Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu

Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.

Soru sor
Filtrele
filtre ikon
Kategoriler

Filtrele

Soru sor
Filtrele
filtre ikon
Kategoriler
Psikoloji

Başarmak istiyorum ama hevesim yok

Bedenim ve ruhum 1 yıldır ağır bir travmadan geçiyor. 5 yıllık bir ilişkim bitmişti. Çok narsist biriydi. Onun yüzünden panik atak + anksiyete oluştu. O benden ayrıldı ,çok bekledim aylarca ama gelmedi . Her şeyden ümidi kestim, karşıma birisi çıktı, ona şans vereyim derken tacize uğradım . Ama bu kişi şu an benim sevgilim. Aylarca peşimden koştu. Şu an o niyetle yaklaşmıyor . Başarı konusunda ise, aylardır çalışacağım diyorum ama asla çalışmıyorum. Hedefim var ama istikrar ve istek yok. 1 yıldır evdeyim, imkânım var ama gayretim yok; sadece telefonla oynuyorum , sabaha kadar uyumuyorum , uyanmıyorum. Günlerim verimsiz geçiyor . Genel hayatımda da zaten yalnız bir insanım, kimsem yok . Sadece odamda vakit geçiyorum . Hep güçlü durmaya çalışıyorum; içim kan ağlarken bile gülümsüyorum. Annem babam bu yaşıma kadar tek bir gözyaşı bile görmediler. Kendimi buna mecbur hissediyorum. Şu an benim tek isteğim kendi ayaklarımın üstünde durabilmek ve anksiyetemi yenmek. Ortamlarda rahatça konuşabilmek, gülerken ağzımı kapatmamak, biri yüzüme bakınca garip hareketler etmemek, bir şey anlatınca ortamda kelimelerimin birbirine girmemesi, kavga etmekten korkmak, biri kavga edince çok rahatsız hissetmek, toplu alanlara girince saçma bir şekilde gülme isteği; bunların hepsini aşmak istiyorum. Bu anksiyete bana 5 yıllık eski sevgilim yüzünden geldi; belki de onun yüzünden beynim 1 yıldır donuk. Ders bile çalışamıyorum; sınava 2 ay kaldı ama ben daha başlamadım bile …

Psikoloji

cesaretimi nasıl toplayabilirim

Nasıl cesaretli olurum? Bazen bazı şeyleri yapmaktan, kavga etmekten, biri bir şey dediğinde cevap vermekte çekingenlik duyuyorum. Özgüvenimi nasıl artırabilirim veya toparlayabilirim? Kendimi özgüvenli şekilde hissetmek istiyorum ve cesaretli hissetmek istiyorum. Bana bu konuda yardımcı olabilirsen sevinirim. Bazen hiçbir şey yapmak istemiyorum. Bunun sebebi nedir? Kimseye güvenemiyorum. İnsanlara artık özgüvenimi ve cesaretimi toplamak istiyorum. Yardımcı olursanız sevinirim. Teşekkürler gerçekten.

Kaygı

dini kaygilar ve cehennem korkusu

Merhaba, ben 20 yaşındayım. 16 yaşında kendi isteğimle tesettüre başladım ve namaza başladım, ailem dindar değil ama ben bunu seçtim. Son 4–5 yıldır namaz kılıyordum ama son zamanlarda bıraktım ve bunun için kendimi çok suçlu hissediyorum. Genel olarak kaygılı biriyim ve dini kaygılarım çok sık oluyor. Özellikle cehenneme gitme korkum var ve bu konuda nasıl yaklaşmam gerektiğini bilmiyorum. Psikoloğumla konuşuyorum ama Müslüman değil ve dini kaygılarımı tam olarak anlamıyor gibi hissediyorum. Konuşacak kimsem yok ve çok yalnız hissediyorum. Sadece bana yol gösterecek, yargılamayacak birinin düşüncelerini duymak istiyorum. Bu düşüncelerimin normal olup olmadığını ve korkularımla başa çıkmanın yollarını öğrenmek istiyorum.

Aile

Görmemem gereken bir şeye şahit oldum ne yapmam lazım?

Annemin arkadaşının kocasının telefonunda uygunsuz şeyler gördüm ve bu beni çok sarstı. Bunu annemin arkadaşına söyleyemem 2 çocuğu var ve ayrılmalarına ben vesile olmak istemiyorum. Bunun dışında aynı hafta içinde babam annemi aldattı, güvenimi çok sarstı bir daha yapar mı korkusu varken bir de bunu gördüm. Sürekli babamın telefonunu kontrol etmek istiyorum ama bir şekilde kendimi durduruyorum. Sınav senem çok kötü hissediyorum sürekli aklıma geliyor. Ne yapacağım hiç bir fikrim yok. ..

İletişim

Evdeki tartışmalar

Ben evde her hangi bir tartışma olduğunda bu benimle alakalı olsun veya olmasın ağlıyorum. En ufak bir ses değişikliğinde gözlerim doluyor nedenini bilemiyorum sorun büyük olmasa da kendimi ağlarken buluyorum sonra kendime neden ağladım diye kızıyorum ailem çok karmaşık insanlar kavga ediyorlar ben ise onları izleyerek ağlıyorum bişey yapamıyorum çünkü ağlamakla meşgul oluyorum maalesef bunu nasıl düzeltebilirim hiç bir yöntem bulamadım.

Kaygı

anksiyete nasıl yenilir

bu durumdan çok rahatsızım çünkü anksiyetem günlük işlerimi ve bazen gitmem gereken yere gidemememin nedeniçok üzülüyorum bazen insanların dalga geçtiğini düşünüyorum bunu yenmenin Bir çok yöntemini denememe rağmen yapamadım insanların benim hakkımda ne düşündüğünü utanırken nasıl göründüğümü ve beni nasıl algıladıkları hakkında kaygı yaşıyorum ve kötü yanı da bu konuşmalarımı ve hareketlerimi engelliyor konuşmak istediklerimi konuşamıyorum bazen de ağlıyorum nasıl yenebilirim

Psikoloji

Onu neden unutamıyorum

Biriyle tanıştım. Alıştım, sevdim, onun için yapmadığım fedakârlıklar kalmadı. Kimseyle görüşmediğini söylemişti. Bir gün memleketine gitti, yabancı uyruklu. Bana iş için gittiğini söyledi ama nişanlanmaya gitmiş. Bana en baştan beri yalan söylemiş. Şimdi bana yaptıklarını unutamıyorum. Beni sildi. Üstünden kaç ay geçmesine rağmen sürekli aklımda çıkmıyor, unutamıyorum, canım çok yanıyor. Ben bunları hak etmedim. Her şey nişanlanana kadarmış, yani nişan yapana kadar. Benle takılmış, sonra zaten bırakırım niyetiyle ki öyle de yaptı. Beni her yerden sildi, bıraktı gitti. Canım yanıyor, ne yapacağım?

Psikoloji

Ne yapmaliyim bilinçli düşünüyorum

Merhabalar, 8 aydır evliyim ve 10 haftalık gebeyim. Gebeliği ilk öğrendiğimde çok sevindim ama sonra ne olduysa bir türlü bebeği istemiyorum. Günah ve çevrenin baskısı olmasa aldırırdım, doğurmak istemiyorum kesinlikle. 41 yaşındayım, ne yapmalıyım ama kesinlikle istemiyorum. Kalp sesini duydum, hormonlar deniliyor ama zannetmiyorum. En başından beridir böyle hissediyorum. Aile baskısı tehtidi var aldırırsam. Ama takmıyorum yine de ruh sağlığı önemli benim için.

Eğitim

Gelecek kaygım var ne yapabilirim

Derslerime çok çalışıyorum ama bugün ki denememde çok kötü yaptım ve ailem çok fazla baskı yaptı bana çok ağladım. üstüne abim dalga geçti, hocalarım kızdı, annem kurstan almakla beni tehdit etti. eğer iyi yapmazsam hayatımı mahvedecekmişim, eğer ben sınavı kazanamazsam hayatımın sonu olacakmış gibi davranıyorlar. her denemeye girdiğimde aklıma ben ailemin bu dedikleri geliyor. geceleri bunları düşünmekten uyuyamıyorum. hergün uykusuz kalıyorum. bugün denemeye gittim saat 9. 30’da ama akşam 4’de uyudum, hep bunları düşünmekten ders çalışamamaya başladım. aklımda hep bi soru var ve kimseye anlatamıyorum. bunları 1-2 kere anlattım herkes kafana takma demekten başka hiçbirşey demiyor. geceleri kendi kendime konuşmaya başlıyorum. bu sefer evde herkes uyuduktan sonra karanlık ve sessizlik içerisinde karşımda birisi varmış gibi hayal edip her şeyi ona anlatıyorum ağlıyorum hatta bazen anlatırken. evde odamdan çıkmıyorum. okulda da aynıyım ama kursta sevdiğim insanların yanında kendimi rahat hissediyorum. tek gülebildiğim arkadaşımın olduğu yer orası ve annem beni denemelerim kötü gelirse beni bu kursumdan almakla tehdit ediyor. ben de denemedeyken bunları düşünmekten odaklanamıyorum

Psikoloji

Bu durumda ne yapabilirim

Merhaba, ben birini çok sevdim. Alıştıkça çok fedakârlık yaptım, çok affettim; o da yaptı ama ayrıldı. Doğrusu buydu, çünkü ben de kendimle yüzleştim; o ayrılık beni kendime getirdi. Annem bana huysuzsun, kimseyle geçinemezsin der, ama ben yalnızlığı seven, içimi sadece sevdiklerime açan, hep de zarar görmüş, yalnız bırakılmış biriyim. O yüzden bu sessizliğim, içe dönüklüğüm; kimseye muhtaç olmak istemem. Her şeyi kendi başıma hallettim hep. İçim yanar ama hep bir yolunu bulur, yaralarımı sarar, tek başıma devam ederim. Anksiyete bozukluğu yaşıyorum. Stresliyken hep midem bulanıyor. Ama o başka birini unutmaya çalışırken beni buldu, hatalar yaptı, ama hep içimdeki o çocuksu yanı da onda buldum. En son buz gibi sessiz birine dönüştüm. Sürekli ağlayan etrafım hep uyardı, ama dinlemedim. Sonunda terk edildim. Yanlış zaman var mıdır, bilmiyorum ama ben de çok içe dönüğüm; o da çok sosyal birisi. Biz çok zıt karakterleriz. Ben çok inatçıyım; sevdiğimi sahiplenirim, gözü kara biriyim ama unutunca da tamamen unuturum. Şimdi ilk defa herkesi, her şeyi sildim; içim yanmasa da devam edeceğim kendi hayatıma, çünkü onun yokluğunda ben her şeyi tek başıma atlattım. Doğru kişi bile olsa, artık bu yoldayım, çünkü orası beni çok yıprattı; kendimi çok açıkladım, çok canım yandı. Kendime güzel bir hikâye çıkarabilir miyim, buradan bilmiyorum. Yalnız kaldım. Sevgiyi değil kendimi seçtim