Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Kendimi çaresiz hissediyorum
Merhaba! Hocam kendimi çok caresız yanlız hıssedıyorum bazı kafama takılan seylerı asamıyorum kımseye ıcımı dökemıyorum kımseden güç alamıyorum hayatımda hersey gulluk gulıstanlık degıl tabıkıde motıvasyonum düştü kendımı toplayamıyorum napmalıyım hayatımı sorgulamaktan çok yoruldum kafamı bosaltamıyorum sorunlarla tek basıma mucadele edıyorum cok yoruldum yanlız oldugum ıcınmı hayat bu kadar üstüme geliyor bilmiyorumm bana bır çözüm söyleyin lütfen hayat enerjımı gerı kazanayım ufacık dusunceler benı yıkmasın artık neyım var benim
Gizli Kullanıcı
Ben okb hastasıyım, erkek arkadaşım var fakat hangi aktiviteyi yapsam normalde dahi aldatmış hissi
mesaj atarken öperken yürürken her zaman kankalarımı hatırlıyorum sanki aldatıyormuş hissi var ve ben hatırlamak istemiyorum sürekli hatırladın onu aldatıyorsun gibi ve ben hatırlamak istemedikçe bir şey yaparken şimdi aklıma gelecek hissiyatı da doğuyor prozac kullandım ve bıraktım sizce tekrar başlamalı mıyım yardımcı olur musunuz teşekkür ederim iyi çalışmalar dilerim sizce bu nedir aksiyete midir yine bir atak mı ?
Gizli KullanıcıKendimi nasıl aşırı düşünmekten ve yetersizlik hissinden kurtarırım
Aslında sürekli yaşıyorum bu durumu. Kalabalık bir ortalama girdiğinde kendim gibi davranamıyorum sosyal anksiyetem var ve perşembe günü sözlü gibi bir şeyim var ve şuan bile onu düşünmekten hayatın keyfini çıkaramıyorum kendime eziyet ediyorum sürekli olarak. Kendime hiçbir şeyi reva göremem mesela. İyi bir başarı bile beni kesmez illaki birileri beni pohpohlasın ve hep başarı bulsun isterim değerimi dersimle ölçerim. Nasıl bu durumdan çıkacağım bilmiyorum lütfen yardım edin
Gizli KullanıcıAnneden soğumak normal mi?
Öncelikle, yetişkin bir kadınım. Annemi eskisi kadar sevemiyorum. Ailem ben küçükken boşanmış. Beni yetiştirme sorumluluğu anneme kalmış. Annem lise mezunu ve herhangi bir meslek sahibi değil. Yaptığı yanlış evlilikler, kendi ayakları üzerinde durmaması, hep bir erkeğe ihtiyacı olması, ilişkilerinde genelde evli erkekleri seçmesi beni kendinden uzaklaştırıyor. Bazen onu görmek, sesini duymak bile istemiyorum. Seçimlerini doğru bulmadığımı söylediğimde öfkeden deliye dönüyor. Benim vefasız ve nankör bir evlat olduğumu, onu yargılamaya kimsenin hakkı olmadığını ve benim için yaptıklarını hak etmediğimi söylüyor sürekli. Burada dile getiremeyeceğim şekilde hakaretlere ve aşağılanmalara da maruz kalıyorum ve haliyle ben de kırıcı oluyorum. Çocukluğumdan beri bana verdiği zarardan, yaşattığı travmalardan bihaber. Yakında güzel bir işim olacak ve bunu bile yüzüme vuruyor, kendimi bir şey sandığımı söyleyerek. Güzel de giden bir ilişkim var, evlenmediğim ve yakın zamanda da evlilik düşünmediğim için ilişkimi de hor görüyor ve beni karalamaya çalışıyor. Hayatta yaşadıkları yüzünden hep bi kurban psikolojisinde. Anneliğini kendi annesiyle ve hatta bana hayatımın hiçbir döneminde babalık yapmamış babamla kıyaslıyor, bu şekilde kendini haklı çıkardığını sanıyor maalesef. Daha fazla dayanamıyorum. Aynı evde yaşıyoruz, ayrılmayı düşünüyorum artık.
Gizli KullanıcıAilem beni hiç anlamıyor
Benim babam ne yaşadığımı bilmez gelip sormaz Annem konuşur hep ama onunla da arada sorun yaşarım ben ilk kız çocuğuyum onların sosyal hayatta dışarı çıkarım hep geziyorsun denilir bana çıkmayınca senin sosyal hayatın yok mu akrabamızın kızı her şeyini yapıyo sen yapamıyorsun gibi konuşmalar altında kalıyorum dışarda kendimi savunamıyorum özgüvenimi yerle bir ettiler elalem ne der kafasıyla yaşıyorlar kafayı yememe az kaldı cidden
Gizli KullanıcıDuyguları uçlarda yaşamak ve başedememek
Merhaba özellikle sosyal medya sebebiyle bir hikaye paylaştığımda hoşlandığım çocuk hikayemi beğenmiş mi gibisinden sanki onun onayına ihtiyacım varmış gibi telefon başında geçirdiğim zamanlar oldu ve onun beğenmesini gözümde büyütüp hayaller kurdum en son onla yüzleştim beklediğim gibi biri çıkmadı o süreç içerisinde de bir date anım oldu o datede de çocuğa bilerek soğuk yaptım aklımda başka birisi vardı çünkü aklımdaki kişi de çok kötü biri çıkınca aşırı pişman oldum soğuk yaptığıma bu yüzden acı çekiyorum ve datedeki çocuk beni ghostladı sebebi de benim onu aşamıyorum unutamıyorum sosyal medyamdan çıkardım ama hep aklımda ilk defa birisi bana değer verdi bu da oydu kendimden nefret ediyorum bu yüzden önüme bakamıyorum bütün gün ağlıyorum kişiler değişiyor ama onay ihtiyacım değişmiyor sosyal medya üzerinden takıntı yapıyorum bana ne tavsiye edersiniz?
Gizli KullanıcıKaygılarımı nasıl azaltırım
Kaygılarımla nasıl başa çıkabilirim ? Günlük hayatta sürekli ya başıma kötü bir şey gelirse ya bişey olursa diye kendimi yiyip bitiriyorum durduk yere ağlamalarım ve stresten mide bulantılarım oluyor kalabalık ortamlara giremiyorum daralıyorum kalbim hızlı atmaya başlıyor şuan girdiğim iş de çok tempolu ve kalabalık bu kaygılarla nası başa çıkıcağımı bilmiyorum kontrolümü kaybederim diye çok korkuyorum hayatımı çok olumsuz etkiliyor bu durum 18 yaşındayım ve hiç bir şey yapamıyorum dışarı çıkıp eğlenemiyorum eskiden zevk aldığım şeylerden zevk alamıyorum sürekli yorgun hissediyorum bir de kusarsam diye çok korkuyorum her şeyde bu korkum geliyor en ufak cafede otururken ya midem bulanır ya kusarsam diye çok stres yapıyorum bu kaygımı da atlatamıyorum git gide kendimi daha da bitmiş hissediyorum evden dışarı bile çıkmak istemiyorum sesler artık rahatsız etmeye başlıyor ışıklar her şey rahatsız ediyor özellikle de bu strese bağlı mide bulantım beni çok etkiliyor kaç ay toplu taşımaya binemedim dışarı çıkamadım bakkala bile gidemiyordum daha yeni yeni açılmaya başladım ama gerçekten artık çok yoruldum bu durumdan yaşıtlarım gibi olmak istiyorum
Gizli KullanıcıSevgilimi çok seviyorum fakat duygusuzmuşum gibi hissediyorum
Yaklaşık 3 senedir bir ilişkim var ve resmi ciddiyet düşünüyoruz. Son 1 aydır çeşitli anksiyete ve kaygı bozukluğu yaşıyorum, ve psikologa gidiyorum. En son yaşadığım kaygı sevgilimi bırakmak, ayrılmak ve ona karşı hissizmişim duygusu. Oysa yanında sarılıp öpüyorum fotoğrafına bile bakıp ağlıyorum. Sanki sevgilimden ayrılmışım gibi ağlıyorum dertten hasta oldum . Duygum bitti mi anlamıyorum. Sanki sevmiyormuşum gibi geliyor ama böyle bi şey yok. Onun yanında çok iyiyim. Uzaklaşınca aklıma bu tür şeyler geliyor. Az daha bitiriyordum ilişkimi. Heyecanım mı bitti sevmiyor muyum sürekli bunları düşünüyorum ama bunları onunla aşmak da istiyorum. Telefonla konuştuğumda bile sesi bana iyi geliyor: ya sıkılırsam ya bıktıysam bu sorulardan kaçmak için ne yapmalıyım ne olursunuz bir öneri verin
Gizli Kullanıcıkafama göre iş bulamıyorum ne yapmam lazım?
merhaba betül hocamBen 2 yıllık laboratuvar bölümünden mezunum ve kendi alanımda çalışma fırsatım hiç olmadı çünkü tecrübeli arıyorlar ve ben kriterlerine uymuyorum halbuki bana fırsat verseler eğitseler kapıcam işi hemen ama yok bu hakkı bile vermiyolar. olduğum şehirde daha çok depo fabrika tarzı işler var ve bu yerlerde çalışmak hiç istemiyorum beni tatmin etmiyolar aşırı sıkılıyorum bu tarz kapalı iş yerlerinde ve yapılan işten daha önce çok girdi çıktı yaptım çünkü ve cidddiye alamıyorum bu tür işleri çünkü bi insanın uuzn süreli çalışacağı türden yerler asla değil. max 3 4 sene belki . ilerisi gelmez. ben 1 ay bile çalışmak istemiyorum çünkü içim sıkılıyor bu yerlerden çok aşırı sıkıcı geliyor bana. e kendi alanımda da iş yok, birkaç mağazaya başvurdum ama çalışma saati akşam 11 de bitiyor ve olduğum mahalleye servis yok otobüste geçmiyor. coğrafya kaderdir sanırım diyorum böyle olunca. napıcam hiç bilmiyorum ne önerirsiniz? sizce benim çalışma azmim mi yok? aslında farklı bi iş kolu olsa seve seve çalışır heyecanla beklerim farklı bi alan oldupu için ama söz konusu depo yerleri olunca içimi sıkıntı basıyor
senemmmkorkularımı nasıl yenebilirim
23 nisan depremi sonrası evde tek basıma kaldıgımda icimde bir mücadele oluyo sürekli korku panik halinde vakit geciriyorum ya evde tekken deprem olursa ya eve hırsız girerse gibi en ufak ses duyduğumda evi kontrol ediyorum ve baska örneklendirme yaparsam toplu tasımaya bindigimde kalabalıklasmaya basladıgında canım cıkıcakmıs nefes alamıyormusum gibi hissediyorum acık alana gecince rahatlıyorum cok kalabalıktan rahatsız oluyorum bu sekilde
Gizli Kullanıcı
