Kaygı Kategorisi

ilişki dinamiği

6 aydır tanıdığım çıktığım sevgilim ben ilgi göstermezsem göstermiyor bu beni yoruyor hocam hiç bir güzel kelime söylemiyor. Ben hep ilgi gösteren oluyorum böyle yapınca daha üstüne gidiyorum duygularını tam açmıyor birlikte iken çok iyiz ayrı kalınca ben çok özlüyorum o ses seda olmuyor kıskanıyorum ama böyle yaptığı için oda sıkılıyor eleştirdiğimde ise ben eski eşime karşıda böyleydim diyor çıkar yol bulamıyorum ne yapmalıyım hocam

Ani ölümden korkuyorum

yakın zamanda bir yakınımızı genç yaşta kaybettik. hayatım boyunca pek çok cenazeye katıldım ve ölümü normalleştirdiğimi düşünüyordum ancak bu kayıp bana çok ağır geldi. genç ölüm sadece bir hikaye gibi gelirdi ve bizim başımıza gelmez diye düşünürdüm. ancak bunun garantisi olmadığını fark ettim. ailemi bu şekilde ani bir olayla kaybetme korkum başladı. hiçbir sebep yokken bu aklıma geliyor ve ağlamaya başlıyorum bu duyguyu nasıl kontrol altına alabilirim bilmiyorum. şu an lise öğrencisiyim ve ani bir kayıpla hayatımın dönüm noktalarında yanımda olmazlar diye çok kaygılanıyorum

kendimi bu dunyaya ait hissetmiyorum.

benim her anlamda hep olağanüstü şeylere karsı ilgim vardı evreni araştırmayı ve gökyüzünü çok seviyorum ve kendimi bu dünyaya ait hissetmiyorum. Biraz komik olucak ama gidebilsem bambaşka bi evrene giderdim bu dünya bu insanlar bilmiyorum burası benim yerim değilmiş gibi bu kalıplaşmış düzen bu dünyanın yaşamı ve sürüklenip gitmek vs her şey çok anlamsız geliyor kendimi burda huzurlu hissetmiyorum o yüzden olağanüstü seyler ilgimi çekiyor farklılık arıyorum.

ewmls00

kuzenime olan askımdan nası kurtulurum

ben küçüklüğümden beri vazgecemediğim duygular hissediyorum ne kadar kendime ve ona kizsamda platoniğim ve vazgecemiyorum bu günlük hayatimi ciddi anlamda etkiliyor kendimi sorunlu ama onsuz da eksik hissediyorum onu içimden atamıyorum o bana sadece fiziksel yakınlık gosteriyor kendimi enayi gibi hissediyorum ona kızıyorum ama kendime daha cok cunku her seye ragmen ailelere ragmen onun bana tavrına ragmen hala onu seviyorum

kaygımı nasıl halledebilirim

bazen düzenli bi iliski yasama istegi geliyor ve biriyle görüsmek istedigimi anlıyorum fakat görüsmeye baslayınca isler ciddiye binince bende bi kaygı vazgecme istegi, üzerimde tonlarca yük varmıs gibi hissediyorum cok zormus gibi geliyor bunu asamıyorum aynı zamanda evlilik olayı aklıma gelince annemle babamı nasıl bırakacagım onlardan nasıl ayrılacagım fikrini düsününce aglıyorum bu durum beni cok tedirgin ediyor bunu nasıl asabilirim nasıl üstesinden gelebilirim

Aşk

1. 5 senelik bir ilişkim var ama sanki karşımdaki kişiye karşı içimde bir şeyler yok onu nasıl sevebilirim nasıl his besleyebilirim ilk başlarda seviyordum sonradan bi hissizlik oldu nasıl sevebilirim diye baya düşünüyorum ama elimden bir şey gelmiyor karşımdaki kişi beni baya seviyor bende ona karşı içimde bir şeyler var mı yok mu bilmiyorum hiç bir şeyden emin değilim, onu sevmek ona değer vermek beni sevdiği gibi onu sevmek istiyorum yardımcı olursanız sevinirim

Gelecek kaygısıyla nasıl baş ederim

Yeni bir ev tuttum kira günü yaklaşıyor erkek arkadaşımla birlikte yaşıyorum bütün yük onun üzerine kaldı bununla ilgili kaygı yaşıyorum sanki ilişkimizi etkiliyor işsiz kaldım yeni bir işe başlayacağım yarın ama bu gece mesela uyuyamıyorum çünkü gelecekle ilgili kaygılarım var sanki işsiz kalmamdan dolayı maddi sıkıntılar çekeceğim borçlarım bitmeyecek ayrılacağız tek kalacağım yalnız kalacağım şu anda da yalnızım zaten gurbetteyim ailemden uzağım iki tane çocuğum var ondan uzağım yani burada tek başıma kalıyorum

Yoğun kaygılıyım. Nasıl değişebilirim?

Merhabalar, kendimi bildim bileli içimde hep stres, kaygı ve korku var. Bir doktor zamanında panik atağımın olduğunu söylemişti ve psikoloğa gitmemi önermişti. 2 kere psikoloğa randevu aldım fakat odaya girmek bile beni strese soktuğundan ikisinde de kapıdan geri dönmek zorunda kaldım. Yardım almak bir şeyleri değiştirmek çok istiyorum ama yapamıyorum. Zamanında hoşlandığım çocuğu reddettim ve bunun vicdan azabıyla yaşıyorum hala 3 sene oldu. Şu anda birisinden hoşlanıyorum sanırım ama galiba kendimden uzaklaştırdım yanlışlıkla. İstemeden dediği bir şeye çıkıştım, bunalmıştım. Eskisi kadar yakın değiliz artık. Onunla bir ilişki içerisinde olmak çok istedim, hala istiyorum fakat korkuyorum. Korktuğum şeyi bir anlayabilsem. . Bu belirsizlik beni çok yoruyor. Yalnız olduğumda bin kat daha rahat ve mutlu hissediyorum bu yüzden sanırım bir şeyleri değiştirmekten sorumluluk almaktan korkuyorum. Ama konuşacak kimsem olmadığında da kendimi sanki depresyona girecekmiş gibi hissediyorum. Bundan 4-5 sene önce ağır bir dönemden geçmiştim annem ve babam yollarını ayırdığında. Hala dönem dönem geri geldiğini hissediyorum ve o zamana geri dönmek istemiyorum. Hiçbir zaman güzel bir ilişki içerisinde olamayacağımı düşünüyorum. Konuştuğum kişi de onlinedan bir arkadaşım. Eskiden online arkadaşlarımı annemden gizlemiştim ve ağır bir sonuç elde etmiştim, onun da travması duruyor hala. Online da insanlarla iletişime girmekten kaçınıyorum. Her an kötü biri çıkabilirlermiş gibi geliyor. Bu stresim konusunda arkadaşlarıma danıştığımda benimle dalga geçiyorlar. Ufacık şeye stres yaptığım için. . Beni stres eden bir olay olduğunda danışacak kimsem yok. Geceleri stresten ağladığım zamanlar oldu, konu ne olursa olsun fark etmiyor. Kafamda çok kuruyorum sanırım, öyle diyorlar. Ve bazen o kadar bunalıyorum ki istemeden yanımdakilere çok bağırıyor ya da çıkışıyorum. . Halbuki 2 dk öncesinde çok iyiydim. Bu hareketimle çok kişinin kalbini kırdığıma eminim gerçekten istemeden yapıyorum. Umarım bir gün düzelebilirim.

Ergen kızımın iletişim problemini nasıl aşarım?

16 yaşındaki kızım tek başına markete sokağa çarşıya gidemiyor. Yanında biz varken bile bir ürünün fiyatını soramıyor. İnsanların tepkisinden utanç verici bir duruma düşmekten cekindigini düşünüyorum. bu durumda ne yapacağımı bilmiyor ve çok üzülüyorum. Evde bize karşı çok despot kırıcı ve saygısız. Her sey için bize ihtiyacı olduğu halde isteklerini çok zorba bir şekilde elde etmeye çalışıyor. Dışarıda aşırı pasif

Çok mutsuzum sevilmek ilgi görmek istiyorum yalnız kalmak istemiyorum bu durumda ne yapmalıyım

Çok yalnızım çok mutsuzum hayatıma kimi aldıysam beni sevmedi ben artık sevilmek istiyorum bir eşim olsun çocuğum olsun kalan ömrümü onlara adayim istiyorum ama hayatıma kimi aldıysam beni sevmedi beni istemedi her gün ağlıyorum her gün derinden acı çekiyorum ve nedense bu beni çok rahatlıyor çoğu zaman bir ağlayim kendime gelim diyorum ve kendi kendime çok konuşuyorum kimse yokken tabi