Sosyal Hayat Kategorisi

Suçlu olmadığımı bildiğim halde suçlu hissediyorum

Ben üniversite 3. Sınıf öğrencisiyim . Ve neredeyse 10 kişilik bir arkadaş grubum var . Bu arkadaş grubundan kız arkadaşım gruptaki başka bir erkek arkadaşımdan hoşlanıyor ve herkes bunun farkında ve biliyor söylemekten çekinmiyor . Hoşlandığı arkadaşım dahil . Ve ben bu hoşlandığı erkek arkadaşım ile geçtiğimiz dönem yakın arkadaş olduk grupta herkesin samimiyeti farklı olabiliyor. Ve bu erkek arkadaşımın uzak mesafe bir ilişkisi var herkes yine bunu da biliyor. Bu erkek arkadaşım kız arkadaşıma pek de iyi davranmıyor kalbini kırmaktan çekinmiyor. Ama kız arkadaşım gururunu hiçe sayıp yine o benim yakın arkadaşım diyerek yanında durmak uğruna istediği her şeyi yapıyor bazen insan içinde bunu yaptığında ben onun için üzülüyorum . Konuyu dağıttım pardon. Geçtiğimiz dönem sonu bu erkek arkadaşımla olmam kız arkadaşımı rahatsız etmiş . Aslında ben erkek arkadaşıma kısa sürede bu kadar yakın olmamızın garip olduğunu bu sebeple beni yarı yolda bırakacakmış gibi hissettirdiğini vb . Anlattım Buna karşılık bana “ben sevdiğim insanları yarı yolda bırakmam ve seni çok seviyorum “dedi Aslında kız arkadaşı olan biriyle bu kadar samimi olmak garip gelmişti fakat benden 4 yaş büyük olması , bazı özelliklerini kendi abime benzetmem sebebiyle onu da okuduğum şehirdeki abim gibi hissetmeye başlamıştım. Kendi abimle yaşamadığım o abi kardeş hissini vermişti bana sahiplenici tavrı vs. Ondan dolayı bi bağlılık geliştirdim sanırım. Yakın kız arkadaşımın da hareket ve davranışlarından dolayı benden rahatsız olduğunu hissettiğimi bu erkek arkadaşıma anlattım ve eğer kendisinden kasıtlı ve bu sebepten uzak durursam kız arkadaşımı hayatımdan çıkartacağını söyledi. Bende kız arkadaşımı ne kadar üzeceğini bildiğim için ve ona kötü hissettireceğini bildiğimden bu erkek arkadaşımla iletişimimde bir değişiklik olmamasına yakın davranmaya devam ettim. Fakat en sonunda bu kız arkadaşım ile erkek arkadaşımın arası bozuldu ve kız arkadaşım benim erkek arkadaşımdan hoşlandığımı düşündüğünü ve aralarının bozulmasının sebebinin ben olduğumu söyledi . Şok içinde kaldım . Ve gruptaki diğer arkadaşlarımla bu düşüncelerini paylaşmış neyseki diğerlerinin bu fikre katılmadığını anladım . Ama şuan benimle konuşmayan bana selam vermeyen kendisi araları düzeldi ama bana sanki suçlu benmişimcesine davranıyor . Kötü hissediyorum .

Sosyal kaygı, kasıntılık hissi

merhaba sevgili psikologlarım🫶🏻 ben 12. sınıf bir lise öğrencisiyim bu yıl benim için çok zorlu geçti ve hala geçiyorda geçen yıllarda da hep tahtaya çıkıp konuşma yaparken veya öğretmenler bir şey sorduğunda yoğun kaygı yaşardım özellikle kaygılandığım bir hoca ve derste vardı ama bu yıl bunun yani sosyal kaygımın daha fazla arttığını hissedebiliyorum bu yıl sınıfım dağıldı yeni sınıfa geçtim bu sınıf ortalaması 85 üstü olanların olduğu bir sınıf, ortalamam gayet yüksek ama başka konularda sınıftakilerden o kadarr yetersiz hissediyorum ki yani sadece ortalamam yüksek gibi bu sınıfta çok tanımadığım insan olsa da 9. sınıftan beri hep aynı sınıflarda olduğum bir arkadaş grubuda var ve bu gruptaki kişilerde o kadar özgüvenli ki özgüvenli olmalarına bir şey demiyorum ama insanları fazla eleştiriyorlar her lafa atlayıp özgüven patlaması yaşayan biri var hatta bende onun iyi bi konuşmacı falan olduğunu düşünüyorum hocalarla ilişkileri falanda çok iyi bu yüzden herkese aslında bi şey diyebilirmiş gibi. Ben bunu anlayamıyorum gerçekten onlardan hoşlanmıyorum mu yoksa özgüvenli oldukları için ters psikoloji mi hissediyorum acaba ( şöyle bi şey duymuştum en çok olmak istediğin kişilere falan sinir olurmuşsun ) ne kadar doğru sizler daha iyi bilirsiniz. Yeni sınıfa geçtim ve yer olmadığı için arkadaşımla en önde oturuyoruz en ön benim asla sevmediğim ve rahat hissetmediğim bir yer liseye başladığımdan beri en önde oturmayı hiç sevmiyorum çok kasıyorum kendimi önde otururken insanlar beni izliyomuş gibi hissediyorum hatta arkama çantamı koyuyorum çantamdan bir şey çıkartırken o kadar kasıyorum ki kendimi istemsiz mimiklerim garip bi şekilde oynuyo ağzımı böyle dikilmiş gibi falan hissediyorum insanlarda böyle dik dik bakıyor arkamı döndüğümde falan resmen onlar ezen ben ezilenmiş gibi hissediyorum o bakışlarla ben neden bu kadar kasıntı hissediyorum bu nasıl geçicek artık çok yoruldum bu durumdan okulda tuvalete girince hiç kimsenin olmadığı yerlerde rahat ediyorum mesela bu yıl 12. sınıfa geçmeden önce arkadaşlık ilişkilerimde o kadar fazla gerilmiyodum ve kasıntı hissetmiyodum ama bu yıl buda başladı artık arkadaşlarımın yanındada kasıntı gibi oluyorum söyleyeceklerimi söylerken komik duruma düşüyorum gibi bu arada arkadaşlarımın düşünceli olduğunu düşünmüyorum yani benim psikolojimi kötü etkilemiş olabilirler hassas olduğum içinde olabilir bilemiyorum😭👈🏻 ben hep en arkalarda oturmak istiyorum o şekilde rahat çalışabilirim gibi geliyor ve sırf en önde olduğum için bile çalışmıyorum ders. Yks sınavına hazırlanıyorum ve çok ders çalışmam gereken bir dönemdeyken bunları düşünmekten ders çalışamıyorum okuldada evdede hep mezuna kalınca çalışırım falan diyorum yarında konuşma sınavım var mesela napıcam bilmiyorum o kadar gerici ki benim için anlatamam kendimi resmen değersiz hissediyorum hiçbir şey bilmeyen bomboş kutu olarak görüyorum bu aralar kendimi şimdilik bu ladar yazmak istedim daha neler neler anlatabilirim bu çektiklerimden buraya kadar okuyan psikolog sizi seviyoruum🥹🫶🏻

Gerçekte ne istiyorum ben?

Merhabalar ben kendi kendime iyileşmeye çalışan psikolojiyle ilgilenen biriyim kişisel gelişimime odaklanmış durumdayım ama aynı zamanda hayatıma yakın zamanda biri girdi kendisi çok tatlı iyi hoş biri açıkçası hoşlanıyorum da kendisinden ama ona vakit ayırınca kendimi ihmal etmişim gibi düşünüyorum uzun zamandır da hayatımda kimse yoktu yalnızlıkta çekiyordum istiyordum hayatımda birinin olmasını ama şimdi de kafam karışık yanii kendime zaman ayırınca onu ihmal etmişim gibi ona ayırınca kendime zaman ayiramamisim gibi bide geçen bir yerde gördüm kişisel gelişimini tamamlamadan bir ilişki yapmayın diye bir tavsiyeydi doğru mudur sizce bitirmek mantıklı mıdır

Misofonyadan nasıl kurtulabilirim?

Merhaba, bir anda ortaya çıkan ve bütün hayatımı etkileyen misofonyadan nasıl kurtulabilirim? Tahmini olarak yaklaşık 11-12 yıl önce başladı diye düşünüyorum. İlk başlarda saç yolduracak kadar rahatsız oluyordum seslerden. Birkaç ay ilaç kullanıp kısa süreli rahatlama yaşadım ama devam etmedim ilaca. Şu an bütün küçük seslerden rahatsız oluyorum, kulaklarımı tırmalıyor, beynimde çivi çakar gibi etkisi var. Bazı arkadaşlarım rahatsız olmamam için dikkat ederken misofonyayı anlattığım halde ailem asla anlamıyor ve bu beni daha çok öfkelendiriyor. Bu sorunu aşabilmek için bazen çıkan sesleri özellikle dinliyorum ama uzun sürmüyor. Bazı kişilere de tahammül edebiliyorum ama ailemin yanında kulaklıksız asla duramıyorum :( şapırtı sesleri, sert yiyecekleri yerken çıkan sesler, sakız sesi, diş gıcırdarken çıkan ses, vb. sesler, nefes sesi bile rahatsız ediyor bazen. Sosyal hayatımda çok zorlanıyorum, herkese söyleyemiyorum bu durumu, çıkan o seslerin ortasında mücadele etmeye çalışıyorum. Nasıl bir anda ortaya çıktı, altında yatan sebep ne olabilir çok merak ediyorum. Nasıl kurtulabilirim bu durumdan, nasıl iyileşirim umarım yardımcı olabilirsiniz. Teşekkürler şimdiden.

Hayatıma nasıl başlarım bilmiyorum

7,5 ay önce annemi kaybettim. .. Annemden sonra hayatımda bir çok değişiklik oldu. En çok değişen babam ve duygularımdı. Hayatıma devam etmekte zorlanıyorum ne yapacağımı bilmiyorum sadece kafam çok fazla dolu ve sanırım yardıma ihtiyacım var. Hemde çok fazla yardıma. .. Kendimi tanımaya ihtiyacım var. Hayatın önemini ve doyasıya yaşamın ne olduğunu görmek, hissetmek istiyorum. .. Sanırım mutlu olmaya ihtiyacım var

Normal erkek arkadaşım fazla yakın davranıyor

Lisedeyim bir erkek arkadaşım var sadece arkadaşız. Ama o bana yakın davranıyor ve sürekli bir şekilde mesaj atıyor. Ben de arkadaş olarak konuşuyorum sohbetimiz eğlenceli geçiyor. Sonra kendi kendime rahatsız oluyorum acaba benle ilgili farklı düşüncelere sahip hoşlantı anlamında yoksa ben mi yanlış anlıyorum çünkü okulda da genelde yanıma geliyor ve sormak da istemiyorum ben yanlış anlıyorsam sorduğum sorudan dolayı arkadaşlığımız biterse diye. Sınıftan bi arkadaşım da sana yakın davranıyor senden hoşlanıyor diye şakalaşıyor napmalıyım kimi dinlemeliyim bilmiyorum

Geçmek bilmeyen bu hisleri nasıl aşarım?

Sürekli yalnız kalmak evden çıkmamak istiyorum. Okulumda bile kendimi yalnız hissediyorum (tek başıma takılıyorum sürekli) sanki kimse kafa yapımda değil ya da benden hoşlanmıyor gibi hissediyorum ve bunu bir türlü aşamıyorum. Yakın arkadaşım vardı o varken çok iyi hissediyordum ama satıldım bunu yaşadım birkaç kez daha farklı arkadaşlarımdan da ve güven problemi yaşıyorum sürekli. Ailem de soğuk durduğumu söylüyor ama elimde olmuyor samimi olmaya çalışıyorum, çekingen biriyim adım da atamıyorum. Konuşmakta iyi değilim sürekli yargılanırım ya da sevilmem diye düşüyorum ama iyi biri olmaya çalışıyorum her zaman. Sadece ailemin yanında aşırı rahat oluyorum ve sürekli konuşmak dertlerimi anlatmak istiyorum. Anksiyete, sosyal fobi ve panik atak (genetik panik atak) teşhisim vardı bunları yavaş yavaş aştım daha rahatım eskisinden ama tam olarak değil sanırım, sürekli yemek yemeye (bu yüzden aşırı kilo aldım) , bişeyleri ertelemeye ve çok büyük ilgi eksikliği yaşamaya başladım sanki sadece ailem seviyor beni gibi. Yalnız kalmak istiyorum ama yalnız hissettiğim için üzülüyorum, depresif hissediyorum sürekli ne yapabilirim? Psikolojik destek almak dışında kendim neler yapabilirim aşabilir miyim bilmiyorum.

Topluluk önünde konuşma ve sosyal anksiyete

Herkesin sürekli beni izlediğini düşünüyorum bu yüzden strese giriyorum. Kendimi yeterince güzel hissetmiyorum özgüvenim çok düşük. Topluluk önünde konuşmak çok utanç verici geliyor. Olumsuzluklara kolayca kapılıyorum. İnsanların dediklerini fazla önemsiyorum. Ufak bir hata yapsam bile rezil olmuş gibi hissediyorum. Kalabalık ortamlarda güvende hissetmiyorum. Özgüvenimi artırmak istiyorum. İnsanlar beni izlediğinde panik yapıyor ve acele ediyorum. Sunum yapmak çok korkutucu geliyor. Teşekkürler

Çok kötü hissediyorum

Okulda kompozisyon yarışması var daha önce üç kere katıldım ve derece ödül almıştım. Yeniden var ama ben katılmak istemiyorum ödül almaya gitmek çok geriyor kendimi çok kötü hissediyorum daha önce ödül töreninde çekindiğim fotoğraflar için dalga geçmişlerdi ve ben artık yazmak istemiyorum. Öğretmenim rica etmişti hayır deyip kestirip atmıyım diye sizin için denerim dedim ve şimdi herkes insanları peşinden koşturup egoistlik yapıyorsun diyor ama benim amacım kesinlikle o değil sadece mutlu ve rahat hissetmek istediğim için bunu yaptım ayrıca insanların beni tanımaları iyi bişeymiş ama benim umurumda değil çünkü birilerinin beni tanıması benim mutluluk sebebim değil beni anlamadıklarını düşünüyorum çok kötü hissediyorum kendimi sevmiyorum galiba her şeyi elime yüzüme bulaştırdım ayrıca her şeyi yanlış anlayan sulugözün tekiyim galiba kendime de sinirliyim

Alıngan bir insan olmayı nasıl aşarım ?

Arkadaş ortamında veya aile ortamında yapılan ufak şakalardan bile etkilenebiliyorum genelde yaşadığım sorunlar içimde birikir ve birden patlarım çevremdeki insanlarda bundan etkilenir ve bu benim sosyal yaşantımı gerçekten çok ama çok fazla etkiler genelde bu gibi sorunlar yüzünden sık sık depresif bir ruh haline girebiliyorum bu benim hem iş hayatımı hemde sosyal hayatımı çok ama çok fazla etkiliyor bunu aşmam gerekiyor