PsikolojiKategorisi
Zihinsel ve duygusal olarak kendini daha iyi hissetmek bazen küçük farkındalıklarla mümkün. Duygularını anlamak, iç dünyanı keşfetmek ve kendine biraz alan tanımak istiyorsan doğru yerdesin.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Çabuk üzülüyor ve hemen sinirleniyorum
Anlık üzüldüğüm ve sinirlendiğim için kız arkadaşımla aram bozuluyor bazen beni anlamıyor benden hemen vazgeçiyor beni sevmediğini düşünüyorum ben onun için herşeyden vazgeçiyorum ama o benim için savaşmıyor çaba vermiyor bu durum beni çok üzüyor kalbim sıkışıyor ve elim ayağım titriyor haklı da olsam haksız da olsam her zaman ben özür diliyorum insan bazen sevdiği kişi uğruna her şeyden vazgeçmeli çok üzgün hissediyorum
Gizli Kullanıcı
Sürekli negatif eleştiri ve Yetersizlik duygusu
Merhabalar. is yerinde ve aile içinde sürekli negatif eleştiri ve bahaneler ürettiğim yönünde söylemler ile yaptığım işler eleştiriliyor. yada onay görmüyor. bu eşim ve işimdeki yöneticilerden o kadar yoğun şekilde gördüğüm bi davranış oldu ki çevremdeki insanların büyük çoğunluğu beni överken asıl onay beklenen yerler alakam olmayan konulardan beni suçlu ilan ediyor yada yetersiz olduğunu ima eden cümleler ile eleştiri yapıyor. Örnek olarak yoğun bir günün ardından mutfağı toplamı isteyen eşimin iş bittikten sonra gözden kaçan birşeyi zaten istemeden yaptın ilgisiz sin ben yalnızım şeklinde söylemleri yada üst amirler tarafından yapılması istenen bir iş için belirlenen personelin yetersiz olduğunu belirttiğim halde bunlarla yapılabilir olduğunu söylenmesi den sonra işin istenilen şekilde olmamasına yöneticilerin benim beceriksizliği nedeniyle olduğunu söylemeleri gibi. Sürekli insanların kendi eksikliklerini yada hatalarini benim üzerime farklı şekillerde yapıştırmalı ve bunu inanarak yapmaları artık benim için dayanılmaz bir hal aldı. konusarak ikna yada derdimi anlatamadigim kişilerden uzaklaşıp mesafeyi arttirdikca onların bu davranışlarındaki şiddet artıyor. Ben bunları yazarken bile eşim tarafından babalık vazifelerim ile ilgili bu tarz sözler duyuyorum.
Gizli KullanıcıKendime nasıl iyi gelebilirim
Kendime nasıl daha iyi gelebilirim nasıl özgüvenimi arttırabilirim. İlişki bakımından çok eksiğim sürekli darlıyorum bi beklenti halindeyim akışa bırakamıyorum. sürekli güçlü görünmeye çalışıyorum insanlar beni daha çok fark etsin daha çok sevsin diye gereksiz bir şekilde kendimden taviz verip onlara iyi gelmeye çalışıyorum sürekli birilerini suçluyorum neden böyle yaptılar diye neden beni bu hale getirdiler ama bakıyorum onlara bu fırsatı ben vermişim onlarda kullanmış
Gizli Kullanıcıkendimi ifade edemiyorum
ilişkimde bir sorun oldugunda (gerek arkadaşlık ilişkilerim gerekse diğer ilişkilerim) kırıldığımda ya da bana ters gelen bir durum olduğunda ağzımı açıp tek kelime soyleyemiyorum. içime atıyorum. bu da sürekli ağlamama ve kendimi tüketmeme neden oluyor. bu hisle başa çıkamıyorum. çevremdeki insanlardan beni kırdıkları gerekçesiyle yavaş yavaş soğuyorum. onlarsa benim davranışlarımı anlamsız bulup yadırgıyorlar. bu durumla ilgili ne yapabileceğimi hiç bilmiyorum
Gizli KullanıcıTarifsiz yalnızlık diye bir şey var mıdır?
Yalnızım, tek başına, bir başına. Tarif edemiyorum bile yalnızlığı. Kocaman ağaçta duran tek elma ? Büyük denizde kayığıyla tek başına duran bir manzara resmi? Canım yanıyor sadece değersiz hissediyorum. Kimsesizlik çok zor devam etmek çok zor. Elbette geçecek ama ya şuan? Buna nasıl çare bulabileceğim? Sorular sorular… bitmek bilmiyor kafamın içinde cevap bile arayamıyorum. Savruluyorum desem hangi yöne diye soruyor beynim sonra başlıyor sabırsızlığım. İkna etmeye çalışıyor beni. İki ses var biri susturuyor beni biri çığlık çığlığa ağlıyor. Anlaşılmıyorum en çok bu etkiliyor beni. Hep yalnızdım ama 26 yaşında öğretmen kimliğim bu bir ay içinde beyaz bayrak kaldırdı. Yeter dedi bunca kalabalığın içinde motive olurken başkasına onun ilerleyişine tanık olurken sen daha da geriledin dedi. Sonra güçlü ilan edildim paylaşılmadı diye dertlerim. Gururluyum oysaki hatta fazla kabadayı yüreğim sonra bir okadar duygusal hem de fena dramatize gençliğim. Kafam hep işliyor sayısalcı olduğum anlaşılacak kadar hep bir hesap var kaderime de böyle sirayet etti diye düşünüyorum. Aktivite neydi? Yorgunluktan sonra iyi gelen bir şey mi? Oysa benim uykuya ihtiyacım varken hiç eve yatağa sığamazken şart mıydı bu eğlence ? Ah şikayeçi değil yerimi arayan bulmayı en çok istediğim yerdeyim 26-27 sezonda final sahnesi istemiyor yüreğim. Arayışta belki de neyi mi huzuru…🍃
Svlzcftcaklıma gelen düşünceler OKB ilişkili olabilir mi?
Merhaba ben 18 yaşındayım yaklaşık 5 yıldır belki daha fazladır düşünmek istemediğim topluma ve benim ahlakı normlarıma göre yanlış olan düşünceler aklıma geliyor önce dini konularla başladı ya Allah yoksa ya yanlış dindeysem ya namaz kılarken yanlış yaptıysam gibi düşünceler aklıma gelmeye başladı. Zaman içinde sürekli konusu değişti bazen gece uyuyamadım bazen aylarca bir soru hakkında kendime cevap bulmaya çalışıp durdum. Dini konularda kendimce internetten beni rahatlatacak video izlemeye çalıştım kendimi dinden çıkmadığıma düşüncelerin bana ait olmadığına inandırmak istedim daha doğrusu kanıtlamak. Şuan da bi ilişkim var ve çok değer veriyorum çok seviyorum. Ama aklıma yine kötü kötü düşünceler geliyor aklıma gelmesini istemiyorum ama geliyor kontrol edemiyorum. Ya sevgilime geçmişte yanlış bi şey yaptıysam ya yalan söylediysem fark etmeden(dürüstlüğe sevgilim de ben de çok önem veririz o yüzden kelimesi kelimesine hep dikkat ederim) ya üzdüysem veya fark etmeden üzecek bi şey yaptıysam diye geçmişi düşünürüm. Biriyle göz göze geldiğimde ya yakışıklı bulduysam ya hoşlandıysam sevgilimi aldattıysam şeklinde şeyler düşünüyorum. Bir kere göz göze geldiysem o tarafa bakmamak için uğraşıyorum ama sonra aklıma bakmamak içim uğraştın yoksa bakmak mı istiyosun tarzında düşünceler geliyor. Durup kalbimi dinliyorum en ufak bi kıpırtı oldu mu bi şey hissettim mi diye ve karşımdaki kişinin yakışıklı olmadığına kanıt arıyorum ki karşımdaki kişi sevgilim yokken başka gözle baksam bile beğenmeyeceğim dış görünüşe sahip olabiliyor yani yakışıklı olmayabiliyor bana göre. sonra kalbimi yokluyorum sevgilimi hala seviyor muyum ne kadar seviyorum şeklinde kalbimi sorguluyorum sevmesem şunu yapmazdım başkasından hoşlansam şöyle olmazdı şeklinde kendime yine kanıt arıyor içimi rahatlatmaya çalışıyorum bir nevi kendimi sınıyorum denebilir. kafamda başka senaryolar kuruyorum istemsizce daha doğrusu bunlar da soru şeklinde aklıma geliyor şartlar şöyle olsaydı o kişiden hoşlanır mıydın sever miydin vs diye günümüzdeki koşulları istemsizce bambaşka koşullara çevirip kendime yine “hayır yapmazdım” cevabını vermeye çalışıyorum. kendime verdiğim cevaplar beni anlık olarak rahatlatmaya yetse de kısa süre sonra yine aynı soru hayatımın ortasına oturuyor diyebilirim bu durumun okb ile bi ilgisi olabilir mi destek almaya ihtiyacım olduğunu hissediyorum almalı mıyım kendim çözebilir miyim?
Gizli KullanıcıBirini kaybetme korkumu nasıl yenerim
Birini kaybetme korkusu son bir aydır zihnimde. Sanki paramparça olmuş ve yalnızlıkla baş etmenin ne kadar zor olduğunu iliklerime kadar hissediyorum. Bazen yolda can veren ama son kez kanadını çırpmaya gayret eden yaralı bir kuş gibiyim. Gökyüzü parlak ama ben Sıkışık telaşlı panik ve korkak hallerdeyim ve geçmeyecek sanıyorum hiç bitmeyecek Geçer mi sahiden bugünler biter mi geceler yollar saatler
Gizli KullanıcıPorno bağımlılığı beni bitiriyor
Porno bağımlılığı beni günden güne bitiriyor ne yapmalıyım? İlk başlarda çok güzeldi ama artık sanki sigarayı bırakmak isteyipte bırakamayan biri gibi oldum tek kötü alışkanlığım porno ve mastürbasyon bundan kurtulamıyorum beynim sürekli mastürbasyon yapmak istiyor sıkıldığı zamanlarda,bana spor yapın kafanı dağıt felan demeyin lütfen çünkü sporda yapıyorum kafamıda başka şeylere odaklamaya çalışıyorum ama olmuyor porno bağımlılığından asla kurtulamıyorum napcam ben?
Gizli Kullanıcısevgilimi aldatmaktan çok korkuyorum kafamda kötü düşünceler var düşünmek istemesem de aklıma geliyor
Merhaba ben 18 yaşındayım yaklaşık 5 yıldır belki daha fazladır düşünmek istemediğim topluma ve benim ahlakı normlarıma göre yanlış olan düşünceler aklıma geliyor önce dini konularla başladı ya Allah yoksa ya yanlış dindeysem ya namaz kılarken yanlış yaptıysam gibi düşünceler aklıma gelmeye başladı. Zaman içinde sürekli konusu değişti bazen gece uyuyamadım bazen aylarca bir soru hakkında kendime cevap bulmaya çalışıp durdum. Dini konularda kendimce internetten beni rahatlatacak video izlemeye çalıştım kendimi dinden çıkmadığıma düşüncelerin bana ait olmadığına inandırmak istedim daha doğrusu kanıtlamak. Şuan da bi ilişkim var ve çok değer veriyorum çok seviyorum. Ama aklıma yine kötü kötü düşünceler geliyor aklıma gelmesini istemiyorum ama geliyor kontrol edemiyorum. Ya sevgilime geçmişte yanlış bi şey yaptıysam ya yalan söylediysem fark etmeden(dürüstlüğe sevgilim de ben de çok önem veririz o yüzden kelimesi kelimesine hep dikkat ederim) ya üzdüysem veya fark etmeden üzecek bi şey yaptıysam diye geçmişi düşünürüm. Biriyle göz göze geldiğimde ya yakışıklı bulduysam ya hoşlandıysam sevgilimi aldattıysam şeklinde şeyler düşünüyorum. Bir kere göz göze geldiysem o tarafa bakmamak için uğraşıyorum ama sonra aklıma bakmamak içim uğraştın yoksa bakmak mı istiyosun tarzında düşünceler geliyor. Durup kalbimi dinliyorum en ufak bi kıpırtı oldu mu bi şey hissettim mi diye ve karşımdaki kişinin yakışıklı olmadığına kanıt arıyorum ki karşımdaki kişi sevgilim yokken başka gözle baksam bile beğenmeyeceğim dış görünüşe sahip olabiliyor yani yakışıklı olmayabiliyor bana göre. sonra kalbimi yokluyorum sevgilimi hala seviyor muyum ne kadar seviyorum şeklinde kalbimi sorguluyorum sevmesem şunu yapmazdım başkasından hoşlansam şöyle olmazdı şeklinde kendime yine kanıt arıyor içimi rahatlatmaya çalışıyorum bir nevi kendimi sınıyorum denebilir. kafamda başka senaryolar kuruyorum istemsizce daha doğrusu bunlar da soru şeklinde aklıma geliyor şartlar şöyle olsaydı o kişiden hoşlanır mıydın sever miydin vs diye günümüzdeki koşulları istemsizce bambaşka koşullara çevirip kendime yine “hayır yapmazdım” cevabını vermeye çalışıyorum. kendime verdiğim cevaplar beni anlık olarak rahatlatmaya yetse de kısa süre sonra yine aynı soru hayatımın ortasına oturuyor diyebilirim bu durumun okb ile bi ilgisi olabilir mi destek almaya ihtiyacım olduğunu hissediyorum almalı mıyım kendim çözebilir miyim?
Gizli KullanıcıOlmayacak şeyleri olucakmış gibi hissediyorum
Öncelikle merhaba 19 yaşındayımşurdan başlamak istiyorum ben yaklaşık 1 senedir çalışmıyorum ve bu dönemde hep evde kaldım eve kapandım daha doğrusu ve günler geçtikçe kendi kendime düşünmeye başladım ve sanki hiç ömür boyu gitmiyecek düşünceler kendimi çok kafaya takıyorum mesela size saçma gelecek ama yüzüme nemlendirici sürüyorum ve hep kötü düşünüyorum acaba nemlendirici yüzümde solarmı çok saçma dimi yani bilemiyorum saçımı boyattım acaba rengi solarmı diye kötü düşünüyorum ve ben böyle kötü düşünürsem gerçekten rengi solarmı böyle bişey mümkünmü he siz bana mümkün değil deseniz bile ben yine hep düşünürüm ve ömür boyu böyle gider çok saçma bi kuyuya düştüm çıkamıyorum bilmiyorum yani şu 1 senedir hergün böyle düşünmekten mutsuz yüzüm gülmüyor ve ömür boyu ben hep böyle mutsuz olurum ama Allahtan hiç bi zaman ümidimi kesmicem.
Gizli Kullanıcı
