Sosyal Hayat Kategorisi

Toksik arkadaşlık

Yaklaşık sekiz aydır arkadaş olduğum biriyle sorunlar yaşıyorum. Başta ona güvenip her şeyi paylaştım ama zamanla beni kullanmaya başladı. Kendi yapmak istemediği şeyleri bana yaptırıyor, sınırlarımı umursamıyor. Özel hayatımla ilgili bilgileri iznim olmadan başkalarına söylüyor, bu beni çok rahatsız ediyor. Benim sosyal medya şifrem onda onunkinide bende vardı benim hesabımdan baskalari hakkında konuştuğu şeyleri delil olarak kullanmam için silmiş mesajları ve kendi şifresini değiştirmis muhtemelen beni suçlu gösterecek şekilde mesajları arkadaşlarıma gösterip beni tehdit edecek ben ne yapacağımı bilmiyorum ve çok korkuyorum Bana karşı saygısızca davranıyor ve bu durum beni hem psikolojik hem duygusal olarak çok yıprattı. Kendimi yalnız, değersiz ve güvensiz hissediyorum. Artık sağlıklı, karşılıklı saygı ve güvene dayalı arkadaşlıklar kurmak, kendimi daha iyi hissetmek istiyorum. Kendime ait bir çevre kurmak istiyorum kimseye güvenemiyorum sorunu kendimde aramaya başladım lütfen bana yardım edin.

Gelecek kaygısını nasıl yenerim

Merhaba benim gelecek kaygım son zamanlarda artış göstermeye başladı özellikle ailemin evlenmemeyi söylemesi yaşımın geçtiğini söylemesi ve yalnızlık korkusu çok artmaya başladı Ben ise sosyalleşmekte pek başarılı biri değilim kızlarla konuşmak o kadar zor geliyor ki çok hızlı konuşuyorum kekeliyorum heyecandan ve bu hayatımi olumsuz etkiliyor ve eleştirilmekten korkuyorum insanların düşüncesinin çok önemsiyorum ve bu benim hayatım olumsuz etkiliyor kendimi ise arka plan atıyorum önce başkaları mutluluğu diyorum başkalarını destek olurken kendime karşı bir acımasızlığım var mükemmeliyetçi bir tutumum var ve bu dünyada tek başıma kalmaktan korkum var uzun süredir tek geziyorum biri olduğu zaman ya da bir topluluk olduğu zaman rahatsızlık duyuyorum eleştirilmekten ya da alay edilmesinden bunu nasıl cozebilirim teşekkürler

Yalnızlık duygumu nasıl aşabilirim?

Merhaba öncelikle, yalnızlık duygusu çok ilginç bir şey bence. Yanında biri olduğu halde yalnız hissedebilmek mesela. 21 yaşındayım gerçekten vakit geçirmekten keyif alacağım bana bir şeyler katabilecek, benim ona bir şeyler katabileceğim bir arkadaş veya bir sevgili herhangi bir şekilde samimi güzel bir ilişki istiyorum. Ama yeni birileri ile özellikle bir erkekle tanışabilmek bana çok zor geliyor. Asosyal biri değilim. Tanıştığım ya da benden hoşlanan birileri de oluyor elbette ama gerçekten kafamdaki gibi bir kişiyle hiç tanışamayacak mıyım sorusu beni bırakmıyor. Hukuk okuyorum dolayısıyla derslerim yoğun yeni ortamlara girmeye çok vaktim olmuyor aynı arkadaşlarımla buluşuyoruz boş vakitlerimde. Ama hayatımda tatlı güzel bir heyecan olsa diyorum birinden hoşlansam bir şey hissetsem o da aynı şekilde hissetse. Yani biri benden hoşlanıyor tamam ben ondan hoşlanmıyorum arkadaş olarak görebiliyorum. Tüm bunlar hep aynı monotonlukta devam mı edecek diye düşünmeden edemiyorum. Karşılıklı birbirimizi geliştirebileceğimiz iyi niyete dayanan güzel bir ilişki istiyorum ama yeni kimseyle tanışamıyorum. Bir tesadüf olsun hayatımda yeni bir renk gelsin istiyorum ama böyle hayalle de olmuyor. Arkadaşlarımı çok seviyorum ama hep aynı insanlarla vakit geçirmek insana yeni bir şey katmıyor ki. Hem onlara da genelde ben diyorum buluşalım diye bu da bazen kötü hissettiriyor. Diyorum ki kimsenin bana ihtiyacı yok mu? Kimse beni özleyip buluşmak istemiyor da hep ben mi yazıyorum buluşalım diye gibi bir düşünce beliriyor aklımda. Sonra da diyorum ders çalışmam gerek sınavlarım var hep bu döngüdeyim. Epeyce uzun bir mesaj oldu şimdiden yanıtınız ve tavsiyeleriniz için teşekkür ediyorum.

zorbalık yüzünden yalnızım ve arkadaşlık kurmaya korkuyorum

Okulda bana yapılan haksızlıklar nedeniyle çok yalnızım ve sınırlı sayıda arkadaşım var ve onlar da yakın zaman içinde nakil aldıracaklar okulda kendimi çok yalnız hissediyorum ve herkes tarafından kötü bilindiğim için sosyal olmaya arkadaşlık kurmaya korkuyorum aileme nakil aldırma konusunda çok ısrar ettim ama maalesef almıyorlar ve ben artık gerçekten çok kötü hissediyorum okulda aşırı yalnızım çok sıkılıyorum ne yapmalıyım?

Sohbet kuramıyorum ve devam ettiremiyorum nasıl düzeltirim?

12. sınıf öğrencisiyim sohbet kuramıyorum ve devam ettiremiyorum ne yapmam lazım? Samimi olduğum arkadaş ortamımda bile sohbet kuramıyorum ve devam ettiremiyorum bir yere gezi olacağı zaman arkadaşlarım sohbet etmiyon susuyon diyiyp yanıma oturmuyolar ama beni bu halde kabul ediyorlar ortaokulda hatırladığım kadarıyla yine de sohbet edebiliyordum sonra liseye geçince yakın arkadaşım benimle konuşmayı bıraktı iyice sohbet kurma veya devam etirmem düştü yeni arkadaşlar edindim samimi olduk ama yine de sohbet edemiyorum ve Allah izin verirse üniversiteye geçeceğim seneye korkuyorum artık ya sohbet edemezsem sıkılırlarsa devam ettiremememden sıkılırsa ya sohbet kuramazsam birini sevdiğimde onunla ya sohbet kuramazsam ya devam ettiremessem beni sevmezse artık içimi yiyor içim acıyor içten içe beni çürütüyor öz güvenim yoktu çok ama artık öz güvenli olmaya çalışıyorum ve bu konuda bir tık geliştim ama sohbet konuşunda hiçbir gelişme yok sınıfta oyun oynarken sohbet edebiliyoruz onda gene çok sohbet edemiyorum onlar ediyor ben susuyorum biri fikrimi sorduğunda tam söylicekken arkadaşım atlıyor gene söyleyemiyorum artık bıktım bu durumdan iyi bir şekilde değişmek istiyorum sohbet kurma devam ettirme yanımda sıkılmamalarını istiyorum ama illaki her zaman sıkılmayacaklar diye bir şey yok o an yorgun olur anlarım ama her zaman sohbet edememe kuramama artık beni bitiriyor okul bitince yazın garsonluk ya da sohbet gerektiren bir yerde çalışmayı düşünüyorum para için değil kendi mi geliştirmek sohbet kurmayı devam ettirmeyi geliştirmek için düşünüyorum sizce işe yarar mı? Beni geliştirir mi? Yardımlarınız ve düşünceleriniz için şimdiden teşekkür ederim.

Alinganım, kırılıyorum, trip atıyorum

Ben çok alıngan biriyim mesela herseye kusyorum kırılıyorum nasıl olacak bilmiyorum hemen alınıyorum mesela bir kırıcı birsye söylediğinde hemen alınıp onunla konuşmuyorum tirip atıyorum neden böyle davrandığını bende anlamıyorum ama yani huyum böyle çok alıngan biriyim ve nasıl düzeltebilirim napabilirim alıngan olamam için neler yapılabilirim ve ben neden alıngan biriyim anlamadım bana yardımcı olursanız mutluluk duyarım çok mutlu olurum ve ne yapmalıyım bunları bana söylerseniz sevinirim

kendine güven eksikliği yaşıyorum, ne yapacağım?

merhaba sevgili psikologlarım ben 12. sınıf bir öğrenciyim bu yıl okulda çok fazla kaygı yaşıyorum. Bu zamana kadar çoğunlukla çekingen biriydim ama hiç bu sene olduğu kadar kendimi kötü hissetmemiştim kasılıyorum böyle kasıntı bir şekilde davranıyorum ve bende bunun farkındayım bazen çok komik gözüktüğümü hissediyorum. çıkıp bir konuşma yapmak veya sınıfla irtibata geçmek bana çok zor geliyor ben bunu nasıl aşabilirim yani bu yıl okulum bitiyor hayatımın geri kalanında yada üniversitede böyle olmak istemiyorum. Çok garip gelebilir size ama kendimi bazen aptal da hissediyorum gerek dışarıdan hissettirenler gerek kendi içimden. Kendimi beğeniyorum ama genelde ekstra çaba göstererek makyaj yaparak. çoğunluklada beğenmiyorum işte yüzümdeki bazı yerlerim olsun dışarıdan kötü gözüktüğümü düşünüp odaklanamıyorum bir şeye. Bu duyguyu nasıl yenebilirim 🥺 ayrıca haziran temmuz arası mezuniyetim olacak onun içinde öneri verebilir misiniz nasıl daha iyi hissederim teşekkürler

Eleştirilince çok düşünüyorum ve sosyal anksiyete

İnsanların beni nasıl eleştirdiğini kafamda kurguluyorum ve bu beni asosyal sosyal anksiyete si olan bir birey yapıyor içime kapanık utangaç biri olmak istemediğim halde öyleyim ve duygusal çöküşler yaşıyorum üniversite sınavına hazırlandığım için çok fazla kaygılıyım nası kendimi bi topluluk içinde rahat bırakacağımı bilmiyorum konuşma becerimi nasıl geliştireceğimi bilmiyorum topluluk içinde konu açamıyorum açacak konu bulamıyorum sadece dinleyici durumunda bulunabiliyorum

İnsanlar beni kırıyor ama ben onları kıramıyorum

İnsanlar bana karşı çok kırıcı sözler kullanıyor ve bu durum beni çok üzüyor aynı zamanda çok kırılıyorum. Kırgınlığımı onlara söyleyemiyorum ve bu durum beni çok rahsatsiz ediyor bu durum yüzünden çoğu şeyi kafama takıyorum ve bunun yüzünden ortamlarda veya baska yerlede kendimi kanıtlamaya çalışıyorum sanki karşı tarafa kırgınlığımi söylersem o kırılır diye düşünüyorum ve bu durumu sürekli düşünüyorum. Şimdiden teşekkür ederim

İş ve sosyal hayatımda ilerleyebilmek için ne yapmalıyım?

Şu an işsizim, üniversiteden geçen yıl ağustos 2024’te mezun oldum. Ablamın aracılığıyla işe girdim, çok mutluydum çünkü işe girebilme konusunda endişelerim vardı. Ancak 2 ay sonra işten çıkarıldım. Bir hatam olmamasına rağmen zaten iş yerindeyken bana bir iş de verilmiyordu. Sebep olarak da bir hatan yok, zaten başka personeller de çıkarıyoruz dediler. Ablam da böyle düşünüyor bu olayı bilen herkes benim hatamın olmadığını söyledi. Ancak ben acaba bir hata mı işledim diye üstüne çok düşündüm, çok üzüldüm. Hatta Erkek arkadaşım sürekli bir hatam mı var diye sorup durma kendine bazen de senin bir hatan olmaz diyor. 6 aydır işsizim bu süre içinde yabancı dil sınavına hazırlandım girdim. Ancak istediğim puanı alamadım kpss hazırlanmaya başladım. Bu süre içinde hala iş arıyorum ama bulamıyorum ya hiç dönmüyorlar ya da çağrıldıklarım olumsuz olarak dönüş yapıyor. Bana görüşme de çok heyecanlı ve gerginsin diyorlar bu heyecanımın ve gerginliğimin önüne geçemiyorum. Ama artık kendimi çok eksik yetersiz ve salak olarak görüyorum aileme yük oluyomuşum gibi geliyor, onlardan para isteyemiyorum dışarı çıkmak istemiyorum kimseyle görüşmek istemiyorum. Artık iş bulabileceğim umudunu da yitirdim yavaş yavaş . Çünkü ben o istenilen dışa dönük sıcakkanlı konuşkan biri değilim, öyle olmayı da çok isterdim ama yapamıyorum. Daha çok sessiz içe dönük saf olarak görünüyorum çevrem tarafımdan. Böyle birine de kimse iş vermez diye düşünüyorum. Daha kolay İşe kabul edilmek için sertifika almak istiyorum ama onlar da ücretli olduğundan para harcamak istemediğimden alamıyorum. Ancak ailemin benden para esirgediği vermek istemediği bi durum yok. Erkek arkadaşımda çok kez söyledi destek olmayı kabul edemiyorum. Herkes bi şekilde çalışarak emeğinin karşılığında alıyor o parayı, o yüzden almak istemiyorum. Sadece zararmışım gibi hissediyorum. Son üç dört gündür sürekli ağlıyorum. İnsanları görmek onlarla konuşmak istemiyorum onların bana e sen napıyosun sorusu bana küfür gibi geliyor çünkü bir işim yok. Küçükken de başarısız tembel bir çocuktum, sınıf arkadaşlarımda ben tembel ve sessiz olduğum için beni hep dışladılar yanıma bile oturmak istemezlerdi. Üniversitede iyi bir bölüm kazanamadım hiçbir şeyde yeteneğim yok hiçbir başarım yok ve artık bunları düşünmekten çok yoruldum