Psikoloji Kategorisi

Uzun süredir hayattan zevk alamamak ve genel isteksizlik

Merhaba Ben 34 yaşındayım bekarım ve ailemle birlikte yaşıyorum. Panik atak agorafobi bipolar bozukluk atipik psikoz hastasıyım. Bu rahatsızlıklarım 15 16 yaşında başladı. Tanı almamıştım. Herhangi bir disipline giremiyorum. Mecbur kalırsam çok ağır stres oluyorum. Elim ayağım titriyor. Ağlama krizine giriyorum. Sesler duymaya, görüntüler görmeye başlıyorum. 2017den bu yana psikiyatri Dr gidiyorum. Düzenli ilaç kullanmama rağmen şikayetlerim tekrar başlayabiliyor. Hayattan zevk almıyorum genel bir isteksizlik var. Konuşulanları anlamakta zorluk çekiyorum. Çabuk unutuyorum, hatırlamıyorum. Yüksek ses ve yemek seslerin den rahatsızım oluyorum. Geriliyorum. İnsanlar dan nefret ediyorum. Basit matematik işlemini yapamıyorum. Para hesaplarını yapamıyorum zorlanıyorum. Şifreleri unutuyorum. Eşyalarımı bulamıyorum. Adres ve yön tarifin de zorlanıyorum. Yabancı bir yer de bekleyemiyorum. Bilmediğim bir yerde kayboluyorum hatta bina içerisinde çıkışı bulamıyorum. Okuduğumu anlamakta zorluk çekiyorum. Yazı yazmak da zorlanıyorum. Konuşmada bozukluk oluyor. Gün ışığı rahatsız ediyor. Geceyi seviyorum. Yaz aylarında sıcaklık beni çok rahatsız ediyor. Gergin oluyorum. Kurban Bayramı beni rahatsız ediyor. Hasta oluyorum. 18. 01. 2025 de kimyasal içtim. Hastaneye kaldırıldım polis ifademi aldı. Öfkemi kontrol edemiyorum. Ne yaptığımı ne söylediğimi bilmiyorum hatırlamıyorum 03. 03. 2025 de doktora hakaret etmişim polis ifademi almaya gelince öğrendim. Babam vasim olarak tutanağı imzaladı. Ayda 780 tl genel sağlık sigortası primi ödemem gerekiyor. Gelir testi yaptırdım genel sağlık sigortası primi ödemem gerekiyor sonucu çıktı. Bu durumda strese sokuyor beni. Babam anlayışsız. Çalışmadığım için psikolojik baskı ediyor. Mağaza da market de kendimi kaybediyorum birseyler alıyorum yada almak istiyorum izinsiz. İlaçlar ile uyuyorum. Cinsel isteksizlik var. Aradığım profesyonel desteği şuan da bulamadım. Maddi durumum yok. Ne yapacağımı bilmiyorum.

Çok düşünmeyi nasıl bırakacağım

Bazı şeyler kafamdan atamıyorum sürekli aklımda hayatıma odaklanamıyorum resmen bu yüzden kendi mi yorgun hissediyorum bu yüzden hayatımın tamamı akmış gitmiş ben orada takılmışım gibi hissediyorum biri elini uzatsa çıkarsa bu durumlardan ben artık nasıl iyi olacağımı bilmiyorum çok ağrıma gidiyor yaşananlar benim için yapılmayıp başkası için yapılanlar bu durum beni çok çok incitiyor 🥹bir yere gidiyorum o sorun yine benimle hep aklımda ben olduğum ortama odaklanamıyorum artık yalnız kalmak istiyorum bu defa daha çok büyüyor kafam da sorun başa çıkamıyorum kendime zarar vermekten korkuyorum artık eğer bazı zamanları geri alma şansım olsaydı geçmişe döner o tarihi hiç başlatmazdım 😭 işin kötüsü de herkez çok rahat hayatına devam ediyor hani diyor ya bir sözde herkez kurana geçti ben elifte kaldım öyle bir durum benim ki herkezin hayatı devam ediyor bakınca dışarıdan benim hayatımı elimden aldılar 😭 çok küçük yaşta babadan miras bu çok düşünmek bana oda çok düşünürdü sonun da oda benim gibi kafayı yedi yaşadığım bu süreci atlatmak istiyorum piskiyatrise gidemiyorum geleceğimi etkiliyor atama bekleyen bir insanım psikoloğa gitmek için de param yetmiyor tesadüf üzeri bu uygulamayı buldum biraz da olsa beni toparlar diye yine de şükranlarımı sunarım ben dinlediğiniz için 😭iyi günler

duygularımı nasıl yönetebilirim?

her duyguyu dorukta yasayıp ani duygusuzluklardan bıktım duygu düşüşlerini yönetebilmek istiyorum sinir krizlerimin sonlanmasını istiyorum bu beni cok yoruyor hayatımı cok kötü etkiliyor ne yapsam gecmıo sürekli aglamaktan 3 dk sonra gülmekten yada bi anda gülerken aglamaya baslamaktan yoruldum zihnimi susturamıyorum heyecanımın ,strestimin,korkumun,sevgimin hiçbir duygumun ayarı yok dengesizlikten nefret ediyorum yardıma ihtiyacım var tek basıma halledemiyorum başarmak için elimde n ne geliyorsa yapıcam

Uzak mesafe ilişkisi Beyza -Mustafa

Danışan Betül Canbel Öncelikle yazdıklarınız için ve yorumlarınız için çok teşekkür ederim. Biz Beyza ile ilişkimizi bu kadar açık açık derinlere inerek kimse ile şu ana kadar paylaşmadık, bu süreçte destekleriniz için teşekkür ederim. Evet gizli cümle olarak aldığınız "yetebilmek" kelimesi aslında benim sadece Beyza üzerinde değil hayatım boyunca kendi içimde çeliştiğim bir konu. Sadece ilişki anlamında değil şu ana kadar hayatımda başarılı bir hayatım olduğunu düşünmüyorum ve bu hissi yasayamiyorum. Meslek olarak güzel bir mesleğimin olduğunu düşünüyorum, elektrik mühendisiyim. Ancak öğrenim yıllarında da daha sonra ki iş hayatımda da ciddi bir özgüven eksikliği ve bunun yanında da başarılı olmak isteyen ancak bunun için adımlar atamayan, atmayan biri olarak görüyorum kendimi. Meslek hayatımda sadece his olarak değil gerçekten de bir başarı anlamında bir durum görmüyorum, geleceğe dair kendimde mesleki bir gelecek göremiyorum. Bunu şu yüzden anlatıyorum, benim bu hayatımda yaşamış olduğum bu eksikliklerin ilişkime de olumsuz yansıdığını düşünüyorum. Evet maddiyat hususu gerçekten de beni çok tedirgin eden bir konu. Söylemiş olduğunuz konusunda size katılıyorum, yük iki kişi tarafından ortaklaşa paylaşılacak bir durum. Ancak önümüzde gerçekleri değerlendirmemiz gerektiği zaman benim maddi durumum şu anda çok elverişli değil hem süreci hem de süreç sonunda ki durumda ciddi bir maddiyat sorunu olacağını görüyorum, bu durumda birlikte paylaşmamiz gerekecek bu durumu ama diğer yazımda da belirtmiş olduğum gibi Beyzanin istemediği bir işte çalışmanı istemiyorum çünkü onu tanıyorum bu durumda bana söylemese bile çok mutsuz olacağını biliyorum. Kendi mesleği hususunda bir iş bulması şu anki ülkemiz şartlarında çok zor gözüküyor. Bu durumlarda beni tedirgin etmiş oluyor . Birlikte yük paylaşmak kelimesine katılıyorum ancak Beyzanin hiç şehir dışında yaşamamış olması ve bütün hayatından koparak yanıma gelmesi durumunda zaten Beyza çok fazla bir yük almış olacak. Bu durumda da benim onunla bunu paylaşabilmem için diğer yükleri de ben almam gerekiyor ki Beyzanin üzerine daha da yuk ekleyerek onu mutsuz etmek istemiyorum. Bilmiyorum belki de yanlış düşünüyorum ancak bu şekilde düşünüyorum. Söylemiş olduğunuz gibi bir kağıda düşüncelerimi aktaracağım, bunun olması size kendimi de daha iyi ifade etmeme de yardımcı olacağını düşünüyorum size içtenlikle yazıyorum ancak kelimelerle kendimi çokta ifade edemediğimi de düşünüyorum.

BDP belirtileri gösteriyorum

Merhabalar ben bir ergenim ilk olarak lütfen bunun bilincinde olun. İkinci olarak bdp belirtileri gösteriyorum. Bunu farkettiğim zaman aslında neredeyse bunun 2-3 senedir olduğunu farkettim. Kendine zarar verme, terk edilme korkusu, duygu değişimi gibi belirtileri ağırlıklı olarak gösteriyorum. Bunlar bir tanı veya teşhis değil tabiki. Ailemle konuştum bir psikoloğa gideceğim fakat psikoloğa bu durumu nasıl anlatacağım? Yani psikolog ile bu olayı nasıl konuşmayalım? Umarım bu sorum yanıt alır, yanıt verecek kişiye şimdiden teşekkür ederim.

Şüpheci ve kaygılı biriyim

ben birini sevdim seviyor muyum onu da bilmiyorum aynı zamanda ailemle aram çok bozuk annemi bırakıp gitmek zorundayım çaresizim gelecek kaygım çok yüksek ve ne yapmam gerektiğini hiç bilmiyorum beğenilmiyormuş gibi hissediyorum sanki çok çirkinmişim gibi değerimin hiç bir zaman bilinmediği yetmezmiş gibi daha çok kırıyolar paramparça ediyorlar sevdiğim tek erkek sadece beni kullanıyor çok fazla şüphem var her şey hakkında ne yapmam gerektiğini gerçekten bilmiyorum kendi yolumu çizemiyorum

Betül Canbel

Sevgili Betül hocam bir süredir size yazmıyorum. Mustafa’nın sizinle konuşmasının bize iyi geleceğini düşündüm ona da söyleyince o da buna ihtiyacı olduğunu söyledi. Mustafa’ya karşi artık daha tepkisizim normalde sorunlarımızı konuşmadığımız gün kendimi de onu da yıpratırdım Mustafa’yı sevdiğimi biliyorum ve onun da beni sevdiğini biliyorum bu yüzden bir süre tüm yükü bırakıp sevmenin ve sevilmenin tadını çıkarmayı seçiyorum bu zamana kadar bunu Mustafa yaptı sorumlulukları ben yüklemdim şimdi ise hiçbir şey demeden kendimi zamana bırakıyorum bakalım benim yıllardır yaptığımı bir anda bırakınca Mustafa ne yapacak benim yaptığımı yapabilecek mi

Her şey yolunda ama ben iyi hissetmiyorum

Merhaba hayatimda her şey normal her zaman güzel bir ilişkim olsun isterdim şu an var sevildiğimi hissettiren biri var hayatımda yanii her şey iyi gibi ama ben kendimi çok kötü hissediyorum herkese yükmüşüm gibi insanlara birseyleri kanıtlama cabasindan duygularımı bastirmaktan o kadar yoruldum ki herseyin en kötüsünü düşünmek her zaman mutlu olduğum 5 dakika da kendimi suçlu hissetmek ben uzun zamandır kişisel gelişimime odaklanmış biriydim ve kendime çok iyi gelebiliyorum ama şimdi bana iyi gelecek hiç bir şey bulamıyorum hiç bir şey yapmak istemiyorum tüm gün yatıp uyumak istiyorum kendimden kaçıyorum ama ne yapacağımı da bilmiyorum etrafımdaki herkese zarar veriyormuşum gibi hissediyorum kısaca kendimi iyi hissetmiyorum oturup saatlerce ağlayabilirim ama onu yapmaktan da kaçıyorum bi süre ortadan kaybolmak ve iyileşmek istiyorum ben nasıl bir durum içerisindeyim ya niye hiç bitmeyecekmis beni bitirecekmis gibi hissediyorum ben neden oysa ki hayatımda herseyi yoluna koymaya başlamıştım şimdi neden böyle oldu ben kendime nasıl iyi geleceğim

Gerçekten sevilmek istiyorum

Merhaba ben 1 yıl önce bir ilişki yaşadım ilk başta takılmak için beraber olduğunu itiraf etmişti. Daha sonra yaptığım fedakarlıkla hatalarına karşı çekip gitmeyişim ve gösterdiğim anlayışla aslında bizi daha yakınlaştırdı. Ama zaman geçtikten sonra en yakın arkadaşı ve kendisi tarafından sanki bir sınava tabi tutuluyor gibiydim. Ne kadar fedakar olacaksın ne kadar sohbetin sarıyor. Ne kadar bize uyumlusun sınavıydı resmen. Onlarla buluştuğumda böyle susup kalıyordum. Kendimi açamıyorudum. Aslında sohbet etmeyi seven biriyim ama Karşımdakiler de çok dobraydı. sanki kendimi açarsam uyumsuz farklı gözükeceğim hepsinin mesleği çok iyidi. Ben evdeydim o dönem çalışmıyordum. Bir de partnerimin başta yaptığı hatalar özgüvenimi yerle bir etmişti. Herkes benden büyük tepkiler bekledi ama ben onu anlamayı seçtim. Bu öyle bir hareketti ki onlara göre ben çok pasif olmuşum gibi bir şeydi. Sadece sabırla bir ilişki inşaa etmek istedim. Zaman verdim ona. Ama bu beni daha kolay ulaşılabilir biri haline getirdi sanki. Sessiz sakin köşesine çekilen bir tavır içindeydim. Onların düşüncelerine göre davranmazsam eğlenmezsem gülmezsem onlara uymuyor gibi algılanıyordum arkadaşının eşi bana karşı çok soğuktu iyiliğimi istiyor yoksa beni böyle uzaktan içten içe ben iyiyim kötü olan o anlaşması zor olan o gibi mi göstermeye çalışıyor anlamıyordum. Arkamdan konuşuyor her şeyi iyi veya kötü demeden diğer insanlara anlatıyordu. . İlişkimde yaşadığım gel gitli durumlar başkalarına öyle bir anlatılıyordu ki bana geliyordu bunlar sanki ben dünyanın en yanlış insanı arkadaşı gibiydim. Ben sadece bir ilişki yürütmeye çalışıyordum. Yanımda olmalarını destek olmalarını bekledim. Karşımdaki kişiyi seviyordum. Onunla karakterlerimiz uymuyordu ama bu arkadaşı arasında ikiniz çok farklısınız vs denilerek onun fikrine etki ediyordu. En son tüm sorunlar ve bunlar bir araya gelindi arkadaşlarımızjn olduğu gün ben onun yaptığı hatalardan dolayı gülüp eğlenemedim kendimi kapattım onlarda bozuldu bu duruma ben çok yanlış yapmışım o gün herkese ayıp olmuş ve benden ayrıldı. Ben bu kişiye dönsem bu senaryolar baştan yazılacak biliyorum. O kişi için öncelikli olan arkadaş ortamı çevresi benim düşüncelerim onun için önemli değil gibiydi. Arkadaşı sanki ben onları sevmiyorum gibi bir algı yaratıp erkek arkadaşıma bunları dile getiriyordu. Oysa ben tüm bunlardan dolayı kendimi kapatıyordum. Ayrılıktan sonra hiçbiriyle görüşmedim. Onlar da benimle görüşmedi. Biz karışmayız kafasına girdiler. Bizi onlar tanıştırmıştı çünkü. Ben uzun bir süre kendi kendime kaldım. Kimseyi istemedim etrafımda. Kendi içime döndüm. Bu süreçte aslında yanımda olanı da olmayanı da anladım. Şimdi hayatıma o kişiye karşı bir şeyler hissetsem de dönmeyeceğimi biliyorum. Çünkü ben resmen kendimi sevdirmek için uğraşmışım. Güzel bir ilişkim olsun diye tek başıma çabalamışım şimdi gerçekten kaybettiğini anlayınca pişmanlık sarmış onu ama biliyorum ki ona dönsem ve yine o uyumlu tavırlar içine girsem o kadar sevileceğim. Hata yaptığında böyle yine de ortamı bozmadan devam etsem. Ben ne kadar iyi biri olacağım. Her hareketimi onlara göre hesaplamam lazım çünkü. Fark ettim ki o kişi beni değil ona gösterdiğim uyumu bu kadar çabayı onu sevmemi seviyor. Şimdi bunları kaybedince değerimi anladı. O arkadaşlarının onu ne kadar etkilediğini fark etti. Bana karşı yaptığı hataların farkına vardı. Ama ben artık o ilişkideki insan değilim. O ilişkideki ben çok yorgundu. Tepki verip gitse sevdiğini bırakmak istemiyordu. Tepki vermese herkes eee sen tepki vermedin o zaman bunu hak ettin kafasındaydı. Kalıyorsan kabul edeceksin o zaman diye düşünüyordu. Evet tepki vermem gerekirdi. Ama ben tepkilerimi susup uzaklaşarak veririm. Şimdi geri dönme düşüncesi bile beni o kadar yoruyor ki. Sanki anlaşılmadığım dilini bilmediğim bir ülke gibi o ortam. Kendimi uyumlandırmaya çalışacakmışım gibi yine. Lütfen bana yardımcı olun. Sevgi ağır basar diye korkuyorum. Kendimi anlamak istiyorum. O insanlar haklı da olabilir. Ama hissettiklerim bunlar. Ne yapmak lazım bilmiyorum. Bana madde madde anlatın gereksizse eksiklerimi bilmek istiyorum. Onların haklı olduğu tarafları da şimdiden teşekkür ederim

Ben çok seviyorum ama vazgeçmem lazım çünkü nişanlanıyor

Biz ayrıl barış ilişkisi yaşıyorduk her gelişinde bana çok umut verdi daha 2 hafta önce ayrıldık bu gün nişanlanacağını öğrendim kendimi çok kötü hissediyorum çok yoruldum artık ben başa çıkamıyorum her gün Rabbime dua ettim onu bana versin mutlu bir yuvamız olsun diye ama olmadı çok zoruma gidiyor sürekli ağlıyorum yerli yersiz kendimi toparlamak için çok uğraşıyorum ama yapamıyorum herkes bana yoluna devam et diyor ama benim buna cesaretim yok çünkü onu çok seviyorum