PsikolojiKategorisi
Zihinsel ve duygusal olarak kendini daha iyi hissetmek bazen küçük farkındalıklarla mümkün. Duygularını anlamak, iç dünyanı keşfetmek ve kendine biraz alan tanımak istiyorsan doğru yerdesin.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Sivilcelerimin özgüvenimi sarsmasını nasıl engellerim?
Yüzümde 2 senedir sivilce var ve geçmiyor tedavi görüyorum şuan 4. ayımdayım çok kötü bir halde benim çok psikolojik açıdan etkiliyor makyajsız asla dışarıya çıkamıyorum çok üzülüyorum herkes tavsiye veriyor yüzüne ne oldu gibi söylentiler duymaya maruz bırakıyorlar ağlama krizleri geçiriyorum sivilcelerim yüzünden özgüvenim yerle bir oldu çöp atmaya inerken bile yüzümü saklıyorum kimsenin görmesini istemiyorum bu durum normal mi ne yapmam gerekiyor etrafımdaki insanların bana iğrenerek bakmasından bıktım 1 aydır evden çıkmıyorum herkes üstüme geliyor ergenlik sivilcesi diyip geçiyorlar 18 yaşındayım ve suratım hiç ergende çıkan sivilce yüz tipi değil 2 senedir makyajdan nefret ettim bende hiç bir şey sürmeden çıkmak istiyorum dışarıya bende diğer kızlar gibi olsun istiyorum suratım çok doldum ne yapacağımı hiç bilmiyorum
Kocamdan değer göremiyorum ne yapmam gerekiyor?
Aslında ben kendime değer vermeyi bilmiyorum kendimi sevmeyi bilmiyorum… Anda kalamıyorum yaygın anksiyete var diyor kalp doktorum. Kocamın bana prenses gibi davranmasını istiyorum o da aynı ilgiyi benden bekliyor çok sinirleniyorum soğuyorum ondan çünkü ben kadınım ve önce benim o ilgiyi görmem gerek diye düşünüyorum ki ona da gördüğümü uygulayayım. İlişkide hangimiz kadın belli değil. Bana çiçek almaz hediye almaz çokta güzel bir kadınım aslında 30 yaşındayım çevrem beğenir ama bu kocama beğendiremedim kendimi gerçi beğendirmek için de uğraşmıyorum… bişeyler içinden geldiği için yapsın istiyorum ama içinden hiçbir şey gelmiyor belli ki tek yaptığı işe gidip gelmek.
Ağlamamam için ne yapmam gerekiyor?
gün içerisinde sık sık ağlama nöbetleri geçiriyorum ve bazen hiç kendimi tutamayıp aynı zamanda öfke nöbeti de ekleniyor etrafa zarar verebiliyorum hemde bir sebebi yokken bunun devamında uyku problemi yaşıyorum ve ev dışına çıkmak istemiyorum kesinlikle bir de bazen aile içinde veya başka insanlardan da nefret ediyorum gibi kimseyi görmek duymak bile istemiyorum tamamen odama kapanıp kendimle kalmak istiyorum sonra da ilk başta anlattığım sorunları teker teker sıralı halde yaşamaya başlıyorum sürekli kendimde bir kusur buluyorum aslında düşündüğüm zaman kendi kendimi de yatıştırmaya çalışıyorum sanki farklı birisi oluyorum ve kendime çözümler üretiyorum ama yine de bu içerisinde bulunduğum döngüyü kıramıyorum ne yapabilirim
Fazla duygusal bir insan olmayı nasıl aşarım?
Panik atak, anksiyete ile mücadele etmekteyim. Aşırı terleme ve nefes nefese kalma problemim var kalabalık bir ortama girince daha da artıyor. Konfor alanımdan çıkmak istemiyorum. sürekli yemek yeme ihtiyacı hissediyorum. Dış görüntüme fazlasıyla takılıyorum. Özgüven eksikliği yaşıyorum. Fazla duygusal bir insanım ve bir şeyleri sürekli erteleme huyum var. Gün içersin de sürekli uyumak istiyorum. Nasıl kurtulabilirim yorumunuzu da merakla bekliyorum.
Öfke sorunumu nasıl aşabilirim?
Geçmişe çok takılıyorum. Herkesin ne dediğinden çok etkileniyorum ve öfkemi kontrol edemiyorum. Geçmişte olan olayları tekrar tekrar düşünüp sinirleniyorum. Devam edemiyorum. Her olayda olumsuzu görüyorum. Öfkelendiğimde başka birine dönüşüyorum. Öfkemi kontrol etmek istiyorum. Çevremde bana yardımcı olabilecek kimse yok. Etrafımdaki insanlar tarafından anlaşılmadığımı hissediyorum. Kendimi yalnız hissediyorum. Arkadaşlarımla arama mesafe koydum, hep üşendiğim için sosyal hayatım bitti. Yardıma ihtiyacım var.
Hayatımda Nasıl Daha Fazla Anlam ve Mutluluk Bulabilirim?
Merhaba,Psikolojik destek almak istediğim bir dönemden geçiyorum ve sizden yardım istemek istiyorum. Resim öğretmeniyim ancak kendi alanımda iş bulamıyorum. Bu durum beni farklı sektörlerde çalışmak zorunda bırakıyor ve bu da mutluluğumu olumsuz etkiliyor. İlişkilerimde ise sürekli değersiz hissettirildim ve sevilmeye layık olup olmadığımı sorguluyorum. Bu sebeplerden ötürü günde en az bir kere ağlıyorum özellikle geceleri yaşadığım olumsuz her olayı özellikle ilişkilerimde yaşadığım olumsuzlukları zihnimde canlandırıp ağlama krizleri geçiriyorum. Sosyalleşmek bile kafa dağıtmama yetmiyor. Daha önce keyif aldığım hiçbir şey artık beni tatmin etmiyor ve başladığım işleri bitiremiyorum. Sürekli olarak önümde engeller varmış ve şanssızmışım gibi hissediyorum. Yaşadığım stres cildimi de etkiledi ve yeme bozuklukları yaşamaya başladım. Başkalarının hayatlarıyla kendi yaşamımı kıyaslamak beni daha da olumsuz etkiliyor fakat bunu bırakamıyorum. Eski neşeme kavuşmak istiyorum. . Mutlu olmak istiyorum. .Bu süreçte yaşadıklarımı paylaşarak destek almayı umuyorum. Teşekkür ederim.
Yabancılaşma hissi nasıl geçer?
Ara ara gelip şiddetleniyor ve bazen gerçeklik algımı büyük düzeyde kaybedip atak yaşamama neden oluyor. Nefes egzersizleri veya ana odaklanıp etrafımdakileri sayıyorum. Ama sanki zihnim kendisini tamamen kilitlemiş. Sağlıklı düşünemiyorum. Ve "bu hisler birer yanılsama" diyemiyorum o an. Bu durum beni çok yordu. Bazen aklımı kaybedeceğimden korkuyorum. Bir şeyler yapmaya korkuyorum. Kendimi bambaşka bir evrene gelmiş gibi boşlukta hissediyorum. Bu durumdan nasıl kurtulabilirim?
Nişanlımdan ayrıldım ve cinsel ilişkiye girdiğim için pişmanım onunla devam etmem gerekir mi?
öncelikle 2. 5 yıllık ilişkimin nişanlılık evresine döndüğü zaman çatışma kavgalardan dolayı ayrılma kararı aldık anlaşamadığımız için zorla devam ettirdik emek zaman verdik bu ilişkiye diyerekten ama cinsel ilişki yaşadığımız için bu daha çok bastırdı ve hataları görmemeye başladım başkasıyla olamam diye düşündüm her şeyine razı gelmeliyim diye düşündüm ve kimseyle paylaşmadım ne yapmam gerekiyor kendimi affedemiyorum yaptığım yanlıştan dolayı suçluyorum ve o da bunun farkında bundan korktuğumunda farkında ailem bilmiyor bu ilişkide şiddet de gördüm şiddetten sonra cinsel eğilimle birlikte o şiddeti unutturduğunu farkına vardım kafamdan bir türlü atamıyorum hayatıma bakamıyorum hep aklıma geliyor hep ona geri dönüyorum her dediğine evet demek istemiyorum ama sırf ilerde başıma kötü şeyler gelmesin karşı taraftan diye onunla mutlu olacağımı sanıyorum ne yapmam gerekiyor yardımcı olur musunuz?Bir de sizden rica ediyorum bu sorumu paylaşmazsanız olur mu?
Zihnim benimle sanki oyun oynuyor
Benim çocukluğum babasının alkol bağımlılığı sebebiyle sürekli annesine şiddet uygulayan ve buna şahit olan bir çocuk olarak geçti annemin kahramanı olarak görüyodum kendimi babam gece geç saate alkollü bir şekilde gelip annemi hep döverdi ben sanırım bu düşünceyle uyuyodum bu yüzden onların sesinden hep uyanırdım bir gün hasta numarası yapıp annemi ve babamın ilgisini kendi üzerime çekip annemi dayaktan kurtarırdım başka bir gün korktum yanınızda uyumak istiyorum diye yanlarına giderdim ve annem yine kurtulurdu allahtan babam çocuklarına düşkün bir adamdı da benim o bahanelerimde benle ilgilenmekten annemi unuturdu ben sonrasında annanemlerde kalmaya başladım ve onlardan kopuktum sonrasında babam cezaevinde girdi hala orda babama öfkem çok fazlaydı çocukluğumdaki olumsuzluklara çok odaklanmıştım babam cezaevindeyken 4yıl boyunca hiç onunla konuşmadım sonra kansere yakalandım ve sebebinin babama olan öfkemin ve hasretimin olduğunu düşündüm sonra içimdeki küçük kız ve ben onu affettik artık babamla aram çok iyi ama onunla ilgili birşey hatırlamıyorum yani beynim çocukluğumla ve babamla olan anıların bir çoğunu sildi gibi bazen bana anlattıklarında hatırlıyorum bazılarını anıları unuttuğumu biliyordum sebebini düşünüyordum acaba babamı hala affetmedim mi diye ama çok odaklanmamıştım taki sevgilimle olan anılarımı unutana kadar sevgilimle aram çok iyiymiş herkesin imrendiği bir ilişki içindeymişiz öyle söylüyorlar bende içimde hissediyorum ama 3kez beni terk edip barıştık bunları net bir şekilde hatırlıyorum en sonki ayrılışımızın ilk gecesinde çok ağladım ve canım çok yandı sonradan onunla ilgili hiç birşey hissetmemeye başladım aklımı yitirecek gibi oluyorum onu sevmiyomuyum artık diye bile düşünüyorum ama içimde ona olan sevgimi hissedebiliyorum fakat bazı anıları unutmamın sebebi ne bilmiyorum onunla olan bazı anılarım hayal meyal geliyo ama hiç bir his yok onu gördüğümde sadece içimden sarılmak geldi içimden ama benim hatırlamadığım şeyler var ve bu olay sadece ayrıldıktan 2gün sonra ortaya çıktı evet babamla olan bazı anılar yok ama sevgilimde de olması ve bu kısa süre içinde gerçekleşmesi beni şaşırtıyor hislerim dondu gibi sanki ağlamak geliyo içimden ağlayamıyorum,üzülemiyorum,gülüp eğlenemiyorum babama ve sevgilime çok değer veriyorum babam ilk aşkım ve sevgilim son aşkım diye görüyorum bilmiyorum onlara çok anlam yükledim diye mi böyle oldu aslında bunun sebebini öğrenirsem yıllar önce babamda olan gizemi de çözmüş olucam
Karanlık korkumu nasıl yenerim?
Ben küçük yaşdan beri karanlıktan çok korkan sürekli televizyon karşısında telefon karşısında uyuyan biriyim bu korkumu asla yenemiyorum. 2 aydır tekrar yüksek biçimde tekrarladı bu sefer ölüm korkusu ölürsem ne yapacağım, karanlıkta kalacağım korkusu akşam olduktan sonra içime çok sıkıntı giriyor, uykuya dalamıyorum uyuyamıyorum bunu nasıl yeneceğimi bilmiyorum nasıl yenebilirim lütfen yardımcı olun. Şimdiden çok teşekkür ederim haber bekliyorum sizden