorsun. Bu yüzden herkesle kontrollü, sakin ve yalan bir versiyonu gösteriyorsun. Sonuç: kimseyle gerçek ilişki kuramıyor, hiç kimse seni tanımıyor, ve sadece yalnız olduğunda kendini gösterebiliyorsun. Basitçe: Kendini hapse almışsın. Reddedilme, yargılanma korkusuyla. Ve çok yalnızsın. Sadece yalnızken kendim ola biliyiroum. Bu sorunu nasıl çöze bilirim?