Psikoloji Kategorisi

İlişkide geçmiş sorunu nasıl aşılır

Erkek arkadaşımla yaklaşık 3 aydır birlikteyiz. İlişkimizde en büyük sorun, benim geçmiş ilişkilerimin onun için hala bir problem olması. Ben geçmişimle ilgili her şeyi dürüst bir şekilde anlattım ve güven oluşturmak için elimden geleni yaptım. Ancak buna rağmen o bazen kafasında olmayan şeyler de kurabiliyor ve sürekli bunları düşünüyor. Bu durum konuşmalarımızda tekrar tekrar gündeme geliyor ve ben kendimi açıklamaya çalıştıkça sanki suçlu olan benmişim gibi hissediyorum. Son tartışmamızda bana “senin zamanında yaşadıklarının hesabını veriyoruz, güzel olacak bir şeyi mahvediyoruz” dedi. Böyle bir durumda nasıl bir tutum sergilemem daha sağlıklı olur? Hem ilişkiyi korumak hem de sürekli geçmiş üzerinden yargılanmamak için ne yapmam gerekir?

Herşeyi öğrenme hiç bir şey bilmiyorum

Kendimi anlatamıyorum konuşurken cümleleri birbirine karistiriyorum hastane işlerini bilmiyorum diksiyon bilmiyorum özgüven yok napabilirim bilmiyorum geçmişe dahi sıkıntılarım var kurtulamıyorum kimseden yardım istemiyorum da kendimi sevemiyorum oyuncu olmak istiyorum ama hiç bir şey bilmiyor ozguvenimi devamlı sarsıyor babam ben katlanamiyorum hiç mişim gibi davranıyorlar bana benim arkamdan. İş ceviriyorlar unuversite bile okuyamadım derslerim düşük her zaman. Kendim olmak istedim sadce

Hoşlandığım çocuğu nasıl unuturum?

Benim 2 senedir hoşlandığım bir çocuk var. Bizi 2-3 kez ayarlamaya çalıştılar ama o kabul etmedi. Çocuğun sevdiği başka biri var, sevgilisi varmı bilmiyorum. Benimki sevgiden daha çok takıntıya dönüştü sanırım. Kendimi kandırsamda unutamıyorum. Unutmaya çalıştım ama olmuyor. Çocuğun umrunda bile değilim. Her gün okulda yüzünü görüyorum. Gün geçtikçe daha çok bağlanıyorum. Bende unutmak istiyorum ama tam unutacağım zaman bi olay oluyo ve unutamıyorum. Nası hayatımdan tamamen silerim ve unuturum?

Evlilik yolunda karar veremiyorum

Evlilik yolunda olduğum bir ilişkim var. 1 yıldır birlikteyiz ve partnerimi seviyorum, onunla evlenmek istiyorum. Ancak ailem mesleği nedeniyle (tobacco shop işletmesi) onu yeterli ve güvenli görmüyor. Akrabaların konuşacağını, ileride maddi sıkıntılar yaşayabileceğimizi söylüyorlar. Ailem oldukça tutucu. Partnerimle birliktelik yaşadığım için kendimi psikolojik olarak mecbur hissediyorum ve bir daha kimseyle olamam düşüncesi zihnimi çok etkiliyor. Bu düşüncenin sağlıklı mı yoksa baskı kaynaklı mı olduğunu ayırt edemiyorum. Ailemin söylediklerinden sonra kafamda ciddi korkular oluştu. Gerçekten ileride maddi sorun yaşar mıyım, ailemin dediği çıkar mı diye sürekli düşünüyorum. Ayrıca dini açıdan bir hocanın istihareye yatıp olumsuz gördüğünü söylemeleri de beni etkiledi ve kaygımı artırdı. Babam bu evliliği istemediğini söylüyor. Ona karşı gelmek istemiyorum ama kendi hayatım hakkında karar vermem gerektiğini de düşünüyorum. Bu süreçte yoğun kaygı, suçluluk, korku ve kafa karışıklığı yaşıyorum. Psikolojim ciddi şekilde etkilendi.

Çelişkiler üzerine bir ilişki

Merhaba yaklaşık 3 senedir belirsizliklerle ortada kalmış bir durum var. Ben o dönem fedakarlıkla girmiştim bu ilişkiye o da benim bir durumum hakkında fedakarlık yapmıştı ama hiçbir şey konuşulduğu gibi olmadı ve biz ayrıldık bir arada olmak için ikimizde çoğu konuda değişmemiz/ortak noktalar bulmamız gerekiyor. Ama o benim hareketlerimi aynalıyor. imkanlar üzerinden değerlendiriyor ben çalışmıyorum onun çok iyi bir işi var çok sosyal ben içe dönüğüm yani beklentileri karşılanmıyor kısacası ben bunları görünce bunun için mi fedakarlık yapacağım dedim kendime. Karşımdaki böyle düşünüyorsa demek ki doğru olan böyle düşünmek dedim. O Kendine uygun insanlar bakıyor eski ilişkisi sırf bu yüzden bitmiş yani aşk değil mantıklı seçmek üzerine terk edilmiş. O yüzden benim ona dönmeyişimi de daha iyilerini arıyorum sanarak beni aynalıyor. Ancak o hayatında beni seçenek haline getirmiş durumda. Yani bana uyarsa devam edeceğim seninle ama uymazsa ona göre yol haritası çıkarıp mantık üzerinden başkalarına o konular üzerinden kendimi düzenleyeceğim kafasında kısacası bir seçenek olarak görüyor beni bende görüdkleeini başkasına uyguluyor kızları ekliyor. Beni deneme tahtası gibi deniyor. Birbirimizin davranışlarını analiz ediyoruz ona göre tepki koyuyoruz. Ben ortak arkadaşıma kendi hayatımı açıyorum anlasınlar diye o insanlarda beni yargılama moduna giriyorlar. Neyi istediğimi neyi hak etmediğimi nasıl ayırt edeceğim bilmiyorum. Ortada kaldım resmen bu davranışlarını görüp soğuyorum iyice

Hiçbir şey içimden gelmiyor

Hiçbir şeye hevesim yok birileriyle iletişim kurmak istemiyorum kendimi sürekli yorgun ve uyukulu hissediyorum zihnim hiç susmuyor çok çabuk sinirleniyorum stresliyim başım ağrıyor sürekli uyumak istiyorum konuşmak istiyorum birileriyle ama içinden gelmiyor normalde böyle değildim son bir aydır böyleyim normalde çok enerjik bir insandım neden böyle oldu bilmiyorum kimsenin beni anlamadığını , kendimi dışlanmış hissediyorum sürekli evde olasım geliyor ne yapmalıyım bilmiyorum ? Bu halimden hiç mutlu değilim ağlayasım geliyor kendimi zor tutuyorum bazı piskolojik olaylar oldu onlardan pek bahsetmek istemiyorum . Siz ne önerirsiniz ?

Her şeyi çok ve ince ayrıntısına kadar düşünüyorum.

Her şeyi en ince ayrıntısına kadar düşünüyorum. Örneğin attığım bir mesajın karşımdaki kişinin zihninde nasıl yankı uyandırdığını, mesajda kaba mı olduğumu ve beni nasıl anladığını sürekli merak ediyorum. Anladığı şekilde zihninde neler düşündüğünü de düşünmekten kendimi alamıyorum. Bunun dışında bir de kontrol etme ihtiyacı hissediyorum. Beni mutlu eden bir şeyi tekrar tekrar kontrol etme dürtüsü oluşuyor. Örneğin kız arkadaşımın fotoğrafına defalarca bakmak istiyorum. Bazen bakmazsam aramızdaki bağın zayıflayacağı, ona olan davranışlarımın değişeceği veya onu sevmediğim hissi oluşuyor. Aslında bunun gerçekle ilgisi olmadığını biliyorum ama yine de rahatsız edici bir his olarak içimde duruyor. Ayrıca yaptığım işleri mükemmel ve eksiksiz yapma isteğim var. Kız arkadaşım mesaj attığında kendimi sorumlu hissediyorum; vereceğim cevabı en doğru şekilde vermeliyim gibi bir baskı oluşuyor. Oysa doğal ve akışında bir sohbet kurmak istiyorum. Fakat bu düşünceler yüzünden çoğu zaman bunu gerçekleştiremiyorum. Yapacağım işlere de önceden beynim hazırlık yapma aşamasına giriyor.

Hemen her şeye inanmamak, detayını doğrusunu bilmek, anlamak…

Merhabalar, Ben Selin 19 yaşındayım. 2 yıldır devam eden bir ilişkim var, fakat bu ilişkimden önce bu kişiyi tanıdığımda onun da sevgilisi vardı. Fakat devamlı bana yazıyordu, ve o kızı aldatıyordu. Bir süre sonra ben kıza anlatmaya karar verdim. Fakat kızın hesabından beni engelleyene kadar. O kız ile ayrıldıktan baya süre zarfından sonra benimle konuşmaya başladı. Ama onun bana karşı olan sevgisine karşı güvenim tam. Sadece tek sorun, ben kızın ailesine kadar stalk yapıyorum. Annesi olsun kardeşi olsun merak ediyorum sebepsizce. Acaba nasıl ilişkileri vardı deli gibi her gece düşünüyorum. Bu düşünce bana çok zarar veriyor ve etkiliyor bunun farkındayım. Geçmişe dönüyorum ama anlamsız yere. Ve bu düşünce artık beni çok yoruyor ilişkimede zarar vermeye başladı. Bir an önce uzaklaşmak istiyorum. Daha fazla yıpratıp, zarar vermeden teşekkür ederim şimdiden okuduğunuz için. 💖✨

sln

Kocam neden ağlamamdan ve yemek yemem den rahatsız oluyor?

Esimden Aslinda cok menunum Ama,ben güzel bakimli bir kafinim. . Kocam da öyle. Bir cok yönümüz ayni. Ama merhamet Anlayisina gelince esmden bir canavar cikiyo. Ben bir Aksam cok üzülmüstüm. Zaten biliyorum huyunu ama bu sefer kimseyede derdimi anlatamayinca ona anlatimve agladim, cünki baya dolmustum. Kendisi gidib baska yerde aglamami söyledi. Teseli beklerken, konuyu baska konulara cekti. Ve bu malesef heb öyle. Cok kirlidim. Insan kocasina da derdini anlatamayacaksa bilmiyorum. Kendimi cok yari yolda birakilmis hisediyorum. Ne varki aglanacak o kadar deyip gecistiriyo. Malesef ben derdimi Esimle paylaşıyorum bu beni cok yipratiyo. Cokuklara da öyle . Düsünler aglasinlar hemen susturmaya kalkisiyor. Kendim kilolu bir insan degilim. Ama sürekli beni disgörünüsümü değişitirmeye calisiyor. Biraz tatli yiym insanlarin icinde hemen gözü benim üstümde hemen laf sokar. Agzima bir lokma ekmek atayim hemen bir yüzünde tiksinme ifadesi. Gayet kibar yiyorum iciyorum bunuda belirtmek isterim. Cünki cok sordum kendime bede mi hata diye. Bu böyle her yerde. Artik esimin yaninda yiyip icmeye korkar oldum. 1 tabak fazla isteyim hemen deliriyo. Neden benden tiksiniyor. Esimin bagzi yerlerde cidi psikolojik sorunlarin oldunu düsünüyorum. Sürekli diken üstündeyim.

Sürekli bir şeyleri onaylama isteği takıntısını nasıl aşarım?

Ani ruh degisimlerim var ve bu yeni değil aynı döngü var ve sürekli onaylama isteği geliyo kendi kendime onu onaylamazsam rahat edemiyorum ve bu çok sık oluyo nasıl geçer işe başladım ve ani değişimlerimi kontrol etmeye calıstıkça artıyo kontrol etmezsem ruh hallerim değişiyo nasıl geçer İlac kullanıyorum ve etkisi normal ama kendime ait odam olmayınca daha da artıyo çözüm nedir?