Psikoloji Kategorisi

Aşırıya kaçan hayal kurma sorun mudur?

Ben açıkçası çocukluğumdan beri hayal kuran ve hayal kurmaktan hoşlanan bir insanım fakat son olaylardan sonra hayal kurmalarım çok olmaya başladı bazen bir sorundan veya herhangi bir şeyden kaçmak için hayal dünyama sığınıyorum ama bu benim ders hayatım ve aile içi hayatımı çok fazla etkilemeye başladı ders çalışmaya başladığında hayal kurma okula gittiğimde hayal kurma gibi çok fazla sorun oldu ve bu beni çok fazla rahatsız ediyor bazen mutfakta ayakta sürekli yürürken hayal kuruyorum ve odanın etrafında dönüp dolaşıyorum ve tüpü sürekli açıp kapatıyorum fakat bunu pek bilinçli yapmıyorum bazen annem uyarıyor bazen ailedekiler uyarıyor ama bu hayal kurmam beni rahatsız etmeye başladı bazen ders esnasında hocanın ödediğini duymuyor ve hayal dünyama kaçıyorum böyle sürekli sürekli düşünce içerisindeyim pek bilinçli yaptığım bir şey dedim bazen böyle dalıp gidiyorum işte ne olduğu pek belli olmuyor hatta bazen birisiyle konuşuyorum konunun ne kadar ciddi olduğunu pek önemli değil bir anda hayal dünyamı dalıp gidiyorum ve cidden hem ben hem ailem hem arkadaşlarım çok rahatsız olmaya başladı bunun etrafındakileri anlattığım zaman da bunun belli bir hastalık olmadığını kendi kafanda olduğu bir şey olarak ifade ediyorlar internetten araştırdığım kadarıyla da evet böyle bir hastalık yok ama bir hastalık değilse ve ben bunu bilinçsiz yapıyorsam bir çaresini bulmam lazım o yüzden bir psikoloğa danışmak istedim ama bir rahatsızlık değilse eğer neden bir psikoloğa gideyim

Karakter özellikleri kalıcı bir şekilde değişir mi?

son zamanlarda kendimi çok pasif hissediyorum biri bana beni rahatsız edecek bir şey söylediğinde onu uyaramıyorum ve aklımdan geçen hiçbir cümleyi dile getiremiyorum susuyorum ve kendi içimde kendi kendimi yiyorum ama asıl konu ben 1 sene öncesine kadar hiç böyle biri değildim birinin bana kurduğu yanlış bir cümleden sonra direkt lafı yapıştıracak bir karakterde insandım kimseden ne çekinirdim ne lafımı esirgerdin ama şu an hiç öyle hissetmiyorum, eskiden insanlar ne düşünür ne der asla umrumda olmazdı ama galiba şu anda umursuyorum ve bunu kendime dahi söylemek istemiyorum. Bu değişkenliğe sebep olacak bir olay yaşadım mı diye kendime soruyorum ama cevap alamıyorum, bazen kendime olabilir geçici bir süreçtir diyorum ama canımı çok sıkmaya başladı. Ben daha önce hep oturmuş bir karakterim ve oturmuş özelliklerim var diye düşünüyordum zamanla bu özelliklerim değişince kendimi kötü hissetmeye başladım acaba ben daha önce öyle bir kişi değil miydim kendimi mi kandırıyordum diye düşünüyorum. Bazen bu düşüncelerim bana çok saçma ve anlamsız geliyor kendime kızıyorum ama dönüp dolaşıp yine aynı yere geliyorum.

Kendimle kavga etmeyi nasıl bırakabilirim?

Kendimle sürekli bir kargaşa bir kavga içerisindeyim, çok uzun süredir böyle bir problem yaşıyorum sanki içimde iki kişi sürekli tartışıyormuş gibi artık çok yoruldum. Bu sorun kendimden soğumama neden oluyor ve ne yapmam gerekiyor bilmiyorum sıkıldım artık bu döngüden kendimi tanıyamıyorum kafamdaki iki kişi sürekli birbiriyle çelişiyor, acaba kendi benliğimi kabul edemediğim icin mi yaşıyorum bunu bilmiyorum. Bu durumu nasıl aşabilirim ?

Insomnia olduğunu nasil anlarım?

Çok fazla uyku sorunu yaşıyorum. Geceleri uyuyamıyorum ve bir kez uyanırsam bir daha uyuyamıyorum. Bu sorun hayatımda bi çok olumsuzluğa neden oluyor. Ve gün içinde ne kadar uykusuz olursam olayım hatta hiç uyumasam bile bu beni gün içinde rahatsız etmiyor. Yani yorgunluk veya uyku hali olmuyor. Rahatça durabiliyorum. Ama gün içinde uyumam gereken miktardan çok az uyuyorum. Ve dershaneye gidiyorum bu beni çok etkiliyor. Bunun neden kaynaklandığını da anlamış değilim. Bir şey düşünmüyorum veya bi sorundan kaynaklı da değil. Ama bir şekilde hiç uyuyamıyorum. Erken yatsam bile bu aynı oluyor. Insomnia olduğunu düşündüm, araştırdım ama kesin sonuca ulaşamadım.

Gerçeklikten kopuk gibiyim. Ne yapmam gerek?

Genel olarak yaşantımda sürekli yorgun, halsiz, sanki gerçek dünyadan kopuk gibiyim hatta öldüm de acaba ruhum burada olduğu için mi görünüp önemsenmiyorum ya da başka bir tabir. birisi konuştuğu zaman onu duyuyorum ama anlamıyorum yani sanki farklı frekans gibi ses var ama algı yok. ders için YouTube'dan bir video açtım adam konuşuyor duyuyorum ama algım kayboluyor. kendimi hiç normal görmüyorum özellikle 2 3 haftadır uyku bozukluğu halsizlik vb gibi şeyler var. zaten hiperaktivite bozukluğu dikkat dağınıklığı gibi sorunlarım var ve bunlar için eski psikiyatrim 2 tane ilaç vermişti abizol ve rustral kullandım 1 yıla yakın. bir cümle kurmak için bile çok düşünüyorum yani şöyle anlatacağım bu yazıyı yazarken bile anlatmam gerekenden çok farklı konular olmuş olabilir. bu şekilde işte gerçekten bir sorun varsa doktora gideceğim veya önerileriniz benim için çok önemli. teşekkürler.

Aşırı duygusallıktan nasıl kurtulabilirim?

Merhaba, ben üniversite 1. sınıf öğrencisiyim bu yıl yeni bi şehre taşındım yeni bi okul yeni arkadaşlar ama ailemi o kadar çok özlüyorum ki…Sürekli mutsuz hissediyorum aslında bu bende bu yıl olan bir şey değil kendimi bildim bileli hep çok duygusalım sürekli mutsuz hissediyorum kendimi sürekli bir şeyleri düşünürken buluyorum geçen sene dershanede bir öğretmenim vardı o bana çok iyi geliyordu ben konuşmadan beni anlıyordu öğretmenimin desteğini onunla konuşmayı çok özledim şu anda sizle konuşmak bile o kadar iyi geldi ki teşekkür ederim

Kan aldırma fobisi

Öncelikle merhaba ben 17 yaşında bir genç kızım neredeyse çocukluğumdan beri ailemin kavgaları gerek siddetli gerekse onların kavga etmesinden kendime zaman ayıramıyorum ama şu sıra daha da büyük sorunum var doktora gitmem gerek fakat iğne fobisi yüzünden gidemiyorum korkmuyorum aslında 1 gram acısında ama kolumu açmak onların bağlaması o iğne girdikten sonra o çekilme hissi beni bitiriyor geçen kardeşimi götürdüm ( 15 yaş kız ) ondan kan alınırken yanında bile olamadım dışarıda bekledim çıktı bende bir şey yoktu oturduk banka abla iyiyim dedi bı süre geçti ben terlemeye başladım da kucağına yatcam dedi tamam dedim yattı fakat bi süre sonra benim kulaklar uğuldamaya mide bulanmaya başladı tabiri caizse sanki madde içen insanlar vardır ya onlar o içtiğinin kafasını yaşar aynen öyleydim ( maddeye ve o tarz şeylerden nefret ederim aşırı karşıyım) dedim sen otur burda ben yere oturdum soğuk soğuk terlemeler aslında açlık falan diyorlar ama değil aç da olsam tok da olsam hep böyle asla cesaret edemiyorum o koltuğa oturup o kanı vermeye imkanım yok paralı şekilde tedavisine batırmaya sağlığım tehlikede napcağımı şaşırdım artık size yazayım dedim ( Çocukluğumda da böyleymişim hatta hayal meyal hatırlıyorum max ana okulu ve ya birinci sınıf yaşlarındaydım daha da küçük olabilirim zorla kan almaya calışıyolardı hemşiresi babamlar sağlık çalışanları falan doktor yani kanı alacak kişi karşımdaydı konuşuyordu ben ona tekme atıyordum doktor babama baktı o da bana aşırı derecede bağırıp çağırmakla meşguldü hep annem zaten sürekli konuşur ve hep kavga çıkartır haklı sanar kendini doktora batırcan iğneyi diye bağırmıştı babam napacağımı şaşırdım size yazıyım dedim umarım görür ve cevaplarsınız ❤️

Kubraak

Olumsuz düşüncelerden nasıl kurtulurum?

Ben bugün dayımın kızlarının kendilerine hediye almalarını düşündüm ve içimden dedim ki kendinize almayı biliyorsunuz dedim çünkü birkaç kez doğum günüme hediye almadılar. Hep kendilerine alıyorlardı onlarla birlikte kutladığımızda onun kızlarının doğum gününe. Sonra kendimi deniz kenarında hayal ettim denizin dalgasının sesiyle ve güneşin sıcaklığını ve güneşin varoluşunu hayal ettim sonra yine uçuş moduna geçtim. Sonra kendime kendine zaman ver dedim.

nasıl kendimi bulabilirim

Ben nerdeyse 4 senedir başkası gibiyim. hayat bile aynı gelmiyor. devamlı önceki halimi düşünüyorum ve bu halimi sevemiyorum çünkü böyleyken kendimi herkesten geride görüyorum. İlk telefonum bozulduğunda ve covid zamanı olduğundan sürekli ev ortamında kalmamla başladı ve hala sürüyor. bu süreçteyken hayatımdan iki kişiyle bağımı kestim. en yakın arkadaşım dediğim kişi herkesle aramı açtı ve son olarak ihanet edip sevgilimle aramı bozdu ve sevgilimde onunla bir olup psikolojik şiddet uyguladılar. ve sevgilim her gün beni suçladı hakaret küfür etti onu da çıkardım. etrafımda insan kalmadı kuzen grubumuz vardı onlarda ayrı takıldıkları için mesafe koydum. bu olaydan sonra çok istediğim kişiyle barıştım. ama kendimi 4 sene önceki halim gibi istiyorum çünkü daha iyiydim hayata odaklanamıyorum nasıl düzelir

Yuva gibi hissetmek için ne yapabilirim?

Hiç yuva gibi hissedemiyorum. 9 senelik evliyim 2 çocuğum var ama o aile sıcaklığını güvenini hissedemiyorum. Mutlu olamıyorum. Bulunduğum evden sürekli taşınmak istiyorum. Benimseyemiyorum. Başka eve geçersek daha iyi hissedecek gibi düşünüyorum. Buna engel olamıyorum bu yüzden sürekli stresli ve eksik hissediyorum. Nedenini anlayamıyorum. Kocamı seviyorum. Çocuklarımı seviyorum. Ama aile gibi hissedemiyorum. Bunun önüne nasıl geçebilirim acaba? Lütfen en hızlı şekilde yardımcı olun