Psikoloji Kategorisi

Kendime nasıl daha iyi davranırım?

Geçmişimden hiç memnun değilim sürekli Orda takılıp kalıyorum . Geçmişi arkamda bırakıp şimdinin tadını çıkaramıyorum . Sürekli böyle olmasa nasıl olurdu diye soruyorum kendime . Etrafımdaki insaların çoğunu sevmiyorum hepsi kıskanç fesat pislik insanlar . Mutluluğumla mutlu olan insan sayısı çok az . Diğerleri de fesatlığından ölüyo zaten . Bana iyi gelen insanlarla bana iyi hissettiren şeyler yapmak istiyorum ama bu sayı hem çok az hem de bütün sevdiklerim uzakta . Kendimi daha iyi hissetmek için kendime daha iyi davranmak için ne yapmalıyım ?

İnsanlarla konuşurken soğuk ter atıyorum heyecandan

Merhabalar efendim ben psikolojik olarak kendimi rahatsız hissediyorum ve bir ortamda ve biriyle konuşurken nası desem yani konuşurken titreme heyecan ve konuşamama gibi sorunlar ve bu olay iki yıldır böyle ara ara gelip gidiyor ve beni çok rahatsız ediyor bununla ilgili bana yardımcı olabilirseniz sevinirim yani hocam acayip derecede etkiliyor iş hayatımdada öyle soğuk terlemeler yani konuşamadımda soğuk ter ve titreme ağlama hissi çözemedim gittim

Belli bir yere ait hissetmemek

Merhaba ben küçüklüğümden beri kendimi bir yere konumlandıramıyorum. Küçükken de annem oyuncaklarımı alır köşede elimde beklermişim oyun kurmazmışım öyle dedi. Bu hep böyle oldu. Arkadaşlıklara aileme işime bakıyorum süreklilik çok az. Ya insanların tavırlarına ben katlanamıyorum ya belli bir süre sonra fikirler uyuşmuyor biri başkasının tarafını tutup beni kötü ilan ediyor kendi doğrularına göre. Onlarla gülüp eğleniyorum ama yaşamlarımız çok farklı ya çok muhafazakar oluyorlar ya çok seküler. Kendime ait bir ortamım olmuyor. Kafa dengi denilecek arkadaşım yok. Uzun süredir iş konusunda sıkıntılar yaşıyorum kaygı bozukluğum olduğu için sürekli mide bulantıları yaşıyorum en ufak stres durumunda. Sessiz sakin biriyim kendimi savunma konusunda eksiklerim var bu da içime atmama karakterimi ortaya koyamamaya potansiyelimi hep gizlemeye kadar gidiyor. İnsanlar bana yanlış yapsa da sevdiğim için affediyorum. Ama ben onlara yanlış yapınca sürekli beni yalnızlığımla vuruyorlar. Yalnızım çünkü ait hissetmiyorum. Bir ilişki yaşadım o kişi çok muhafazakardı. Ben fedakarlık yaptım bazı şeylerde o çok büyük hatalar yaptı ben tepki gösterdim ve bitti. Evet sevgim kaldı ama sürekli beni sorgular bakışlar içindeyim. Sanki karar verme lüksüm yokmuş gibi o çok iyi meslek yapıyor güzel hobileri var ben evdeyim ben çalışmıyorum. Tabi gözler onu beğenmiyorum sanki sen nesin de ne istiyorsun vs fedakarlık yapmıyorum dönmüyorum diye bana çevrildi. Verdiğim o tepki abartı bulundu. Hassas birisin diye etiketlendim. Arkadaşlarımız da ortak olunca sanki onun hayatını beğenmemişim gibi oluyor onlara da o gözle bakıyormuşum gibi algılanıyor. Bana onu savunacak tezler öne sürüyorlar sürekli. Açıklama yapmak istemediğim için kimseyle görüşmüyorum. Muhtemelen beni bekleyen arkadaşlar var beni bekleyen bir hayat var ait olduğum bir yer var ama ne istediğimi bulamıyorum. Eğer ona dönersem o hayatını kurmuş ne istediği belli ben sadece gidip ona uyum sağlayacağım. Rahatsız olduğum şeyler onun hayatındaki temel şeyler o yüzden ne o benimle ne de ben onunla mutlu olabiliriz. Lütfen yardım edin. Şu an yol karanlık diye mi böyle görüyorum biraz ışık olsa belki kendime güvenim gelir ama yok. Savunacak bir tarafım da yok kendimi. Güzel mesleği hobileri olan arkadaşlık ilişkileri oturmuş birisi o asla kendinden ödün verecek biri değil olduğu yerden memnun ama ben savrulan biriyim. Biliyorum ki ben şunu yapmanı istemiyorum dediğimde kabul etmeyecek ama ben etmek zorunda kalacağım çünkü yaptığım başka bir şey yok. Kendi iç sesimi duyamıyorum. Bana yardım edin lütfen gerekirse madde madde sıkıntılarımı sıralayın ben farkındalığı yüksek biriyim. Dönüşmek istiyorum.

Kendime nasıl daha iyi davranırım

Eşimin ailesiyle yaşıyorum özel sınırlarım herşeyimin ihlal edildiği bir apartmandayım evlenmeden önce çok sakin eğitimli özgüvenli bir insandım sosyal biriydim şimdi özgüvenim yetersiz bastırılmış ve sinirini kontrol edemeyen birine dönüştüm bu yüzden bile defalarca evliliğimi bitirmeyi düşündüm ne düşünmem gerektiğini bilmiyorum ama aşırı sinirliyim kontrol edemiyorum çevremdeki insanlar ikiyüzlü sürekli canım cicim davranıp arkalarından konuşup yüzyüze gelince normaller ben normalleştiremiyorum

Düğünüme iki ay kaldı ve korkuyorum

Betül canbel ile devam etmek istiyorum betül hanım sizden aldığım tavsiyeyke yeniden eş adayımla konuşmak istedim sizlerle de konuşmamızı paykaşmak istiyorum tane tane yazacağım karışmaması adına yorumlamanız benim adıma çok önemli. . Ben:yarım saat bile olsa yanıma gelebilir misin ? O:Yine konuşacakların varsa yarını bekleyelim. Ben:yine konuşacakların derken anlamadım O:konuşacaksan işte,yarın konuşursun. Ben:Oldu ki ben konuşmak istedim yarın oldu ve biz konuştuk tavrın ne olacak ? O: aynı olucak,bitmiyor çünkü konuşman Ben: İçimde çözemediğim ve ya tek taraflı bir durum yürütüyormuşum gibi hissettiğim için oluyor bu aslında peki konuşmalara eşlik etmek gibi bir isteğin var mı? O:yok Ben: Ben bu şekildeki ikili içimde yanıtlanmayan gelgit durumuyla ileri gidemiyorum yalnızca bana yardımcı olamaz mısın? O:aynı şeyleri tekrar etmeye gerek yok,ben sana söyleyeceklerimi söyledim,ordan ölç biç tart işte Ben: Duygusal anlamda buna ihtiyacım olduğunu söylüyorum. Bu bana tek taraflı bırakabileceğin bir durum olduğunu mu düşünüyorsun O: Bende dahil olamıcağımı söyledim ve hala devam ediyoruz Ben: Bu hayat boyu bu şekilde mi ilerleyecek peki benim konuşacağım sesin susacacsğın ya da benden susmamı bekleyeceğin ikimizinde sessiz kalacağız O:ben sana söyleyeceklerimi söyledim aynı şeyleri tekrarlamaya gerek yok. Ben: Herhangi bir düşünce ortak bir çaba ve ya ılımlı bir yaklaşım yoktu ki konuşmada ben aynı benim kavga anlarında verdiğim tepkiler benim özür dilemeye değer buldupum şeyler değil yanlış doğru demiyorum ama hayat boyu bu böyle diyorsun O:inatla devam ediyorsun Ben:bu inat değil gör artık bunu lütfen O: Tamam seda tek bi kelime bile olsa istemiyorum artık. Sen de bana anlayış göster :D susarak ben yatıyorum sen devam et Ben: Komik bir durum yok aramızda söylemeye çalıştığım tek şey evleniyoruz ve ben hayatımda ilk defa gerçekten içtenlikle sakince çok sakin şekilde konuşmanı istiyorum. Sonrasında konuşma sonrası zaten tabikş anlayışlı olup isteğini dikkate alacsğım O: Bu kadar dert olduysa evlenmeyiz seda Ben: Ama önce seninde benim isteklerimi duyman gerekmez mi bizimle alakalı önemli gördüğüm bir durum var. Tunahan kestirip atmandan çok yoruldum sadece görmen için çabalıyorum beni biraz yardımcı ol diye bekliyorum. Bu kadar mı zor konuşmak benimle yanımda olduğunu desteklediğini hissettirmek bunun yerine kalkıp bunu söylüyorsun. Dert olduysa gibi bir cümle kurman o kadar anlamsız ki şuan sürekli tartışıyoruz şuan bu hafta olmasa da bende olumsuz bulduğun sürekli durumlar içerisinde bir sürüklendik ve bu durum artık benim kaygı seviyemi çok üst düzeye çıkardı tek istediğim seni anlamaktı neden yaptığını ve ya nasıl çözebileceğimizi sonrasında bunu yaşamamak adına da şimdi şuan konuşmak istedim. Sanki evlenmek için evleniyormuşsun gibi konuşuyorsun evliliğimizi ne kadar önemsediğimi görmüyorsun bu kadar çok konuşma isteğim ev içindeki huzur için mutluluk için şimdiden bir şeyler yapabilmek dinginlik sağlamak eşlik etmen benim için o kadar kıymetli ki buna ama sen agresif bir hareketle yaklaşıyorsun ve ben yine yalnızlık çekiyorum bu ilişki içinde. Bazen sesli bazen sessiz bağırıyorum seni ne suçluyorum ne başka bir şey aslında yalnızca destek vermeni bekliyorum kötü hissettiğim şeyden çıkmak için desteğe ihtiyacım olduğunu görüyorsun :) Memnuniyetsizlik gibi algılama bunu lütfem yalnızca desteğine ihtiyacım var biraz beni duyar mısın Senden şikayet etmiyorum yalnızca destek görmek istedim biraz yazsan olmaz mı 🙏 en son benim yazdığım bu ve görmedi sanırım uyudu konuşmalarımdan aynı şeylerden yorulmuş hareketleriyle göstermeye çalışıyormuş ben izin vermyiormuşum konu bana iyi davranması değil ki benim geçmiş yaşadıklarıma duyduğum kaygı sürekli bunları dillendirmemden şikayet ediyor ama hiç konuşmuyoruz ki

YKS ve Zaman algımda sapma

Yks mezun ogrencisiyim bu sene. Zaman algim yuzunden 4 aydir tum konulari bitirebilecekken cogunu ucu ucuna yetistirdim ve yetistirsem bile bilginin zihnime yerlesmedigini fark ettim. Zihnim surekli yorgun oldugu icin odağım cok daginik oluyor ve bu da 24 saati 10 saat gibi yasamama sebep oluyor. Kendimi bildim bileli bunu yasiyorum ama mezun senemde asiri artti gunum baslamadan bitiyor. Her gunumu kafam bulanik surreal sekilde geciriyorum artik. Sadece ders konusunda degil ders calimasam da oyle oluyor. Gun icinde ne yaptigimi anlamiyorum bile. iki senedir hayatım yok sanki. kafam hep bulanik oluyor. bir şey öğrensem aklımda kalmıyor. Ne yapabilirim? Bunun sebebi nedir

Aynı döngülerden nasıl çıkarım

Merhaba benim hayatımda yaşadığım belli döngüler var arkadaşlık iş romantik ilişkilerde sürekli bir yarım kalmışlık durumu bir yerden sonra yürütmekte zorlanıyorum. Hayatın ritmine uyum sağlayamıyorum gibi. Sürekli anlayışlı olmak zorundaymışım gibi hissediyorum. Ama bana karşı bir hata yaptıklarında ben kendimi savunmuyorum dolayısıyla karşımdaki insanlar kendini çok haklı bir yerde görüyor. Gerçekleri yüzlerine vurunca sorunlu benmişim gibi davranıyorlar. Her şeyi çok büyütüyormuşum gibi tavırlara giriyorlar oysa aynı şeyler onların başına gelse eminim ki bana yapmadıklarını demediklerini bırakmazlar. İlişki hayatımda başında fedakarlık yapıyorum dürüst davranıyorum sonra o kişi öyle yalanlar söylüyor öyle şeyler yapıyor ki konuşuyorum tekrar aynı şeyleri yaşamamak için tamam diyor yine yerinden yalanlar hatalar. Bu ilişkiden çıkamıyorum çünkü biliyorum ki kendi hayatımda mutsuzum yalnızım işim yok arkadaşlarım yok. Ya da samimi değiller. Bu ilişkide bu hatalara tepki gösterince bu sefer sorunlu benmişim her şeyi büyütüyormuşum gibi oluyor. Aynı şeyler arkadaşlıklar için de geçerli. Bu döngüler temelde hep var. O yüzden gereken yerde sınırı koysam bile beni sorunlu ilan ediyorlar. Ben de tüm çevremden uzaklaştım. Bir arkadaşımın yaptığı yanlışları söyleyince bana sorunlu psikolojik deli muamelesi yapıyor. Çünkü ona öyle davrananlar ya hep sorunlu ya hep psikolojik sıkıntılı insanlar vs. Çünkü ben herkesle iyiyim diğer arkadaşlarımla da iyiyim sen niye böylesin hissediyorum demeye getiriyor. O kadar iki yüzlü ki herkesin arkasından konuşuyor bana yetiştiriyor benimde konuşuyor bunu ona alttan alta söyleyince işine gelmiyor. Tavırlarından anlıyorum ki benim en ufak açığımı bulmaya çalışıyor. Beni vurmak için. Çünkü çevresinde o kadar arkadaşı var ki illaki ben kötüyüm ona göre sıkıntılıyım o yüzden böyleyim bunu açık açık değil alttan alta söylüyor. Ondan o kadar soğudum ki ona samimi davranamıyorum. Çünkü söylediğim her şeyi bir sonraki konuşmamızda düşünmüş bana koz olarak kullanmış gibi davranıyor. Onu hayatımdan çıkaracağım biliyorum çok yalnız kalacağım ama ondan nefret etme noktasına geldim artık

Öfkemi kontrol edemiyorum ne yapmam lazım

Ben yaşadıklarımı bir türlü atlatamıyorum ne yapmam gerek ? Bana yardımcı olur musunuz ?Nasıl bir yol izlemeliyim ? Kendime nasıl iyi davranacağımı bilmiyorum?İcimdeki öfkeyi atamıyorum ? İçimde bir tarifsiz duygu var ? Sabah uyanınca içimde bir huzursuzluk var. Kendimi çok yorgun hissediyorum. Hayattan pek bir zevk alamıyorum. Oysaki herdeysen zevk almak keyif duymak istiyorum. Hayatım anlamlı olsun istiyorum. Huzurlu dakikalar girsin hayatima . Mutluluk istiyorum.

Zuzu

Ne hissettiğimi nasıl olduğumu bilmiyorum mutlumuyum mutsuz muyum bilmiyorum

Sabah yataktan kalkıyorum direk sağlığımı sorguluyorum bir yerim ağrıyor mu diye sorguluyorum sürekli olarak mide bulantım var düzgün bir şey yiyemiyorum sürekli olarak içime bir his giriyor beni çok rahatsız ediyor o içime giren hisse anlam veremiyorum korku ama neden korktugumu bilmiyorum cvp arıyorum ama bulamıyorum kendime uğraşacak bir şey bulamıyorum temizlik yapıyorum bitiyor sonra oturunca midem bulanıyor sersemlik yapıyor bende nasıl düzelecem de bilmiyorum 7 aydır böyleyim mesela Su içiyorum artık psikolojik men mi niye bilmiyorum o suyu zorla yutuyorum sürekli aklımda ölüm var nedenini de bilmiyorum nasıl düzelecem bilmiyorum

Düğünüme 2 ay kaldı korkuyorum

Betül canbelle öncelikle konuşmak istiyorum betül hanım sürecimi öncelikle az çok bildiğinizi düşünüyorum son geldiğim durumdan sizlere birez bahsetmek ve şeffaf olmak istiyorum nişanlımın genel özelliklerinden bahsetmek istiyorum öncelikle onu ben sisli havaya benzetiyorum ne zaman ne hissedeceği ve nasıl olduğu belli olmayan biri,bunca yıl sevdim ama pekte görmek istemiyor sevince insan kötü yanını konduramıyor hiç ama onun en tipik özelliklerinden biri belirsiz oluyor olması ne zaman neye sinirlendiğiyle ne zaman neye mutlu olduğu belli değil basen bipolar mı scaba diye içimden fazlaca geçirdiğim an oluyor. herkes için dünya üzerinde kabul edilen bir doğrı varsa ona yanlış geliyorsa yanlıştır ve herkes ona uymak zorunda şeklinde düşünüyor. İstekleri karşılanmadığı noktada sinirlenen bir yapısı var çocukken çok bastırılmış bi çocuk genel ruh hali sessiz,konuşkan değil ve depresif bir moda sahip ağırlıklı olumlu yönleri ilişkimiz için kavuşabilmemiz adına çok çabaladı çok uğrsştı imkansızlık içinde hep imkna yaratmaya çalıştı bir yere gidelim dediğimde hayır demedi hiç ama bunun yanında da çiçek beklediğim zaman talep ettiğim zamanda almayan biri çok değişik bir karakteri var ama ben hep o iyi halini bizim için çabalayan didinen sevdiği zaman bebek gibi seven haline tutundum sevdiği zamanda gerçekten bebek giib seven biri ama kıskançlık boyutu çok ileri düzey bu da ilişkiyi çok yıpratan bie durum bununla alakalı bir şey söylediğimde ise seni dediklerini yapabilmem için kıskanmamam için ya seni umursamamam lazım ya sevmemem buna bağlıyor sevgiye bağlıyor kaygılarını benim üstümde baskı kurarak ksrşılamaya çalışmasını. bu âna kadsr bir problem yoktu dediğim gibi 2-3 ay kala düğüne yaşadığımız kavgalar onun benimle konuşmak yerine kestirip atması,istediği herhangi bir şeye “hayır” diyebildiğim için yüzük çıkarması herşey beni bu süreçte inanılmaz yordu ve tutunacak çok şeyim olsada gözüm ve gönlüm sanki görmemeye çalışıyor gibi hşssediyorum sanki sorun aramaya daha meyilli gibiyim şuan sankş içim onu terk etmek istiyor tutan şeyler anılar,verdiği çaba,yıllarımız,yaptıklarımız,bana güzel davrandığı anlar ama ya kötüleri diyorum kendime sonra dmnüp bakıp fiziksel temaslı ve ya küfürlü kavgaları. . “bunların hiç birini doğru bulmuyorum ama özür dilemiyorum” diyor bana fiziksel boyutta yaptığı hareketler için bu süreçte daha fazla ilerlemeden kendime bir yol çizmem gerektiğini düşünüyorum konuşmaya çalışıyorum hala ama bıktım diyor bana her seferinde bu konuşmaları yapmaktan bıktım benim düşünecek bir şeyşm yok otur düşün taşın sen karar ver diyor sinirlendiğim ve sinirleneceğim şehleri değiştiremem diyor ama baskılıyorum şuan diyor benimde içimden bir gün baskılar 2 gün baskılar ya 3 diyorum ? Yarın bir gün kocam olmasının verdiği psikolojiyle ya daha ileriye giderse diyorum sanırım ben herşeyden kaçıyorum şuan zaman dursun istiyorum hatta günler ilerlemesin evet biliyorum kusursuz çift diye bir şey yok ama birbirini anlamaya gönlü olan iki insan vardır diye düşünüyorum ona göre benim,bana göre onun gönlü yok bir de zamanla kavgalardan sonra gelmeyen özür konuşulmadan devam edilen her an daha da özensizleşti sankş durum ilişkşde iltifatla güzel sözle besleniyormuşım ben bunu yapmıyor olması belki de kopardı bende çoğu şeyi şimdi dışardan 3. kişiden ilgi görünce ve ya güzel söz gelince hoşuma gidiyor kendime yalan söyleyemiyorum eskisi kadar buluşmak gelmiyor içimden anlaşıldığımı hşssettim beni gören beni duyan insanların yanına kaçıyorum bana güzel olmuşsun demekten çekinmeyen sanki karnımı dışarda doyuruyorum öyle hşssediyorum asla yanlış bir durum yapmıyorum ama ilgi açlığım öyle büyük ki en son dün bana çiçekle geldi onca seneden sonra ilk defa içinden gelerek mutlu oldum ama sanki eskisi gbii bir kıymeti de yoktu daha az hissediyordum bazen ona baktığımda suratı yabancılaşıyor bazen de benim sevgilim senden vazgeçmemeliyim diyorum içimden bu iki döngü arasında sıkıştım lütfen dönüş yapın lütfen